Ο κίνδυνος για το σύστημα είναι ορατός, γιατί γνωρίζουν πως τόσο η κρίση, όσο και τα μέτρα που πρέπει να πάρουν δεν είναι μία υπόθεση, αλλά αναγκαστική εξέλιξη. Και έτσι προετοιμάζονται. Πρέπει τώρα να χτυπήσουν το εργατικό κίνημα. Τώρα πρέπει να κρατήσουν μακριά τα παιδιά των εργατών από τους γονείς τους διαδηλωτές. Τώρα πρέπει να συσπειρώσουν νέα παιδιά σε στόχους διαχείρισης: «Ενα κράτος που θα σέβεται τον πολίτη»!
Ζούνε διαρκώς με το φόβο του ξενοδόχου, που σημαίνει ότι όλοι τους γνωρίζουν πως ελέω εργατικής τάξης υπάρχουν. Γνωρίζουν πως ανά πάσα στιγμή η κοινωνική έκρηξη που φοβούνται μπορεί να πάρει εκείνα τα χαρακτηριστικά που κανείς τους να μη μπορεί να σταθεί.
Ετσι, λυτοί και δεμένοι προσπαθούν να στήσουν όρθιο ένα σχήμα δήθεν αγωνιστικό που έχει και προτάσεις, όπως αυτές που παρουσίασε χτες ο ΣΥΡΙΖΑ. Μόνο που διαβάζοντας το κείμενό τους βλέπεις να περνά στα ψιλά το κύριο: Η συμφωνία με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Στο κείμενό τους κάτι ψελλίζουν για διατάξεις της συνθήκης, αλλά κάνουν γαργάρα την ίδια τη συνθήκη. Και ήταν θέμα χρόνου να συνταχθούν και οι «συνιστώσες» γύρω από αυτό που είναι κεντρική θέση του ΣΥΝ. Εξ ου και ο αφρός που βγάζουν για το ΚΚΕ. Νομίζουν πως καταγγέλλοντας το ΚΚΕ θα σκεπάσουν τις θέσεις τους. Ουδέν κρυπτόν...
Είναι υποχρεωμένοι να βαράνε προσοχή στην ΕΕ, που σημαίνει είναι υποχρεωμένοι να κάνουν τα πάντα για το χτύπημα της ίδιας της εργατικής τάξης και του κινήματός της. Η θέση τους - και είναι κοινή θέση τους - που ορίζει ως νέα σύμβολα του κινήματος την «πέτρα και κουκούλα» πηγάζει ακριβώς από το ρόλο που προσπαθούν να παίξουν μέσα στο κίνημα. Υπονομευτικό, διαβρωτικό. Προσπαθούν, δεν το καταφέρνουν, γι' αυτό γυρνάνε ξανά και ξανά στο '68. Γιατί εκείνη την αποστολή δεν την έχουνε φέρει ακόμα σε πέρας. Ελπίζουν πως θα τους δοθεί τώρα η ευκαιρία. Ε, θα κάνουμε ό,τι απαιτείται για να διαψευστούν και πάλι.
Ασχετο (1): Αλλη μία μαγική εικόνα χτες στην «Ελευθεροτυπία». Ενώ στο ρεπορτάζ για τις δημοσκοπήσεις αναφέρει για το ΚΚΕ 7,6% και για τον ΣΥΡΙΖΑ 7,3%, στο γραφικό ζωγραφίζει τις μπάρες αντίστροφα (χαμηλά το ΚΚΕ, ψηλά ο ΣΥΡΙΖΑ), οπότε σου μένει η εντύπωση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ψηλά. Είναι που δεν καίγονται για τις δημοσκοπήσεις...
