Για την απόκρουση της επίθεσης ο εργάτης πρέπει να οργανωθεί, να ανακαλύψει και να αξιοποιήσει τη δύναμη της ταξικής πάλης |
Στο «διά ταύτα» η ΓΣΕΒΕΕ, με επιστολή της προς την υπουργό Εργασίας Λ. Κατσέλη, κρίνει καταρχήν «ορθό» το μέτρο της σύναψης επιχειρησιακών συμβάσεων που θα αποκλίνουν από τις κλαδικές και επαγγελματικές συμβάσεις εργασίας. Στη συνέχεια, επισημαίνει ότι «θα πρέπει με τη νέα ρύθμιση να δοθεί η δυνατότητα και σε μικρές επιχειρήσεις που πληρούν τις προϋποθέσεις, να καταρτίζουν συμφωνίες με το παραπάνω περιεχόμενο». Το «πρόβλημα» της ΓΣΕΒΕΕ είναι ότι σύμφωνα με το νόμο δεν μπορούν να συνάψουν συλλογικές συμβάσεις εργασίας οι επιχειρήσεις που απασχολούν λιγότερους από 50 εργαζόμενους.
Η θέση της είναι ακόμη χειρότερη απ' ό,τι φαίνεται αρχικά, καθώς δεν θέτει ζήτημα διάκρισης για τις επιχειρήσεις όπου δεν υπάρχει σωματείο εργαζομένων, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των μικρών επιχειρήσεων απασχολούν 1- 3 εργαζόμενους. Η ικανοποίηση της πρότασής της μπορεί να οδηγήσει στην προοπτική ατομικών συμβάσεων εργασίας, οι οποίες θα παρεκκλίνουν από κάθε άλλη σύμβαση, χτυπώντας «κατάστηθα» εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους, οι οποίοι θα βρεθούν να «διαπραγματεύονται» για το αν θα παραμείνουν στη δουλειά τους, την ώρα που επίσης εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι αναζητούν ένα κομμάτι ψωμί.
Μετά από όλα αυτά και μόνο για να κρατήσει τα προσχήματα η ΓΣΕΒΕΕ θεωρεί ότι η παρέκκλιση από τις κλαδικές συμβάσεις θα πρέπει να γίνεται υπό προϋποθέσεις και με προσδιορισμό χρονικής διάρκειας, ενώ θεωρεί ότι δε θα πρέπει να ρυθμίζονται αμοιβές και όροι εργασίας κάτω από όσα ορίζει η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.
Στο μεταξύ χτες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος συνέχισε το επικοινωνιακό παιχνίδι ότι δήθεν η κυβέρνηση και το υπουργείο Εργασίας συνεχίζει τη διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους και την τρόικα, ώστε με το νόμο οι αποκλίσεις των επιχειρησιακών από τις κλαδικές να γίνει «με πολύ προσεκτικό και ελεγχόμενο τρόπο» και «να μην υπάρχει ανεξέλεγκτη μείωση μισθών»! Σύμφωνα με πληροφορίες, το θέμα θα εξεταστεί στο σημερινό υπουργικό συμβούλιο. Αυτά λέγονται τη στιγμή που η εργοδοσία ήδη επιβάλλει ελέω εξουσίας μειώσεις μισθών και καταργεί ντε φάκτο τις συμβάσεις. Που σημαίνει ότι η ψήφιση του νόμου θα ανοίξει τις πόρτες της εργασιακής ζούγκλας. Αλλωστε, παρά τις ήξεις αφήξεις του Γ. Πεταλωτή ο ίδιος δήλωνε πως «ούτως ή αλλως η δυνατότητα απόκλισης των επιχειρησιακών συμβάσεων από τις αντίστοιχες κλαδικές, αποτελεί νόμο του κράτους»!
Στο προσκήνιο η ανάγκη αλλαγής συσχετισμού δύναμης μέσα στο κίνημα
«Κόκκινο συναγερμό» έχει σημάνει για χιλιάδες εργάτες η διαρκής συρρίκνωση του κλάδου του Μετάλλου, κατά συνέπεια η πολιτική που δεν οργανώνει την οικονομία με ζητούμενο την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα από το Θριάσιο όπου είναι εγκατεστημένος μεγάλος αριθμός επιχειρησιακών μονάδων, με Χαλυβουργία, Ναυπηγεία, αμυντική βιομηχανία, μέχρι εκατοντάδες μικρομεσαίες και πολύ μικρές επιχειρήσεις. Οι ραγδαίες εξελίξεις καταγράφουν την ανάγκη (και) οι αγώνες των εργατών του κλάδου να στραφούν ενάντια στην πολιτική, που εγκαταλείπει ένα στρατηγικής σημασίας κλάδο στην «ανταγωνιστικότητα», με αποτέλεσμα να υπονομεύεται το δικαίωμα στην εργασία με πλήρη δικαιώματα.
