«Ανταλλάγματα» για τη στήριξη που πρόσφερε στην Τεχεράνη σε ...δύσκολες εποχές, φαίνεται ότι περιμένει η Μόσχα
Ο Βλ. Πούτιν υποδέχεται το Χ. Ροχανί στη ρωσική πόλη Ουφά, τον περασμένο Ιούλη, όταν το Ιράν προσκλήθηκε στη Σύνοδο των BRICS αλλά και της Οργάνωσης για τη Συνεργασία της Σαγκάης |
«Να σας θυμίσω ότι η Ρωσία ήταν αυτή που επέμενε πάντα ότι η κατάσταση γύρω από το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα μπορεί να έχει μόνο πολιτική και διπλωματική λύση», επισήμανε σε συνέντευξή του σε αιγυπτιακό δίκτυο ο Ρώσος πρωθυπουργός, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, επισημαίνοντας ότι η πρόσφατη συμφωνία της Βιέννης «έχει ανοίξει νέες ευκαιρίες για την εμβάθυνση της διμερούς συνεργασίας».
Οι δύο χώρες έχουν μακρόχρονες φιλικές σχέσεις, πρόσθεσε ο Μεντβέντεφ, αναδεικνύοντας ότι η Μόσχα θα επιδιώξει να «εξαργυρώσει» τη στήριξη που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο πρόσφερε (από τη σκοπιά υπεράσπισης των συμφερόντων των ρωσικών μονοπωλίων) για χρόνια στο Ιράν. Με αντίστοιχες προσδοκίες «παίρνει τα μέτρα της» για να συμμετάσχει στην «κούρσα» που θα δυναμώσει ολόπλευρα για την «αξιοποίηση» της αγοράς, των πρώτων υλών και του εργατοτεχνικού δυναμικού του Ιράν που μπορούν να λειτουργήσουν ως σοβαρό πλεονέκτημα για μια καλή θέση στην ευρύτερη Μέση Ανατολή και όχι μόνο.
Η σύσφιξη των ρωσο-ιρανικών σχέσεων θα βρεθεί στο επίκεντρο και της επίσημης επίσκεψης που θα κάνει τις επόμενες μέρες στη Μόσχα ο Ιρανός ΥΠΕΞ, Τζαβάντ Ζαρίφ.
Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος για τη διμερή συνεργασία δε θα βρεθούν μόνο οι επιχειρηματικές επενδύσεις, αλλά και θέματα που αφορούν γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή όπως ο πόλεμος κατά των τζιχαντιστών και του «Ισλαμικού Κράτους».
Στην πρόσφατη συνάντηση που είχαν στην Τεχεράνη ο Ρώσος αναπληρωτής ΥΠΕΞ και ειδικός απεσταλμένος για τη Μέση Ανατολή του Προέδρου Πούτιν Μιχαήλ Μπογκντάνοφ και ο Ιρανός αναπληρωτής ΥΠΕΞ Χουσεΐν Αμίρ - Αμπντουλαχιάν, ο δεύτερος αναφέρθηκε στις πρόσφατες επαφές που είχε ο Ζαρίφ σε χώρες του Αραβικού Κόλπου που - σύμφωνα με την ιρανική πλευρά - ανέδειξαν ότι τα περιφερειακά ζητήματα όπως αυτά του Μπαχρέιν, της Υεμένης, της Συρίας και του Ιράκ, «δεν μπορούν να έχουν άλλη λύση παρά μια πολιτική λύση βασισμένη σε προσέγγιση αμοιβαίου οφέλους».
Ο Μπογκντάνοφ από την πλευρά του υπογράμμισε την ανάγκη περισσότερων διαβουλεύσεων μεταξύ των χωρών της περιοχής, ειδικά το Ιράν και τη Σαουδική Αραβία, ώστε να υπάρξει κατανόηση στα περιφερειακά ζητήματα. Η επίλυση των συγκρούσεων στην περιοχή είναι αδύνατη χωρίς τη συμμετοχή του Ιράν, σημείωσε ο Ρώσος διπλωμάτης, τονίζοντας ότι η συνέχιση της ανασφάλειας θα δυναμώσει περαιτέρω τους «τρομοκράτες». Πρόσθεσε ακόμα ότι η Ρωσία αντιτίθεται σε οποιαδήποτε ξένη στρατιωτική επέμβαση με το επιχείρημα ότι αυτό αντίκειται στη διεθνή νομοθεσία.
Δεν είναι λίγες οι φορές που τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να δικαιολογήσουν το νέο αντιλαϊκό μνημόνιο που φέρνουν καταφεύγουν στον Λένιν!
Και ο ίδιος ο πρωθυπουργός «θυμήθηκε» τι έλεγε ο Λένιν για τους συμβιβασμούς.
Χτες, από τις στήλες της «Αυγής» ο Θ. Καρτερός θυμήθηκε και αυτός με τη σειρά του τα όσα έλεγε ο Λένιν κατά την εισήγησή του για την εφαρμογή της Νέας Οικονομικής Πολιτικής (ΝΕΠ) το 1921 στη Σοβιετική Ρωσία.
Θα ήταν ανάξιο λόγου να ασχοληθεί κανείς με το θέμα και τις συγκρίσεις. Αφού, όμως, ξύνονται οι ΣΥΡΙΖΑίοι στην γκλίτσα του τσοπάνη πρέπει να τ' ακούσουν για να τελειώνει η πλάκα.
