«Δύναμη εγγύησης» και «σιγουριάς» εμφανίζεται η κυβέρνηση αξιοποιώντας τη διεθνή οικονομική κρίση, επιδιώκοντας ταυτόχρονα να αποκομίσει πολιτικά οφέλη από τη διαχείριση της κρίσης.
Αν και η κυβέρνηση δεν κάνει τίποτα περισσότερο από τις άλλες κυβερνήσεις των κρατών - μελών της ΕΕ και των ΗΠΑ που ρίχνουν όλες τις δυνάμεις τους (και το χρήμα) για να στηρίξουν το τραπεζικό και γενικότερα το καπιταλιστικό σύστημα, ωστόσο επιχειρεί να δημιουργήσει την εικόνα ότι η διέξοδος αυτή διασφαλίζει και τα συμφέροντα του συνόλου των εργαζομένων και του λαού.
Για το σκοπό αυτό έσπευσε χτες να καταθέσει στη Βουλή την τροπολογία που προβλέπει την τριετή εγγύηση των καταθέσεων φυσικών προσώπων και τραπεζών, με όριο τα 100.000 ευρώ, ενώ ο Κ. Καραμανλής ζήτησε από τον πρόεδρο της Βουλής να προτάξει «τα νομοσχέδια και τις ρυθμίσεις που αφορούν τις επιπτώσεις από τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση και την αναπτυξιακή πορεία της χώρας». Στη συνάντηση προφανώς συζητήθηκε και η ημερομηνία για τη διεξαγωγή της προ ημερησίας διάταξης συζήτησης στη Βουλή που έχει ζητήσει ο πρωθυπουργός για να καταδείξει το μονόδρομο της εφαρμοζόμενης πολιτικής. Εξερχόμενος από το Μέγαρο Μαξίμου ο Δ. Σιούφας εκτίμησε ότι «δεν υπάρχει λόγος να γίνουν εκλογές» και πως «αυτή την ώρα η έννοια όλων μας είναι, με προσοχή και υπευθυνότητα, να αντιμετωπίσουμε τις επιπτώσεις από τη διεθνή οικονομική κρίση».
Ο ίδιος ο Κ. Καραμανλής σε συνομιλία που είχε χτες με τον πρώην Γάλλο πρωθυπουργό Ντομινίκ Ντε Βιλπέν εκτίμησε πως «φαίνεται ότι μπορεί και να διαρκέσουν τα προβλήματα» από τη διεθνή οικονομική κρίση.
Φανερή η επιδίωξη της κυβέρνησης να αξιοποιήσει την κρίση προκειμένου να κερδίσει πόντους στο δικομματικό διαγκωνισμό για την εξουσία. Σε κάθε ευκαιρία καταγγέλλει το ΠΑΣΟΚ για ανευθυνότητα και λαϊκισμό που δεν μπορεί να εμπνέει σιγουριά και φερεγγυότητα. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επέκρινε τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ για «αντιφατική πολιτική» επειδή από τη μια δήλωσε ότι θα στηρίξει τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης, από την άλλη το ΠΑΣΟΚ καταψήφισε επί της αρχής το νομοσχέδιο για τους δανειολήπτες.
Πάντως, η κυβέρνηση δεν έχει να επιδείξει κανένα συγκεκριμένο μέτρο για τις αναμενόμενες επιπτώσεις της κρίσης στα λαϊκά στρώματα. Ακόμα χειρότερα δεν είναι διατεθειμένη να πάρει τέτοια μέτρα το προσεχές διάστημα, βάζοντας πάνω απ' όλα τη συμμόρφωση με το Σύμφωνο Σταθερότητας της ΕΕ. Μετά από αυτό, το μόνο που μένει στην κυβέρνηση είναι να ρίχνει στάχτη στα μάτια του κόσμου και να τον εμπαίζει. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Θ. Ρουσόπουλος ζήτησε ...από τους καταναλωτές να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της ακρίβειας επειδή η κυβέρνηση «έχει περιορισμένα περιθώρια» ελέγχου των αγορών, γιατί διαθέτει «ένα μικρό ελεγκτικό μηχανισμό συγκριτικά με το τεράστιο μέγεθος και των πολιτών - καταναλωτών και των εμπορικών καταστημάτων που λειτουργούν στη χώρα μας»(!).
Με προτάσεις «ασπιρίνες» για τα υπερχρεωμένα λαϊκά νοικοκυριά που στον πυρήνα τους έχουν τη διασφάλιση των συμφερόντων του τραπεζικού κεφαλαίου, επιχειρεί το ΠΑΣΟΚ να πείσει ότι το δικό του «σχέδιο» για τους δανειολήπτες είναι ποιο ...«κοινωνικό» από το αντίστοιχο της κυβέρνησης.
Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, όπως και αυτή της ΝΔ, εφάρμοσαν μια σκληρά αντιλαϊκή πολιτική με «πάγωμα» μισθών και συντάξεων, που οδήγησε χιλιάδες εργαζόμενους και συνταξιούχους στον τραπεζικό δανεισμό και σήμερα το ΠΑΣΟΚ, παρακάμπτοντας αυτή τη... λεπτομέρεια, έρχεται να μοιράσει προτάσεις για τη δήθεν «διασφάλιση» των δανειοληπτών.