Ασχετο (2): Ενας τύπος, πάντα στην «Ελευθεροτυπία», κατατροπώνει, νομίζει, το ΚΚΕ, υπενθυμίζοντας τι έλεγε το Κόμμα στα πρώτα χρόνια εμφάνισης της «17Ν». Κι εντελώς τυχαία ξεχνά το ερώτημα που έβαλε το ΚΚΕ, όταν οι διάφορες υπηρεσίες αποφάσισαν να αποσύρουν την «17Ν»: «Με τι έχουν σκοπό να την αντικαταστήσουν;».
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ: «Ούσα η Ελλάδα ο ασθενής κρίκος στην αλυσίδα της ευρωζώνης - που ούτως ή άλλως τρίζει - ποιος μας εγγυάται πως ο Αλμούνια, ο Μπαρόζο και ο Τρισέ δε θα μας ζητήσουν και τα ρέστα; Ητοι, μια σύγχρονη "ρεπετισιόν" του προγράμματος σταθεροποίησης του Σημίτη προ εικοσαετίας, ή ακόμα χειρότερα τη δέσμη μέτρων διάσωσης της ουγγρικής οικονομίας, που τέθηκαν σε εφαρμογή προ μερικών εβδομάδων. Μεταξύ αυτών, πάγωμα αυξήσεων, περικοπές στο 13ο μισθό και πάει λέγοντας - εύφλεκτη ύλη για γενικευμένη κοινωνική έκρηξη, δηλαδή (...) ενστικτωδώς λέω ότι εάν πάμε σύντομα σε εκλογές θα χάσουμε ζωτικό χρόνο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Στην αντίθετη περίπτωση, χρειάζεται πολιτικό σθένος για να εφαρμοστούν πιθανώς επώδυνα μέτρα από μια κυβέρνηση σε άμυνα. Διαλέγετε και παίρνετε» (ο Σ. Κοτρώτσος στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ).
Η ΠΙΚΡΑ: «Κερδισμένα βγαίνουν το ΠΑΣΟΚ και τα μικρότερα κόμματα, πλην του ΣΥΡΙΖΑ. Το ποσοστό αυτού του κόμματος, εμφανίζεται μειωμένο. Στις δύο από τις τρεις δημοσκοπήσεις μάλιστα, είναι τέταρτο κόμμα, μετά το ΚΚΕ. Στην τρίτη παραμένει τρίτο και με διψήφιο ποσοστό, αν και λίγο μειωμένο» (η παρουσίαση των δημοσκοπήσεων στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ).
Ο ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ: «Η διάσπαση του 1968, ενώ ήταν μια ασύλληπτη μέχρι τότε ιστορική εξέλιξη (...) δεν κατάφερε να οδηγήσει στην κατίσχυση της ανανέωσης (...) Σαράντα χρόνια μετά, κάτι τέτοιο φαντάζει ως εφικτό (...) η ενότητα περνάει μέσα από την ιδεολογικοπολιτική ήττα του κόμματος Παπαρήγα, ήττα που θα απελευθερώσει μέλη και οπαδούς του ΚΚΕ. Ο δογματισμός δεν ηττήθηκε το 1968 (...) τα μέλη και στελέχη του ΚΚΕ που παρέμειναν στον Συνασπισμό (...) αξίζουν κάθε τιμής και σεβασμού: άλλαξαν την ίδια τη ζωή τους» (από άρθρο στην ΑΥΓΗ).
ΚΑΙ ΤΑ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ: «Οριοθέτηση έναντι της στάσης της ηγεσίας του ΚΚΕ διαμόρφωσης "υγειονομικής ζώνης" και απομονωτισμού, με ταυτόχρονη ενωτική απεύθυνση προς τις δυνάμεις της ΚΝΕ και του ΠΑΜΕ» (από κείμενο οδηγιών του ΣΥΡΙΖΑ για το περιεχόμενο που πρέπει να έχουν τα συντονιστικά αντιμετώπισης του ΚΚΕ που στήνει / η αποκάλυψη στον κυριακάτικο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ).