Οι κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ ξεχνάνε ένα βασικό ζήτημα, ότι ο Λένιν και οι μπολσεβίκοι προχώρησαν σε υποχωρήσεις στην οικονομική τους πολιτική, αναβιώνοντας, προσωρινά, στοιχεία του καπιταλισμού, παραχωρώντας ορισμένες επιχειρήσεις, αξιοποιώντας την τεχνογνωσία αστικών ειδικών και αίροντας περιορισμούς στην αγορά μετά από μια επανάσταση που ανέτρεψε την εξουσία των αστών και εγκαθίδρυσε την εξουσία των σοβιέτ, μετά επίσης από έναν εμφύλιο πόλεμο που διήρκεσε από το 1918 μέχρι το 1921, αντιμετωπίζοντας την ενωμένη αστική αντίδραση και την ιμπεριαλιστική επέμβαση.
Αυτό το κοσμοϊστορικό γεγονός φανερώνει πως όποια προσπάθεια σύγκρισης σημερινών πολιτικών επιλογών οποιασδήποτε κυβέρνησης αστικής διαχείρισης με ό,τι έκαναν οι μπολσεβίκοι και ο Λένιν το 1921 μόνο ως προσβολή μπορεί να θεωρηθεί.
Η προσβολή αυτή είναι ακόμα μεγαλύτερη εάν σκεφθεί κανείς ότι αυτοί που επικαλούνται τον Λένιν και τον ξαναθυμούνται στα γεράματα τον είχαν πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων στα νιάτα τους. Είναι αυτοί που αποχώρησαν από το κομμουνιστικό κίνημα απορρίπτοντας ακριβώς τις λενινιστικές υποθήκες για το κόμμα, τη δικτατορία του προλεταριάτου, την ταξική πάλη, τη σοσιαλιστική οικοδόμηση, αφού πρώτα προσκύνησαν τον καπιταλισμό που τότε έμοιαζε παντοδύναμος, όλα τα αναθεωρητικά ρεύματα προηγούμενων δεκαετιών καθώς βέβαια και την περεστρόικα, την τελευταία δηλαδή πράξη της αντεπανάστασης που γκρέμισε ό,τι έχτισε η Οχτωβριανή Επανάσταση των μπολσεβίκων και του Λένιν.
Η προσβολή γίνεται θεόρατη εάν σκεφθεί κανείς ότι αυτά τα λέει μια πολιτική δύναμη που έχει διακηρυγμένο στόχο την ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας, που μιλά για την ανάγκη ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, τη στήριξη των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων, των επενδύσεών τους κ.λπ. Αυτή είναι η διέξοδος από την κρίση όπως την περιγράφουν και, μάλιστα, καλούν το λαό να βάλει πλάτη γιατί έτσι, λέει, μόνο μπορεί να προσδοκά μια ανάκαμψη και του βιοτικού του επιπέδου. Καλούν, δηλαδή, το λαό να κάνει κύκλους στα αδιέξοδα του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, στη διαδοχική εναλλαγή ανάπτυξης και κρίσεων. Με δεδομένο ότι σε κάθε φάση (και σε κρίση και σε ανάπτυξη) οι εργαζόμενοι μετράνε βαριές απώλειες. Αλήθεια, αυτοί οι όψιμοι «λενινιστές» του ΣΥΡΙΖΑ δεν έκαναν τον κόπο να δουν τι έλεγε ο Λένιν, και ο μαρξισμός, για την καπιταλιστική ανάπτυξη, που θέλουν τόσο θερμά να στηρίξουν και να ενισχύσουν ως μονόδρομο για το λαό, την ίδια ώρα που χαρακτηρίζουν «δευτέρα παρουσία» την πάλη σε σύγκρουση με το κεφάλαιο, την εξουσία του, τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, την πάλη για το σοσιαλισμό;
Επικαλούνται τον Λένιν αυτοί που έχουν ανακηρύξει την πρώτη ιμπεριαλιστική δύναμη του κόσμου, τις ΗΠΑ, και το ΝΑΤΟ σε συμμάχους τους, είναι έτοιμοι να συνδράμουν νέους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς στην περιοχή, να χτίσουν νέες στρατιωτικές βάσεις στη χώρα, να μπλέξουν το λαό ακόμα πιο βαθιά στην όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων.
Να τελειώνει, λοιπόν, η πλάκα. Μαζί της να τελειώνει και η πολιτική απατεωνιά, στην οποία οι ΣΥΡΙΖΑίοι φαίνεται ότι διεκδικούν το πρώτο βραβείο. Δεν μπορούν να κρύψουν πίσω από τεχνάσματα ότι είναι ένα αστικό κόμμα, όπως όλα τα άλλα, που μάλιστα καλείται να εφαρμόσει σε σύντομο χρονικό διάστημα όσες αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις δεν κατάφεραν όλοι οι προηγούμενοι. Γι' αυτό τους στηρίζουν με όλες τους τις δυνάμεις αστικά επιτελεία, διάφοροι ιμπεριαλιστές σύμμαχοι. Τον Λένιν, και το έργο του, μάλλον, στους εφιάλτες τους πρέπει να τον βλέπουν και πουθενά αλλού...