Περισσότερα από δέκα σχετικά νομοσχέδια ψήφισε η Ολομέλεια της Βουλής μόνο τους τελευταίους οκτώ μήνες
Γερμανικό πλοίο της ΝΑΤΟικής ναυτικής δύναμης που αναπτύσσεται στο Αιγαίο |
Ετσι, από το Μάρτη μέχρι και την περασμένη βδομάδα (10 Νοέμβρη), στην Ολομέλεια της Βουλής, με τις ψήφους των ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, Δημοκρατικής Συμπαράταξης (ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ), Ποταμιού και ΑΝΕΛ (η ναζιστική Χρυσή Αυγή ψηφίζει «υπέρ» κατά περίπτωση), έχουν ψηφιστεί 12 νομοσχέδια, για την κύρωση συμβάσεων που υπέγραψαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις και στις οποίες αποτυπώνεται ανάγλυφα η επιδίωξη για γεωπολιτική αναβάθμιση της χώρας στην περιοχή, μέσα από τις δομές του ΝΑΤΟ και ανταγωνιστικά προς την Τουρκία. Ο «Ριζοσπάστης» παρουσιάζει σήμερα τις συμφωνίες του τελευταίου οκταμήνου που επικυρώθηκαν στη Βουλή.
Στις 22 Μάρτη ψηφίστηκε στην Ολομέλεια η συμμετοχή της Ελλάδας στο «Κέντρο Συνεργασίας για την Ασφάλεια - RACVIAC». Πρόδρομος του RACVIAC ήταν η σύσταση του «Κέντρου Συνδρομής, Επαλήθευσης και Εφαρμογής Περιφερειακού Ελέγχου Εξοπλισμών», που υπογράφτηκε το 2000, στο πλαίσιο του Συμφώνου Σταθερότητας μεταξύ Γερμανίας και Κροατίας και αφορούσε «την ένταξη των Βαλκανίων στη Δυτική Ευρώπη, μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας».
Στη συμφωνία RACVIAC, πέρα από την Κροατία, όπου βρίσκεται η μόνιμη έδρα του, συμμετέχουν επίσης οι Ιταλία, Τουρκία, Αλβανία, Βοσνία, Μαυροβούνιο, ΠΓΔΜ, Σερβία, Ρουμανία. Η Ελλάδα, που συμμετείχε έως τώρα ως παρατηρητής, αναβαθμίζεται σε μέλος.
Οπως αναφέρεται στο άρθρο 3 της σχετικής συμφωνίας, «το πεδίο δραστηριοτήτων του RACVIAC, για να φέρει εις πέρας την αποστολή του, προάγει κατά προτεραιότητα τον διάλογο για την ασφάλεια και τη μεταρρύθμιση του τομέα της ασφάλειας, τον έλεγχο των εξοπλισμών, καθώς και τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης και ασφάλειας, τη συνέργεια με άλλους οργανισμούς και θεσμούς, όπως το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, τον ΟΑΣΕ (...) τον διάλογο με την κοινωνία των πολιτών, την ακαδημαϊκή κοινότητα και τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης»...
Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μηχανισμό διείσδυσης και κατοχύρωσης της παρουσίας του ΝΑΤΟ στην περιοχή της Βαλκανικής, όπου κράτη - μέλη της συμμαχίας και ιδιαίτερα η Γερμανία διατηρούν ισχυρά συμφέροντα, ανταγωνιστικά προς άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα.
Στις 30 Μάρτη, ψηφίστηκε στην Ολομέλεια της Βουλής απ' όλα τα αστικά κόμματα η σύμβαση μεταξύ Ελλάδας και Κορέας «για την Αμοιβαία Προστασία Διαβαθμισμένων Στρατιωτικών Πληροφοριών». Πρόκειται για συμφωνία που προάγει τα συμφέροντα των ΝΑΤΟ - ΗΠΑ - ΕΕ στην περιοχή, ανταγωνιστικά κυρίως προς την Κίνα.
