Τριακόσια νούμερα να αναφέρει ο πρωθυπουργός και οι συγκυβερνώντες, για να πείσουν το λαό ότι ήρθαν καλύτερες μέρες, θα βρίσκουν απέναντί τους τοίχο.
Ακόμα και οι ειδήσεις του αστυνομικού δελτίου πια δείχνουν τον ένοχο και την αιτία.
Οταν μια γιαγιά φτάνει στο σημείο να μπουκάρει σ' ένα μαγαζί, για να εξασφαλίσει όσα της χρειάζονται για τα φάρμακά της η κατάσταση έχει ξεφύγει για τα καλά.
Οσες επικλήσεις νομιμότητας κι αν γίνουν, ο άνθρωπος που νιώθει πως δεν έχει στον ήλιο μοίρα θα ψάξει να βρει κάθε τρόπο να το παλέψει. Ενίοτε και αυτοκαταστροφικά. Οπως ο εργάτης στη «Ρενό», που πίστεψε πως, καταγγέλλοντας με την ίδια του τη ζωή τον εκμεταλλευτή θα αλλάξει κάτι.
Από την πιο μικρή είδηση του αστυνομικού δελτίου ως αυτές που συγκλονίζουν με τα μεγέθη που περιέχουν (όπως ότι 2.000 εργάτες κλειδωμένοι σ' ένα ετοιμόρροπο κτίριο στο Μπαγκλαντές έπαιζαν τη ζωή τους κορόνα - γράμματα για 37 δολάρια το μήνα) όλα μιλάνε για τη βαρβαρότητα ενός συστήματος που το κλάμα του καπιταλιστή δεν μπορεί να την καλύψει.
Ο πρόεδρος του ΣΕΒ μιλά, έχοντας δεμένο τον γάιδαρο: Μια τρικομματική συγκυβέρνηση που βεβαιώνει καθημερινά ότι θα πάει μέχρι το τέλος την εφαρμογή της πολιτικής του κεφαλαίου. Μια αξιωματική αντιπολίτευση, που βεβαιώνει επίσης ότι εγγυάται ανεμπόδιστα κέρδη. Και «επιστάτες» έτοιμους για όλα...
Μ' αυτά τα δεδομένα, ο πρόεδρος του ΣΕΒ επικαλείται το νόμο για την κατάργηση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης και τους άνεργους που η τάξη του δημιούργησε, για να ζητήσει συστράτευση γύρω από τους στόχους της αστικής τάξης. Γνωρίζοντας ότι τα 3 δισ. ευρώ που εμφάνισε προχτές η κυβέρνηση ως χρήμα για τους άνεργους είναι από το πρώτο ως το τελευταίο ευρώ επιδότηση στους καπιταλιστές, για να έχουν τζάμπα εργάτες.
Ούτε τα πρώτα είναι ούτε τα τελευταία. Ολα τα μέχρι τώρα προγράμματα ενθάρρυνσης των επενδύσεων ήταν ζεστό χρήμα για τους καπιταλιστές, στο όνομα της δημιουργίας θέσεων εργασίας. Κι όλα έγιναν χρυσάφι στα σεντούκια των καπιταλιστών, ταφόπλακες για τα δικαιώματα των εργατών.
Για την εργατική τάξη, ο δρόμος δε βρίσκεται ούτε στην επιλογή καπιταλιστή ούτε στην επιλογή δερβέναγα που τη χτυπά φιλικά στην πλάτη την ώρα που κλείνει το μάτι στον κεφαλαιοκράτη.
Αυτό που καταγράφηκε ήδη ως «Μανωλάδα», είναι πλέον καθαρό πως αφορά σ' όλο το εργασιακό τοπίο. Και σ' αυτό έχουν συμβάλει τόσο οι καθαροί υποστηριχτές των επενδυτών, όσο και οι «φίλοι του λαού», που καλούν σε αυτοσυγκράτηση και σε πάλη για ένα δίκαιο καπιταλισμό.
Μία μόλις βδομάδα από τη μεγάλη πανεργατική απεργία της Πρωτομαγιάς όπου η εργατική τάξη κατεβαίνει με όλα της τα αιτήματα, άκρα του τάφου σιωπή βασιλεύει στα αστικά μέσα ενημέρωσης.
Λογικό. Οι εργάτες κατεβαίνουν έχοντας στις σημαίες τους: «Το Σικάγο δείχνει το δρόμο. Οχι στη σύγχρονη καπιταλιστική σκλαβιά. Παλεύουμε για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο». Τέτοια συνθήματα δε χωράνε στα αστικά μέσα ενημέρωσης.
Διαδίδονται, όμως, στην πραγματική ζωή μέσα από δεκάδες εξορμήσεις καθημερινά για την οργάνωση της απεργίας, την εξασφάλιση της μεγαλύτερης δυνατής συμμετοχής. Διαδίδονται μέσα από το «Ριζοσπάστη», τον «902», το πόρταλ του «902».
