Associated Press |
Η συνολική περιουσία των 200 πλουσιότερων ανθρώπων στον πλανήτη άγγιξε το ένα τρισεκατομμύριο δολάρια το 1999, ενώ τα έσοδα των 582 εκατομμυρίων ανθρώπων, που ζουν στις λιγότερο αναπτυσσόμενες χώρες δεν υπερέβησαν την ίδια χρονιά τα 146 δισεκατομμύρια δολάρια. Το 1820 η απόσταση μεταξύ της φτωχότερης και της πλουσιότερης χώρας ήταν ένα προς τρία, το 1973 ήταν 44 προς ένα και το 1992 ήταν 72 προς ένα.
Ομως, δεν είναι μόνο τα στοιχεία που δείχνουν το αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών χωρών, είναι και αυτά που δείχνουν ότι εξίσου αγεφύρωτο είναι και το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών μέσα στις ίδιες τις αναπτυγμένες χώρες. Παραδείγματος χάριν οι Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ συγκαταλέγονται ανάμεσα στις 18 πλουσιότερες χώρες του κόσμου, με βάση το κατά κεφαλήν εισόδημα, έχουν το υψηλότερο ποσοστό φτώχειας.
Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι τα στοιχεία του ΟΗΕ αποκαλύπτουν ένα μέρος μόνο της πραγματικής εικόνας που είναι ακόμη χειρότερη. Η στατιστική του μέσου όρου κρύβει τις τεράστιες ανισότητες μέσα σε κάθε κοινωνία, αλλά και στις σχέσεις μεταξύ των πλούσιων και φτωχών κρατών. Η δεύτερη μεθοδολογική παρατήρηση αφορά στον τρόπο, με τον οποίο γίνεται ο διαχωρισμός, δηλαδή μεταξύ πλουσίων και φτωχών. Αυτός ο διαχωρισμός κρύβει τον πραγματικό ταξικό διαχωρισμό και το διαχωρισμό των ιμπεριαλιστικών κρατών απ' τα εκμεταλλευόμενα κράτη.
Ενα άρθρο του υπεύθυνου του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ στο «Ριζοσπάστη» της περασμένης Κυριακής, όπου ο Μάκης Κοψίδης ασκούσε κριτική σε μέσα ενημέρωσης και συγκεκριμένους δημοσιογράφους, επειδή δεν τηρούν ούτε στοιχειώδεις κανόνες δημοσιογραφικής δεοντολογίας, διαστρεβλώνοντας θέσεις του ΚΚΕ και, ουσιαστικά, λειτουργώντας ως προπαγανδιστές της πολιτικής γραμμής του υπουργείου Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, έδωσε την αφορμή, για να ενταθεί ακόμη περισσότερο η πρόσφατη επίθεση κατά του Κόμματος.
Τη Δευτέρα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Δ. Ρέππας, προχώρησε σε ευθεία επίθεση κατά του ΚΚΕ, με αήθεις χαρακτηρισμούς για «μακαρθισμό», που εκδηλώνουν την πρόθεση της κυβέρνησης να συνεχίσει στον ίδιο και χειρότερο αντικομμουνιστικό κατήφορο, μέσα στον οποίο κινήθηκε όλα τα προηγούμενα χρόνια, και που υπαγορεύεται από τις αντιλαϊκές και αντιδημοκρατικές κοινωνικές πολιτικές και πρακτικές της. Η επίθεση του υπουργού Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης προς το ΚΚΕ δεν οφειλόταν σε έλλειψη ψυχραιμίας, αλλά στο ρόλο που διαδραματίζει το ΚΚΕ στην πολιτική ζωή της χώρας και στην απήχηση που έχουν οι θέσεις του σε λαϊκές δυνάμεις, κατά πολύ ευρύτερες της συγκεκριμένης κοινοβουλευτικής του δύναμης.
Το θέμα της ενημέρωσης τέθηκε, όμως, και με αφορμή την ημερίδα που διοργάνωσε το ΠΑΣΟΚ και όπου ο υπεύθυνος Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ, κατά την παρέμβασή του, τόνισε ότι μαζί με τη συγκέντρωση των ΜΜΕ σε όλο και λιγότερα χέρια, υπάρχουν και μια σειρά ενέργειες που αποτελούν εμπόδια, όπως η βιομηχανία μηνύσεων του «Δικτύου 21», που έχει κατηγορηματικά καταδικαστεί από το ΚΚΕ και από άλλα κόμματα. Με το πρόσχημα, επίσης, της συκοφαντικής δυσφήμισης, σύρονται στα αστικά και ποινικά δικαστήρια δημοσιογράφοι και εφημερίδες, όπως ο «Ριζοσπάστης», διωκόμενοι από κυβερνητικά στελέχη, αλλά η κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ αρνούνται να πάρουν θέση.
Ο Μ. Κοψίδης κατήγγειλε, επίσης, τη στάση της κυβέρνησης στο θέμα των μυστικών κονδυλίων του υπουργείου Εξωτερικών, ενώ επανέφερε με οξύ τρόπο την επιχείρηση φίμωσης της φωνής του ΚΚΕ και του ΔΗΚΚΙ από τα ΜΜΕ, όπως και το γενικότερο πρόβλημα της πληροφόρησης - ενημέρωσης και της χειραγώγησης των συνειδήσεων.
