Το τελευταίο χρονικό διάστημα η έκφραση «πλαστικό χρήμα» βρήκε προσήκουσα θέση στα ρεπορτάζ των αστικών ΜΜΕ, και μάλιστα ενταγμένη στα μέτρα τα οποία επεξεργάζεται η κυβέρνηση προκειμένου να παρουσιάσει το αντιλαϊκό της πλαίσιο για τη συμφωνία με τους θεσμούς της τρόικας και συνδυασμένη με το θέμα της αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής, πιο συγκεκριμένα της μη απόδοσης στην εφορία του ΦΠΑ από τις μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις, αλλά και τους μικρομεσαίους και τους αυτοαπασχολούμενους. Τι σημαίνει «πλαστικό χρήμα»; Τραπεζικές κάρτες. Τις εκδίδουν οι τράπεζες όταν κάποιος «ανοίγει» λογαριασμό, είτε ταμιευτηρίου, είτε όψεως ή ακόμη και λογαριασμό μισθοδοσίας. Και αντί οι συναλλαγές να γίνονται με χρήματα γίνονται μέσω κάρτας. Ετσι, καθένας θα μπορεί να αγοράζει τα αναγκαία για τη ζωή του εμπορεύματα και υπηρεσίες από τις επιχειρήσεις, μέσω κάρτας. Αντί να πληρώνεις με ρευστό χρήμα, πληρώνεις με την κάρτα και η επιχείρηση μετά παίρνει τα χρήματά της από την τράπεζα. Αντίστοιχα, μπορείς να σηκώνεις χρήματα από το λογαριασμό σου μέσω του μηχανήματος ΑΤΜ που βρίσκεται έξω από κάθε κατάστημα ή υποκατάστημα τράπεζας. Αυτό βεβαίως έως τώρα είναι προαιρετικό, δηλαδή να έχεις λογαριασμό ταμιευτηρίου, ή όψεως, είναι λογαριασμοί που ανοίγει η τράπεζα για να γίνονται συναλλαγές με το Δημόσιο ή ακόμη και με ιδιωτικές επιχειρήσεις ή και λογαριασμό δανείου, π.χ. καταναλωτικού ή άλλων παρόμοιων. Βεβαίως, κάποιοι απ' αυτούς τους λογαριασμούς έχουν τόκους, π.χ. όταν κάνεις συναλλαγές με λογαριασμό όψεως, όπως και στο λογαριασμό δανείου. Στους λογαριασμούς ταμιευτηρίου ή μισθοδοσίας κάποιες τράπεζες βάζουν πληρωμή τέλους στις συναλλαγές.
Πού είναι το πρόβλημα με όλα αυτά; Η κυβέρνηση, επειδή μπορεί να ελέγχει μέσω τραπεζών όλες τις συναλλαγές, προβάλλει το επιχείρημα ότι αν αυτές γίνονται με τραπεζική κάρτα δεν μπορεί να ξεφύγει κανείς από την απόδοση ΦΠΑ, αφού κόβονται επίσημες αποδείξεις με την κάρτα γι' αυτές τις συναλλαγές. Οποια επιχείρηση δεν αποδίδει ΦΠΑ μπορεί να εντοπιστεί, να πιαστεί και να πληρώσει. Ενώ με το κανονικό χρήμα μπορεί να μην κόβει αποδείξεις με δέλεαρ το μικρότερο ποσό που πληρώνουν οι εργαζόμενοι, αφού δεν πληρώνουν ΦΠΑ. Μ' αυτή τη λογική, πασχίζουν να πείσουν τους ανθρώπους του μόχθου ότι η τραπεζική κάρτα συμβάλλει στο να μη χάνονται έσοδα του κράτους τα οποία τάχα θα αυξηθούν, άρα θα ενισχύσουν και τις παροχές για λαϊκές ανάγκες, αλλά θα χτυπηθεί και η φοροδιαφυγή, ώστε να εξαναγκαστούν να αποκτήσουν με οποιονδήποτε τρόπο τραπεζική κάρτα γιατί τάχα είναι σε όφελός τους. Αυτό, δε, θα νομοθετηθεί για να είναι υποχρεωτική η εφαρμογή του. Εως τώρα γίνεται υποχρεωτική η μισθοδοσία του Δημοσίου μέσω τραπεζικών λογαριασμών, ενώ με τον ίδιο τρόπο δίνονται και οι συντάξεις. Επίσης, έχουν κάνει υποχρεωτική και τη μισθοδοσία στον ιδιωτικό τομέα μέσω τραπεζών, αλλά λόγω κρίσης δεν εφαρμόζεται πάντα και παντού. Λένε επίσης ότι αυτό θα εφαρμοστεί πιλοτικά στα νησιά το καλοκαίρι για συναλλαγές πάνω από 70 ευρώ.
