ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Τετάρτη 5 Μάρτη 2008
Σελ. /32
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ
Κριτήριο η ευημερία του λαού

Επιστολή - απάντηση βουλευτών του ΚΚΕ, σε ερωτήσεις που έθεσαν οι εκπρόσωποι του WWF - Ελλάς

Το ΚΚΕ κρίνει και αξιολογεί την ενεργειακή πολιτική με συγκεκριμένα κοινωνικοπολιτικά κριτήρια και με αποκλειστικό γνώμονα την ευημερία του λαού και όχι το κέρδος των επιχειρηματικών ομίλων. Αυτό τονίζεται σε επιστολή που έστειλαν προς το WWF - Ελλάς οι βουλευτές του Κόμματος Γιώργος Μαρίνος (Ευβοίας), Νίκος Γκατζής (Μαγνησίας), Νίκος Μωραΐτης, (Αιτωλοακαρνανίας). Οι βουλευτές, με το κείμενό τους, απαντούν σε ερωτήματα που έθεσαν με επιστολή τους προς το Κόμμα οι εκπρόσωποι της Οργάνωσης, για τη χρησιμοποίηση Λιθάνθρακα στον τομέα παραγωγής Ενέργειας. Ολόκληρο το κείμενο της επιστολής έχει ως εξής:

«Θα ήταν εύκολο να λέγαμε απλά ότι είμαστε αντίθετοι με το εργοστάσιο που σχεδιάζει να εγκαταστήσει η ΤΕΡΝΑ στο Μαντούδι, να εκφράζαμε την αντίθεσή μας για την εγκατάσταση άλλων ενεργειακών μονάδων, π.χ. Βοιωτία, Μαγνησία κ.α., και να περιοριζόμαστε στην ανάδειξη των συνεπειών που θα επιφέρει η καύση του εισαγόμενου λιθάνθρακα στις επιβαρυμένες περιβαλλοντικά περιοχές.

Ομως, το θέμα είναι πιο σύνθετο, δεν αφορά μόνο την περιβαλλοντική επιβάρυνση και εκτιμούμε ότι χρειάζεται μία πολύπλευρη προσέγγιση με αιχμή το χαρακτήρα της οικονομικής, της βιομηχανικής ανάπτυξης, το ρόλο της απελευθέρωσης της Ενέργειας και της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ.

Το ΚΚΕ καταδικάζει και αντιπαλεύει την πολιτική της απελευθέρωσης της Ενέργειας και την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ. Θεωρεί ότι η ηλεκτρενέργεια είναι κοινωνικό αγαθό και δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν μέσο κερδοφορίας (και αύξησης της δύναμης) του μεγάλου κεφαλαίου. Το θέμα αυτό είναι κριτήριο για τη στάση κάθε πολιτικής δύναμης, κάθε φορέα.

Το ΚΚΕ κρίνει και αξιολογεί την ενεργειακή πολιτική με συγκεκριμένα κριτήρια, μεταξύ των οποίων είναι:

  • Η εξασφάλιση των αναγκών σε φτηνό ηλεκτρικό ρεύμα για τα λαϊκά νοικοκυριά.
  • Η ικανοποίηση των αναγκών των εργαζομένων, η διεύρυνση των εργασιακών, μισθολογικών, ασφαλιστικών δικαιωμάτων.
  • Η ασφάλεια των εργαζομένων, αλλά και των κατοίκων των περιοχών που σχετίζονται με τις υποδομές της ηλεκτρενέργειας.
  • Η προστασία του περιβάλλοντος.
  • Η μείωση της ενεργειακής εξάρτησης.
  • Η χρησιμοποίηση της ηλεκτρενέργειας για να κινηθεί μία βιομηχανία, μια οικονομία που υπηρετεί τα λαϊκά συμφέροντα.

Με αυτά τα βασικά κριτήρια, το ΚΚΕ κρίνει τις πολιτικές των κυβερνήσεων, των κομμάτων και τοποθετείται στο θέμα.

Οι οικονομικοί όμιλοι επιλέγουν πότε και πού θα επενδύσουν, ποιο καύσιμο θα χρησιμοποιήσουν με γνώμονα το μέγιστο κέρδος. Και με αυτό το κριτήριο επενδύουν σε νέες μονάδες παραγωγής από λιθάνθρακα στους Νομούς Ευβοίας, Μαγνησίας, Βοιωτίας, Καβάλας κ.α.

Και αυτό, τη στιγμή που είναι γνωστές οι επιπτώσεις στο περιβάλλον και κυρίως στη δημόσια υγεία, από την έκλυση οξειδίων αζώτου και θείου, σημαντικών αιωρούμενων σωματιδίων, καθώς και από τη δημιουργία στερεών αποβλήτων.

