Αυτό που σου λείπει δεν είναι ένα ακόμα αστικό κόμμα με εκσυγχρονισμένο πρόγραμμα διακυβέρνησης. Τέτοιο δεν υπάρχει για την υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων.
Αυτό που σου λείπει δεν είναι μια «αριστερά» που θα μεταρρυθμίσει τον καπιταλισμό ώστε να γίνει ανθρώπινος. Τέτοιος καπιταλισμός δεν μπορεί να υπάρξει.
Είναι η ώρα που πρέπει να δεις ορισμένα πράγματα κατάματα: Μια τάξη, η αστική, έχει όχι μόνο ένα κόμμα στην υπηρεσία της, αλλά ένα πολιτικό σύστημα. Και συ, σαν τάξη, προς το παρόν, έχεις μόνο ένα κόμμα να ακουμπάς. Για να έχεις και ένα πολιτικό σύστημα που να υπηρετεί τα δικά σου συμφέροντα, πρέπει πριν απ' όλα να ηττηθεί κάθε τι που στηρίζει το υπάρχον πολιτικό σύστημα. Μη σε τρομάζει το κενό. Στη ζωή δεν υπάρχει κενό. Τη δική σου εξουσία θα τη χτίσεις εν θερμώ. Ετσι συμβαίνει πάντα ιστορικά. Γιατί, δηλαδή, οι αστοί είχαν παρουσιάσει αναλυτικό πρόγραμμα εξουσίας όταν ανέτρεπαν τους φεουδάρχες; Μην ψαρώνεις με όσους σου ζητάνε με τεντωμένο δάχτυλο να παρουσιάσεις ένα αναλυτικό πρόγραμμα εξουσίας. Οι εργάτες που συσπειρωμένοι στο ΠΑΜΕ νίκησαν στο «Καρφούρ» δε διατύπωναν κανένα πρόγραμμα εξουσίας. Είχαν να αντιμετωπίσουν ένα συγκεκριμένο πρόβλημα, τις απολύσεις, έβαλαν απέναντι το αφεντικό και το πάλεψαν χωρίς κανένα οίκτο για τα «διαφυγόντα κέρδη». Εδειξαν ένα δρόμο. Το μόνο δρόμο που ταιριάζει στους εργάτες. Οταν θα 'ρθει η ώρα να διεκδικήσουν και την εξουσία, θα γνωρίζουν από την εμπειρία τους πως αυτό δε θα συμβεί σε διάλογο με το αφεντικό τους.
Το ίδιο καθαροί είναι και οι αστοί. Πόσο πιο καθαρά να το πουν; «Κύριοι, λένε στους πολιτικούς υπαλλήλους τους, καθυστερείτε την προώθηση των μεταρρυθμίσεων, είστε, δηλαδή, άχρηστοι στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων για τα οποία σας στηρίζουμε!».
Τόσο απλό είναι αυτό που λέει η αστική τάξη στη ΝΔ και στο ΠΑΣΟΚ. Και έχουν δίκιο οι αστοί. Ο ανταγωνισμός στο χώρο του κεφαλαίου οξύνεται με ραγδαίους ρυθμούς. Κυριαρχεί κυριολεκτικά το ποιος θα φάει τον άλλον. Σημαντικό ρόλο σ' αυτή τη μάχη παίζει πάντα το κράτος, η κυβέρνηση αλλά και ο θεσμοποιημένος δεύτερος πυλώνας του συστήματος εξουσίας, η αντιπολίτευση. Ε, τώρα που πρέπει να παίξουν τον ρόλο τους, εμφανίζονται λειψοί!.
Τα κέρδη, όμως, δεν μπορούν να περιμένουν. Πολύ περισσότερο δεν μπορεί το κεφάλαιο να αφήσει το πεδίο ακάλυπτο έτσι που την ώρα που οι κάτω δεν αντέχουν και οι πάνω δεν μπορούν, να εμφανιστεί «από το πουθενά» καμιά κατάσταση που όλοι τους μαζί θα τρέχουν και δε θα φτάνουν...