Παραδείγματα πατριωτικής και διεθνιστικής θέσης και δράσης του κόμματος της εργατικής τάξης και όλων των εργαζομένων του χεριού και του πνεύματος, του ΚΚΕ, από τη μια, και πατριδοκαπηλίας, τυχοδιωκτικού εθνικισμού και σοβινισμού της πλουτοκρατικής ολιγαρχίας και των κομμάτων της, από την άλλη, αφθονούν στη νεοελληνική ιστορία (σελίδα 11)
Καθώς οι υπερεθνικοί οργανισμοί - απαραίτητοι για την προώθηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου - γιγαντώνονται, αποσπώντας αρμοδιότητες των εθνικών κρατών, γεννιούνται οι ιδέες της παγκοσμιοποίησης, του κοσμοπολιτισμού, του Ευρωπαίου πολίτη, η ιεραρχία νιώθει, αισθάνεται, ότι χάνει έδαφος και, διεκδικώντας μερίδιο, πατάει και αξιοποιεί την ορθοδοξία για να το εξασφαλίσει (σελίδες 12 - 13)
Ενας αδυσώπητος «πόλεμος» για το νερό εξελίσσεται, κάθε καλοκαίρι, στο θεσσαλικό κάμπο, αφού το νερό δε φτάνει για να καλυφτούν οι ανάγκες άρδευσης, οι αγροτικές καλλιέργειες «διψούν» και οι αγρότες είναι υποχρεωμένοι να «μοιράσουν την ανέχεια» (σελίδα 14)
Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και συγκεκριμένοι υπουργοί, αυτοί που προωθούν, βάσει προδιαγεγραμμένου σχεδίου, το ξεπούλημα του τεράστιου δημόσιου πλούτου, έχουν ανοίξει την όρεξη στα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, ώστε να θέλουν να καταβροχθίσουν εδώ και τώρα τα πάντα (σελίδα 15)
Αναδημοσιεύουμε σήμερα, από τη μηνιαία εφημερίδα «Ροτ Φουξ», όργανο της «Ομάδας Βορειοανατολικού Βερολίνου του Γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος», γράμμα που είχε αποστείλει στις 17 Ιούλη 1991 ο κομματικός και κρατικός ηγέτης της ΓΛΔ, Εριχ Χόνεκερ, από τη Μόσχα, όπου τότε είχε καταφύγει, σε δύο μέλη του DKP (Γερμανικού ΚΚ) και όπου εκφράζει εκτιμήσεις για τις αιτίες ανατροπής του σοσιαλισμού, αλλά και τη βαθιά του πίστη για τη νίκη του κομμουνισμού και που, για άγνωστους λόγους, δε δημοσιεύτηκε τότε (σελίδα 26)
Μπορεί να φέρει θετικά αποτελέσματα η λαϊκή αντίσταση, όπως αποδεικνύει η πρόσφατη ισραηλινή αποχώρηση από το Νότιο Λίβανο και αποτελεί παράδειγμα για τον παλαιστινιακό λαό τονίζουν, στη συνέντευξη που παραχώρησαν στο «Ρ», ο Χαν Αμίρεχ, Β` γραμματέας του Κόμματος του Παλαιστινιακού Λαού και ο Τάμερ Εσάουι, υπεύθυνος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων του Κόμματος (σελίδες 30 - 31)
Ανοιξε, λοιπόν, τα χαρτιά της η κυβέρνηση, σχετικά με το αρχιτεκτονικό σχέδιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Στη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου της Παρασκευής αποφασίστηκε η υποστήριξη της πρότασης για την ομοσπονδιοποίηση της ΕΕ. Δηλαδή, για τη μετεξέλιξη της Ευρωπαϊκής Ενωσης σε ομοσπονδιακή οντότητα με σύνταγμα, κοινοβούλιο, κυβέρνηση και πρόεδρο. Η υλοποίηση αυτής της πρότασης προϋποθέτει την απορρόφηση των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων των κρατών - μελών από τα ομοσπονδιακά όργανα. Υπενθυμίζουμε ότι την πρόταση για την ομοσπονδιοποίηση της ΕΕ διατύπωσε πριν από δύο μήνες ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών, Γιόσκα Φίσερ. Τότε μάλιστα ο Φίσερ, αλλά και ολόκληρη η κυβέρνηση της Γερμανίας, είχαν κατηγορηθεί από στελέχη της γαλλικής κυβέρνησης ότι «δεν ξεχνούν το ναζιστικό παρελθόν».
Σχετικά με τις συζητούμενες στη Διακυβερνητική Διάσκεψη προτάσεις η κυβέρνηση αποφάσισε να υποστηρίξει την κατάργηση του «βέτο» για όλα τα θέματα, πλην αυτών που αφορούν στην Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας, ενώ θα υποστηρίξει επίσης την αρχή της «ευελιξίας» που οδηγεί μαθηματικά και στη θεσμοθέτηση της ΕΕ των πολλαπλών ταχυτήτων.
Ομως στο Υπουργικό Συμβούλιο, όπου συζητήθηκαν όλα τα θέματα εξωτερικής πολιτικής ανακινήθηκε το θέμα της Συνθήκης της Λοζάνης. Σε δήλωσή του, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος άφησε ανοιχτό το θέμα της αναθεώρησής της, χωρίς να προσδιορίσει τι ακριβώς άλλαξε και το σημαντικότερο ποιες είναι οι επιβαλλόμενες κατά την κυβέρνηση αλλαγές.