Μαζικές εκδηλώσεις πραγματοποιούνται αυτές τις μέρες στα παλαιστινικά εδάφη στη Δυτική Οχθη |
Ως επικεφαλής της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, του νόμιμου εκπροσώπου σε διεθνές επίπεδο των Παλαιστινίων, ο Αμπάς, λίγη ώρα νωρίτερα, είχε παραδώσει στον ΓΓ του ΟΗΕ το επίσημο αίτημα αναγνώρισης μονομερούς ανεξαρτησίας της Παλαιστίνης στα όρια του '67 και με πρωτεύουσα την ανατολική Ιερουσαλήμ. Στην ομιλία του, ξεκαθάρισε ότι στόχος του αιτήματος δεν είναι «να απομονώσει ή ν' απονομιμοποιήσει το Ισραήλ αλλά ν' απονομιμοποιήσει τον εποικισμό και την κατοχή», αλλά αντίθετα δήλωσε «έτοιμος για διαπραγματεύσεις» οι οποίες, όμως, θα έχουν σαφές πλαίσιο, χρονοδιάγραμμα και ξεκάθαρη αφετηρία: τα σύνορα του 1967 καταλήγοντας ότι δεν μπορούν να γίνονται διαπραγματεύσεις υπό κατοχή.
Κατηγόρησε την ισραηλινή ηγεσία ότι υπέσκαψε κάθε προσπάθεια διαλόγου και ότι προσπαθεί να δημιουργήσει δεδομένα στο έδαφος, τα οποία καθιστούν αδύνατη την ίδρυση ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους. Της προσήψε, επίσης, ότι μεθοδικά η ισραηλινή πλευρά προσπαθεί να παρουσιάσει τη συγκεκριμένη σύγκρουση ως θρησκευτική, θέτοντας σε εξαιρετικά μεγάλο κίνδυνο ολόκληρη την περιοχή.
Η συγκεκριμένη επισήμανση φάνηκε να επιβεβαιώνεται μόνο λίγη ώρα αργότερα, όταν στο βήμα της Γενικής Συνέλευσης ανέβηκε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός. Ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου, αφού επιτέθηκε στον ΟΗΕ και στη Γενική Συνέλευση αποδίδοντάς τους εχθρική στάση απέναντι στο Ισραήλ, όντως ενέπλεξε τον αγώνα του παλαιστινιακού λαού με τον ισλαμιστικό εξτρεμισμό κάνοντας αναφορές και στις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου.
Κατά τα άλλα, επανέλαβε όλη τη γνωστή επίσημη ισραηλινή επιχειρηματολογία: περί προσήλωσης του Ισραήλ στην ειρήνη, περί απόρριψης από πλευράς Παλαιστινίων των «μεγάλων παραχωρήσεων που έγιναν το 2000», περί αναγκαιότητας προστασίας του Ισραήλ (εκτενείς αναφορές στο Ιράν, στη «Χαμάς», στη «Χεζμπολάχ» και στον κίνδυνο εξτρεμισμού στις αραβικές χώρες όπου ανατράπηκαν καθεστώτα), περί υποχωρήσεων του Ισραήλ (αποχώρηση από κατεχόμενα εδάφη στο Λίβανο και στη Γάζα) που δεν «έφεραν ειρήνη αλλά βία» κ.ο.κ. Ισως το πιο σημαντικό, και σχετικά νέο στις πάγιες θέσεις της ισραηλινής διπλωματίας, είναι η απαίτηση, όπως διατυπώθηκε και από τον Νετανιάχου προχτές, ν' αναγνωριστεί το Ισραήλ ως εβραϊκό κράτος, μια παράμετρος που έχουν καταδικάσει σφοδρά το ΚΚ Ισραήλ, το «Χαντάς» (Μέτωπο για την ειρήνη και την ισότητα) και πολλές φιλειρηνικές οργανώσεις, επισημαίνοντας ότι πρόκειται για αντιδραστική εξέλιξη που αφορά και τους ίδιους τους Ισραηλινούς πολίτες.
Χιλιάδες Παλαιστίνιοι παρακολούθησαν την ομιλία Αμπάς με συγκίνηση και τον επευφήμησαν για την κατάθεση του αιτήματος, σε μια πρωτόγνωρη εκδήλωση στήριξης στο πρόσωπό του για τα παλαιστινιακά δεδομένα. Καθημερινά πραγματοποιούν διαδηλώσεις, ογκώδεις και μαχητικές, υποστήριξης του αιτήματος, προσπαθώντας επισταμένα να αποφύγουν να πλησιάσουν τα σημεία ελέγχου του ισραηλινού στρατού και να αποφύγουν κάποιου είδους «ανάφλεξη».