Στις 2 Ιούνη 2016, ψηφίστηκαν από την Ολομέλεια τρία νομοσχέδια, τα οποία αφορούν την επικύρωση της στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ, την αντίστοιχη με την Αίγυπτο και την Προγραμματική Συμφωνία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Αμυνας και των υπουργείων Αμυνας των κρατών - μελών σχετικά με το ρυθμιστικό πλαίσιο για τη «στρατιωτική εφαρμογή του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού».
Το πρώτο νομοσχέδιο επικυρώνει τη συμφωνία που είχε υπογραφτεί από την κυβέρνηση στις 19/7/2015 στο Τελ Αβίβ. Προβλέπει κοινές στρατιωτικές ασκήσεις ή εκπαιδεύσεις, μέσα κι έξω από τις επικράτειες των δυο μερών, στρατιωτικές ασκήσεις ή εκπαιδεύσεις «του προσωπικού του κράτους αποστολής μέσα στην επικράτεια του κράτους υποδοχής», και μάλιστα «χωρίς την άμεση συμμετοχή του προσωπικού του κράτους υποδοχής», κοινά προγράμματα αμυντικής έρευνας και ανάπτυξης, όπως και «οποιαδήποτε άλλη μορφή αμυντικής συνεργασίας»...
Η στρατιωτική συνεργασία με την Αίγυπτο σχετίζεται με την πολιτική άμυνας και ασφάλειας, τις αμυντικές βιομηχανίες, την εκπαίδευση και τα «logistics».
Με το τρίτο νομοσχέδιο, σύμφωνα με την εισηγητική έκθεση, επιδιώκεται η αποφυγή «τυχόν αρνητικών συνεπειών» στις «αμυντικές δυνατότητες» των κρατών - μελών από την «ανάπτυξη έργων του Προγράμματος SESAR», το οποίο εντάσσεται στον «Ενιαίο Ευρωπαϊκό Ουρανό» και αφορά στην παράδοση της σχεδίασης και διαχείρισης του ευρωπαϊκού δικτύου της εναέριας κυκλοφορίας στα μονοπώλια που δραστηριοποιούνται σε αυτόν τον τομέα.
Σύμφωνα με τον υπουργό Αμυνας, Π. Καμμένο, όλες οι παραπάνω συνεργασίες σηματοδοτούν την επιλογή της κυβέρνησης να «ηγηθεί μιας προσπάθειας» για «τη δημιουργία ενός τόξου ασφάλειας που θα ξεκινά από τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία, θα εκτείνεται από την Ελλάδα προς την Κύπρο, το Ισραήλ, την Αίγυπτο, την Ιορδανία».
Δείχνοντας ποιο είναι το διακύβευμα για το κεφάλαιο, είχε τονίσει ότι οι στρατιωτικές συμφωνίες και συνεργασίες «βοηθούν στην εμπέδωση ενός συστήματος ασφαλείας για την περιοχή, που αργότερα, με την υιοθέτηση και την αναγνώριση των οικονομικών ζωνών, που έχει ήδη προχωρήσει σε πάρα πολύ καλό επίπεδο ιδίως με την Αίγυπτο, θα βοηθήσουν και στη δυνατότητα της χώρας να μπορέσει να εκμεταλλευτεί τα ενεργειακά αποθέματα σε πετρέλαιο ιδίως και σε φυσικό αέριο». Ειδικά για το Ισραήλ είχε αναφέρει ότι ανήκει στις «φίλιες» και «σύμμαχες χώρες».
Στις 22 Ιούνη 2016, ψηφίστηκαν στην Ολομέλεια τρία ακόμα νομοσχέδια: Η κύρωση της Συμφωνίας για την «Επιτροπή Συντονισμού στο πλαίσιο της Συνόδου Υπουργών Αμυνας της Νοτιοανατολικής Ευρώπης (SEDM)». Η κύρωση της Διοικητικής Διευθέτησης μεταξύ του υπουργείου Αμυνας της Ελλάδας και του Μηχανισμού ΑΤΗΕΝΑ όσον αφορά στις Υπηρεσίες Μετακινήσεων και Μεταφορών, «οι οποίες παρέχονται από το Πολυεθνικό Συντονιστικό Κέντρο Στρατηγικών Θαλάσσιων Μεταφορών (ΠΟΣΚΕΣΘΑΜ)». Η κύρωση του Μνημονίου Κατανόησης μεταξύ των υπουργείων Αμυνας Ελλάδας και Φινλανδίας «σχετικά με συνεργασία στον τομέα του Αμυντικού Υλικού».
