Στην Αχαΐα, ιδιαίτερα την τελευταία 20ετία, τα αποτελέσματα της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ μπορούν να συνοψιστούν ως εξής: Κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας, ερήμωση της υπαίθρου. Η ανεργία, από το 5% το 1988 εκτινάχτηκε στα ύψη και σήμερα το ποσοστό των ανέργων βρίσκεται σταθερά πάνω από το 25%.
Η ερήμωση της υπαίθρου, την περίοδο 1990 - 2000, σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του οικονομικά ενεργού αγροτικού πληθυσμού, καταγράφεται στα ποσοστά: από 19% έπεσε στο 14% και, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αγροτοσυνδικαλιστών, το ποσοστό του αγροτικού πληθυσμού σήμερα, εν έτει 2008, κυμαίνεται στο 10%.
Σε ανάλογη κατάσταση βρίσκονται και οι μικρομεσαίοι ΕΒΕ οι οποίοι τα τελευταία χρόνια έχουν να αντιμετωπίσουν την ορμητική είσοδο μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών και καταστημάτων που έχουν κατακλύσει την πόλη και καρπώνονται μεγάλο μερίδιο της αγοράς.
Παράλληλα, πακτωλός χρημάτων σπαταλιέται για μεγάλα έργα που ενδιαφέρουν κυρίως το μεγάλο κεφάλαιο, όπως η γέφυρα Ρίου - Αντιρρίου, το νέο λιμάνι της Πάτρας κ.ά., όταν την ίδια στιγμή, είναι από τους πλέον ανοχύρωτους νομούς της χώρας. Πρόσφατα δοκιμάστηκε - για πολλοστή φορά - από φονικές πυρκαγιές. Η πρόληψη και η δημιουργία αντιπυρικών ζωνών είναι έννοιες ανύπαρκτες. Επίσης, η αντισεισμική θωράκιση του νομού δοκιμάστηκε με τραγικά αποτελέσματα στο σεισμό του Αιγίου, η δε αντιπλημμυρική προστασία είναι τέτοια που κάθε 2-3 χρόνια ένα μικρό ρέμα, όπως ο Διακονιάρης, είναι ικανό να πλημμυρίσει σπίτια και να αφαιρέσει ζωές.
Μιλά στο «Ρ» ο Διονύσης Αρβανιτάκης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και γραμματέας της ΝΕ Αχαΐας του ΚΚΕ
-- Ποια είναι τα αποτελέσματα της πολιτικής των κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και η εφαρμογή των επιταγών της ΕΕ, στην περιοχή της Αχαΐας, από τη σκοπιά των εργαζομένων και των πλατιών λαϊκών στρωμάτων;
-- Η κατάσταση που βιώνουν οι εργαζόμενοι, η νεολαία, τα πλατιά λαϊκά στρώματα της πόλης, αλλά και της υπαίθρου του νομού μας, αποτελεί μια συντριπτική απάντηση στα αστικά ιδεολογήματα περί οικονομικής σύγκλισης και κοινωνικής συνοχής.
Τα αποτελέσματα των κοινοτικών πλαισίων στήριξης, των μεγάλων έργων της καπιταλιστικής ανάπτυξης και του αστικού κράτους στο Νομό Αχαΐας είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικά. Διατήρηση της ανεργίας σε πολύ υψηλά επίπεδα, ιδιαίτερα των νέων, διευρύνονται τα λαϊκά στρώματα που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, συρρίκνωση και εγκατάλειψη παραδοσιακών αγροτικών καλλιεργειών, αμπελοοινικών, ελαιόλαδο, ξεκλήρισμα των φτωχομεσαίων αγροτικών νοικοκυριών. Από την άλλη μεριά έχουμε στήριξη του ρόλου των κεφαλαιοκρατών, ιδιαίτερα αυτών που απασχολούνται στους κλάδους της νέας τεχνολογίας, του διαμετακομιστικού εμπορίου, του επισιτισμού - τουρισμού, της υγείας και της μεγαλύτερης κρατικοδίαιτης ΑΕ στην περιοχή μας, της «Γέφυρας» Ρίου - Αντιρρίου.
