«Φύλακας Αδελφός» |
Στα προσεχώς... Ανακοινώθηκε το 12ο Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου της Αθήνας. Θα είναι υβριδικό και θα διεξαχθεί ταυτόχρονα στις δύο χειμερινές αίθουσες της Ταινιοθήκης και στον θερινό κινηματογράφο «Λαΐς» από τις 26 Μάη έως και τις 15 Ιούνη, ενώ επιλεγμένα προγράμματά του θα παρουσιαστούν και online στη διεύθυνση online.tainiothiki.gr.
Ο Γιουσούφ και ο καλύτερός του φίλος Μέμο είναι Κούρδοι μαθητές σε ένα απομονωμένο δημοτικό σχολείο στα βουνά της Ανατολίας. Οταν ο Μέμο αρρωσταίνει μυστηριωδώς, ο Γιουσούφ υποχρεώνεται να παλέψει ενάντια στα γραφειοκρατικά εμπόδια που θέτει η διεύθυνση του σχολείου, προκειμένου να τον βοηθήσει...
Μια τουρκική ταινία που θα μπορούσε να έχει γυριστεί σε οποιαδήποτε ιστορική περίοδο των τελευταίων τουλάχιστον 70 - 80 χρόνων, αφού οι συνθήκες και οι καταστάσεις που περιγράφει δυστυχώς παραμένουν αναλλοίωτες στον χρόνο. Στους Ελληνες θεατές θα θυμίσει τα οικοτροφεία από άλλες εποχές, τότε που οι πολυάριθμες φτωχές οικογένειες επέλεγαν να «σώσουν» κάποιο από τα παιδιά τους ώστε να μορφωθεί και να τους «φροντίσει» όλους. Η «παιδαγωγική» διαδικασία σε αυτά τα ιδρύματα είναι αδυσώπητη, προσαρμοσμένη απόλυτα στις εθνικιστικές επιταγές της άρχουσας τάξης, εξευτελιστική για την προσωπικότητα του οικότροφου, ιδανική για την αναπαραγωγή του αυριανού καταπιεσμένου και πειθήνιου ανθρώπου. Ο σκηνοθέτης αφηγείται αυτήν την ιστορία με ρεαλισμό, ενθυμούμενος τα δικά του παιδικά χρόνια σε οικοτροφείο και υπογραμμίζοντας με φαιά χρώματα την αντιμετώπιση των Κούρδων από το τουρκικό κράτος.
«Η μέθοδος των Γουίλιαμς» |
Ολα σε ένα παιδικό βλέμμα. Κινηματογράφος απλός, κατανοητός και ανθρώπινος.
Πρόκειται για την αληθινή ιστορία των παγκόσμιων πρωταθλητριών του τένις Βένους και Σερένα Γουίλιαμς. Η ταινία εστιάζει περισσότερο στον πατέρα τους, Ρίτσαρντ, που είχε σχεδιάσει και προκαθορίσει τη ζωή τους πριν καν γεννηθούν...
Κάποια χρόνια πριν γεννηθούν οι διάσημες τενίστριες, ο πατέρας τους είχε εκπονήσει ένα σχέδιο 78 σελίδων σχετικά με το μέλλον τους, το οποίο και ακολούθησε ευλαβικά, τόσο εκείνος όσο και ολόκληρη η οικογένεια Γουίλιαμς, μέχρι να εκπληρώσει το «αμερικάνικο όνειρο», δηλαδή να δει τις κόρες του στις παγκόσμιες κορυφές του τένις.
Η ταινία εστιάζει στο «όνειρο» των Αφροαμερικανών που θέλουν να ξεχωρίσουν «ξεφεύγοντας από τη μοίρα της φυλής τους», δηλαδή τη φτώχεια, τα γκέτο, την περιθωριοποίηση. Στην ταινία μοιάζει ως απόλυτα φυσιολογικό. Σκοπός της ταινίας είναι να δούμε με συμπάθεια όλο το σταρ σύστεμ και μάλιστα στην πετυχημένη του εκδοχή. Η αμερικανική βιομηχανία πρωταθλητών αναλύεται λεπτομερειακά, σε όλο της το μεγαλείο: Προπονητές, μάνατζερ και πολυεθνικές εταιρείες αθλητικών ειδών.