Αυτή την πολιτική υπερασπίζονται ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ (και στην περιοχή). Τόσο στο Εργατικό Κέντρο Ελευσίνας αλλά και στις μεγάλες επιχειρήσεις όλο το προηγούμενο διάστημα αναλώθηκαν συνειδητά σε παρεμβάσεις με στόχο την ικανοποίηση και μόνο των συμφερόντων της μεγαλοεργοδοσίας της περιοχής. Μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις έχουν αναλάβει ξεκάθαρο ρόλο ώστε να εμποδίσουν ακόμα και να καταστείλουν κάθε προσπάθεια συσπείρωσης εργαζομένων και ταξικής διεκδίκησης και αγώνα για να υπερασπιστούν δικαιώματα και κατακτήσεις και τα παρακάτω παραδείγματα είναι χαρακτηριστικά:
- Εργοτάξιο έργων επέκτασης εγκαταστάσεων της ΠΕΤΡΟΛΑ: Η πλειοψηφία του Εργατικού Κέντρου Ελευσίνας χρησιμοποιώντας συκοφαντίες έχει σταθεί απέναντι στον αγώνα των ταξικών συνδικάτων μετάλλου της ΜΑΣΙΝΑΣ και του Πειραιά, να εμποδίσουν το σκλαβοπάζαρο που θέλει να στήσει η ιδιοκτησία των ΕΛΠΕ μέσω της οδηγίας Μπολκεστάιν και την απαίτηση πρόσληψης ντόπιων ανέργων μεταλλεργατών και εφαρμογής των κλαδικών συμβάσεων. Αποκορύφωμα αποτέλεσε η πρόσφατη ενέργεια να καλέσει με έγγραφο τη διοίκηση των ΕΛΠΕ να μην αναγνωρίσει την εργοταξιακή επιτροπή που συγκρότησαν οι εργαζόμενοι εκεί.
- Ναυπηγεία Ελευσίνας: Η πλειοψηφία του σωματείου έχει αναλάβει κυριολεκτικά «εργολαβικά» να πιέσει την κυβέρνηση να εντάξει στο «φαγοπότι» των 10 δισ. ευρώ των εξοπλιστικών προγραμμάτων και τον δικό τους εργοδότη τον Ταβουλάρη. Με αλλεπάλληλες ανακοινώσεις και επιστολές στην κυβέρνηση την καλεί να προχωρήσει στη σύμβαση για κατασκευή φρεγατών με τα Ναυπηγεία χρησιμοποιώντας μάλιστα το επιχείρημα της εργοδοσίας ότι μέχρι το τέλος του χρόνου δεν θα μπορεί να καλύπτει τη μισθοδοσία.
- Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα: Στην περιοχή λειτουργούν δύο εργοστάσια της ΠΥΡΚΑΛ και της ΕΒΟ και τα σωματεία και εκεί χρόνια τώρα οδηγούσαν σε εφησυχασμό τους εργαζόμενους παρά την πολιτική συνεχούς απαξίωσής τους. Σήμερα συνολικά στα ΕΑΣ από 7.500 εργαζόμενους απασχολούνται μόλις 1.600 και με πολλές ανάγκες να καλύπτονται από εργαζόμενους με κάθε είδους σύμβαση εργασίας. Τα ΕΑΣ οδηγούνται σε ιδιώτες ενώ οι εργαζόμενοι είναι απλήρωτοι.
Τέλος, είναι ενδεικτική η δράση της ΠΑΣΚΕ στο ταξικό Συνδικάτο Μετάλλου «Η ΜΑΣΙΝΑ» καθώς ο εκπρόσωπός της στη διοίκηση το προηγούμενο διάστημα καταψήφισε κάθε απόφαση αγωνιστικής κινητοποίησης χαρακτηρίζοντάς την «κομματική».
