EUROKINISSI |
Κύριο χαρακτηριστικό αυτής της πολιτικής, της οποίας η επιθετικότητα όπως δείχνουν οι εξελίξεις στα ναυπηγεία συνεχώς αγριεύει, είναι η ενίσχυση πάση θυσία των συμφερόντων των μονοπωλίων, των εφοπλιστών, συνολικά του μεγάλου κεφαλαίου, εντείνοντας το βαθμό εκμετάλλευσης των εργαζομένων του κλάδου, τσακίζοντας την εργατική τάξη, συνολικά το λαό και τις ανάγκες του, ρημάζοντας κάθε παραγωγική δυνατότητα της χώρας. Και είναι βέβαιο ότι αν δεν υπάρξει ανακοπή αυτής της πορείας, αν οι εργαζόμενοι των ναυπηγείων και όλοι οι εργαζόμενοι της χώρας δεν πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους, με την οργάνωση της πάλης τους δεν ανατρέψουν την εξουσία των μονοπωλίων και της πολιτικής τους, δεν απελευθερώσουν τα ναυπηγεία από τα σαγόνια των επιχειρηματικών ομίλων, δεν επιβάλουν τη δική τους τη λαϊκή εξουσία, όπου η ναυπηγική βιομηχανία θα είναι βασικό εργαλείο ανάπτυξης προς όφελος της ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών, σε βάθος χρόνου τα ναυπηγεία θα τελειώσουν.
Με αφορμή τις κυβερνητικές συσκέψεις για τη «διάσωση» των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, έβγαλαν και πάλι στο προσκήνιο το σχέδιο περί «ενιαίου φορέα» ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας. Ο «ενιαίος φορέας» που μιλάνε, ο οποίος άλλωστε θα είναι με τη συγκατάθεση των σημερινών ιδιοκτητών των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά και Ελευσίνας - Νεωρίου, θα είναι το σχήμα για να επιβάλουν εργασιακές σχέσεις γαλέρας, με μισθούς Κίνας και Ινδίας και εργασιακά δικαιώματα τύπου COSCO. Θα είναι το πλαίσιο που έχουν επιβάλει στις δικές τους γαλέρες οι Ελληνες εφοπλιστές, τους οποίους καλεί η κυβέρνηση να συνδράμουν. Το πλαίσιο το έχουν έτοιμο, είναι οι Ειδικές Οικονομικές Ζώνες, που έχει περιγράψει ο πρωθυπουργός. Αυτός ο «ενιαίος φορέας» θα είναι ο πολιορκητικός κριός για να γίνει η συγκεντρωποίηση και ο μονοπωλιακός έλεγχος του συνόλου της ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας, από τον Πειραιά, τη Ζώνη του Περάματος και της Σαλαμίνας, μέχρι το Σκαραμαγκά, την Ελευσίνα και τη Σύρο. Εδώ ακριβώς κολλάει και το ενδιαφέρον της διοίκησης ΟΛΠ, που λειτουργεί πλέον σαν εμπορικός αντιπρόσωπος των πολυεθνικών μονοπωλιακών ομίλων, όπως γίνεται και με την COSCO. Απώτερος στόχος η καθυπόταξη των εργαζομένων και των μικρότερων επιχειρήσεων του χώρου και η παράδοση του ναυπηγοεπισκευαστικού τομέα στα πολυεθνικά μονοπώλια.
Ολα αυτά κάνουν ακόμα πιο επίκαιρη την πρόταση του ΚΚΕ για συγκρότηση ενιαίου δημόσιου τομέα ναυπηγικής βιομηχανίας. Την περασμένη βδομάδα σε σχόλιο το Γραφείο Τύπου της ΚΕ, με αφορμή τις συσκέψεις, σημείωνε: «Η διατήρηση και ανάπτυξη της απολύτως αναγκαίας ναυπηγικής βιομηχανίας προϋποθέτει τη συγκρότηση ενιαίου δημόσιου φορέα και πλήρη ρήξη με τους περιορισμούς και τις αποφάσεις της ΕΕ. Καμιά άλλη δήθεν λύση, δηλαδή μορφή ιδιωτικοποίησης, δεν μπορεί να σταματήσει τη συρρίκνωσή τους και την ισοπέδωση των μισθολογικών και εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων».
