Προετοιμάζουν το έδαφος για νέο ψαλίδισμα του βασικού μισθού
Προς επίρρωση των θέσεων αυτών παρέθεσε πίνακες με παραδείγματα από τους κατώτατους μισθούς στις χώρες του ΟΟΣΑ, για να αναφέρει στη συνέχεια ότι «υπάρχει φως στο τούνελ, ωστόσο ο δρόμος για την ανάπτυξη είναι ακόμα μακρύς»! Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειώσουμε ότι μετά τη μείωση των κατώτατων μισθών το Φλεβάρη του 2012, η Ελλάδα διατηρεί την τελευταία θέση στην Ευρωζώνη των 17, πίσω ακόμα και από τη Σλοβενία...
Οι κυβερνητικές αντιδράσεις που εκδηλώθηκαν αμέσως μετά - καθώς το θέμα είχε πάρει μεγάλη έκταση - περισσότερο επιβεβαιώνουν τις προθέσεις της κυβέρνησης για κλιμάκωση της επίθεσης σε βάρος των μισθών, παρά διαψεύδουν τον κυβερνητικό παράγοντα.
Οι δηλώσεις Μέργου σε καμία περίπτωση δε θα μπορούσαν να προκαλέσουν έκπληξη. Αρκεί μόνο να υπενθυμίσουμε ότι λίγες μέρες μετά την κατακρήμνιση του κατώτατου μισθού στα 586 ευρώ και του μισθού για νέους κάτω των 25 ετών στα 511 ευρώ μεικτά, ο εκπρόσωπος της ΕΕ στην Ελλάδα, Μ. Τράα, είχε δηλώσει ότι παρά τη μείωση αυτή, ο κατώτατος μισθός παραμένει υψηλός και ότι τα επόμενα δύο χρόνια - δηλαδή, φέτος και το 2014 - θα πρέπει να μειωθεί ακόμα κατά 15%!
Πρόκειται για δηλώσεις, οι οποίες επιβεβαιώνουν ότι το θέμα της περαιτέρω μείωσης των μισθών στην Ελλάδα παραμένει ανοιχτό τόσο για την τρόικα, όσο και για τη συγκυβέρνηση. Αλλωστε, ότι υπάρχει ευρύτερος σχεδιασμός για νέο άνοιγμα του φακέλου των εργασιακών προκύπτει και πάλι από τη χτεσινή παρέμβαση Μέργου, όπου ανέφερε ότι ο τρόπος με τον οποίο εφαρμόστηκαν οι μορφές ευελιξίας στην αγορά εργασίας της Βόρειας Ευρώπης δεν επηρέασαν την κοινωνική συνοχή!
Οχι μόνο νέο χτύπημα του κατώτατου μισθού, αλλά και πλήρη «ευελιξία» στην αγορά εργασίας, στα πρότυπα των σκανδιναβικών χωρών, όπου δεν υπάρχει όριο απολύσεων, ενώ δεν προβλέπεται και αποζημίωση σε περίπτωση που οι εργοδότες προβούν σε απολύσεις. Επίσης, στις χώρες αυτές κυριαρχούν οι ελαστικές σχέσεις απασχόλησης (μερική απασχόληση, εκ περιτροπής απασχόληση, προσαρμογή του ωραρίου εργασίας στις ανάγκες της επιχείρησης, έτσι ώστε σε περιόδους αιχμής να εργάζονται 10 και 12 ώρες, ενώ αντίθετα σε περιόδους κάμψης της δραστηριότητας υποαπασχολούνται).
Ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Οικονομικών δεν έκανε τίποτα άλλο από το να παρουσιάσει τους όρους και τις προϋποθέσεις για να υπάρξει επανεκκίνηση της οικονομίας και να ξεκινήσει η καπιταλιστική ανάπτυξη. Οροι και προϋποθέσεις που συμπυκνώνονται στον εξής ένα. Στο τσάκισμα των μισθών σε επίπεδα Βουλγαρίας και Κίνας και στην πλήρη ασυδοσία της δράσης του κεφαλαίου σε ό,τι αφορά σε ωράρια εργασίας, αποζημιώσεις, απολύσεις, Συλλογικές Συμβάσεις. Απαιτούν δηλαδή την πλήρη κατάργηση των σημείων εκείνων της εργατικής νομοθεσίας, που παρέχουν ακόμα μια κάποια διασφάλιση των εργασιακών δικαιωμάτων.
Μετά το θόρυβο που προκλήθηκε από τις δηλώσεις Μέργου, τις βραδινές ώρες, ο τελευταίος επιχείρησε, με νεότερες δηλώσεις του, να παρουσιάσει τα λεγόμενά του ως προσωπικές απόψεις, ενώ επιχείρησε να υποβαθμίσει αυτά που είχε υποστηρίξει λίγες ώρες πριν.
