81 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την εκτέλεση του Ισπανού ποιητή από φασίστες
Ο παραπάνω όρκος δόθηκε από λογοτέχνες απ' όλες τις χώρες του κόσμου, όπου συγκεντρώθηκαν αρχικά στη Βαλένθια και στη συνέχεια στο Παρίσι, το 1937, στο Δεύτερο Διεθνές Συνέδριο των συγγραφέων, για την υπεράσπιση της κουλτούρας ενάντια στο φασισμό. Τον όρκο συνέταξε ο Στρατής Τσίρκας μαζί με τον Αμερικανό ποιητή Λάνγκστον Χιους και προωθήθηκε από τον Λουί Αραγκόν. Ανάμεσα στους λογοτέχνες που υπόγραψαν τον όρκο είναι οι Μπέρτολτ Μπρεχτ, Πάμπλο Νερούντα, Ιλία Ερενμπουργκ, Αλεξέι Τολστόι κ.ά.
Ενα χρόνο πριν στη Γρανάδα, στις 19 Αυγούστου του 1936, ο Ισπανός ποιητής Φ. Γκ. Λόρκα εκτελέστηκε από τους φασίστες του στρατηγού Φράνκο, ένα μήνα μόλις μετά την έναρξη του ισπανικού εμφυλίου.
Ο Λόρκα γεννήθηκε στις 5 Ιούνη του 1898 στο χωριό Φουέντε Βακέρος, λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Γρανάδα και ήταν παιδί μιας προνομιούχας και μορφωμένης οικογένειας. Γρήγορα, όμως, συνειδητοποίησε ότι υπάρχει και μια άλλη ζωή, αυτή των πολλών μέσα στη φτώχεια και τη δυστυχία. Το 1915 παρά την επιθυμία του να ασχοληθεί αποκλειστικά με τη μουσική, γράφτηκε στη Φιλοσοφική και στη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου της Γρανάδα. Το 1919 εγκαθίσταται στη Μαδρίτη για να συνεχίζει τις σπουδές του. Εκεί συνδέθηκε με μια ομάδα νέων διανοουμένων που χαρακτηριζόταν αργότερα, ως η γενιά του '27 και θα έπαιζε σημαντικό ρόλο στην πνευματική ζωή της Ισπανίας.
Το 1929 ταξιδεύει στη Νέα Υόρκη και το 1931 ξαναγυρίζει στη δημοκρατική πια Ισπανία. Ο υπουργός Παιδείας του ανέθεσε να δημιουργήσει μαζί με τον Εδουάρδο Ουγάρτε έναν περιοδεύοντα φοιτητικό θίασο, την «Μπαράκα» (Η Παράγκα), που περιόδευσε σε όλη την Ισπανία και έδωσε παραστάσεις σε μικρές πόλεις και σε πανεπιστήμια. Οι ηθοποιοί ήταν ερασιτέχνες και έπαιζαν δωρεάν, ενώ τα σκηνικά, όπως και τα κοστούμια, τα έφτιαχναν φοιτητές της Αρχιτεκτονικής απ' όλη την Ισπανία. Ως το 1936 που διαλύθηκε, το θέατρο ανέβασε 13 έργα και έδωσε παραστάσεις σε 72 χωριά και πόλεις.
Από τα πιο γνωστά έργα του Λόρκα είναι, «Ποιητής στη Νέα Υόρκη», «Μοιρολόι για τον Ιγνάθιο Σάντσεθ Μεχίας», «Romancero gitano», «Ντουέντε» και από τα θεατρικά του, «Τα Μάγια της Πεταλούδας», «Οι Φασουλήδες του Κατσιπόρα», «Ματωμένος Γάμος», «Γέρμα» και «Το Σπίτι της Μπερνάρντα Αλμπα». Μέσα από το έργο του «τραγούδησε» την αγάπη αλλά και το θάνατο, κατήγγειλε την τυραννία και όρθωσε το ανάστημά του σε κάθε μορφή αδικίας. Πάθη, παραδόσεις, στοιχεία της φύσης, ανδαλουσιάνικες φιγούρες συναντώνται στην ποίησή του.
Το έργο του απαγορεύτηκε στην Ισπανία μέχρι το 1953, όπου έκανε την επανεμφάνισή του, λογοκριμένο. Μόνο μετά το θάνατο του Φράνκο το 1975, έγινε δυνατό να συζητηθούν δημόσια το έργο και ο θάνατός του...