Από την άλλη, η ισραηλινή ηγεσία έχει εξαπολύσει σωρεία απειλών, αφήνοντας να εννοηθεί ότι με την κατάθεση του αιτήματος παύουν να ισχύουν οι υπάρχουσες συμφωνίες, όπως αυτή του Οσλο, από την οποία προκύπτει, ουσιαστικά, η αυτονομία των παλαιστινιακών εδαφών αλλά και η ίδια η ύπαρξη της Π. Αρχής, αφήνοντας ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα. Εδώ και πολλές ημέρες, ο ισραηλινός στρατός έχει τεθεί σε ύψιστο συναγερμό τόσο στα κατεχόμενα όσο και εντός Ισραήλ, έφεδροι έχουν κληθεί και έποικοι έχουν εκπαιδευτεί «στην καταστολή διαδηλώσεων» ακόμη και με αληθινά πυρά.
Μέχρι και την τελευταία στιγμή, οι πιέσεις προς την παλαιστινιακή πλευρά, κυρίως από τις ΗΠΑ, να μην προχωρήσουν στην κατάθεση του αιτήματος ήταν ασφυκτικές, όπως άλλωστε και οι απειλές περί άμεσης διακοπής της χρηματοδότησης της Π. Αρχής. Μια κάποια «συμβιβαστική» λύση αποπειράθηκε να προωθήσει ο Γάλλος Πρόεδρος, απηχώντας, σύμφωνα με πληροφορίες, και την θέση της ΕΕ. Ο Σαρκοζί πρότεινε να δοθεί άμεσα στάτους «προσωρινού παρατηρητή» ως «οντότητα» στους Παλαιστινίους στο πλαίσιο της Γενικής Συνέλευσης και να δρομολογηθούν άμεσα διαπραγματεύσεις, που σε έξι μήνες θα έχουν καταλήξει τα σύνορα και σε ένα χρόνο θα έχουν ολοκληρωθεί. Οι Παλαιστίνιοι δήλωσαν «έτοιμοι» να την εξετάσουν, το Ισραήλ την απέρριψε κατηγορηματικά.
Στόχος της γαλλικής πρότασης ήταν να μη φτάσει το παλαιστινιακό αίτημα στο Συμβούλιο Ασφαλείας, τουλάχιστον στην παρούσα φάση. Οχι φυσικά γιατί μια θετική απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ ή ακόμη και του Συμβουλίου Ασφαλείας θα οδηγήσει σε ίδρυση ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους επί του εδάφους. Αλλά γιατί έχει τεράστια δυνατότητα επιρροής. Το Παλαιστινιακό, μπορεί κάλλιστα να αποτελέσει τη θρυαλλίδα για την ακόμη πιο εκρηκτική έκφραση των διαγκωνισμών και των αντιθέσεων που εκδηλώνονται με ιδιαίτερα έντονο τρόπο, τους τελευταίους μήνες, στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου και της βόρειας Αφρικής μεταξύ ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και περιφερειακών για τη διαμόρφωση νέων σφαιρών επιρροής, για την εκμετάλλευση πλουτοπαραγωγικών πηγών και ενεργειακών δρόμων.
Η συναισθηματική και συμβολική βαρύτητα που έχει στην αραβική κοινή γνώμη είναι προφανώς ο λόγος που ξαφνικά η τουρκική ηγεσία υπό τον Ερντογάν, στο πλαίσιο της επιδίωξής της να ενισχύσει τη θέση της τουρκικής αστικής τάξης, το επέλεξε ως αιχμή του δόρατος της αντιπαράθεσής της με το Ισραήλ, και εμφανίζεται ως «φιλοπαλαιστίνιος», πράγμα που δεν έχει καμία σχέση με τον δίκαιο αγώνα του παλαιστινιακού λαού. Αυτή ακριβώς η βαρύτητα είναι που καθιστά δυσχερή τη θέση και του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, ο οποίος γνωρίζει πολύ καλά ότι ασκώντας βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας προκαλεί μια νέα ρωγμή στο προφίλ που επιδιώκει να διαμορφώσει με στόχο να προωθήσει τα σχέδια περί «ευρείας Μέσης Ανατολής». Για τους ίδιους ακριβώς λόγους, η ΕΕ, διά μέσου της Γαλλίας, έσπευσε να εφεύρει ένα συμβιβασμό, που, μέχρι στιγμής, τουλάχιστον, δε φαίνεται να αποδίδει.