Οσον αφορά στο πρώτο νομοσχέδιο, στο άρθρο 1 προβλέπεται η σύσταση «Επιτροπής με αρμοδιότητα να συντονίζει, διαχειρίζεται, προτείνει, προσυπογράφει, επιτηρεί και εφαρμόζει όλες τις πρωτοβουλίες και δραστηριότητες της SEDM». Η σύσταση της Επιτροπής λαμβάνει υπόψη «τα έγγραφα του ΝΑΤΟ και της Σύμπραξης για την Ειρήνη (PFP)». Τα κράτη που εκπροσωπούνται στη SEDM δηλώνουν «αποφασισμένα να αναπτύξουν και να ενδυναμώσουν περαιτέρω την περιφερειακή ασφάλεια και την αμυντική συνεργασία και να συνεισφέρουν στην ενσωμάτωση της περιοχής στις ευρωατλαντικές δομές».
Σχετικά με το δεύτερο, όπως αναφέρεται στο άρθρο 2, ο μηχανισμός ΑΤΗΕΝΑ «δημιουργήθηκε προκειμένου να διαχειρίζεται τη χρηματοδότηση των κοινών δαπανών των επιχειρήσεων της ΕΕ, οι οποίες έχουν στρατιωτικές ή αμυντικές επιπτώσεις».
Τέλος, το ΠΟΣΚΕΣΘΑΜ είναι ένα πολυεθνικό συντονιστικό κέντρο, το οποίο ιδρύθηκε το 2004 με απόφαση του ΥΠΕΘΑ, με αποστολή να διευκολύνει τη δράση ΝΑΤΟ και ΕΕ, στην περίπτωση που χρειαστούν να ναυλώσουν εμπορικά πλοία για τις στρατιωτικές τους ανάγκες. Το Κέντρο βρίσκεται σε άμεση σχέση με το ΓΕΕΘΑ, το Ναυτικό Επιμελητήριο Ελλάδας και την Ενωση Ελλήνων Εφοπλιστών...
Με τη «διοικητική διευθέτηση» που ψηφίστηκε, δίνεται η δυνατότητα στο μηχανισμό αυτό «να καλεί το ΠΟΣΚΕΣΘΑΜ να παράσχει υπηρεσίες μετακινήσεων και μεταφορών για μια επιχείρηση της ΕΕ που έχει στρατιωτικές/αμυντικές επιπτώσεις συμπεριλαμβανομένης και μιας στρατιωτικής επιχείρησης Ταχείας Αντίδρασης, της ανάπτυξης και της αναδιάταξης ενός σχηματισμού μάχης ή της υποστήριξης σε άλλα είδη επιχειρήσεων»... Αντίστοιχου τύπου είναι και η συμφωνία με τη Φινλανδία.
Στις 25 Οκτώβρη 2016, ψηφίστηκε στην Ολομέλεια «Μνημόνιο συνεννόησης σχετικά με την Οργάνωση, Διοίκηση, Ασφάλεια, Χρηματοδότηση και Στελέχωση του Μεικτού Κλιμακίου του ΝΑΤΟ για τον Ηλεκτρονικό Πόλεμο ("Joint Electronic Warfare Core Staff" - JEWCS) προς υποστήριξη του ΝΑΤΟ».
Αποστολή του κλιμακίου - όπως αναφέρεται - είναι η «παροχή υπηρεσιών Ηλεκτρονικού Πολέμου για την υποστήριξη της σχεδίασης και εκτέλεσης επιχειρήσεων και ασκήσεων».
Ο ηλεκτρονικός πόλεμος (παρεμβολές, υποκλοπές, μπλοκάρισμα ραντάρ τηλεπικοινωνιών και ανταλλαγής ηλεκτρονικών δεδομένων, ό,τι άλλο μπορεί να γίνει στο ηλεκτρομαγνητικό φάσμα, η αποτροπή του αντιπάλου από τη χρήση του ή την πλήρη εκμετάλλευσή του) αναφέρεται ότι «βελτιώνει σημαντικά την επιτυχία του ΝΑΤΟ στις στρατιωτικές επιχειρήσεις του».