Η θέση του ΚΚΕ είναι υπέρ των εγχώριων πηγών Ενέργειας (λιγνίτης, νερό, αέρας, ήλιος). Η θέση του είναι ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί η χρησιμοποίηση των ορυκτών καυσίμων στο συνολικό μείγμα ηλεκτροπαραγωγής της χώρας. Ομως, η χωροθέτηση σχετικών μονάδων δεν μπορεί να θυσιάζει τη δημόσια υγεία, την προστασία του περιβάλλοντος, την ισόρροπη ανάπτυξη των περιοχών και κλάδων στο βωμό της κερδοφορίας ελάχιστων ομίλων.

Η χρησιμοποίηση του Λιγνίτη και άλλων ορυκτών καυσίμων απαιτεί τη χρησιμοποίηση συγκεκριμένων τεχνολογιών, φιλικών προς το περιβάλλον, οι οποίες σήμερα δεν εφαρμόζονται γιατί η προστασία του περιβάλλοντος αντιπαρατίθεται στην κερδοφορία των επιχειρήσεων.

Η θέση που υποστηρίζει την αποκλειστική χρησιμοποίηση φυσικού αερίου και Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) δε δίνει απάντηση σε βασικά ζητήματα που αφορούν τις λαϊκές ανάγκες.

Δεν απαντά στις επιπτώσεις που θα έχει η εφαρμογή της στο κόστος ηλεκτροπαραγωγής και στην επιβάρυνση της λαϊκής κατανάλωσης, στην ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού, στην αξιοπιστία του συστήματος τις ώρες αιχμής (τις ώρες υψηλού φορτίου), όταν, π.χ., τα αιολικά πάρκα δε θα είναι διαθέσιμα για λειτουργία.

Αλλωστε, οι συνέπειες του κυνηγητού του κέρδους πάνω στο περιβάλλον εκδηλώνονται πολύμορφα. Εκδηλώνονται ακόμα και με την άναρχη χρησιμοποίηση των ανεμογεννητριών που τοποθετούνται κατά πώς εξυπηρετεί τους επιχειρηματίες, καταστρέφοντας, π.χ., δασικές εκτάσεις κ.ά.

Συνεπώς το θέμα είναι βαθύτερο και αφορά το χαρακτήρα της ανάπτυξης. Αν η ανάπτυξη σχεδιάζεται, οργανώνεται, υλοποιείται με κριτήριο το κέρδος ή την ευημερία του λαού. Αυτό είναι το βασικό θέμα.

Και η απάντηση του ΚΚΕ σε αυτό το κρίσιμο ζήτημα είναι:

Οι λαϊκές ανάγκες επιβάλλουν λύσεις που κοιτάζουν μπροστά. Κι αυτό σημαίνει ο λαός να οργανωθεί, να δυναμώσει την απαιτητικότητά του, να γίνει πραγματικά ο μοχλός ριζικών αλλαγών.

Κοιτάζω μπροστά, κτίζω το μέλλον σημαίνει η εργατική τάξη να δυναμώσει την ταξική της ενότητα, να εκπληρώσει τον πρωτοπόρο της ρόλο εντείνοντας την κοινή δράση με τη μικρομεσαία αγροτιά και τους αυτοαπασχολούμενους της πόλης για να οικοδομηθεί μία κοινωνική - πολιτική συμμαχία που θα αναμετρηθεί με την πλουτοκρατία και τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις και θα διεκδικήσει τη λαϊκή εξουσία.

Αυτή η εξουσία θα μπορέσει να οργανώσει την οικονομία με κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες, χρησιμοποιώντας ισχυρά εργαλεία. Και ισχυρά εργαλεία μπορούν να προέλθουν με την κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, με τον κεντρικό, κλαδικό, περιφερειακό σχεδιασμό.

Μέσα σε αυτήν την κατάσταση είναι αναγκαίος ο Ενιαίος, Αποκλειστικά Δημόσιος Φορέας Ενέργειας στην υπηρεσία των λαϊκών αναγκών, ώστε να εξασφαλιστεί φτηνό ρεύμα και ασφάλεια για τους κατοίκους των περιοχών, να εξασφαλιστούν ουσιαστικά δικαιώματα για τους εργαζόμενους στην Ενέργεια, να προστατευτεί το περιβάλλον με τη χρησιμοποίηση των πιο σύγχρονων τεχνολογικών μέσων, να εξασφαλιστεί η ενεργειακή επάρκεια, να αντιμετωπιστεί η ενεργειακή εξάρτηση.

Να αποτελέσει ο κλάδος της ηλεκτρενέργειας μία σημαντική, κινητήρια δύναμη, της βιομηχανίας, των κρατικών επιχειρήσεων και των παραγωγικών συνεταιρισμών στην αγροτική οικονομία της λαϊκής οικονομίας.

Κύριοι, με αυτόν τον προσανατολισμό, το ΚΚΕ αντιτάχθηκε, αντιτάσσεται στην απελευθέρωση της Ενέργειας και στις ιδιωτικοποιήσεις, στη χρησιμοποίηση του εισαγόμενου Λιθάνθρακα στις περιοχές που αναφέρθηκαν.