Η κατάθεση του αιτήματος από τον Αμπάς στο Συμβούλιο Ασφαλείας πυροδοτεί, συνεπώς, ένα νέο κύκλο πυρετωδών διαβουλεύσεων καθώς το Συμβούλιο έχει χρόνο αρκετών βδομάδων μέχρι να πάρει θέση. Με δεδομένη τη θέση των ΗΠΑ ότι θα ασκήσουν βέτο, ακόμη και αν το παλαιστινιακό αίτημα συγκεντρώσει τις εννιά απαραίτητες θετικές ψήφους (κάτι που οι Παλαιστίνιοι ισχυρίζονται ότι έχουν εξασφαλίσει), το αίτημα θα τεθεί στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ από την ΟΑΠ, με σοβαρές πιθανότητες έγκρισης, καθώς ήδη 129 από τις 193 χώρες φέρονται ανοιχτά να έχουν δηλώσει ότι θα το στηρίξουν.
Το αν και το πότε θα ολοκληρωθεί η όλη διαδικασία μένει να φανεί. Κάθε μέρα από την Παρασκευή που κατατέθηκε το αίτημα και μετά, είναι εξαιρετικά κρίσιμη και κάθε αφορμή εξαιρετικά εύκολο να πυροδοτήσει αιματηρές συγκρούσεις, όχι μόνο εντός των ορίων των παλαιστινιακών εδαφών. Συγκρούσεις που, υπό τις παρούσες συνθήκες και με δεδομένες τις κλιμακούμενες ενδο-ιμπεριαλιστικές αντιπαραθέσεις λόγω και της καπιταλιστικής κρίσης, θα μπορούσαν να καταλήξουν ακόμη και σε γενικευμένη σύρραξη που δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα περιοριστεί, εδαφικά και γεωστρατηγικά, μόνο μεταξύ των άμεσα εμπλεκομένων μερών, όπως είχε γίνει με την πρώτη και τη δεύτερη παλαιστινιακή Ιντιφάντα (εξέγερση).
Αποστολή των ΠΣΕ - ΠΟΔΝ στην Παλαιστίνη. Συνάντηση με οργανώσεις |
Επικεφαλής της αποστολής ήταν η πρόεδρος του ΠΣΕ, Σοκόρο Γκόμες, και ο πρόεδρος της ΠΟΔΝ, Τιάγκο Βιέιρα ενώ συμμετείχαν εκπρόσωποι κινημάτων και οργανώσεων από Πορτογαλία, Νεπάλ, Τουρκία, Κύπρο, Ισπανία, Βραζιλία, Ινδία, Γαλλία, Ιταλία, Παναμά και Ελλάδα. Την ΕΕΔΥΕ εκπροσώπησαν η Βέρα Νικολαΐδου, γενική γραμματέας της ΕΕΔΥΕ και βουλευτής του ΚΚΕ, και ο Ηρακλής Τσαβδαρίδης, εκτελεστικός γραμματέας του ΠΣΕ και μέλος της Γραμματείας της ΕΕΔΥΕ. Την ΚΝΕ εκπροσώπησε ο Θανάσης Μπιζαϊντές, μέλος του Γραφείου του ΚΣ.
Η αποστολή είχε συναντήσεις με οργανώσεις και κόμματα της Παλαιστίνης. Συγκεκριμένα με τον ΓΓ του Κόμματος Λαού της Παλαιστίνης, Μπασάμ Σάλχι, όπου υπογραμμίστηκε ιδιαίτερα η συμβολή και ο ρόλος των αντιιμπεριαλιστικών διεθνών οργανώσεων στην υπόθεση της Παλαιστίνης και ως αντίβαρο στη χειραγώγηση των λαών από τις κυβερνήσεις και τα μεγάλα διεθνή ΜΜΕ. Υπήρξε επίσης συνάντηση με μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Γκαζάν Χαντίπ και επίσκεψη και κατάθεση στεφάνου στον τάφο του Γιάσερ Αραφάτ στη Ραμάλα.
