Από τις απεργιακές κινητοποιήσεις της προηγούμενης βδομάδας |
Στην απεργία αυτή των εκπαιδευτικών, οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ βρέθηκαν από την αρχή - και συνεχίζουν με νέα ορμή - στην πρώτη γραμμή δίνοντας τη μάχη ώστε να αποκτήσει περιεχόμενο και διεκδικητικό πλαίσιο αντάξιο των αναγκών του λαού, σε σύγκρουση με τις δυνάμεις του συμβιβασμού στις συνδικαλιστικές ηγεσίες. Οπως σημειωνόταν σχετικά στην ανακοίνωση του ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών «στην κρίσιμη φάση που σήμερα βρισκόμαστε δεν επιτρέπεται σε καμία περίπτωση να αφήσουμε στη μέση τον αγώνα που με τόση ορμή και δυναμισμό ξεκινήσαμε, παρά τις επιθέσεις που αυτός δέχεται και τις θυσίες που απαιτεί. Μπορούμε και πρέπει να νικήσουμε, να αποσπάσουμε κατακτήσεις. Βασικός όμως όρος της επιτυχίας του αγώνα μας δεν είναι μόνον η συνέχιση της απεργίας, αλλά και η ανάδειξη πλαισίου πάλης που θα συγκρούεται με την ουσία της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής και θα συμβάλλει στη στήριξη και στη συμπαράταξη ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων γύρω από αυτό».
Η πρόταση αυτή διαμορφώνεται με βάση τις σύγχρονες πραγματικές λαϊκές ανάγκες, που σήμερα συνθλίβονται στο σχολείο της μαθητικής διαρροής, της ταξικής επιλογής, της προπαίδευσης των αυριανών απασχολήσιμων, του αναχρονισμού και της αντιεπιστημονικότητας. Είναι πρόταση διεξόδου από τη σημερινή υποβάθμιση και στόχο έχει μία Παιδεία για όλους που θα δίνει τα εφόδια, θα διαμορφώνει προσωπικότητες. Σημειώνεται ότι το σύνθημα των πλειοψηφιών στις εκπαιδευτικές ομοσπονδίες για ενιαία 12χρονη εκπαίδευση, διαφοροποιείται σημαντικά, αφού αυτή μπορεί να έχει επιλογές και λίγα κοινά μαθήματα μεταφέροντας τελικά τις ταξικές ανισότητες στη μόρφωση στο εσωτερικό της.
Οδεύοντας προς το 2010, ημερομηνία - σταθμό για την υλοποίηση της στρατηγικής της Λισαβόνας για μετατροπή των πάντων σε εργαλεία κερδοφορίας του μεγάλου κεφαλαίου, η επίθεση στο μορφωτικό δικαίωμα του λαού εντείνεται. Και όπως είναι φανερό, στη χάραξη της πολιτικής στην Παιδεία για την κυβέρνηση και τα κόμματα του ευρωμονόδρομου, βαραίνει περισσότερο η υποχρέωση για υλοποίηση των δεσμεύσεών τους προς το μεγάλο κεφάλαιο από το γεγονός ότι τα λαϊκά στρώματα ασφυκτιούν κάτω από το βάρος μιας Παιδείας που πληρώνουν όλο και ακριβότερα και προσφέρει όλο και λιγότερα.
