Χτες ο υπουργός Παιδείας επιχείρησε να παρουσιάσει μια ευρύτατη συναίνεση και σύμπνοια στην εφαρμογή του νόμου -πλαισίου στα Πανεπιστήμια, παρουσιάζοντας ανάμεσα σε άλλα και τα τετραετή αναπτυξιακά προγράμματα που έχουν καταθέσει τα ιδρύματα. Εξαγγέλλοντας μάλιστα ένα «δεύτερο κύμα» αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων, ο υπουργός Παιδείας σημείωσε ότι η κυβέρνηση προωθεί το νομοσχέδιο για τα μεταπτυχιακά, καθώς και την εφαρμογή της κοινοτικής οδηγίας 36/05.
Ολο αυτό το «πακέτο» αγνοεί επιδεικτικά ο ΣΥΡΙΖΑ. Με ανακοίνωσή του για τη συνέντευξη Τύπου του υπουργού Παιδείας, ο ΣΥΡΙΖΑ το μόνο που βρίσκει να πει, συνεχίζοντας να παίζει το παιχνίδι των εντυπωσιασμών, είναι ότι «δεν ανήκει στις δυνάμεις της αντιπολίτευσης που νιώθει την ανάγκη ο κ. Στυλιανίδης να τις συγχαρεί για την "υπεύθυνη" στάση τους στα πανεπιστήμια».
Κι όμως. Τα μεγαλύτερα συγχαρητήρια της κυβέρνησης ανήκουν στον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ: Πρώτον έπαιξε πολύ καλά το παιχνίδι της κυβέρνησης, να αξιοποιήσει τυχοδιωκτικές και προβοκατόρικες ενέργειες για να συκοφαντήσει το φοιτητικό κίνημα και να μην αφήσει να εκφραστούν τα πραγματικά αιτήματα των φοιτητών και οι πραγματικοί λόγοι για τους οποίους αντιδρούν στο νόμο -πλαίσιο. Δεύτερον, όσον καιρό ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ εξαπέλυε τον εφησυχασμό ότι δήθεν ο νόμος - πλαίσιο είναι ανεφάρμοστος, οι διοικήσεις των ιδρυμάτων συμπλήρωναν τα τετραετή αναπτυξιακά προγράμματα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να κάνει γαργάρα τις δικές του ευθύνες, την ίδια του τη συμφωνία με το νόμο - πλαίσιο και το σύνολο των αντιδραστικών αλλαγών. Η πραγματικότητα όμως, την οποία φοιτητές και σπουδαστές γνωρίζουν πολύ καλά, δεν κρύβεται με εντυπωσιασμούς.
Τον «ανένδοτο» κήρυξε από τη Θεσσαλονίκη, όπου βρέθηκε χτες, το προεδρείο της ΟΤΟΕ, ενόψει της σημερινής 24ωρης απεργίας των τραπεζοϋπαλλήλων σε Θεσσαλονίκη και Πάτρα ενάντια στην κατάργηση των Κλαδικών Συμβάσεων Εργασίας. Μίλησαν για κλιμάκωση του αγώνα, επανέλαβαν πολλές φορές πως ο αγώνας τους είναι κυρίως πολιτικός και λιγότερο συνδικαλιστικός και αφορά όλη την εργατική τάξη, κύρια τους νέους που μπαίνουν τώρα στην παραγωγή. Η υποκρισία τους αποκαλύφθηκε όταν προσωποποίησαν την αντίθεσή τους στο πρόσωπο του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Δ. Αράπογλου, και απέφυγαν να αποκαλύψουν την ουσία της πολιτικής που οδηγεί στη διάλυση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.
Κατά τα άλλα, εμφανίστηκαν ως πολέμιοι της ανατροπής των εργασιακών σχέσεων, αποκρύπτοντας ότι ήταν οι ίδιοι που έχουν βάλει πλάτη για τις κατάπτυστες συμβάσεις της ΓΣΕΕ και έχουν ανεχτεί την παρουσία 10.000 και πλέον νέων εργαζομένων είτε ενοικιαζόμενων, είτε υπό το καθεστώς των stage, καθώς και εκατομμύρια απλήρωτες υπερωριακές εργατοώρες. Οπως επίσης και το γεγονός ότι είναι οι ίδιοι που έχουν συμβάλει στην απαξίωση των ΣΣΕ με την προώθηση από μέρους τους της αμοιβής των υπαλλήλων με βάση την παραγωγικότητα (με το θεσμό των bonus). Αυτή είναι η πραγματικότητα. Οσο πραγματική είναι και η αποσπασματικότητα με την οποία επιχειρούν να δείξουν ότι αντιπαρατίθενται δήθεν στην πολιτική της κυβέρνησης και των μεγαλοτραπεζιτών.