Οι γιουγκοσλαβικές αρχές προσέφυγαν στο Διεθνές Δικαστήριο, ενάντια στο ΝΑΤΟ, καταγγέλλοντας την «Ιερή Συμμαχία» για εγκλήματα και παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου
Το ΝΑΤΟ παραβίασε τη διεθνή υποχρέωση να επιδεικνύει έλεος απέναντι στον άμαχο πληθυσμό. Η 67χρονη Μίλιτσα Γκρούγιτς σκοτώθηκε στο βομβαρδισμό του Βράνιε στις 5/4/1999 |
Ο «Ρ» συνεχίζει την παρουσίαση στοιχείων από τη «Λευκή Βίβλο» της Γιουγκοσλαβίας. Μια συγκλονιστική έκδοση των γιουγκοσλαβικών αρχών για τη ΝΑΤΟική, ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Βαλκανική, το 1999. Σήμερα, θα παρακολουθήσουμε τη νομική επιχειρηματολογία που αναπτύσσεται στις σελίδες της «Λευκής Βίβλου», ενάντια στη ΝΑΤΟική επέμβαση. Επιχειρηματολογία, που σκοπό έχει να δοθεί ικανοποίηση για τις «πληγές» που προξένησαν οι συνεχείς βομβαρδισμοί.
Οι Γιουγκοσλάβοι σημειώνουν πως στις 24 Μάρτη 1999, οι ΝΑΤΟικές δυνάμεις ξεκίνησαν συστηματικό και εκτεταμένο βομβαρδισμό στρατιωτικών και πολιτικών στόχων στη Γιουγκοσλαβία, παραβιάζοντας κατάφωρα τους όρους του άρθρου 2 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και χωρίς την εξουσιοδότηση του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.
Επισημαίνουν ότι το ΝΑΤΟ παραβίασε όρους του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, τα θεμελιώδη δίκαια του ανθρώπου - ανάμεσά τους το δικαίωμα στη ζωή - και όρους του διεθνούς δικαίου για την κυκλοφορία και το περιβάλλον.
Συμπληρώνουν ότι με την επίθεση στη Γιουγκοσλαβία, τα περισσότερα μέλη - κράτη του ΝΑΤΟ παραβίασαν τα Συντάγματα και τους νόμους τους, που απαγορεύουν αυτό το είδος ένοπλης δράσης.
Η κυβέρνηση της Γιουγκοσλαβίας προσέφυγε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, ενάντια στα κράτη - μέλη του ΝΑΤΟ που διέπραξαν την επίθεση. Η γιουγκοσλαβική κυβέρνηση ζητά από το Διεθνές Δικαστήριο, με βάση το Διεθνές Δίκαιο, να διακηρύξει ότι:
- Τα κράτη - μέλη του ΝΑΤΟ, συμμετέχοντας στο βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας, παραβίασαν τη διεθνή υποχρέωση να μη χρησιμοποιούν βία εναντίον άλλου κράτους.
- Συμμετέχοντας στην εκπαίδευση, τον εξοπλισμό, τη χρηματοδότηση και τον εφοδιασμό του επονομαζόμενου «Απελευθερωτικού Στρατού Κοσσόβου», παραβίασαν την υποχρέωση να μην παρεμβαίνουν στις εσωτερικές υποθέσεις κυρίαρχου κράτους.
- Συμμετέχοντας στις επιθέσεις εναντίον πολιτικών στόχων, παραβίασαν την υποχρέωση να επιδεικνύουν έλεος απέναντι στον άμαχο πληθυσμό και τις ιδιοκτησίες του.
- Συμμετέχοντας στην καταστροφή ή την πρόκληση ζημιών σε μοναστήρια και μνημεία πολιτισμού, παραβίασαν την υποχρέωση να μην διαπράττουν εχθρική πράξη ενάντια σε ιστορικά μνημεία, έργα τέχνης ή τόπους λατρείας που αποτελούν πολιτιστική και πνευματική κληρονομιά του ανθρώπου.