Αυτός είναι ο δρόμος και γίνεται πιο στέρεος, όταν συνδέεται με την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ για τη συγκρότηση της λαϊκής συμμαχίας και το σπάσιμο των δεσμών που επιβάλλει το κεφάλαιο, για τη λαϊκή εξουσία και οικονομία.
Η ΕΠΙΒΙΩΣΗ: «Συνελήφθη για απόπειρα ληστείας στο Ξυλόκαστρο Κορινθίας, γυναίκα 70 χρόνων! (...) κρατώντας κουζινομάχαιρο εισέβαλε σε κατάστημα ενδυμάτων (...) απαίτησε να της δοθεί το ποσό των 500 ευρώ (...) Οδηγούμενη στο αστυνομικό τμήμα, η 70άχρονη αισθάνθηκε αδιαθεσία και οδηγήθηκε στο νοσοκομείο Κορίνθου, όπου παραμένει φρουρούμενη. Οπως έγινε γνωστό, πάσχει από καρδιολογικό πρόβλημα» (στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ)
Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΗΣ: «"Η αγωνία των εργαζομένων σήμερα δεν είναι το ποσό του νόμιμου κατώτατου μισθού" (...) αλλά η ανεργία ή ο κίνδυνος να χάσουν τη δουλειά τους ή αν θα υπάρχουν χρήματα για να πληρωθούν στο τέλος του μήνα. Είναι η αβεβαιότητα αν θα πάρουν σύνταξη, αν θα βρουν δουλειά τα παιδιά τους (...) η παραδοσιακή ΕΓΣΣΕ δεν απαντά στις σημερινές αγωνίες των εργαζομένων. Η χρησιμότητα της παραδοσιακής ΕΓΣΣΕ έχει ξεπεραστεί από τη σημερινή πραγματικότητα δεδομένου ότι το βασικό αντικείμενό της, που ήταν ο καθορισμός του κατώτατου μισθού όπως και η διαδικασία τροποποίησής του, έχει προβλεφθεί με ισχύοντα νόμο και για μεγάλη χρονική διάρκεια» (ο πρόεδρος του ΣΕΒ / στα ΝΕΑ)
Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ: Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να συνεχιστεί η ανοδική πορεία της ανεργίας. Οι επιπτώσεις θα είναι άνευ προηγουμένου. Ενα εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό που αναγνωρίζεται πανευρωπαϊκά θα χαθεί και μαζί του οι ευκαιρίες να στηριχθεί η μάχη για την επανεκκίνηση της οικονομίας, για επιστροφή στον ενάρετο κύκλο της ανάπτυξης» (στην ΗΜΕΡΗΣΙΑ)
Ο ΔΕΜΕΝΟΣ ΓΑΪΔΑΡΟΣ: «Ο κυβερνητικός συνασπισμός δεν κινδυνεύει. Θέμα ανατροπής της κυβερνήσεως δεν τίθεται. Η νευρικότητα των μικρότερων εταίρων έχει τον χαρακτήρα μάλλον εφηβικού υπαρξιακού άγχους. Το σύστημα έχει ισορροπήσει στο επίπεδο πολιτικού τέλματος» (στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
ΟΙ «ΕΠΙΣΤΑΤΕΣ»: «Στην Ιχθυόσκαλα Κερατσινιού τον ρόλο του επιστάτη έχει αναλάβει εδώ και πολύ καιρό η Χρυσή Αυγή (...) μπούκαραν στο σπίτι τεσσάρων Αιγυπτίων στο Πέραμα την ώρα που αυτοί κοιμούνταν (...) ήταν ένα συμβόλαιο που ζητήθηκε από ιχθυέμπορους (...) οι Αιγύπτιοι αλλιεργάτες δεν φτάνουν στην ιχθυόσκαλα τυχαία (...) εγκαταλείπουν τη χώρα τους με την υπόσχεση για έναν καλό μισθό (...) οι υψηλές αμοιβές ευθύς εξαρχής γίνονται 400 ευρώ με το ζόρι (...) η στέγαση είναι μια καμπίνα στο καΐκι η οποία ενώ χωράει ένα άτομο στο τέλος φτάνουν να το μοιράζονται έως έξι (...) το ωράριο εργασίας απλώς δεν υπάρχει» (στο ΠΟΝΤΙΚΙ)
Η ΕΓΓΥΗΣΗ ΓΙΑ ΑΝΕΜΠΟΔΙΣΤΑ ΚΕΡΔΗ: «Κάποιοι ενδεχομένως να μας κατηγορούν ότι είμαστε αρνητικοί απέναντι σε κάθε επένδυση, είναι λάθος αυτό. Εκεί που είμαστε αρνητικοί, εκεί που έχουμε αντίθεση, είναι όταν έχουμε επενδύσεις που δεν σέβονται τους περιβαλλοντικούς και εργασιακούς νόμους» (ο Τσίπρας στο ελληνοαμερικάνικο επιμελητήριο / ΤΟ ΒΗΜΑ)