-- Ποια η δράση του Κόμματος μπροστά σε αυτή την κατάσταση;
-- Ως Κόμμα έχουμε θέσει ως προτεραιότητες την ανάγκη ενίσχυσης της οργάνωσης της εργατικής τάξης και της ενίσχυσης του ταξικού προσανατολισμού, ιδιαίτερα στους κλάδους που αναπτύσσονται, των μεταναστών στους κλάδους που απασχολούν νέους εργαζόμενους, κλάδους - θερμοκήπια των νέων ελαστικών μορφών απασχόλησης και της ανασφάλιστης εργασίας, των απολύσεων, της εργοδοτικής τρομοκρατίας. Το δυνάμωμα των ιδεολογικοπολιτικών δεσμών μ' αυτούς, την ισχυροποίηση του Κόμματος.
Οργανώσαμε από καλύτερες θέσεις την παρέμβασή μας στους τομείς της Παιδείας και της Υγείας, έχοντας στο επίκεντρο την εμπορευματοποίησή τους και τη δράση του ιδιωτικού κεφαλαίου σ' αυτούς τους τομείς.
Από την πρώτη στιγμή παρεμβήκαμε ως ΚΟ στα προβλήματα και στις δίκες που αντιμετωπίζουν οι πυρόπληκτοι αγρότες της Αιγιαλείας, στις επελάσεις που ετοιμάζει το κεφάλαιο στα καμένα, αλλά και στα βουνά της περιοχής με την «καραμέλα» των διαφόρων τουρισμών.
Αναδείξαμε ζητήματα που σχετίζονται με τη βελτίωση των συνθηκών ζωής, όπως την ανάγκη αντισεισμικής θωράκισης και προστασίας των σχολείων, των νοσοκομείων, της λαϊκής κατοικίας, έργα αντιπλημμυρικής προστασίας.
Παρεμβήκαμε πολύμορφα και αποφασιστικά στα προβλήματα των συνθηκών διαβίωσης των προσφύγων. Εναντιωθήκαμε σε ξενοφοβικές και ρατσιστικές τακτικές, θέτοντας στο επίκεντρο τις αιτίες δημιουργίας του μεταναστευτικού κύματος, δηλαδή, την ιμπεριαλιστική πολιτική και την ανάγκη νομιμοποίησής τους σε αντιπαράθεση με την ευρωενωσιακή αντιμεταναστευτική πολιτική.
ICON |
Πολλούς και μαζικούς αγώνες έχει δώσει η μικρομεσαία αγροτιά ενάντια στην αντιαγροτική πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ προκειμένου να μείνει στον τόπο της... |
Ηταν τότε που περισσότεροι από 25 εγχώριοι επιχειρηματίες, αλλά και πολυεθνικές εταιρείες, με δυναμικό άνω των 100 εργαζομένων έβαλαν οριστικό λουκέτο στις επιχειρήσεις τους ή τις μετέφεραν σε βαλκανικές χώρες και αλλού, με στόχο την αναζήτηση μεγαλύτερων κερδών. Αξιοποίησαν έτσι στο έπακρο την πολιτική των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, αλλά και τις ντιρεκτίβες της ΕΕ, ιδιαίτερα μετά την ψήφιση της Συνθήκης του Μάαστριχτ, το 1992, που «έλυσε» ακόμα περισσότερο τα χέρια του μεγάλου κεφαλαίου.
Ετσι, μια σειρά βιομηχανικές επιχειρήσεις - κυρίως από το χώρο της κλωστοϋφαντουργίας και του ιματισμού - που αποτελούσαν την καρδιά της οικονομικής ζωής της πόλης, έκλειναν η μια μετά την άλλη. Μια μεγάλη μερίδα επιχειρηματιών, αφού «ξεκοκάλισαν» ποικιλώνυμες επιδοτήσεις της EE και κονδύλια του κρατικού προϋπολογισμού - υποτίθεται για να συνεχίσουν να λειτουργούν - στη συνέχεια δήλωναν χρεοκοπία, οδηγώντας στην ανεργία χιλιάδες εργαζόμενους.
Παρ' όλα αυτά, οι απολογητές και οι λογής κράχτες της κυβερνητικής πολιτικής αποπροσανατόλιζαν τους εργαζόμενους λέγοντας πως ...«δεν έγινε και τίποτα! Απλώς το μέλλον της πόλης βρίσκεται στην ανάπτυξη των κλάδων των υπηρεσιών, των μεταφορών και του τουρισμού». Αποτέλεσμα, δέκα χρόνια μετά, η ανεργία να εξακολουθεί να βρίσκεται στα ύψη και η αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων και η κατάργηση των εργατικών δικαιωμάτων έχουν πάρει τη μορφή γενικευμένης επίθεσης.