Στη συνάντηση με το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης τονίστηκε ιδιαίτερα το θέμα των πολιτικών κρατουμένων στις φυλακές του Ισραήλ (5.800), εκ των οποίων 250 είναι κάτω των 18 ετών, ενώ 200 κρατούμενοι είναι σε συνθήκες απομόνωσης χωρίς να τους βλέπουν συγγενείς και δικηγόροι.
Οι παλαιστινιακές οργανώσεις ευχαρίστησαν για την έκφραση αλληλεγγύης και σημείωσαν ότι οι καλοί φίλοι φαίνονται στις κρίσιμες καμπές και μάχες. Επιπρόσθετα τόνισαν ότι η πρόταση στον ΟΗΕ δεν είναι τακτική κίνηση, αλλά αποφασιστική στροφή στην ουσιαστική διεκδίκηση των δίκαιων του λαού τους μετά από 18 χρόνια αδιέξοδες διαπραγματεύσεις και ότι απορρίπτουν τις πιέσεις και εκβιασμούς για «οικονομικό αποκλεισμό». Δήλωσαν επίσης ότι δε θα επιστρέψουν στις διαπραγματεύσεις αν δεν παγώσουν οι εποικισμοί, δεν μπει χρονοδιάγραμμα και δεν επαναβεβαιωθούν οι αποφάσεις για ανεξάρτητο κράτος στα σύνορα του 1967.
Η αποστολή αλληλεγγύης επισκέφτηκε επίσης το τείχος της βαρβαρότητας που χτίζει το Ισραήλ στη Δυτική Οχθη, με τους εποικισμούς που διευρύνονται καταπατώντας παλαιστινιακή γη και έγινε συνάντηση με την ΚΝ Ισραήλ και την Επιτροπή Ειρήνης. Επίσης με το ΚΚ Ισραήλ και τον Γενικό Γραμματέα της ΚΕ του Μοχάμεντ Νάφαα και την Κοινοβουλευτική Ομάδα του Δημοκρατικού Μετώπου για την Ειρήνη και την Ισότητα (Χαντάς - μέτωπο που συμμετέχουν οι κομμουνιστές και άλλες ριζοσπαστικές δυνάμεις). Στο Τελ Αβίβ συμμετείχε στη διαδήλωση που διοργάνωσε το Χαντάς.
Σε παράσταση διαμαρτυρίας μπροστά από την ισραηλινή πρεσβεία προχώρησε επίσης την Παρασκευή το πρωί αντιπροσωπεία της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας (ΠΣΟ), με επικεφαλής τον γγ Γιώργο Μαυρίκο, μαζί με το ΠΑΜΕ και κατέθεσαν ψήφισμα για την αναγνώριση ανεξάρτητου, βιώσιμου και κυρίαρχου παλαιστινιακού κράτους, στα σύνορα του 1967 με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, ως πλήρους μέλους του ΟΗΕ, με αφορμή τη συζήτηση στον ΟΗΕ για την αναγνώριση ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους.
Το ψήφισμα, που κατέθεσαν, το υπέγραφαν η Ομοσπονδία Οικοδόμων Ελλάδας, η Ομοσπονδία Συνταξιούχων Αθήνας, η Ομοσπονδία Κλωστοϋφαντουργών και Ιματισμού, η Ομοσπονδία Τύπου και Χάρτου, η Ομοσπονδία Λογιστών, η Ομοσπονδία Γάλακτος και Τροφίμων, η Ομοσπονδία Εργαζομένων στο Φάρμακο, η Ομοσπονδία Εργαζομένων στα Εμφιαλωμένα Ποτά και η Ενωση Παλαιστινίων Εργατών Ελλάδας και απαιτούν:
-- Την αποχώρηση των κατοχικών ισραηλινών δυνάμεων από τα παλαιστινιακά εδάφη.
-- Το σταμάτημα των εποικισμών και την αποχώρηση των εποίκων.
-- Το γκρέμισμα του απαράδεκτου διαχωριστικού τείχους.
-- Την επιστροφή των Παλαιστινίων προσφύγων στις εστίες τους.
-- Την άρση του αποκλεισμού των Παλαιστινίων στη Δυτική όχθη και στη Λωρίδα της Γάζας.
-- Την άμεση απελευθέρωση όλων των Παλαιστινίων, γενικότερα των πολιτικών κρατουμένων που κρατούνται στις ισραηλινές φυλακές.