Αναφέρει ειδικότερα ότι «σε ομιλία μου στην ΕΑΕΕ παρουσίασα τις προσωπικές μου απόψεις για το πώς μπορούμε να ενισχύσουμε την ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας», ενώ παραπονέθηκε ότι «από ολόκληρη την ομιλία μου απομονώθηκε ένα απόσπασμα που παρουσίασε στοιχεία της Eurostat για το επίπεδο του κατώτατου μισθού στις χώρες της Ευρώπης», ενώ στη συνέχεια υποστήριξε: «Ουδέποτε ζήτησα μείωση του κατώτατου μισθού...».
Σε ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών, η οποία δημοσιεύτηκε πριν από τις «διευκρινιστικές» δηλώσεις Μέργου, αναφέρεται ότι «στο συγκεκριμένο συνέδριο - όπου μεταξύ άλλων παρουσιάστηκαν στοιχεία για τον κατώτατο μισθό στην Ελλάδα και στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης - έγινε μια απλή παράθεση στοιχείων της Eurostat». Με στόχο να κατευνάσει τα πνεύματα που άναψαν οι δηλώσεις Μέργου, στην ανακοίνωση σημειώνεται ότι «για την κυβέρνηση, προφανώς και δεν τίθεται θέμα κατώτατου μισθού».
Να «μαζέψει» τις δηλώσεις Μέργου επιχείρησε και ο υπουργός Εργασίας. Σε δηλώσεις του στο περιστύλιο της Βουλής, ο Γ. Βρούτσης ισχυρίστηκε πως «κατ' επανάληψη έχω δηλώσει ότι ο κατώτατος μισθός είναι χαμηλός και θα μείνει σ' αυτά τα επίπεδα μέχρι το τέλος του Προγράμματος. Μοναδικό θέμα στην ατζέντα είναι η επανεκκίνηση της οικονομίας». Μόνο που η επανεκκίνηση για το ξεπέρασμα της κρίσης υπέρ των μονοπωλίων προϋποθέτει παραπέρα μείωση του εργατικού κόστους, ενώ στα σχέδια κυβέρνησης και τρόικας, πέραν της μέχρι τώρα μείωσης του κατώτατου μισθού περιλαμβάνεται, εκτός από το «πάγωμα», και η κατάργηση των ωριμάνσεων (τριετιών) της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.
Σε ανακοίνωσή του, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζει, για τις δηλώσεις του ΓΓ του υπουργείου Οικονομικών:
Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι γυναίκες, οι νέοι να αφυπνιστούν. Να γίνουν τώρα μια γροθιά σε κάθε τόπο δουλειάς. Αυτοί έχουν τη δύναμη. Η απεργία στις 20 Φλεβάρη πρέπει να γίνει παντού αφετηρία οργάνωσης και αντεπίθεσης για την απόκρουση και την ανατροπή της πολιτικής που θυσιάζει τα δικαιώματά τους για την κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών ομίλων».
Σε χτεσινό σχόλιό του για τις δηλώσεις του γενικού γραμματέα του υπουργείου Οικονομικών, το Γραφείο Τύπου του ΠΑΜΕ σημειώνει:
«Για ακόμα μια φορά η κυβέρνηση προκαλεί, με τον γενικό γραμματέα του υπουργείου Οικονομικών να δηλώνει ότι ο μισθός στην Ελλάδα είναι υψηλός και πως πρέπει να πέσει ακόμα περισσότερο.
Οι δηλώσεις του γενικού γραμματέα του υπουργείου Οικονομικών, δεν είναι προσωπικές απόψεις ούτε του ξέφυγαν. Φανερώνουν τους βαθύτερους σχεδιασμούς της κυβέρνησης για μισθούς ακόμα πιο κάτω από τα 586 ευρώ και τα 511 ευρώ για τους νέους. Οι δηλώσεις αυτές είναι η φωνή των μονοπωλίων που απαιτούν την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων με τους μισθούς να φτάνουν στα τάρταρα, στα 200 και 300 ευρώ. Θέλουν τους εργαζόμενους φθηνό και αναλώσιμο υλικό για τη μηχανή των κερδών τους.
Η εργατική τάξη να μην έχει καμιά εμπιστοσύνη στους ανθρώπους της εργοδοσίας και των επιχειρηματικών ομίλων, να μη μείνει αναπάντητη αυτή η νέα αθλιότητα.
Να πάρει την ευθύνη της για μην οδηγηθεί στην εξαθλίωση.
Να μπει μπροστά στην οργάνωση της πάλης για να δοθεί μαζική, αποφασιστική, μαχητική και οργανωμένη απάντηση στις 20 Φλεβάρη στην Πανελλαδική Πανεργατική απεργία, απέναντι στις απαιτήσεις του μεγάλου κεφαλαίου».