Η πολιτική της κυβέρνησης οδηγεί την Παιδεία σε μία εντελώς διαφορετική κατεύθυνση από τις λαϊκές ανάγκες έχοντας μάλιστα βάλει στο στόχαστρο των αναδιαρθρώσεων την πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Την επίθεση αυτή αποκαλύπτουν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ στο διεκδικητικό πλαίσιο που προβάλλουν. Ετσι, έγκαιρα οι ταξικές δυνάμεις επισήμαναν ότι η προώθηση της ευέλικτης ζώνης (για την οποία η πλειοψηφία στη ΔΟΕ ζητά απλώς να μην είναι υποχρεωτική) θα αποτελέσει ένα ακόμα εργαλείο ιδιωτικοποίησης και ταξικής διαφοροποίησης των σχολείων. Παράλληλα, το ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών στηλιτεύει τα νέα αναλυτικά προγράμματα και βιβλία, που υποβαθμίζουν τη μόρφωση, μετατρέπουν τον εκπαιδευτικό σε εργαλείο διάλυσης της σκέψης των μαθητών. Με τις θέσεις και τη δράση τους οι ταξικές δυνάμεις αποκαλύπτουν την προσπάθεια των ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΕΕ για Παιδεία περισσότερο προσανατολισμένη στην εξυπηρέτηση των αναγκών του μεγάλου κεφαλαίου. Η απάντηση λοιπόν, βρίσκεται στον αγώνα - στον οποίο πρωτοστατούν οι ταξικές δυνάμεις - για βιβλία και προγράμματα σύγχρονα, κατανοητά, επιστημονικά και παιδαγωγικά επεξεργασμένα, που να μην αποκρύπτουν ή να διαστρεβλώνουν την αλήθεια για τη ζωή, ώστε να βοηθούν τον μαθητή να αποκτά συγκροτημένη εικόνα της πραγματικότητας.
Ως επισφράγιση της κατηγοριοποίησης που φέρνουν η ευέλικτη ζώνη και τα διάφορα ευρωπαϊκά προγράμματα που καλούνται οι εκπαιδευτικοί να εφαρμόσουν στα σχολεία, έρχεται η «αξιολόγηση», στο όνομα πάντα της αναβάθμισης της ποιότητας της παρεχόμενης μόρφωσης. Αποκαλύπτοντας την έννοια της «αξιολόγησης» όπως την εννοεί η κυβέρνηση, σαν εργαλείο δηλαδή εφαρμογής των αντιεκπαιδευτικών μέτρων, το ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών καλεί σε συνολική και συλλογική ακύρωση της «αξιολόγησης» στην πράξη.
Σε ό,τι αφορά τα εργασιακά αιτήματα των εκπαιδευτικών, οι οποίοι όπως και οι υπόλοιποι εργαζόμενοι βιώνουν τη λιτότητα, την ακρίβεια, την καθήλωση των μισθών, τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, το ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών προβάλλει το αίτημα για πλήρη και σταθερή εργασία των εκπαιδευτικών που διασφαλίζεται με μαζικούς διορισμούς μόνο μέσα από την ενιαία επετηρίδα και ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς.
Στις επόμενες βδομάδες αναμένεται να δημοσιοποιηθεί ο προϋπολογισμός για το 2007 κάνοντας το επιτακτικό αίτημα για αύξηση των δαπανών για την Παιδεία ακόμα πιο επίκαιρο και φέρνοντας την κυβέρνηση - που συνεχίζει την τακτική της μιζέριας στις δαπάνες για την Παιδεία - μπροστά στις ευθύνες της. Η αύξηση των κρατικών δαπανών για την Παιδεία στο 15% του κρατικού προϋπολογισμού και η κατάργηση κάθε μορφής ιδιωτικοποίησης, άμεσης ή έμμεσης, πάνε χέρι - χέρι, επισημαίνει το ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών.
Η αντιεκπαιδευτική πολιτική είναι δεδομένη, υπαγορεύεται από το μεγάλο κεφάλαιο και μόνο με αγώνες ενός Παλλαϊκού Μετώπου για την Παιδεία θα έρθουν αλλαγές προς όφελος του λαού. Αυτό είναι το κάλεσμα που απευθύνουν οι ταξικές δυνάμεις στους εκπαιδευτικούς: «Με ευθύνη, αυταπάρνηση και αισιοδοξία οι εκπαιδευτικοί του ΠΑΜΕ θα δώσουμε τη μάχη για να γίνει η Παιδεία υπόθεση της εργατικής τάξης και ολόκληρου του λαού και να συγκροτηθεί το πρόπλασμα του Παλλαϊκού Μετώπου για την Παιδεία».