Σαν αληθινός φαίνεται ο βασικός λόγος για την υποχρεωτική συναλλαγή με τραπεζική κάρτα, δηλαδή ως μέσο υποχρεωτικής είσπραξης από τους λαϊκούς ανθρώπους και ελέγχου για την απόδοση στην εφορία του ΦΠΑ. Αλλά δεν είναι αυτός ο βασικός λόγος. Αλλωστε, ο ΦΠΑ αποδίδεται από τις επιχειρήσεις και όχι από τις τράπεζες. Αρα, μόνο ως μέτρο εκφοβισμού λόγω δυνατότητας ελέγχου μπορεί να θεωρηθεί. Αυτή η υπόθεση είναι ένα ακόμη μέτρο ενίσχυσης των τραπεζών. Οχι μόνο ή κυρίως λόγω των τραπεζικών τελών στις συναλλαγές. Αλλά, ουσιαστικά, επειδή το εργατικό, το λαϊκό εισόδημα, αντί να βρίσκεται στην τσέπη των ανθρώπων του μόχθου, στο «οικογενειακό ταμείο», θα βρίσκεται στα ταμεία των τραπεζών. Επομένως, στα ταμεία των τραπεζών το εργατικό, το λαϊκό εισόδημα γίνεται κεφάλαιο για τις τράπεζες. Οι τράπεζες το τζιράρουν και βγάζουν κέρδη απ' αυτό. Οι τράπεζες μπορούν να διαχειρίζονται σε όφελός τους αυτό το χρήμα, επειδή τα αποθεματικά τους είναι τεράστια και ταυτόχρονα επειδή η συναλλαγή ενός εργαζόμενου με την αγορά ενός εμπορεύματος γίνεται σήμερα, αλλά η είσπραξη της επιχείρησης από την τράπεζα μετά από συγκεκριμένες μέρες, με βάση συμφωνία επιχείρησης - τράπεζας. Ταυτόχρονα, μπορούν με αυτό το χρήμα να αυξάνουν τα αποθεματικά τους και να διευκολύνονται στις δικές τους συναλλαγές. Αυτή είναι η πραγματική ουσία του συγκεκριμένου μέτρου. Ολα για το κεφάλαιο, λοιπόν, από την κυβέρνηση...
Βεβαίως, υπάρχει και ένα ακόμη ζήτημα, όπως, π.χ. οι εξαθλιωμένοι και οι άνεργοι που έχουν πενιχρό εισόδημα, πώς να ανοίξουν τραπεζικό λογαριασμό; Γι' αυτούς είναι ένας ακόμη κυβερνητικός εμπαιγμός.
Εγινε χτες, στην Ελευσίνα, μια μέρα μετά το θάνατο των δύο από τους έξι τραυματίες στα ΕΛΠΕ
Στιγμιότυπο από την χτεσινή εκδήλωση |
Ομιλητές ήταν ο Γιάννης Πρωτούλης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και η Εύη Γεωργιάδου, μέλος της Ομάδας Περιβάλλοντος του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του ΚΚΕ. Ακολούθησαν παρεμβάσεις από τον Μανώλη Βαρδαβάκη, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων στο Θριάσιο, τον Χρήστο Ματαράγκα, μέλος του ΔΣ του Σωματείου των Εργαζομένων στα ΕΛΠΕ, τον Αντώνη Χοροζάνη, δημοτικό σύμβουλο της «Λαϊκής Συσπείρωσης» στο Δήμο Μεγάρων και τον Θανάση Ευαγγελάκη, Α' γραμματέα της ΠΕΜΕΝ.
Στην ομιλία του, ο Γιάννης Πρωτούλης ανέφερε ανάμεσα σε άλλα: «Θέλουμε να εκφράσουμε τα συλλυπητήριά μας στις οικογένειες των αδικοχαμένων εργατών που έσβησαν χτες, αφήνοντας πίσω γονείς, γυναίκες και μικρά παιδιά. Οι συνάδελφοί τους, τα συνδικάτα να βρεθούν πιο κοντά στις οικογένειες, όλοι να στηρίξουμε, να βοηθήσουμε με άμεσο και πρακτικό τρόπο.
Αυτή την ώρα δε φτάνουν μόνο τα λόγια συμπάθειας. Η εργατική αλληλεγγύη είναι η δική μας δύναμη για τη ζωή και τον αγώνα, ακαταμάχητο όπλο των εργατών. Ταξικό πείσμα απέναντι στην εκμετάλλευση που γεννά όλα αυτά τα βάσανα, όχι υποταγή. Το μυαλό μας βρίσκεται και στους υπόλοιπους τραυματισμένους εργάτες. Ευχόμαστε να γυρίσουν γρήγορα στις οικογένειές τους.