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: ΤΩΡΑ ΡΩΜΑΛΕΟΣ ΑΓΩΝΑΣ εργατών, αγροτών, αυτοαπασχολουμένων, νεολαίας
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Η χώρα σε λάθος δρόμο
ΤΟ ΒΗΜΑ: Η Ελλάδα στα δύο
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: ΑΡΡΑΓΗΣ πλειοψηφία
ΕΘΝΟΣ: ΡΕΚΒΙΕΜ με σικέ προϋπολογισμό
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: Στον αέρα Καραμανλής - οικονομία
ΤΑ ΝΕΑ: Σχέδιο SOS για Ιταλία και Ελλάδα
ΗΜΕΡΗΣΙΑ: Μετέωρος προϋπολογισμός
Η ΒΡΑΔΥΝΗ: ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΡΓΟ απαντάτε με λαϊκισμό
Η ΧΩΡΑ: Κάτσε κάτω από την μπάρα
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: Ετος - «προθάλαμος»" στα πανεπιστήμια
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ: ΝΑ ΑΓΙΑΣΕΙ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥ ΠΑΓΚΑΛΟΥ
ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ: «Πολιτεία αλητεία την οποία καθοδηγεί ο ΣΥΡΙΖΑ»
Η ΑΥΓΗ: Στήνουν συναίνεση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ λόγω οικονομίας
ΤΟ ΠΑΡΟΝ: ΨΗΝΕΤΑΙ κολεγιά
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ: Mea colpa με ΑΕΙ και στράτευση
ΑΥΡΙΑΝΗ: ΜΕ... ΜΠΑΖΑ ΚΑΙ ΦΘΑΡΜΕΝΑ ΥΛΙΚΑ Ο ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΧΕΡΙ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟΣ
«Αγαπητά μου παιδιά, μέρες τώρα νιώθω την ανάγκη να σας μιλήσω, μα δυσκολευόμουν να βρω τα λόγια που θα μπορούσαν να αγγίξουν την ψυχή σας (...) Γοητευμένος από το άγριο πάρτι που έχετε στήσει εδώ και δυο εβδομάδες, ρίχνω κλεφτές ματιές πότε στην τηλεόραση και πότε σε ένα κομμάτι χαρτί που μου έδωσε ο γιατρός και που μου κόβει τη φόρα όποτε νιώθω την ανάγκη να κουτρουβαλήσω τις σκάλες και να βγάλω κι εγώ την οργή μου στους δρόμους (...) Μεταξύ μας το έργο σας δεν είναι και τόσο δύσκολο (...)
(...) Το έργο σας, αγαπητά μου παιδιά, θα εξακολουθήσει να είναι εύκολο για όσο ακόμη θα διεκδικείτε την ελευθερία σας από ένα κράτος καταστολής. Οταν όμως τα οδοφράγματα θα έχουν πια καθαριστεί, όταν οι δυνάμεις καταστολής θα έχουν αποσυρθεί πάλι στους στρατώνες τους, τότε η χειρότερη βία από όλες, όπως την είχε πει ο μπαρμπα-Ενγκελς στο "Αντιντύρινγκ", η οικονομική βία, θα εξακολουθήσει να στοιχειώνει τους εφιάλτες σας (...)
(...) Δεν ξέρω για τη δική σας, αλλά η ελευθερία του αφεντικού θα παραμείνει αλώβητη. Θα εξακολουθήσει να εξαιρείται από νόμους και από φόρους. Θα εξακολουθήσει να βλέπει την ανθρώπινη εργασία σαν κόστος που χρειάζεται περιστολή. Κι ό,τι είναι σήμερα ελευθερία για τον εργοδότη, θα εξακολουθήσει να είναι δουλεία για τον εργαζόμενο. Μια νέα συναίνεση κατασκευάζεται γι' αυτό από τώρα. Ομως, η ελευθερία της αγοράς δεν είναι ανάγκη να γίνει ο τελικός προορισμός της Ιστορίας».
(τα αποσπάσματα από τη στήλη «Δρόμοι» του Ρ. Βρανά στα ΝΕΑ).