Το ΠΑΣΟΚ όλα αυτά τα χρόνια που βρίσκεται στην κυβέρνηση δούλεψε μεθοδικά και προμελετημένα για την επίτευξη του σκοπού του. Να παραδώσει δηλαδή στο ιδιωτικό κεφάλαιο εκατομμύρια στρέμματα δασών και δασικής γης, «πεδίο δόξης λαμπρόν» για δασοκτόνες «μπίζνες».
Ολοι εκείνοι που σήμερα «κόπτονται» για το «σκάνδαλο Πάχτα», γιατί κάνουν στην κυριολεξία «μόκο» στη σκανδαλάρα που ακούει στο όνομα «Αγρογή Α.Ε.»;
Κορυφαία στιγμή μιας ατέλειωτης αλυσίδας αντιπεριβαλλοντικών νόμων της περασμένης τετραετίας, ήταν η καταστροφική αναθεώρηση του άρθρου 24 του Συντάγματος. Μια αναθεώρηση που έγινε με πρωτοβουλία τόσο της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, όσο και της ΝΔ, αλλά και με την ανοχή του ΣΥΝ, ο οποίος ναι μεν τελικά την καταψήφισε, αλλά προηγουμένως είχε εισηγηθεί και αυτός να υπάρξει αναθεώρηση.
Σύμφωνα με την αναθεώρηση αυτή, η έννοια του δάσους και της δασικής έκτασης δεν καθορίζεται από την επιστήμη, αλλά κατά το δοκούν από τον εκάστοτε υπουργό Γεωργίας με νόμο, επιτρέποντας ουσιαστικά τον ευρύ αποχαρακτηρισμό και τσιμεντοποίησή τους. Στο «παράθυρο» αυτό βασίστηκε τελικά ο δασοκτόνος νόμος που ψηφίστηκε στις αρχές Δεκέμβρη 2003 από την κυβέρνηση που άνοιξε διάπλατα τους ασκούς του Αιόλου για το «νόμιμο» αποχαρακτηρισμό εκατομμυρίων στρεμμάτων δασών και δασικών εκτάσεων και την παράδοσή τους στην ιδιωτική εκμετάλλευση.
Επίσης ο πολεοδομικός και χωροταξικός σχεδιασμός γίνεται με νόμο, ο οποίος - σε συνδυασμό με την αναθεώρηση άλλων άρθρων του Συντάγματος - δεν επιδέχεται ούτε καν τον παρεμπίπτοντα έλεγχο της Δικαιοσύνης και συγκεκριμένα του Συμβουλίου της Επικρατείας!
Αξίζει βέβαια να σημειώσουμε ότι οι τελικές διατυπώσεις του αναθεωρημένου άρθρου 24 ήταν αρκετά πιο μετριασμένες σχετικά με τις αρχικές προθέσεις, γεγονός που οφείλεται στις έντονες αντιδράσεις εκατοντάδων μαζικών οικολογικών και επιστημονικών φορέων από όλη την Ελλάδα και, φυσικά, του ΚΚΕ.