Συνέντευξη με τον Μουφίντ Κουτάιχ, μέλος του ΠΓ του Λιβανέζικου ΚΚ, για τις τελευταίες καταιγιστικές εξελίξεις στο Λίβανο, όπου η τελευταία «πράξη» ήταν η δολοφονία του πρώην ΓΓ του ΚΚ, Τζορτζ Χάουι
Associated Press |
Στιγμιότυπο από την προσέλευση του λαού στον τόπο της δολοφονίας του Τζ. Χάουι |
- Πώς θα περιγράφατε την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στο Λίβανο μετά τη δολοφονία του Τζορτζ Χάουι;
- Η κατάσταση πριν και μετά τη δολοφονία του Τζορτζ Χάουι δεν άλλαξε. Ηδη στο Λίβανο επικρατούσε, και αυτό συμβαίνει και τώρα, αστάθεια και ανασφάλεια σε όλα τα επίπεδα και σε όλους τους τομείς. Κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για τη σωματική του ακεραιότητα πλέον και αυτό αφορά τόσο τους απλούς πολίτες όσο και τις πολιτικές φυσιογνωμίες.
Ο Λίβανος έχει μετατραπεί, και πάλι, σε πεδίο αντιπαράθεσης πολιτικών δυνάμεων τόσο του ίδιου του Λιβάνου όσο και ξένων χωρών, αλλά και σε πεδίο αντιπαράθεσης μυστικών υπηρεσιών. Ετσι όπως διαμορφώνονται οι εξελίξεις, η εκτίμησή μας είναι ότι τα πράγματα δε θα αλλάξουν σύντομα στο Λίβανο. Οσο περισσότερο συνεχίζεται η αντιπαράθεση αυτών των πολιτικών δυνάμεων και των μυστικών υπηρεσιών, τόσο θα εντείνεται αυτό το κλίμα ανασφάλειας και αβεβαιότητας.
Από τη συνάντηση του Μουφίντ Κουτάιχ με αντιπροσωπεία του ΚΚΕ |
- Οι εκλογές στο Λίβανο διεξήχθησαν υπό συνθήκες που θύμισαν πολύ την κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα πριν από μία 20ετία. Το βασικότερο ζήτημα είναι ότι διεξήχθησαν με βάση τον παλαιό εκλογικό νόμο. Ενα νόμο που διαχωρίζει το λιβανέζικο λαό με βάση τα θρησκευτικά δόγματα και τις εθνότητες και δεν αφήνει περιθώριο για έκφραση πολιτικής πλατφόρμας και για πραγματοποίηση πολιτικού αγώνα. Οπως γίνεται σαφές, με αυτόν το νόμο δεν υπάρχει περιθώριο για τις προοδευτικές, δημοκρατικές, αριστερές δυνάμεις της χώρας να συμμετάσχουν κανονικά στις εκλογές προβάλλοντας τις πολιτικές τους θέσεις.
Αυτός ο τρόπος διεξαγωγής των εκλογών ενέτεινε το, ούτως ή άλλως, βαρύ κλίμα που επικρατεί στο Λίβανο. Πυροδότησε μια, ήδη, εύφλεκτη ατμόσφαιρα και επανέφερε στο προσκήνιο διαφορές και διαφωνίες που είχε γίνει προσπάθεια να τεθούν στο περιθώριο. Είναι ξεκάθαρο ότι ορισμένες δυνάμεις και παράγοντες, εντός και εκτός Λιβάνου, θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν αυτή τη διχαστική ατμόσφαιρα. Καλλιέργησαν αυτό το πρόσφορο έδαφος και το τι θα γίνει με αυτό θα το δούμε πολύ σύντομα, νομίζουμε.
Κατά τη γνώμη μας, είναι ξεκάθαρο ότι οι ΗΠΑ έχουν ενεργό ανάμειξη στην καλλιέργεια όλου αυτού του κλίματος στο Λίβανο. Εχουν, ξεκάθαρα, ταχθεί υπέρ της αλλαγής της κυβέρνησης στη χώρα και ιδιαίτερα έχουν εκφράσει την αντίθεσή τους στο πρόσωπο του Προέδρου Εμίλ Λαχούντ, τον οποίο θεωρούν ότι έχει στενές σχέσεις με τη Συρία.
Επιπλέον, η Ουάσιγκτον πιέζει για την εφαρμογή της απόφασης 1559 του Συμβουλίου Ασφαλείας, μια απόφαση που επικρίθηκε σφοδρά εντός του Λιβάνου και εμείς καταγγέλλουμε. Το κομμάτι εκείνο της απόφασης που αφορά στο Λίβανο και που αυτή τη στιγμή η Ουάσιγκτον ασκεί πιέσεις να εφαρμοστεί είναι εκείνο που αναφέρεται στον αφοπλισμό της οργάνωσης «Χεζμπολάχ», είναι ένα ζήτημα, άλλωστε, που έχει επανειλημμένως θέσει και το Ισραήλ. Το άλλο κομμάτι αφορά τη Συρία και τις πιέσεις που της ασκούνται για αλλαγή πολιτικής και ηγεσίας.