Την πορεία διάλυσης της ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας της χώρας έχει προδιαγράψει η διαβόητη 7ης Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ενωσης, στη διαμόρφωση της οποίας συνέβαλαν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και επί της ουσίας στηρίζουν τα κόμματα που υποκλίνονται στον ευρωμονόδρομο όπως ο ΣΥΡΙΖΑ. Η 7η κοινοτική οδηγία, στα πλαίσια του διεθνούς καταμερισμού με γνώμονα τα συμφέροντα των πολυεθνικών και των εφοπλιστών, από τους οποίους οι Ελληνες εφοπλιστές αυτή τη στιγμή κατασκευάζουν 437 πλοία σε ξένα ναυπηγεία, επέβαλε την 10ετία του '90 την ιδιωτικοποίηση ή το κλείσιμο των ελληνικών ναυπηγείων. Ετσι οι ναυπηγικές βιομηχανίες της χώρας από τις μεγαλύτερες μονάδες της Ευρώπης, όπως τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, με τρομακτικές παραγωγικές δυνατότητες, παραδόθηκαν στους ιδιώτες, για να «γλιτώσουν» δήθεν από το «λουκέτο», και με μεγάλη «προίκα». Χώρια τα ψέματα που έλεγαν στους εργαζόμενους, όχι οι κυβερνήσεις, αλλά και ο εργοδοτικός, κυβερνητικός συνδικαλισμός, οι παρατάξεις ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ στα σωματεία των ναυπηγείων - που έχουν στηρίξει και εξακολουθούν να στηρίζουν με κάθε τρόπο και μέσο την αντιλαϊκή πολιτική - ότι οι επιχειρηματίες θα έφερναν την «ανάπτυξη» και οι εργαζόμενοι θα «έτρωγαν» με «χρυσά κουτάλια».
ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ:
Τον Οκτώβρη 2001 το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση παρέδωσε το ναυπηγείο στη γερμανική πολυεθνική «HDW», έναντι μόλις 1,5 δισ. δραχμών, η οποία στη συνέχεια απορροφήθηκε από την επίσης γερμανική πολυεθνική «Thyssen Krupp», ενώ όταν πωλήθηκε το ναυπηγείο ήδη «έτρεχαν» παραγγελίες του Πολεμικού Ναυτικού άνω του 1,3 τρισ. δραχμών. Το μέγεθος των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά αναφερόταν στο κείμενο της πρόσκλησης εκδήλωσης ενδιαφέροντος: «Η Εταιρεία είναι το μεγαλύτερο σε δυναμικότητα ναυπηγείο στην Ελλάδα και στην Ανατολική Μεσόγειο». Δραστηριοποιείται, κατά την έκθεση, στους εξής τομείς: Των νέων κατασκευών πολεμικών πλοίων επιφάνειας και υποβρυχίων, επιβατηγών και άλλων τύπων πλοίων, σε επισκευές και μετασκευές πλοίων, βιομηχανικές μεταλλικές κατασκευές και επισκευές αμαξοστοιχιών για τον ΟΣΕ και τους ΗΣΑΠ. Οσον αφορά τις εγκαταστάσεις των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά αναφερόταν ότι: «Βρίσκονται στο Σκαραμαγκά Αττικής σε μια έκταση 832 στρεμμάτων. Οι εγκαταστάσεις περιλαμβάνουν και 3 πλωτές δεξαμενές χωρητικότητας 30.000, 37.000 και 60.000 DWT, καθώς και δύο μόνιμες δεξαμενές χωρητικότητας 250.000 και 500.000 DWT, με την τελευταία να αποτελεί μία από τις τέσσερις που κατασκευάστηκαν ποτέ στην Ευρώπη».
Η «Thyssen» πούλησε τη δεξαμενή των 60.000 τόνων σε ναυπηγείο στην Τουρκία, πούλησε το λιμάνι, μεταβίβασε το 2009 το τμήμα τροχαίου υλικού σε μία εταιρεία-«φάντασμα» με αποτέλεσμα επί της ουσίας να κλείσει και οι 160 εργαζόμενοι του τμήματος είναι ακόμα και σήμερα απλήρωτοι. Το Σεπτέμβρη του 2010, στη Βουλή ΠΑΣΟΚ, ΛΑ.Ο.Σ. με τη στήριξη της ΝΔ μεταβιβάστηκε το 75% των μετοχών του ναυπηγείου στο αραβικό μονοπώλιο «ADM» (το υπόλοιπο παρέμεινε στην «Thyssen») και έκλεισε το εμπορικό τμήμα του ναυπηγείου για 15 χρόνια επικυρώνοντας απόφαση της Ευρωπαϊκής Ενωσης που εκδόθηκε με πρόσχημα κρατικές ενισχύσεις στο ναυπηγείο την περίοδο του 1996. Ταυτόχρονα τα δύο μονοπώλια μέχρι τώρα έχουν τσεπώσει 2,3 δισ. ευρώ από τα εξοπλιστικά προγράμματα του Πολεμικού Ναυτικού. Τα 450 εκατομμύρια δόθηκαν μέσα στον τελευταίο χρόνο και από τα 4 υποβρύχια συν δύο (πρόγραμμα αξίας σύνολο 4 δισ. ευρώ), που είναι το εξοπλιστικό πρόγραμμα, τα μονοπώλια έχουν παραδώσει μόνο το «γνωστό» «ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ» που γέρνει.