Το σχετικό μνημόνιο είχε υπογραφεί από την προηγούμενη κυβέρνηση, τον Αύγουστο του 2013. Να σημειωθεί ότι η σημερινή κυβέρνηση δεν αρκέστηκε μόνο να δώσει στο μνημόνιο νομική ισχύ, αλλά διεκδικεί και τη μεταφορά της έδρας του ΝΑΤΟικού αυτού κλιμακίου από τη βρετανική στρατιωτική βάση «Yeovilton» στο Σόμερσετ, στην 113 Πτέρυγα Μάχης στη Θεσσαλονίκη, επικαλούμενη επιχειρησιακούς και οικονομικούς λόγους.
Στο μνημόνιο ξεκαθαρίζεται ότι το κλιμάκιο θα λειτουργεί «σε τακτικό, επιχειρησιακό, στρατηγικό επίπεδο», δηλαδή σε όλα τα επίπεδα λήψης αποφάσεων και σχεδιασμού. Στα καθήκοντα του προσωπικού, προβλέπεται ακόμα η συμμετοχή «σε εγκεκριμένες από το ΝΑΤΟ επιχειρήσεις», ενώ οι υπηρετούντες στο κλιμάκιο «υποχρεούνται να επιχειρούν και εκτός της Κύριας Επιχειρησιακής Βάσης».
Στις 10 Νοέμβρη, ψηφίστηκαν τρεις ακόμα συμβάσεις: Η πρώτη αφορά στην κύρωση της τροποποίησης υπ' αριθμ. 2 στη Συμφωνία Διοικητικής Φύσης, μεταξύ των υπουργείων Εθνικής Αμυνας της Γαλλίας και της Ελλάδας «περί συνεργασίας στο πλαίσιο Τεχνολογικού Συστήματος Επίδειξης μη Επανδρωμένου Μαχητικού Αεροσκάφους (Vehicule Aerien de Combat sans Pilote, UCAV)».
Η δεύτερη προβλέπει τη συνεργασία μεταξύ των υπουργείων Εθνικής Αμυνας Ελλάδας και Βουλγαρίας «εντός του Πολυεθνικού Συντονιστικού Κέντρου Στρατηγικών Θαλασσίων Μεταφορών της Αθήνας (ΠΟΣΚΕΣΘΑΜ - AMSCC)».
Η τρίτη, την κύρωση της Τεχνικής Συμφωνίας ανάμεσα στα υπουργεία Εθνικής Αμυνας Ελλάδας, Ιταλίας, Πολωνίας, Τουρκίας, Βελγίου, Γαλλίας, Γερμανίας, Λουξεμβούργου και Ισπανίας «σχετικά με την επάνδρωση, χρηματοδότηση, διοίκηση και υποστήριξη του Στρατηγείου EUROCORPS (Ευρωπαϊκό Στρατιωτικό Σώμα) Σώμα Ταχείας Ανάπτυξης NATO EUROCORPS (NRDC EC)».
Το NATO EUROCORPS (NRDC EC) έχει συμμετάσχει στους πολέμους στη Βοσνία - Ερζεγοβίνη, στο Κόσσοβο, στο Αφγανιστάν. Σήμερα, με βάση τις αποφάσεις των Συνόδων Κορυφής του ΝΑΤΟ, έχει εξελιχθεί, ώστε να μπορεί να αναλάβει κάθε είδους αποστολή, είτε ως ΝΑΤΟική δύναμη υψηλής ετοιμότητας είτε ως διακλαδική δύναμη επιχειρήσεων. Διαθέτει ναυτική και αεροπορική εκπροσώπηση και στο πλαίσιο αυτό, μπορεί βαθμιαία να φτάσει να διοικεί στρατεύματα μέχρι 60.000 άνδρες ανάλογα με τις ανάγκες της λυκοσυμμαχίας.
Οσον αφορά το ΠΟΣΚΕΣΘΑΜ (ή αλλιώς AMSCC), με τη σύμβαση με τη Βουλγαρία είναι εμφανές ότι διευρύνεται το πεδίο του.