Απαιτείται επειγόντως αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού. Οχι μια κάποια αναδιάταξη, αλλά συνολική, τέτοια που να πείθει τους κάτω ότι οι πάνω μπορούν να κυβερνήσουν για «το συμφέρον του λαού». Ηδη ένα σημαντικό βήμα έχουν κάνει οι αστοί με την ισχυροποίηση αυτών που ονομάζουν «δυνάμεις στη ζώνη επιρροής των δύο μεγάλων». Αλλο ένα βήμα έχει γίνει με την κατάσταση στο ΠΑΣΟΚ. Ενα τρίτο βήμα φαίνεται πως είναι σε εκκόλαψη στο χώρο της ΝΔ.
Αν με όρους θεωρίας είναι ιστορική ανάγκη η ανατροπή του καπιταλισμού ως ξεπερασμένο σύστημα, με όρους καθημερινής εμπειρίας, είναι ανάγκη ζωής η ανατροπή. Προϋπόθεση για ισχυρό λαϊκό κίνημα ανατροπής είναι ο ισχυρός πυρήνας που με κάθε καιρό θα επιμένει να δείχνει τον αντίπαλο, τα μονοπώλια, τον ιμπεριαλισμό, αλλά και θα προβάλει πρόγραμμα που δε διαχειρίζεται την κρίση, αλλά στοχεύει στην εγκαθίδρυση της εργατικής - λαϊκής εξουσίας. ΚΚΕ, δηλαδή.
ΤΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΝ: «Η κυβέρνηση αδυνατεί μέχρι τώρα να προωθήσει με ταχύτητα τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη ο τόπος (και τις γνωρίζουν άπαντες και στη ΝΔ και στο ΠΑΣΟΚ) η δε αξιωματική αντιπολίτευση ταλανίζεται από ασήμαντες μικροδιαφορές που απορρέουν από προσωπικές στρατηγικές και αδυναμία προβολής εναλλακτικού πολιτικού λόγου και πρότασης διακυβέρνησης. Ετσι το πολιτικό σύστημα κλυδωνίζεται, η κυβέρνηση αργοπορεί και η αξιωματική αντιπολίτευση εκπροσωπεί πλημμελώς τα αιτήματα των πολιτών και προκαλεί με τη στάση της έλλειμμα στην πολιτική λειτουργία» (από το κύριο άρθρο στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ).
ΦΕΡΝΕΙ «ΝΕΑ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ»: «Εμφανής πια διά γυμνού οφθαλμού η διέγερση του πολιτικού πεδίου, δεν αφήνει αμφιβολίες για τη συνέχεια (...) με δεδομένο ότι οι δύο πυλώνες του μεταπολιτευτικού συστήματος εξουσίας υποχωρούν, οι ασθενέστερες πολιτικές δυνάμεις αναπτύσσουν σχέδια και ακόμη λογικότερα άλλες εγκλωβισμένες στη ζώνη επιρροής των δύο μεγάλων κομμάτων κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις αξιολογούν το περιβάλλον και ονειρεύονται νέα πιο δυναμικά και αξιόπιστα πολιτικά σχήματα (...) ταυτοχρόνως στον φιλελεύθερο χώρο κινούνται φιλόδοξες επιχειρηματικές δυνάμεις στη λογική μιας πιο μοντέρνας και πιο αξιόπιστης εκπροσώπησης της φιλελεύθερης επιλογής, ενώ στη ζώνη της εκσυγχρονιστικής σοσιαλδημοκρατίας πολλοί έλκονται από την ιδέα ενός σύγχρονου κόμματος κατά τα πρότυπα των Νέων Εργατικών της Βρετανίας. Οπως και αν έχει, το παιχνίδι έχει ανοίξει, οι διεργασίες είναι εμφανείς, δεν κρύβονται. Η νέα μεταπολίτευση έρχεται» (ο Αντ. Καρακούσης στο ΒΗΜΑ).
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: Τα ΜΜΕ έχουν διαμορφώσει ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ σε βάρος του ΚΚΕ και του λαϊκού κινήματος
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: ΑΠΟΔΡΑΣΗ στην Ινδία
Ο ΛΟΓΟΣ: ΡΑΝΤΕΒΟΥ με τη λήθη
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Η πολιτική σε ομηρία από τα DVD
ΕΘΝΟΣ: ΕΠΙΑΣΑΝ το Λόττο του Ζαχόπουλου
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: Και το όνομα αυτού...