Συγκεκριμένα, ιδιαίτερα στους κλάδους του εμπορίου και του επισιτισμού, όπου το εργατικό δυναμικό αποτελεί κυρίως η νεολαία - μεταξύ αυτών και πολλοί φοιτητές - η μερική απασχόληση έχει πάρει διαστάσεις μόνιμης εργασιακής σχέσης. Η 4ωρη απασχόληση, η οποία ...ξεχειλώνει σε πέντε και έξι ώρες, με την πληρωμή να παραμένει στις τέσσερις ώρες, είναι καθεστώς, ενώ η ανασφάλιστη εργασία οργιάζει.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στους κλάδους του επισιτισμού έχει αρχίσει σιγά σιγά να γίνεται πράξη η περίφημη διευθέτηση του χρόνου εργασίας. Ετσι, υπάρχουν καταστήματα (καφετερίες, μπαρ, κ.ά.) όπου η εργοδοσία πληρώνει τον υπάλληλο όχι από την αρχή της παρουσίας του στη δουλειά αλλά από την ώρα που θα αρχίσουν να μαζεύονται πελάτες στο μαγαζί. Το γεγονός ότι νωρίτερα έχει εργαστεί για να προετοιμάσει το μαγαζί ώστε να είναι σε θέση να υποδεχτεί τον κόσμο δε λαμβάνεται υπόψη.
Η μικρομεσαία αγροτιά στην περιοχή εξακολουθεί και στενάζει κάτω από την αντιαγροτική πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ, με μοναδικούς ωφελημένους τους μεγαλέμπορους και μεγαλοκτηματίες, τους μεσάζοντες και τους συσκευαστές. Το κόστος παραγωγής έχει ανέβει κατακόρυφα σε πρώτες ύλες, φυτοφάρμακα, πετρέλαιο, μηχανικά εξαρτήματα. Είναι χαρακτηριστικό ότι στα λιπάσματα η τιμή σε σχέση με πέρσι έχει αυξηθεί από 30% έως 250%!
Τα προβλήματά τους πολλαπλασιάζονται από το γεγονός ότι το περασμένο καλοκαίρι μεγάλες καλλιέργειες σε ελαιόδεντρα και αμπελοειδή καταστράφηκαν από τις πυρκαγιές και το χειμώνα επλήγησαν από τον παγετό. Η καταστροφή της παραγωγής και η αδυναμία καρποφορίας των δέντρων τους έχουν οδηγήσει σε απόγνωση καθώς οι όποιες αποζημιώσεις θα τους δοθούν όχι μόνο δε θα καλύπτουν την πραγματική ζημιά αλλά και θα καθυστερήσουν. Την ίδια στιγμή τα χρέη, κυρίως προς την Αγροτική Τράπεζα, συνεχώς αυξάνονται.
Επιπρόσθετα, οι τιμές στα δύο βασικά αγροτικά προϊόντα της περιοχής, τη σταφίδα και το λάδι, παραμένουν στάσιμες τα τελευταία χρόνια, καθώς καθορίζονται ουσιαστικά από τους μεγαλεμπόρους. Συγκεκριμένα, την τελευταία τριετία η τιμή του ελαιολάδου κυμαίνεται από 2,6 έως 3 ευρώ όταν στο ράφι των καταστημάτων η τιμή ξεπερνά τα 6 ευρώ. Η σταφίδα βρίσκεται σταθερά στα 50 λεπτά περίπου - στα μαγαζιά πωλείται στη 10πλάσια τιμή - εκτός από φέτος που η τιμή της κυμαίνεται στα 75 λεπτά. Και αυτό γιατί η παραγωγή από 12.000 τόνους έπεσε φέτος στους 6.000 τόνους.
Η ΝΕ Αχαΐας του ΚΚΕ και το ΝΣ Αχαΐας της ΚΝΕ καλούν σε εκδήλωση προς τιμήν των 200 κομμουνιστών, αγωνιστών του λαϊκού κινήματος, που εκτελέστηκαν την περίοδο 1947 - 1949, στο Γηροκομείο, αύριο Κυριακή 13 του Απρίλη, στις 9 το πρωί.