Εργο της Αλ. Βογιατζόγλου |
Την πρόσφατη εικαστική της δημιουργία παρουσιάζει η Αλκηστη Βογιατζόγλου από τις 15/5 στην γκαλερί «Αστρα» (Καρυατίδων 8). Διάρκεια έως 1/6.
Στο Πολιτιστικό Κέντρο Ψυχικού (Δρόση και Δροσίνη), εγκαινιάζεται στις 13/5 (7.30μμ) έκθεση ζωγραφικής της Μαρίας Κυριακίδου. Στα έργα της βουνό, πεδιάδα και θάλασσα αποτυπώνονται με καθαρά, ζωηρά χρώματα που παραπέμπουν σε ιμπρεσιονιστικές επιρροές και δημιουργούν ατμόσφαιρα ηρεμίας και γαλήνης. Διάρκεια έκθεσης έως τις 19/5.
Εγκαινιάζεται στις 16/5 (8μμ) στη «Μέδουσα» (Ξενοκράτους 7), έκθεση έργων της Μαρίας Βλαντή. Πρόκειται για νέα ενότητα έργων, που αποτελείται από αφαιρετικές μορφές σε φυσικό μέγεθος. Μορφές με έντονη στατική σχηματοποίηση, οι οποίες στέκουν σιωπηλές και ακίνητες. Η Μ. Βλαντή αξιοποιώντας το πλάσιμο του πηλού και το καθοριστικό στοιχείο της φωτιάς, απαντάει στο ερώτημα, πώς ένας σύγχρονος καλλιτέχνης μπορεί να δημιουργήσει νέες φόρμες με αναφορές στην ιστορία του τόπου του. Διάρκεια έκθεσης έως τις 15/6.
Η καινούρια δουλιά της Ασπασίας Γιαννέτα εγκαινιάζεται στις 9 Μάη στην γκαλερί «7» (Ζαλοκώστα 7). Θα παρουσιαστούν πορτρέτα κοριτσιών και ασυνήθιστες κατασκευές οι οποίες δημιουργούν καταστάσεις γεμάτες αναμνήσεις από τον κόσμο της μόδας, του ρομάντζου και των παιδικών ονείρων. Καρδούλες, ρομαντική διάθεση, καραμελιζέ χρώματα, πολύχρωμα σχέδια, μπαλαρίνες και ποπ ψηφιδωτά, έτη φωτός μακριά από οποιαδήποτε εικαστική σοβαροφάνεια. Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 25 Μάη.
«Γοργόνες... άλλοτε και τώρα» τιτλοφορείται η έκθεση της Μαρίνας Πετρή που παρουσιάζεται έως τις 9/6 στην γκαλερί «Θεόφιλος» (Μητροπόλεως 59, Στοά Πανδρόσου). Η ζωγράφος αποδρά από τον κόσμο της πραγματικότητας, με την αρχέγονη μορφή της γοργόνας. Απλώνει το χέρι στους αρχαίους και λαϊκούς μύθους, τους φέρνει στο σήμερα, κρατά τη μνήμη της λαϊκής ξυλοκατασκευής της παλιάς ταμπέλας και τη συνήθεια των λαϊκών ζωγράφων να ζωγραφίζουν σε όποια υλικά έβρισκαν. Η έκθεση συνοδεύεται από δύο συλλεκτικά βιβλία: «Γοργόνες... άλλοτε και τώρα» και το παραμύθι «Καλή Καλό» (εκδόσεις «Ονομα»).
Ανάμεσά τους αναπτύσσονται σχέσεις αγάπης, αλλά και εχθρότητας λόγω γεγονότων από το παρελθόν, που δεν είχαν ποτέ βγει στην επιφάνεια ως τώρα... Ετσι ο γάμος της μοναχοκόρης μεταβάλλεται σ' ένα περίεργο μπέρδεμα αλλά τελικά η λύση θα βρεθεί την κατάλληλη στιγμή.
Αν αυτό που σας λείπει είναι ένα μακρινό ταξίδι για να χαλαρώσετε και να ξεκουραστεί το μάτι σας από συνηθισμένες εικόνες της καθημερινότητας, τότε η ταινία της Μίρα Νάιρ προσφέρεται γι' αυτόν ακριβώς το λόγο.
Με αφορμή έναν τυπικό ινδικό γάμο, μας μεταφέρει στη μαγική ατμόσφαιρα του Νέου Δελχί έχοντας ως κεντρικό άξονα της ταινίας τις παραδοσιακές προετοιμασίες του γάμου. Μπλέκει τις σύγχρονες συνήθειες και ανέσεις με την παλιά ηθική όπου η ανάγκη για εξέλιξη και η προσπάθεια για ταύτιση μ' ένα δυτικό τρόπο ζωής φέρνει διλήμματα σε μια καθαρά παραδοσιακή κοινωνία και συγκρούσεις ανάμεσα στη νεότερη γενιά και στην παλιότερη.