Ηδη, το ΚΚΕ, με κεντρικές πρωτοβουλίες, με παρεμβάσεις στη Βουλή, με αγωνιστικές κινητοποιήσεις των τοπικών κομματικών οργανώσεων και τη συμμετοχή των κομμουνιστών σε άλλες πολύμορφες κινητοποιήσεις μαζικών φορέων, έχει αναδείξει το πρόβλημα και θα συνεχίσει σε αυτή την κατεύθυνση».


ΕΚΟΦΙΝ - ΓΙΟΥΡΟΓΚΡΟΥΠ
Στη γνωστή συνταγή λιτότητα - μεταρρυθμίσεις

Διαβεβαιώσεις για συνεπή εφαρμογή των πολιτικών λιτότητας στην Ελλάδα - τη στιγμή που εκατομμύρια εργαζόμενοι βρίσκονται αντιμέτωποι με τα αλλεπάλληλα κύματα ακρίβειας - έδωσε από τις Βρυξέλλες ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών. Με αφορμή την αξιολόγηση, στο Συμβούλιο υπουργών Οικονομίας, του ελληνικού «Προγράμματος Σταθερότητας» για την περίοδο 2008 - 2010, ο Γ. Αλογοσκούφης παρέσχε διαβεβαιώσεις ότι θα επιδιωχτεί η επίσπευση των χρονοδιαγραμμάτων μηδενισμού των δημοσιονομικών ελλειμμάτων το 2010! Δήλωσε, συγκεκριμένα, ότι «τα συμπεράσματα που υιοθετήθηκαν - με τις επισημάνσεις που γίνονται και τις κατευθύνσεις που δίνονται - βρίσκουν σύμφωνη την ελληνική πλευρά...». Επανέλαβε και πάλι ότι στόχος για την Ελλάδα παραμένει ο μηδενισμός του δημοσιονομικού ελλείμματος έως το 2010 και του λεγόμενου διαρθρωτικού ελλείμματος έως το 2011. Σύμφωνα μάλιστα με τις επισημάνσεις του ΕΚΟΦΙΝ, αν στο διάστημα αυτό υπάρξουν καλύτερα δημοσιονομικά αποτελέσματα, το πλεόνασμα θα διατεθεί για την επίσπευση της επίτευξης του στόχου αυτού. Σε μια περίοδο κατά την οποία η ευρωπαϊκή - και η ελληνική - οικονομία απειλείται με ύφεση, ο υπουργός Οικονομίας δίνει διαβεβαιώσεις για σκληρότερη λιτότητα... Αυτό απλά σημαίνει ότι με την εισοδηματική πολιτική για το 2008 - τη στιγμή που η ακρίβεια θεριεύει - θα μοιράσει και πάλι ψίχουλα σε μισθούς, συντάξεις, ότι θα συνεχιστεί η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, ότι θα προωθηθούν οι ανατροπές στο ασφαλιστικό σύστημα και στο σύστημα Υγείας, στο όνομα της δημοσιονομικής σταθερότητας...

Στο θέμα της περιβόητης στρατηγικής της Λισαβόνας, ξεκινά ο δεύτερος τριετής κύκλος - στο πλαίσιο της ενδιάμεσης αναθεώρησης το 2005 ολοκληρώθηκε, το 2007, ο πρώτος - με έμφαση φυσικά στις μεταρρυθμίσεις... Οπότε ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις, Ασφαλιστικό, περαιτέρω «φιλελευθεροποίηση» της λειτουργίας των αγορών, έρχονται σε πρώτη προτεραιότητα. Και οι επισημάνσεις αυτές γίνονται τη στιγμή κατά την οποία τα αρνητικά μηνύματα έρχονται το ένα μετά το άλλο για την πορεία της ευρωπαϊκής οικονομίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε χτες η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat), ο ρυθμός ανάπτυξης της ευρωπαϊκής οικονομίας υποχώρησε στο 2,2% το δ΄ τρίμηνο του 2007, έναντι ρυθμού αύξησης 2,6% το γ΄ τρίμηνο, ως συνέπεια της αρνητικής αύξησης ( - 0,1%) των καταναλωτικών δαπανών, για πρώτη φορά μετά το 2000. Από την άλλη, η συναλλαγματική ισοτιμία του ευρώ, ως προς το δολάριο, παραμένει σταθερά πάνω από τα 1,5 δολάρια, προκαλώντας σοβαρά προβλήματα στις ευρωπαϊκές εξαγωγές, ενώ οι τιμές του πετρελαίου έχουν «καρφωθεί» πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι, χωρίς να εμφανίζονται σημάδια υποχώρησης στο άμεσο μέλλον.



Ευρωεκλογές Ιούνη 2024
Μνημεία & Μουσεία Αγώνων του Λαού
Ο καθημερινός ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 1 ευρώ