- Χρησιμοποιώντας βόμβες διασποράς, παραβίασαν την υποχρέωση να μη χρησιμοποιούν απαγορευμένα όπλα - όπως όπλα σχεδιασμένα έτσι ώστε να προκαλούν περιττά βάσανα.
Βόμβα διασποράς σκότωσε τη 12χρονη Μίλιτσα Στογιάνοβιτς στο Πάβλοβατς στις 14/4/1999 |
- Χρησιμοποιώντας όπλα με επικάλυψη αποεμπλουτισμένου ουρανίου, παραβίασαν την υποχρέωση να μη χρησιμοποιούν απαγορευμένα όπλα και να μην προκαλούν μακροπρόθεσμη ζημιά στη δημόσια υγεία και το περιβάλλον.
- Συμμετέχοντας στη δολοφονία αμάχων, στην καταστροφή επιχειρήσεων, επικοινωνιών, ιδρυμάτων υγείας και πολιτισμού, παραβίασαν την υποχρέωση να σέβονται τα δικαιώματα στη ζωή, στη δουλιά, στην πληροφόρηση, στη φροντίδα της υγείας, όπως και άλλα βασικά δικαιώματα του ανθρώπου.
- Συμμετέχοντας στην καταστροφή γεφυρών σε διεθνή ποτάμια (σ.σ: ποτάμια που διασχίζουν περισσότερες από μία χώρα, όπως ο Δούναβης), παραβίασαν την υποχρέωση να σέβονται την ελευθερία της ναυσιπλοΐας σε τέτοια ποτάμια.
- Συμμετέχοντας στις προαναφερόμενες δραστηριότητες και ειδικότερα προκαλώντας τεράστια περιβαλλοντική ζημιά, χρησιμοποιώντας αποεμπλουτισμένο ουράνιο και στερώντας πληθυσμό από την παροχή ηλεκτρισμού και νερού, παραβίασαν την υποχρέωση να μην προκαλέσουν σκόπιμα σε μια εθνική ομάδα συνθήκες ζωής τέτοιες που να την οδηγούν στη φυσική της καταστροφή, συνολικά ή μερικώς.
Η Μίλιτσα Ράκιτς. Γεννημένη το 1996, σκοτώθηκε στο βομβαρδισμό της Μπατάνιτσα στις 17/4/1999 |
Αρκετά πριν τους Γιουγκοσλάβους, Ελληνες ανώτεροι δικαστές αντέδρασαν στη ΝΑΤΟική επίθεση και προειδοποίησαν για τις παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου. Συγκεκριμένα, στις 28 Απρίλη '99, είκοσι δικαστές του Συμβουλίου της Επικρατείας έδωσαν στη δημοσιότητα κείμενο, στο οποίο - μεταξύ των άλλων - τόνιζαν:
- Η επίθεση του ΝΑΤΟ κατά κυρίαρχου ευρωπαϊκού κράτους προσβάλλει τους θεμελιώδεις κανόνες του Διεθνούς Δικαίου.
- Η επίθεση γίνεται κατά κατάφωρη παραβίαση των άρθρων 1 και 2 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, που ρητά απαγορεύει τη χρήση βίας στις διεθνείς σχέσεις και καθιστά αποκλειστικά αρμόδια για τη διαχείριση των διεθνών κρίσεων το Συμβούλιο Ασφαλείας. Κατά τις διατάξεις αυτές, αλλά και τους γενικώς αναγνωρισμένους κανόνες του διεθνούς δικαίου, δεν υπάρχει χώρος για αυτόκλητους διαχειριστές κρίσεων, ούτε επιτρέπεται με οποιοδήποτε πρόσχημα η επέμβαση τρίτων χωρών στα εσωτερικά κυρίαρχου κράτους.