Eurokinissi |
Η Ζωή Λάσκαρη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 12 Δεκεμβρίου 1944. Το πραγματικό της όνομα είναι Ζωή Κουρούκλη. Φοίτησε στην σχολή Βαλαγιάννη, στην σχολή καλογραιών Καλαμαρί και στη σχολή του Πέλου Κατσέλη. Το 1959, σε ηλικία μόλις δεκαπέντε χρόνων στέφθηκε Σταρ Ελλάς. Εζησε για δύο χρόνια στην Αμερική. Το 1961 ο Φίνος την επιλέγει για πρωταγωνίστρια στον «Κατήφορο» και υπογράφει μαζί του αποκλειστικό συμβόλαιο συνεργασίας. Για να μη γίνεται σύγχυση με την ξαδέρφη της Ζωή Κουρούκλη, η οποία ήταν ήδη γνωστή τραγουδίστρια, ο Φίνος την «βαφτίζει» Ζωή Λάσκαρη εμπνευσμένος από το όνομα ενός Ιταλού.
Τα επόμενα χρόνια θα πρωταγωνιστήσει σε όλες τις μεγάλες εισπρακτικές επιτυχίες του Φίνου και θα συνεργαστεί με όλους τους σταρ της εποχής. Από αυτές ξεχωρίζουν ο «Νόμος 4000», η «Στεφανία», το «Μερικοί το προτιμούν κρύο», «Μια κυρία στα μπουζούκια», «Κορίτσια για φίλημα» και «Οι Θαλασσιές οι χάντρες».
Στο θέατρο ξεχωρίζουν οι συνεργασίες της: Το 1990 ο Μίνως Βολανάκης την σκηνοθετεί στο «Καινούρια σελίδα» του Neil Simon και την επόμενη σεζόν στο «Τρελοί για έρωτα» του Sam Shepard. Επίσης: «Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γούλφ» του Edward Albee το 1992 στο Βασιλικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Ανδρέα Βουτσινά, «Ορφέας στον Αδη» το 1993 στο Βασιλικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Ανδρέα Βουτσινά, «Τρεις ψηλές γυναίκες» του Edward Albee το 1995 σε σκηνοθεσία Ανδρέα Βουτσινά, «Ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα» του Ευγένιου Ο' Νηλ το 1997 σε σκηνοθεσία Σταύρου Τσακίρη, κ.ά.
Συλλυπητήριο μήνυμα για το θάνατο της Ζ. Λάσκαρη απέστειλε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, το οποίο αναφέρει: «Για την ξαφνική απώλεια της μεγάλης μας ηθοποιού Ζωής Λάσκαρη, η οποία πρόσφατα είχα την τύχη να με τιμήσει με τη φιλία της, εκφράζω τα πιο θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένειά της».
Οπως σημειώνεται: «Για όλους εσάς που φέτος μπορεί να είστε δεσμώτες αυτής της πόλης, σας περιμένουμε για βραδινές αποδράσεις γεμάτες χιούμορ, χορό και τραγούδια αφιερωμένα στην Αθήνα!».
Συντελεστές: Κείμενα - επιλογή τραγουδιών: Πάνος Χατζηκουτσέλης. Χορογραφίες: Ακης Σιδέρης. Παίζουν, τραγουδούν, «χορεύουν»: Ελένη Γερασιμίδου, Αντώνης Ξένος, Ακης Σιδέρης και Αγγελική Ξένου. Τραγουδάει και παίζει πιάνο η Ιωάννα Μπαλτά.
Ανακοίνωση εξέδωσε ο δήμος Ικαρίας όπου ενημερώνει για την προσπάθεια που καταβάλλει για τη λειτουργία πολιτιστικών δομών. Σε αυτήν την προσπάθεια κατάφερε να θέσει σε λειτουργία τον δημοτικό κινηματογράφο στον Αγιο Κήρυκο καθώς και το Λαογραφικό - Ιστορικό Μουσείο Αγιου Κηρύκου, σε σταθερή βάση με την εθελοντική συμβολή των εργαζομένων.
Το πρόγραμμα λειτουργίας του μουσείου μέχρι 15 Σεπτέμβρη είναι από Δευτέρα έως Σάββατο 10.00 - 13.00 και η είσοδος είναι δωρεάν.
Η παράσταση θα παρουσιαστεί στο «Σπίτι του ηθοποιού» στις 26 και 27 Αυγούστου και στον Πολυχώρο «Αλεξάνδρεια» στις 9 και 10 Σεπτέμβρη. Είσοδος ελεύθερη.
Σκηνογραφία - Κοστούμια: Αριστείδης Πατσόγλου. Μουσική Λεωνίδας Κανάρης. Παίζουν: Αγησίλαος Σιούνας, Νικόλας Ντάβας, Σίλια Κατραλή Μινωτάκη, Ερη Παπαγαλάνη, Κωνσταντίνος Σουρτζής, Γιώργος Δαρείος, Ιάκωβος Συρίγος, Μαρία Στεφανίδου.