Ο Γουίλ Σμιθ είναι αξιοπρεπέστατος στον ρόλο του Ρίτσαρντ και υποψήφιος για Οσκαρ α' ανδρικού ρόλου και η ταινία συνολικά για 5 αγαλματίδια.
Σε μια μικρή πόλη της Αιγύπτου, η Σουάντ, μια 19χρονη κοπέλα, ζει διπλή ζωή: Την αληθινή, που καθορίζεται από τη συντηρητική αιγυπτιακή κοινωνία, και τη μυστική, αυτή του διαδικτύου.
Η σκηνοθέτιδα επιχειρεί να δείξει την αντιδιαστολή μεταξύ των δύο πλευρών: Την κενότητα των social media και την ψεύτικη εικόνα που υιοθετούν ως διαφυγή από την καταπιεστική πραγματικότητα οι γυναίκες στη Μέση Ανατολή. Η ταινία φανερώνει μια πλήρη αποδοχή του συντηρητισμού από την πλευρά των γυναικών, που χρησιμοποιούν τα social media ως δρόμο προς μια επίπλαστη ερωτική ελευθερία και τον γάμο ως απώτερο στόχο στη ζωή.
Αν και η θεματολογία είναι ενδιαφέρουσα, η ταινία δεν καταφέρνει να πει στον θεατή κάτι παραπάνω, πέρα από μια απλή καταγραφή, και αυτή όχι ιδιαίτερα πετυχημένη.
Η ιστορία ακολουθεί τον Η, έναν ψυχρό και μυστηριώδη τύπο, που πιάνει δουλειά σε μια εταιρεία φορτηγών μεταφοράς χρημάτων εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων στο Λος Αντζελες, με σκοπό να ξεδιαλύνει το κουβάρι της κατά λάθος δολοφονίας του γιου του κατά τη διάρκεια της ληστείας μιας χρηματαποστολής...
Η ταινία βασίζεται στο γαλλικό θρίλερ δράσης «Le convoyeur»/ «Η Χρηματαποστολή» και είναι μια ακόμα συνάντηση του Γκάι Ρίτσι με τον Τζέισον Στέιθαμ που είναι παλιοί γνώριμοι («Δύο Καπνισμένες Κάννες» / «Η Αρπαχτή»). Ο Στέιθαμ παίζει τον ρόλο που παίζει πάντα και είναι πειστικότατος σε αυτόν. Δυστυχώς, από τη συγκεκριμένη ταινία απουσιάζει το γνωστό βιτριολικό και παράφορο χιούμορ του Ρίτσι. Θα μπορούσε να έχει σκηνοθετηθεί από οποιονδήποτε. Πολύ πιστολίδι και μια ιστορία εκδίκησης. Χιλιοπαιγμένο...
Ο τιμώμενος μαέστρος Βύρων Φιδετζής, συγκινημένος, ευχαριστεί όλους (φωτ: Σπ. Κατωπόδης) |
Αντζελο Καβαλλάρο, διευθυντής ορχήστρας.
Αυτά τα πολύ θερμά λόγια έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πριν λίγες μέρες ο Ελληνοϊταλός συνάδερφος και φίλος του Φιδετζή, για την εκτίμηση που τρέφει στο πρόσωπο του Θεσσαλονικιού τιμώμενου μαέστρου και την 50ετή περίπου έρευνα και μελέτη του στη Νεοελληνική μας Εντεχνη Μουσική των τελευταίων 200 ετών, εκφράζοντας έτσι και τη χαρά και αγάπη του για τον ίδιο και το τιτάνιο κυριολεκτικά έργο του.