Εμείς θεωρούμε ότι το θέμα της «Χεζμπολάχ» αφορά αποκλειστικά και μόνο το λιβανικό λαό, ο οποίος θα κρίνει, διά μέσου των πολιτικών του δυνάμεων και των οργανώσεών του, τι ακριβώς πρέπει να γίνει. Αλλωστε, το πραγματικό πρόβλημα των Αμερικανών δεν είναι αποκλειστικά και μόνο τα όπλα της «Χεζμπολάχ». Εχει να κάνει με την επιθυμία τους να σιωπήσουν κάθε διαφορετική φωνή από όπου και αν προέρχεται, η οποία θα μπορούσε να τους ανατρέψει τα σχέδια που προωθούν για ολόκληρη την περιοχή.
Κατ' αρχάς, λοιπόν, το Λιβανέζικο ΚΚ, όπως και άλλα κόμματα της λιβανικής αριστεράς, δημοκρατικές δυνάμεις κλπ., θα ζητήσουν από το νέο Κοινοβούλιο, τη νέα κυβέρνηση να προχωρήσει στην αλλαγή του εκλογικού νόμου. Ετσι ώστε να καταστεί δυνατή η έναρξη ενός πραγματικού πολιτικού διαλόγου μέσα από τον οποίο θα αναδειχτούν όλες αυτές οι πτυχές, οι πολιτικές πτυχές, της κατάστασης που ζούμε σήμερα στο Λίβανο, απομακρύνοντας, ταυτόχρονα, όλα εκείνα τα στοιχεία, όπως είναι τα θρησκευτικά δόγματα κλπ., που απειλούν να διχάσουν το λιβανέζικο λαό.
Αν δε ληφθούν άμεσα μέτρα ώστε να μη διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στην πολιτική σκηνή της χώρας οι παράγοντες εκείνοι που μας δίχασαν κατά τη διάρκεια του εμφυλίου, αν δεν εκμηδενιστούν αυτά τα περιθώρια παρέμβασης που αφήνονται, μέσα από αυτήν την κατάσταση, σε ξένες δυνάμεις, τότε η κατάσταση στο Λίβανο θα χειροτερεύσει δραματικά και μάλιστα σε σύντομο χρονικό διάστημα.
- Ποιες νομίζετε ότι είναι οι δυνάμεις που κινούν, κατά κύριο λόγο, τα νήματα στις τελευταίες αυτές εξελίξεις; Πώς, κατά τη γνώμη σας, σχετίζονται όλα αυτά με το σχέδιο για την Ευρεία Μέση Ανατολή;
- Θεωρούμε, ακριβώς, ότι αυτό είναι το σχέδιο για την Ευρεία Μέση Ανατολή. Αυτή είναι η εφαρμογή του. Οι ΗΠΑ, και όχι μόνο αυτές αλλά και άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, τροφοδοτούν και αξιοποιούν την κατάσταση στο Λίβανο για να προωθήσουν τα σχέδιά τους για την ευρύτερη περιοχή. Η κρίση που σοβεί στο Λίβανο δεν είναι τοπική. Πρόκειται για σύμπτωμα, για έκφραση μιας κρίσης στην οποία έχει βυθιστεί ολόκληρη την περιοχή.
Η Ουάσιγκτον θα ήθελε πολύ να εξελιχθούν τα πράγματα στο Λίβανο με κριτήριο τα δικά της συμφέροντα, έτσι ώστε να αποκτήσει άλλο ένα «πάτημα» στην περιοχή. Θα ήταν πολύ συμφέρον για αυτήν να αποκτήσει άλλον ένα «μοχλό» προώθησης των σχεδίων της και άσκησης πίεσης. Ιδιαίτερα σήμερα που η κατάσταση στο Ιράκ βαίνει από το κακό στο χειρότερο μέρα με την ημέρα. Πιστεύουμε, άλλωστε, ότι ακριβώς αυτή η διαρκής χειροτέρευση της κατάστασης στο Ιράκ, ιδιαίτερα μετά τη διενέργεια των εκλογών εκεί που, μέχρι στιγμής, δε φαίνεται να έχουν βελτιώσει σε τίποτε την καθημερινότητα των κατοχικών δυνάμεων, πιέζει τις ΗΠΑ για γρήγορες κινήσεις και εξελίξεις.
Οι ΗΠΑ είναι ξεκάθαρο ότι με το σχέδιο για την Ευρεία Μέση Ανατολή, το οποίο έχει τεθεί σε εφαρμογή εδώ και καιρό, επιδιώκουν να καθυποτάξουν ολόκληρη την περιοχή, να την αποσταθεροποιήσουν και στη συνέχεια να αναδείξουν φίλα προσκείμενες σε αυτές ηγεσίες προκειμένου να μπορέσουν να ελέγξουν τους ενεργειακούς πόρους και δρόμους. Αλλωστε, η όλη αυτή αναστάτωση και οι ανακατατάξεις είναι πολύ μακριά από τις ίδιες. Η ΕΕ βρίσκεται κοντά στην εστία της φωτιάς αλλά, μέχρι στιγμής, δε φαίνεται ικανή ή πρόθυμη να διαδραματίσει κάποιο ενεργότερο ρόλο, έτσι ώστε, στην προσπάθειά της να διασφαλίσει τα δικά της συμφέροντα, να φρενάρει τις αμερικανικές επιδιώξεις.