Οσον αφορά τους εργαζόμενους, από τους κοντά 2.000 που ήταν όταν ιδιωτικοποιήθηκε το ναυπηγείο σήμερα είναι 1.000. Τα αραβογερμανικά μονοπώλια έχουν επιβάλει σε βάρος των εργαζομένων το μέτρο της εκ περιτροπής εργασίας που θα είναι σε ισχύ ως τον Οκτώβρη και ήδη διανύουν τον 4ο μήνα απλήρωτοι! Επιπρόσθετα στις 11 Ιούλη ανακοινώθηκε από την κυβέρνηση ότι προχωράει στην υλοποίηση του δεύτερου σκέλους της απόφασης της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που πέρα από το κλείσιμο για 15 χρόνια του εμπορικού τμήματος του ναυπηγείου επιβάλλει και την εκποίηση των περιουσιακών του στοιχείων!
ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ:
Πρόκειται για το δεύτερο σε μέγεθος ναυπηγείο της χώρας, το οποίο το 1992 πουλήθηκε από την κυβέρνηση της ΝΔ καθαρό από χρέη στον εφοπλιστή Περατικό, για 8 δισ. δραχμές. Δεν πλήρωσε φράγκο και μέσα σε δύο χρόνια φόρτωσε στο ναυπηγείο χρέη 10 δισ. δραχμές, απέλυσε 300 εργαζόμενους, πήρε θαλασσοδάνεια από την ΕΤΒΑ 7,5 δισ. δραχμές και επέστρεψε το ναυπηγείο για να πουληθεί στη συνέχεια από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ τον Οκτώβρη του 1997 στον επιχειρηματία Ν. Ταβουλάρη με τίμημα 30 δισ. δραχμές, το οποίο ακόμα ξεπληρώνει. Πήρε, εκτός από μία καθετοποιημένη βιομηχανία που διέθετε τρεις δεξαμενές, με δυνατότητα αυτόματης μεταφοράς σχεδίων μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών στα μηχανήματα κοπής, με ελασματουργεία με αυτόματες μηχανές κοπής, συγκρότημα αμμοβολής - βαφής ελασμάτων που εξυπηρετούνταν από μαγνητογέφυρα, συγκρότημα για κατασκευή τροχαίου υλικού, με δυνατότητα κατασκευής σκαφών του Πολεμικού Ναυτικού και προίκα 25 δισ. δρχ. εξασφαλισμένες παραγγελίες του Πολεμικού Ναυτικού. Πήρε 7 δισ. δρχ. επιδότηση και 7 δισ. δάνειο για επενδύσεις, που κανείς δεν είδε. Εχει πουλήσει δύο μεγάλα οικόπεδα του ναυπηγείου στην εταιρεία επίπλων ΣΑΤΟ. Από τις τρεις δεξαμενές υπάρχει η μία, καθώς μία νοίκιασε σε ιδιώτη και μία που ήταν και η μεγαλύτερη βούλιαξε πέρσι τον Ιούλη λόγω έλλειψης συντήρησης. Σήμερα έχουν απομείνει στο ναυπηγείο 850 εργαζόμενοι. Εδώ και ένα χρόνο ο Ταβουλάρης τους πληρώνει με έναντι και έχει θέσει το ναυπηγείο σε διαδικασία πτώχευσης σύμφωνα με το άρθρο 99. Ο ίδιος παρέλαβε και το τρίτο σε μέγεθος ναυπηγείο της χώρας αυτό στο Νεώριο της Σύρου, το οποίο μετέτρεψε σε καρνάγιο και από 1.200 εργαζόμενους σήμερα δουλεύουν το πολύ 300 εργαζόμενοι.
Βέβαια, σε αυτά να συμπληρωθεί η τραγική κατάσταση της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης όπου από 8.000 και πάνω εργαζόμενοι που δούλευαν το καλοκαίρι του 2008, σήμερα είναι ζήτημα αν δουλεύουν 300! Η Ζώνη εξαρτάται άμεσα από την κατάσταση των άλλων ναυπηγείων και τη χαριστική βολή δέχτηκε όταν έκλεισε το εμπορικό τμήμα των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά. Χώρια ότι είναι απαξιωμένη με «απαρχαιωμένες» εγκαταστάσεις, καθώς οι σχεδιασμοί ΟΛΠ για λογαριασμό των συμφερόντων του μονοπωλίου της COSCO, που λυμαίνεται το πρώτο λιμάνι της χώρας, είναι να αλλάξουν χρήση στους χώρους της.