Στον αντίποδα, αγωνιστική προοπτική ανοίγει η δράση με στόχο την ανάδειξη των πραγματικών αντιπάλων των εργαζομένων και άρα της κατεύθυνσης που πρέπει να έχουν οι αγώνες τους για να είναι αποτελεσματικοί. Για παράδειγμα, το σωματείο των εργαζομένων στην «Ελληνική Χαλυβουργία» στον Ασπρόπυργο, που συσπειρώνεται στις γραμμές του ΠΑΜΕ, ορθώνοντας μέτωπο στις εκβιαστικές επιδιώξεις της εργοδοσίας, πέτυχε μετά από απεργιακές κινητοποιήσεις ακριβώς πριν από ένα χρόνο, να ακυρώσει τις απολύσεις και το κλείσιμο τεσσάρων τμημάτων υποστηρικτικών της παραγωγής ώστε να αντικατασταθούν από εργολάβους.
Σε γενικές συνελεύσεις προχωρούν τα ταξικά συνδικάτα, ώστε να πάρουν οι εργάτες το λόγο, να καταθέσουν την άποψη και τον προβληματισμό τους, να αναλάβουν την ευθύνη που τους αναλογεί για την απόκρουση της εντεινόμενης αντεργατικής επίθεσης, αλλά και την οργάνωση της πάλης για την προστασία της εργατικής οικογένειας από την εξαθλίωση, με όπλο το κοινό πλαίσιο δράσης ΠΑΜΕ - ΠΑΣΥ - ΠΑΣΕΒΕ - ΜΑΣ και ΟΓΕ. Επιπλέον, μια σειρά κλάδοι βρίσκονται σε περίοδο εκλογοαπολογιστικών διαδικασιών, στο επίκεντρο των οποίων μπαίνει αφενός η ανάγκη αλλαγής του συσχετισμού δύναμης, αφετέρου η ίδια η λειτουργία και παρέμβαση των συνδικάτων για κάθε πρόβλημα που απασχολεί τον εργάτη. Ετσι, σήμερα σε εκλογοαπολογιστική ΓΣ, στις 7.30 μ.μ. προχωρά το Σωματείο Οικοδόμων στα Γιάννενα.
Το Σάββατο 20 Νοέμβρη, στις 7.30 μ.μ., σε εκλογοαπολογιστική Γενική Συνέλευση προχωρά το Σωματείο Οικοδόμων Ζακύνθου.
Την Κυριακή, 21 Νοέμβρη, σε γενική συνέλευση προχωρούν οι εργαζόμενοι στα σούπερ μάρκετ «Ατλάντικ» στην Αθήνα, στις 11 το πρωί στα γραφεία του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας (Αγ. Φιλοθέης 5β). Ακόμα, το Συνδικάτο Καθαριστών - Καθαριστριών Νομού Αττικής και Περιχώρων, στις 10 π.μ. στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας (Μάρνη και 3ης Σεπτεμβρίου, 2ος όροφος). Ο Σύνδεσμος Υπαλλήλων Εμπορικών Καταστημάτων και Ιδιωτικών Επιχειρήσεων Πειραιά στις 11 π.μ. στο Εργατικό Κέντρο Πειραιά (3ος όροφος).
Τη Δευτέρα, 22 Νοέμβρη, σε Γενική Συνέλευση καλεί η Ενωση Ηλεκτροτεχνιτών του νομού Αττικής, στα γραφεία του σωματείου στο ΕΚΑ (Μάρνη και Γ' Σεπτεμβρίου, 2ος όροφος), στις 5.30 μ.μ.
Σε δίωρη στάση εργασίας (6 - 8 το πρωί) προχωρούν σήμερα οι εργαζόμενες της επιχείρησης λευκού κρέατος «Κελαϊδίτης ΕΠΕ» ιδιοκτησίας Συρίγου (πρώην ΒΟΚΤΑΣ) αφού η εργοδοσία, στηριζόμενη στην αντεργατική πολιτική των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, επιδιώκει την ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων για την κερδοφορία της. Συγκεκριμένα, διαμήνυσε στους εργαζόμενους (στην πλειοψηφία τους γυναίκες) ότι θα τους κόψει την πληρωμή των υπερωριών και θα εφαρμόσει σύστημα εργασίας με το οποίο, θα δουλεύουν (και άρα θα αμείβονται) ανάλογα με τον όγκο της παραγωγής (δηλαδή μπορεί να δουλεύουν 10 ώρες τη μέρα, μπορεί να δουλεύουν και 6).