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ ΑΝΕΡΓΩΝ - ΕΡΓΑΤΩΝ οι εξαγγελίες για ανάπτυξη
ΕΘΝΟΣ: Ο νόμος σκούπα για Δημόσιο, ακίνητα και χρέη
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Εφιαλτικά στοιχεία για την Υγεία
ΗΜΕΡΗΣΙΑ: «Κληρώνει» για ΟΠΑΠ, πυρετός για τη ΔΕΠΑ
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Ενδοκυβερνητική εμπλοκή για τους συμβασιούχους
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: Ανοιχτή ρήξη στην κυβέρνηση
Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ: Καθηγητής αντισυνταγματικού δικαίου
Η ΕΛΛΑΔΑ: Νόμος - κλοπή για απλήρωτους εργαζόμενους
ΤΑ ΝΕΑ: Συμψηφισμός για όλα τα χρέη
Η ΑΥΓΗ: Επανόρθωση τώρα για τις γερμανικές οφειλές
Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ: Αρχίζουν ποινικές διώξεις για μη απόδοση του ΦΠΑ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: Σαρωτικές αλλαγές στις Ενοπλες Δυνάμεις
Η ΒΡΑΔΥΝΗ: Πλασματικά για πλήρη σύνταξη
«Τα ξημερώματα της Δευτέρας 22 Απρίλη ένας τριανταπεντάχρονος εργάτης του εργοστασίου της "Ρενό" στο Κλεόν της Γαλλίας, πατέρας δύο μικρών παιδιών, βρέθηκε κρεμασμένος μέσα στο χώρο εργασίας του από τους συναδέλφους της πρωινής βάρδιας. Σύμφωνα με εκπροσώπους του εργοστασιακού σωματείου, ο απεγνωσμένος εργάτης, που εργαζόταν ως τεχνικός συντήρησης σε νυχτερινή βάρδια, άφησε δύο επιστολές, μία για την οικογένειά του και την άλλη προς την εργοδοσία. Σ' αυτή τη δεύτερη επιστολή, ο ίδιος λέει: "Ευχαριστώ τη "Ρενό" γι' αυτά τα χρόνια της πίεσης και του εκβιασμού, για το δικαίωμα στην απεργία που δεν υπάρχει πια... Ο φόβος και η αβεβαιότητα για το μέλλον φαίνεται πως θεωρούνται ως κάτι καλό. Εξήγησέ το αυτό στις κόρες μου, Κάρλος", απευθυνόμενος στο διευθύνοντα σύμβουλο της Ρενό, Κάρλος Γκοσν».
«Πρόσφατα, στο επίπεδο του ομίλου της "Ρενό" υπογράφηκε με κάποια από τα συνδικάτα "συμφωνία ανταγωνιστικότητας" η οποία μετατρέπει τα δικαιώματα των εργαζομένων σε κουρελόχαρτα, αυξάνοντας το χρόνο εργασίας και "παγώνοντας" τους μισθούς. Συνδικαλιστές της επιχείρησης σημειώνουν πως η εργοδοσία είχε εξαπολύσει απειλές σε όσους εργάτες απήργησαν το προηγούμενο διάστημα ενάντια στη "συμφωνία ανταγωνιστικότητας". Μάλιστα, υποστηρίζουν ότι αυτές στράφηκαν συγκεκριμένα στη νυχτερινή βάρδια, στην οποία ανήκε και ο εργάτης που αυτοκτόνησε, απειλώντας τους εργάτες ότι αν απεργούσαν θα τους τοποθετούσε στη βάρδια ημέρας, κάτι που θα σήμαινε ως και 700 ευρώ μείωση στο μισθό».
«Στο συγκεκριμένο εργοστάσιο δουλεύουν 4.000 εργάτες σε όλο και πιο ασφυκτικό περιβάλλον από τις πιέσεις της εργοδοσίας. Και η αυτοκτονία του εργάτη, που έρχεται να προστεθεί σε μία ήδη μακριά λίστα, επιβεβαιώνει ακριβώς το γεγονός πως το φθαρμένο καπιταλιστικό σύστημα κάνει τη ζωή των εργατών σε όλες τις χώρες, των πραγματικών παραγωγών του πλούτου, ανυπόφορη και μαρτυρική. Παρ' όλ' αυτά, η εργατική τάξη δεν πρέπει να τους κάνει τη χάρη να αυτοεξοντωθεί, αλλά να παλέψει οργανωμένα και προσανατολισμένα στην κατάκτηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, στην οικοδόμηση της δικής της εξουσίας, όπου όλος ο πλούτος θα παράγεται από τον εργάτη για τον εργάτη» (από το πόρταλ «902.gr»).