Η θέση του ΚΚΕ είναι ότι η υγεία και η ασφάλεια στο χώρο δουλειάς οφείλουν να είναι στην πρώτη θέση της διεκδίκησης, των αιτημάτων, των παρεμβάσεων και των αγώνων των συνδικάτων, συνολικά του λαϊκού κινήματος. Η υγιεινή και η ασφάλεια δεν είναι ψιλά πράγματα. Κάθε χρόνο, στο βωμό του κέρδους, θυσιάζονται δεκάδες εργάτες, άλλοι σακατεύονται, χωρίς να προσθέσουμε χιλιάδες που βασανίζονται από επαγγελματικές ασθένειες που δεν καταγράφονται πουθενά. Στην κυριολεξία, ανθρωποθυσίες στο "Μινώταυρο" του καπιταλιστικού κέρδους.
Η σκέψη μας, η συζήτησή μας αντικειμενικά δεν μπορεί να περιοριστεί μόνο στην εφαρμογή των μέτρων υγιεινής και ασφάλειας, που είναι πολύ σημαντικό θέμα, αλλά δεν αρκεί. Η ίδια η ζωή φέρνει στο προσκήνιο τις εγκληματικές επιπτώσεις από τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις και τις ανατροπές στην εργατική νομοθεσία προς όφελος του κεφαλαίου».
Από την πλευρά της, η Εύη Γεωργιάδου ανέφερε ανάμεσα σε άλλα: «Τι θα μπορούσε να συμβεί αν η φωτιά στα ΕΛΠΕ γινόταν αφορμή για ένα αλυσιδωτό ατύχημα; Αν επηρεάζονταν γειτονικές μονάδες εντός ή εκτός της εγκατάστασης; Ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις για τα γειτονικά εργοστάσια και για τους κατοίκους της περιοχής;
Γνωρίζουμε όλοι ότι η άναρχη γειτνίαση βιομηχανίας - κατοικίας στην περιοχή του Θριασίου, όπως και σε άλλες περιοχές της χώρας μας, εγκυμονεί τον κίνδυνο ενός βιομηχανικού ατυχήματος μεγάλης έκτασης. Γνωρίζουμε ότι καμία ουσιαστική ενημέρωση και εκπαίδευση του πληθυσμού δεν έχει πραγματοποιηθεί, για το πώς θα προστατευτούμε από ένα τέτοιο ατύχημα.
Απαιτούμε να απαντήσουν συγκεκριμένα οι αρμόδιοι σε μια σειρά επείγοντα ερωτήματα: Τα σχέδια που υπάρχουν στα χαρτιά, λαμβάνουν υπόψη το σύνολο των κινδύνων και την αλληλεπίδρασή τους στην περιοχή; Εχουν επικαιροποιηθεί; Υπάρχει επαρκές προσωπικό, οργάνωση, εξοπλισμός και μέσα για την εφαρμογή ενός τέτοιου σχεδίου; Υπάρχουν δρόμοι και μέσα διαφυγής, αν αυτό απαιτηθεί για το σύνολο του πληθυσμού; Υπάρχουν επαρκείς υποδομές για την αποκατάσταση της υγείας των πληγέντων; Δυστυχώς, γνωρίζουμε την αρνητική απάντηση, το μεγάλο κίνδυνο για τη ζωή μας.
Για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων, αλλά και για την προστασία της δημόσιας υγείας και ασφάλειας, την προστασία του περιβάλλοντος, υπάρχουν δοκιμασμένες τεχνικές και οργανωτικές λύσεις, με βάση το σημερινό επίπεδο ανάπτυξης της επιστήμης και της τεχνικής. Υπάρχει επίσης και σχετική νομοθεσία. Στην πράξη, όμως, δεν εφαρμόζονται τα μέτρα. Δεν εφαρμόζεται ούτε καν αυτό το νομοθετικό πλαίσιο που ισχύει. Ο λόγος είναι ότι τα μέτρα κοστίζουν και μειώνουν το ποσοστό κέρδους των μονοπωλιακών ομίλων.
Πρέπει να πούμε "φτάνει πια"! Να προτάξουμε το σύνολο των αναγκών μας. Θέλουμε και δουλειά και ανθρώπινα ωράρια και συνθήκες εργασίας και μισθούς, για να καλύψουμε τις ανάγκες μας και να εργαζόμαστε και να ζούμε σε ένα περιβάλλον που δε θα επηρεάζει αρνητικά την υγεία μας. Δε θα διαλέξουμε ποια ανάγκη μας θα θυσιάσουμε, για να συνεχίζουν οι όμιλοι να αυγατίζουν τα κέρδη τους. Γι' αυτό, σας καλούμε να βαδίσουμε όλοι μαζί, μέσα από τα ταξικά σωματεία, μέσα από τις Λαϊκές Επιτροπές Αγώνα, για να βάλουμε τη σφραγίδα μας στις εξελίξεις».