- Ο Καταστατικός Χάρτης του ΟΗΕ και οι γενικώς αναγνωρισμένοι κανόνες του Διεθνούς Δικαίου κατοχυρώνουν την ισότητα και κυριαρχία όλων των λαών, ανεξάρτητα από μέγεθος και δύναμη και δεν αναγνωρίζουν καμία αρμοδιότητα στους ισχυρούς να επεμβαίνουν στα εσωτερικά των αδυνάτων και να υπαγορεύουν λύσεις της αρεσκείας τους. Επομένως, η κρίση στο Κοσσυφοπέδιο παραμένει εσωτερικό θέμα της Γιουγκοσλαβίας. Οποιοδήποτε ανθρωπιστικό ή άλλο ενδιαφέρον του ΟΗΕ, άλλων διεθνών οργανώσεων ή τρίτων χωρών, επιτρέπεται να εκδηλούται μόνον ειρηνικά και με διπλωματικά μέσα στο πλαίσιο του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ.
- Με την ένοπλη επίθεσή του, οι χώρες του ΝΑΤΟ διαπράττουν: Το έγκλημα του επιθετικού πολέμου με τη βίαιη καταστροφή ανθρώπινης ζωής, πολιτιστικών μνημείων και ολόκληρων οικισμών. Το έγκλημα της γενοκτονίας, με την εσκεμμένη καταστροφή της υποδομής της σερβικής κοινωνίας και την εντεύθεν δημιουργία όρων που οδηγούν στη φυσική εξόντωσή της. Το έγκλημα της οικολογικής καταστροφής, με τη χρήση τεχνολογίας πολέμου, που επάγεται βλάβη της ανθρώπινης υγείας και του φυσικού περιβάλλοντος, το οποίο μάλιστα διαπράττεται και σε βάρος τρίτων χωρών, στις οποίες μεταφέρεται η θανατηφόρος ρύπανση.
- Η ηγεσία των επιτιθέμενων χωρών του ΝΑΤΟ, στη σύνοδο της Ουάσιγκτον (24 - 25 Απρίλη '99), προσπάθησε με την τροποποίηση των καταστατικών διατάξεών του (σ. σ.: έπαψε και τυπικά να είναι «αμυντικός» συνασπισμός) να αυτονομιμοποιηθεί για τη συνεχιζόμενη επίθεση στη Γιουγκοσλαβία, αλλά και για όσα σχεδιάζει στο μέλλον να πράξει υπό το πρόσχημα «διαχείρισης κρίσεων», ειρηνευτικών και ανθρωπιστικών επεμβάσεων. Ομως, μόνος έγκυρος διαχειριστής κρίσεων, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, παραμένει πάντοτε ο ΟΗΕ. Κανείς άλλος οργανισμός, εξ ορισμού υποδεέστερός του, δεν μπορεί να του αφαιρέσει ή να υφαρπάσει το ρόλο αυτό. Το ΝΑΤΟ ούτε το Διεθνές Δίκαιο μπορεί να καταργήσει, ούτε νέους γενικώς ανεγνωρισμένους κανόνες διεθνούς νομιμότητας να παράγει. Το νέο καταστατικό αφορά μόνον τις κυβερνήσεις που το υπέγραψαν. Πρόκειται για τις προθέσεις 19 κρατών από τα 158 του πλανήτη.
- Δεν μπορεί να αποφασιστεί εμπλοκή της Ελλάδας στον επιθετικό πόλεμο κατά της Γιουγκοσλαβίας, ούτε με νόμο, γιατί θα ήταν κατάφωρα αντισυνταγματικός. Απορρίπτεται και η δυνατότητα διέλευσης ξένων στρατευμάτων (εν προκειμένω ΝΑΤΟικών) από ελληνικό έδαφος για να συμμετάσχουν σε επιθετικό πόλεμο. Το Σύνταγμα της χώρας επιτρέπει τη διέλευσή τους μόνο για αμυντικούς σκοπούς.
Λίγες μέρες αργότερα, το κείμενο των «είκοσι», προσυπογράφεται και από οκτώ αρεοπαγίτες.Πάντως, η κυβέρνηση Σημίτη αγνόησε το Σύνταγμα, τους δικαστές και τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού και παραχώρησε ελληνικά εδάφη και λιμάνια για να προωθηθούν τα ΝΑΤΟικά στρατεύματα στη Γιουγκοσλαβία.