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: ΔΟΝΗΣΕΙΣ στο πολιτικό σκηνικό
ΑΥΡΙΑΝΗ: ΕΙΝΑΙ ΨΕΥΤΕΣ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ γι' αυτό το σύστημα βρίσκεται σε κρίση
ΤΟ ΒΗΜΑ: Τριγμοί στην πολιτική σκηνή
Η ΑΥΓΗ: Απόδραση στην Ινδία
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ: Η ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΚΟΡΥΦΑΙΩΝ ΥΠΟΥΡΓΩΝ - ΣΤΕΛΕΧΩΝ
Η ΒΡΑΔΥΝΗ: ΤΑ 9 «ΚΛΕΙΔΙΑ» της Φάνης για το ασφαλιστικό
ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ: ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ανησυχούν τους πολίτες
ΤΑ ΝΕΑ: Διπλό σοκ για τα στεγαστικά
ΗΜΕΡΗΣΙΑ: Σε επιφυλακή έως τον Ιούνιο
Η ΧΩΡΑ: Σχέδιο άμυνας ενάντια στον εισερχόμενο πληθωρισμό
«Ο Αντριου Ολμστεντ, 38 χρόνων, ταγματάρχης του αμερικανικού στρατού, δημοσίευε από τον Αύγουστο του 2002 ένα μπλογκ στο Ιντερνετ και είχε ζητήσει από έναν φίλο του να δημοσιεύσει εκεί την τελευταία επιστολή του, ένα είδος διαθήκης που είχε συντάξει έξι μήνες νωρίτερα (...) Σκοτώθηκε στη Σααντίγια. Ηταν ο 3.904ος Αμερικανός στρατιώτης που σκοτώθηκε στο Ιράκ και ο θάνατός του θα είχε περάσει απαρατήρητος αν δεν ήταν το μπλογκ του (Andrewolmsted.com) που δέχτηκε το Σαββατοκύριακο 200.000 επισκέψεις και το οποίο δημοσίευε χωρίς την άδεια του στρατού. "Μόνο οι νεκροί έχουν δει το τέλος του πολέμου" γράφει στην αρχή της μεταθανάτιας επιστολής του (...) Ημουν ένοχος, όπως και άλλοι, επειδή υποτίμησα αυτές τις συνέπειες, προτιμώντας μια ρητορική συζήτηση περί πολέμου και ειρήνης. Τώρα πρέπει να αντιμετωπίσω τις χειροπιαστές συνέπειες της στάσης μου. Ποιος είπε ότι η ζωή δεν έχει αίσθηση του χιούμορ;" (...) "Η ζωή είναι μικρή, δεν είναι; Αρχίζουμε να συνηθίζουμε και ξαφνικά τελειώνει... Οπως όλοι οι μπλόγκερ, έχω ένα υπερμέγεθες εγώ και δεν μπορούσα να υποφέρω την ιδέα ότι δε θα έχω την τελευταία κουβέντα"» (για τη μεταφορά ο Γ. Αγγελόπουλος στα ΝΕΑ).
«Η στάση του Τσίπρα έχει κάτι από τον ελιτισμό του ΚΚΕ εσωτερικού (...) "Δε μας ενδιαφέρουν οι μάζες, είμαστε λίγοι και εκλεκτοί" ήταν το ανομολόγητο σύνθημα του ιστορικού πολιτικού σχηματισμού και ίσως αυτή η περιχαράκωση οδήγησε σταδιακά στον μαρασμό του "Εσ" που έγινε "ΕΑΡ" και μετεξελίχθηκε σε "ΣΥΝ" (...) Η χρήση των νέων τεχνολογιών στην παραγωγή πολιτικής είναι μέσο, δεν είναι αυτοσκοπός (...) Δεν αρκεί να χρησιμοποιείς εξωτικές - για την πλειοψηφία των Ελλήνων ψηφοφόρων - λέξεις (όπως μπλογκς, ιστοσελίδες, Facebook κλπ.) για να υπογραμμίσεις το ανανεωτικό σου στίγμα (...) Ο Τσίπρας δεν έχει ανάγκη να καλύψει με κορόνες συμμετοχικής δημοκρατίας την προγραμματική του ένδεια (...) Εξάλλου στο Facebook υπάρχει ήδη ομάδα υποστήριξης του Τσίπρα για την προεδρία. Πριν από λίγα 24ωρα όμως συστάθηκε και ομάδα "έχω σκυλοβαρεθεί το Facebook" και τα μέλη της αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο» (η Ξ. Κ. στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).