Η κάμερα της Μίρα Νάιρ απελευθερώνεται από κάθε τι το ψεύτικο. Παρουσιάζει την καθημερινότητα της Ινδίας όπως ακριβώς είναι και φέρνει το θεατή σε απόσταση αναπνοής με την ινδική κουλτούρα και πραγματικότητα. Παρουσιάζει τόσο την παλιά όσο και τη νέα πόλη του Δελχί, με τις υπαίθριες αγορές αλλά και τα σύγχρονα δυτικά κτίρια. Δύο διαφορετικοί κόσμοι που προσπαθούν να «παντρευτούν» και να συνυπάρξουν αρμονικά.
Πέρα από τις κοινωνικές της προεκτάσεις, «Ο Γάμος των μουσώνων» είναι ταινία χαμηλού προϋπολογισμού, με αρκετές ατέλειες και με ερμηνείες χωρίς κάτι το ιδιαίτερο. Σίγουρα όμως είναι μια καλή προσπάθεια από μια χώρα που προσπαθεί να βρει το δρόμο της και να βγάλει προς τα έξω τη δική της κουλτούρα, χωρίς να φοβάται να χαθεί σε δρόμους εμπορικότητας και αμφισβήτησης.
«Monson Wedding». Κοινωνική περιπέτεια ινδικής παραγωγής 2001. Σκηνοθεσία: Μίρα Νάιρ. Πρωταγωνιστούν: Νασερουντίν Σα, Λιλέτ Νταμπέι, Σεφάλι Σέτι.
Ο τίτλος τα λέει όλα. Η ταινία είναι μια μεταφορά του πασίγνωστου κόμικ «Spider man» στη μεγάλη οθόνη. Τα τεύχη του ανθρώπου- αράχνη έγιναν ανάρπαστα σ' όλες τις γωνιές του κόσμου και διαβάστηκαν από πολλούς πιτσιρικάδες και έτσι αράχνη και ανθρώπινη φαντασία ταίριαζαν αρμονικά. Είναι όμως καλύτερα να ξεφυλλίζεις τα σκίτσα ενός κόμικ παρά να βλέπεις άλλον έναν «υπερήρωα» της μεγάλης οθόνης να προσπαθεί για άλλη μια φορά να «επιβάλει» το καλό. Εξάλλου το έχουμε δει και σ' άλλες μορφές όπως «Σούπερμαν» η «Λυκάνθρωπος» λες και ο άνθρωπος έχει την ανάγκη να μετουσιωθεί σε κάτι εξωπραγματικό για να κάνει πάντα το καλό. Δηλαδή, πρέπει να απομακρυνθεί από τον ίδιο του τον εαυτό και όχι να έρθει κοντά στη δική του πραγματικότητα, ν' αγαπήσει την ίδια του την ύπαρξη. Ισως να υπάρχει και μια μικρή αλήθεια. Για να μπορέσει ο άνθρωπος να αντεπεξέλθει στις προσδοκίες της σύγχρονης κοινωνίας τού χρειάζονται σίγουρα υπερφυσικές δυνάμεις, όπως ατσάλινα νεύρα και μερικές φορές να μπορεί να κλείνει τα μάτια του με δύναμη σ' όλα αυτά τα εμπορικά σκουπίδια που του πλασάρουν καθημερινά.
Αν ήταν Απόκριες η στολή του «Spider-man» θα είχε μεγάλη επιτυχία... Ως ταινία ο «άνθρωπος-αράχνη» έχει όλα τα απαραίτητα στολίδια, τέλεια εφέ, εντυπωσιακούς ήχους, καλή μουσική, αλλά μέτριες ερμηνείες. Ετσι έχουμε όλα τα συστατικά για μια εμπορική επιτυχία που αποβλέπει κυρίως σε μικρές ηλικίες...
Ευτυχώς που άνοιξε ο καιρός και είναι δύσκολο να μαζευτούν οι πιτσιρικάδες απ' τις αλάνες.
Αμερικανική περιπέτεια, επιστημονικής φαντασίας. Παραγωγής 2001. Σκηνοθεσία: Σαμ Ράιμι. Πρωταγωνιστούν: Τόμπι Μαγκουάιρ, Κίρστεν Ντανστ, Γουίλιαμ Νταφόε.
Δυο νέες ταινίες έχει η βδομάδα. Μια υπερπαραγωγή, με μοναδικό στόχο την εμπορικότητα και το «παραμύθι» και μια ταινία-«καρτ ποστάλ» από την Ινδία, που διακρίθηκε με το «Χρυσό Λέοντα» στο Φεστιβάλ Βενετίας, η οποία μας ταξιδεύει σ' έναν κόσμο εξωτικό και συγχρόνως πραγματικό.