ΣΕΛ. 14
Σύσκεψη Σαμαρά - Βενιζέλου - Αβραμόπουλου χτες στο Μαξίμου, ενόψει της Συνόδου της λυκοσυμμαχίας.
Μαζικές «Ατομικές ειδοποιήσεις» από το Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών για χρέη τους στον ΟΑΕΕ
Αυτοαπασχολούμενοι και μικροί ΕΒΕ αποκαλύπτουν ότι τα ατομικά ειδοποιητήρια με τον εκβιασμό της κατάσχεσης παίρνουν τη μορφή χιονοστιβάδας.
Σε έναν προκλητικό διαγκωνισμό στις πλάτες εργαζομένων και ανέργων επιδίδονται τις τελευταίες μέρες η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο μεν ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται να δημιουργήσει 300.000 θέσεις εργασίας και να δαπανήσει γι' αυτό το σκοπό 5 δισ. ευρώ κρατικό χρήμα.
Η κυβέρνηση, από την πλευρά της, ανακοίνωσε προχτές στο Κυβερνητικό Συμβούλιο Απασχόλησης ότι μέχρι το 2020 θα προκύψουν 770.000 θέσεις εργασίας (!) σε κλάδους της οικονομίας όπου κατά κύριο λόγο θα διοχετευθούν οι κρατικές και οι ευρωπαϊκές ενισχύσεις.
Ο καθένας προσπαθεί να πείσει ότι με το δικό του μείγμα διαχείρισης της καπιταλιστικής ανάκαμψης θα αντιμετωπιστεί η μαζική ανεργία. Το ψέμα τους είναι θεμελιακό. Το πέρασμα στην καπιταλιστική ανάπτυξη δε θα επαναφέρει τους εργαζόμενους στην προ κρίσης κατάσταση, δε θα αντιμετωπιστεί η μαζική ανεργία. Ορισμένες αστικές εκτιμήσεις αναφέρουν ότι μείωση της ανεργίας γύρω στο 9% μπορεί να επιτευχθεί σε 20 χρόνια με προϋπόθεση συνεχόμενους μεγάλους ρυθμούς ανάπτυξης!
Ακόμα, όμως, και όταν περιοριστεί η ανεργία και δημιουργηθούν ορισμένες θέσεις εργασίας, αυτές θα είναι κατά βάση κακοπληρωμένες, ελαστικές, βραχύβιες, ανασφάλιστες. Η εμπειρία από άλλες καπιταλιστικές οικονομίες, που είτε βρίσκονται σε ανάκαμψη, είτε βγήκαν πρόσφατα από την κρίση, το επιβεβαιώνει.
Υπάρχει, όμως, μια ακόμα πλευρά, εξίσου σημαντική. Η κυβέρνηση προπαγανδίζει ότι θα φιλοδωρήσει με χρήμα, προνόμια και ασυλία τις επιχειρήσεις εκείνες που είναι «συνεπείς» απέναντι στους εργαζόμενους και στο κράτος. Ποιες είναι όμως αυτές οι επιχειρήσεις;
Εκείνες που πληρώνουν τους εργαζόμενους με τους μισθούς των 586 και 511 ευρώ μεικτά, που νομοθέτησε η κυβέρνηση. Εκείνες που καταβάλλουν με συνέπεια τις μειωμένες εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία, τις οποίες επίσης νομοθέτησε η κυβέρνηση.
Εκείνες που, με το νόμο, απολύουν μαζικά εργαζόμενους, προειδοποιώντας τους μάλιστα στον κατάλληλο χρόνο, για να καταβάλουν μισή αποζημίωση. Που επιβάλλουν εκ περιτροπής εργασία και κάνουν χρήση όλων των νόμων που ευνοούν την αντικατάσταση των παλιών και ακριβών εργαζομένων με άλλους, ευέλικτους και φτηνότερους.
Αυτή είναι, σύμφωνα με την κυβέρνηση, η «υγιής επιχειρηματικότητα», στην οποία υπόσχεται να αραιώσει τους ελέγχους από την Επιθεώρηση Εργασίας και να μειώσει άλλη μια μονάδα τις ασφαλιστικές εισφορές μέσα στο 2014. Βέβαια, έτσι κι αλλιώς, η μείωση αυτή θα γίνει για όλες τις επιχειρήσεις μέσα στην επόμενη διετία, όπως προβλέπει η συμφωνία με την τρόικα για τη μείωση του λεγόμενου «μη μισθολογικού κόστους».
Η «υγιής επιχειρηματικότητα», όμως, είναι το σλόγκαν και του ΣΥΡΙΖΑ, που μ' αυτόν τον τρόπο προσπαθεί να καλλιεργήσει την πλαστή εικόνα ότι το κεφάλαιο χωρίζεται σε «καλούς» και «κακούς» εργοδότες. Μ' αυτό το σκεπτικό, υπόσχεται να ενισχύσει με προνόμια τους πρώτους, όπως κάνει και η κυβέρνηση. Η πολιτική στήριξης των επιχειρήσεων, στο όνομα της αντιμετώπισης της ανεργίας, δεν είναι καμιά καινούργια ανακάλυψη ούτε της κυβέρνησης ούτε του ΣΥΡΙΖΑ. Εχει εφαρμοστεί σε βάρος ανέργων και εργαζομένων και στην Ελλάδα αλλά και σε άλλα κράτη της ΕΕ.
Αλλωστε, στατιστικά, η ανεργία μπορεί να μειωθεί με το «μοίρασμά της», γενικεύοντας την εφαρμογή προγραμμάτων ανακύκλωσης ανέργων σαν αυτά που ισχύουν σε άλλα καπιταλιστικά κράτη.
Η διέξοδος για το λαό βρίσκεται στην πάλη για την προστασία των ανέργων και στην προοπτική της σύγκρουσης με τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, της αποδέσμευσης από την ΕΕ και τις άλλες ιμπεριαλιστικές Ενώσεις, με τον ίδιο στην εξουσία και τα κλειδιά της οικονομίας στα χέρια του. Τότε μπορεί να αντιμετωπιστεί πραγματικά η ανεργία.
|
Οι διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με την τρόικα θα οδηγούν τελικά στην υλοποίηση βάρβαρων μέτρων σε βάρος του λαού, γιατί οι πραγματικές «κόκκινες γραμμές» είναι η προώθηση της πολιτικής της ΕΕ, η υπεράσπιση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του κεφαλαίου.