Η υπεύθυνη οικονομίας του ΠΑΣΟΚ Λ. Κατσέλη, σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε χτες ανέφερε ότι το ΠΑΣΟΚ «δεν πρόκειται να ψηφίσει επί της αρχής το σχέδιο νόμου που έχει καταθέσει η κυβέρνηση για την προστασία των δανειοληπτών, τουλάχιστον με την παρούσα μορφή του». Η ίδια δήλωσε ότι «το σχέδιο νόμου της ΝΔ είναι προσχηματικό και δεν παρέχει ουσιαστική προστασία στους δανειολήπτες που χάνουν τα σπίτια τους και σε αυτούς που υποφέρουν από τον ανατοκισμό και τις αθέμιτες και καταχρηστικές πρακτικές των τραπεζών».
Η ίδια, χωρίς να θίγει τα συμφέροντα των τραπεζών παρουσίασε τις εφτά θέσεις του ΠΑΣΟΚ που θα καταθέσει σαν τροπολογίες στο νομοσχέδιο, με τις οποίες όπως υποστήριξε μεταξύ άλλων «θα δίνονται λύσεις στο θέμα των κατασχέσεων, των πλειστηριασμών». Η Λ. Κατσέλη κάλεσε την κυβέρνηση να αποδεχτεί τουλάχιστον τις τροπολογίες για τις κατασχέσεις και τους πλειστηριασμούς, με τις οποίες το ΠΑΣΟΚ προτείνει την «απαγόρευση της κατάσχεσης κύριας κατοικίας» και τη «δυνατότητα του οφειλέτη να ζητεί ανακοπή της κατάσχεσης τουλάχιστον μέχρι και πέντε εργάσιμες ημέρες πριν τη διενέργεια του πλειστηριασμού».
Δήλωσε για την κρίση: «Δικαιωνόμαστε, αλλά με όρους που δε θα θέλαμε να δικαιωθούμε»! Διότι - συμπλήρωσε - είχαν προβλέψει ότι «δεν είναι μονόδρομος η επιλογή της ανεξέλεγκτης λειτουργίας της αγοράς»! Οτι, δηλαδή, υπάρχει και ο δρόμος της ελεγχόμενης λειτουργίας της αγοράς...
Και παρακάτω ο Αλ. Τσίπρας εκτίμησε: «Είναι βέβαιο ότι θα υπάρξει ανάγκη για αλλαγή στρατηγικής και αλλαγή πολιτικής. Το μεγάλο ερώτημα για μας είναι αν οι αλλαγές αυτές στην κατεύθυνση της διακυβέρνησης θα είναι προς την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, προς την αναδιανομή του πλούτου που παράχθηκε όλα αυτά τα χρόνια ή θα είναι στην κατεύθυνση μιας ακόμα μεγαλύτερης σκλήρυνσης». Να αλλάξει κατεύθυνση η διακυβέρνηση... Οταν το πηδάλιο θα εξακολουθεί να βρίσκεται στα χέρια των μονοπωλίων. Τι ζητά ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ; Να πεταχτεί κανά κοκαλάκι στη φτωχολογιά για να μη διακινδυνεύσει η «κοινωνική συνοχή», η εξουσία δηλαδή του κεφαλαίου.
Γι' αυτή την εξουσία αγωνιούν. Και το ομολογούν χωρίς περιστροφές: «Είναι σαν να έχουμε έναν οργανισμό που έχει ακατάσχετη εσωτερική αιμορραγία κι εμείς προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα μεταγγίζοντάς του μεγάλες ποσότητες αίματος. Το ζήτημα είναι να λύσουμε την εσωτερική αιμορραγία», είπε ο πρόεδρος του ΣΥΝ.
«Η αδυναμία του δικομματισμού είναι δομική διότι δεν έχει απαντήσεις (...) θεωρούσε - και το πίστεψε - ότι η απελευθέρωση της αγοράς θα δώσει λύσεις. Θεωρούσε - και το πίστεψε - ότι η απελευθέρωση των εργασιακών σχέσεων θα δημιουργήσει ανάπτυξη και νέες θέσεις εργασίας. Είδαν όμως, δυστυχώς - και λέω δυστυχώς γιατί δεν είναι ευχάριστα αυτά τα πράγματα - ότι οι αντιρρήσεις και οι θέσεις της Αριστεράς δικαιώθηκαν». Θύμα πλάνης ο δικομματισμός. Πίστεψε ότι μ' αυτή την πολιτική θα δημιουργούνταν ανάπτυξη, νέες θέσεις εργασίας, γι' αυτό άλλωστε και την εφάρμοσε. Είχε καλές προθέσεις, αλλά έσφαλε! Κάτι για το οποίο πολύ λυπάται η «ανανεωτική αριστερά». Που δικαιώθηκε, παρότι κι αυτή έβαζε το χεράκι της και την υπογραφούλα της σε συνθήκες που άνοιγαν τον Ασκό του Αιόλου.