Η δικαίωση ήρθε πρώτη φορά από το Ωδείο Αθηνών, το αρχαιότερο αθηναϊκό μουσικοεκπαιδευτικό ίδρυμα. Με επίπονη, πιστή και μακρόχρονη εργασία, κάποτε μοναχική και άλλοτε με μερικές δεκάδες πολύτιμους συνεργάτες, πιστούς οραματιστές, όπως ο ίδιος ο Φιδετζής, σκαρφάλωσε στην κορυφή του Παρνασσού, ατενίζοντας τα αγαπημένα του, Ιόνιο και Μικρά Ασία. Πολλοί εξ αυτών παρέστησαν την Τρίτη το βράδυ σε αυτήν τη γιορτή της ελληνικής μουσικής μας παράδοσης, στην αίθουσα «Αρης Γαρουφαλής» του Ωδείου Αθηνών, που πολλά χρόνια πριν ο Φιδετζής υπήρξε καθηγητής βιολοντσέλου, δίνοντας στον επιφανή αυτόν άνδρα ένα συγκινητικό παρατεταμένο χειροκρότημα.
Για τον Φιδετζή μίλησαν, απαριθμώντας το έργο του επιγραμματικά, αλλά και από καρδιάς, μουσικές προσωπικότητες του τόπου μας, που συνάμα βρίσκονται δίπλα του ως συνεργάτες και φίλοι. Οι μαέστροι Νίκος Τσούχλος και Λουκάς Καρυτινός, ο συνθέτης Χάρης Ξανθουδάκης και ο μουσικολόγος και πρόεδρος της Φιλαρμόνιας Ορχήστρας Αθηνών, καθηγητής Νίκος Μαλιάρας. Απαντες εξήραν το έργο του και την προσωπικότητά του και εκείνος συγκινημένος αντέτεινε λίγες μεστές λέξεις, ευχαριστώντας όλους για την παρουσία μας. Είπε ότι, «επειδή ο λαός μας λέει ότι τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, θα ήθελα να σας βεβαιώσω ότι όσο οι δυνάμεις μου βαστάνε, θα συνεχίσω να κάνω ό,τι μπορώ για την διάσωση και προβολή της ελληνικής μας μουσικής».
Κατόπιν, οι μαθητές του Ωδείου, Ειρήνη Πετροπούλου και Ακριβή Αλεξανδροπούλου (τραγούδι) και Νίκος Φλόκας και Κριστ Μπάσκο (πιάνο) ερμήνευσαν έργα Ελλήνων συνθετών προκαλώντας το θερμό χειροκρότημα του κοινού.
Πολυσχιδές το έργο του Φιδετζή, με πάνω από 60 (!) CDs έργων Ελλήνων συνθετών και αναμένοντας τις νέες ξανα-επεξεργασμένες εκδόσεις από τη γαλλική Melism των πρώτων παγκόσμιων ηχογραφήσεων της Ρέας του Σαμάρα και των 36 Ελληνικών Χορών για Ορχήστρα του Σκαλκώτα, δικαίως ο Καλογερόπουλος στο Λεξικό του της Ελληνικής Μουσικής τον χαρακτηρίζει ως (...) τον δραστηριότερο και αποτελεσματικότερο ίσως «σωματοφύλακα» ή καλύτερα, «οστεοφύλακα» της Ελληνικής Μουσικής.
Σήμερα στις 12 το μεσημέρι ο Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος καλεί σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο υπουργείο Εργασίας. Ζητά την επιδότηση όλων των μουσικών από Αύγουστο έως Δεκέμβρη, την αναδρομική ένταξη των μουσικών που έχουν εγγραφεί στο Μητρώο Καλλιτεχνών μετά τις 10/1/2021, την επίλυση προβλημάτων στους δικαιούχους του εποχικού βοηθήματος και την άμεση καταχώρηση των ενσήμων του 2021 στους δικαιούχους των επιδοτήσεων.
Παράλληλα ο ΠΜΣ προετοιμάζεται και για μαζική συμμετοχή στο μεγάλο συλλαλητήριο στις 26 Φλεβάρη. «Κινητοποιούμαστε μετά μουσικής και συμμετέχουμε σε καλλιτεχνικό δρώμενο απαιτώντας μέτρα προστασίας της υγείας, αποζημιώσεις για τους μήνες που πέρασαν, να παρθούν μέτρα ενάντια στην ακρίβεια που όλο και αυξάνει το κόστος ζωής».