Σύμφωνα με την ΠΕΕΘΚ, «οι εναπομείναντες λίγοι θερινοί κινηματογράφοι της Αθήνας και γενικότερα όλης της Ελλάδας, οδηγούνται σε οριστικά αδιέξοδα, καθότι το φετινό ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου και στη συνέχεια Ολυμπιακοί Αγώνες στην Αθήνα μείωσαν κατακόρυφα (50%) τα ήδη μειωμένα εισιτήριά τους. Αυτό μας δημιουργεί μεγάλη οικονομική ζημία, με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να πληρώσουμε το ελάχιστο προσωπικό των θερινών κινηματογράφων, που αποτελείται μονάχα από το μηχανικό, αφού όλες τις άλλες δουλιές (θυρωρός, ταμίας, κυλικείο κλπ.) τις κάνουμε εμείς και οι οικογένειές μας, λόγω της μειωμένης προσέλευσης των θεατών».
Σημειώνεται επίσης, ότι «για πολλές δεκαετίες η λειτουργία των κινηματογράφων απέφερε στην Πολιτεία μεγάλα χρηματικά ποσά (φόρος δημοσίων θεαμάτων), καθόσον ήταν χιλιάδες στο παρελθόν οι κινηματογράφοι και ήταν αμέτρητα τα εισιτήρια που πωλούσαν. Τώρα όμως που απέμειναν μερικές δεκάδες σ' όλη την Αθήνα κι άλλοι τόσοι σ' όλη την Ελλάδα, έχουν άμεση ανάγκη οικονομικής επιδότησης, αλλιώς οδηγούνται στην εξαφάνιση».
Αφού αναφέρει τους, ευνόητους, λόγους για την ανάγκη ύπαρξης και ανάπτυξης των θερινών κινηματογράφων (που ξεκίνησε ως καθαρά ελληνικό φαινόμενο για να το υιοθετήσουν αργότερα και άλλες μεσογειακές χώρες στηρίζοντάς τους όμως επαρκώς) ο Θ. Ρίγγας ζητά από τον πρωθυπουργό μια «ολιγόλεπτη συνάντηση» (θα επιδιωχτούν συναντήσεις και με τα άλλα κόμματα) «προκειμένου να σας εκθέσουμε και προφορικά την απελπιστική μας κατάσταση και το εύλογο και επείγον αίτημά μας περί οικονομικής επιδότησης των θερινών σινεμά».
Οικονομικά στοιχεία για το επίπεδο απορρόφησης των κονδυλίων για τον πολιτισμό από το Γ΄ ΚΠΣ έδωσε το υπουργείο Πολιτισμού, ενώ, παράλληλα, ο γγ του ΥΠΠΟ, Χρ. Ζαχόπουλος, έδωσε στη δημοσιότητα και στατιστικά στοιχεία για τις συνεδριάσεις του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ) από τον Απρίλη μέχρι και τον Αύγουστο του τρέχοντος έτους. Η τελευταία κίνηση μπορεί να έχει μόνο το χρηστικό χαρακτήρα της, μπορεί και όχι μόνο αυτόν, κάτι που μένει να αποδειχθεί.
Σε ό,τι αφορά στο Γ΄ ΚΠΣ, τα στοιχεία του ΥΠΠΟ δείχνουν ότι η συνολική απορρόφηση κονδυλίων από το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Πολιτισμός» δεν ξεπερνά μέχρι στιγμής το 30%. Εχουν ενταχθεί 93 έργα, ενώ αναμένονται «ορισμένες νέες εντάξεις» το φθινόπωρο. Στο 28,5% βρίσκεται και το μέχρι τώρα συνολικό ποσοστό απορρόφησης κονδυλίων από τα Περιφερειακά Επιχειρησιακά Προγράμματα, στα οποία το ΥΠΠΟ έχει εντάξει 183 έργα. Στην Κοινοτική Πρωτοβουλία INTERREG III (πρόκειται για πρόγραμμα «διαπεριφερειακής συνεργασίας») έχουν μέχρι σήμερα προταθεί 17 έργα συνολικού προϋπολογισμού 8,16 εκατομμυρίων ευρώ. Το συνολικό «κομμάτι» του πολιτισμού από το Γ΄ ΚΠΣ ανέρχεται στο 1,5 δισ. ευρώ.
Να σημειωθεί ότι ο «κλασικός» δικομματικός «καυγάς» σε ό,τι αφορά στα διάφορα κονδύλια έχει στη βάση του μόνο το επίπεδο της «απορροφητικότητάς» τους και όχι την κατανομή τους. Θυμίζουμε ότι η κατανομή του Γ΄ ΚΠΣ για τον πολιτισμό είναι αποκαλυπτική για την ενίσχυση των «πολιτιστικών ανησυχιών» του μεγάλου κεφαλαίου, σε αντίθεση με την απαξίωση του λαϊκού πολιτισμού.
Σε ό,τι αφορά στο ΚΑΣ, το ανώτατο επιστημονικό συμβούλιο του κράτους για τη διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς, οι συνεδριάσεις του από τις 26/4 έως τις 2/8 ανέρχονται σε 18, στο πλαίσιο των οποίων εξετάστηκαν συνολικά 299 θέματα.
Πρώτα σε αριθμό βρίσκονται τα θέματα για χορηγήσεις αδειών (63) ενώ σε απόσταση «αναπνοής» βρίσκονται οι εγκρίσεις μελετών (61). Ακολουθούν: Παραχωρήσεις Αρχαιολογικών Χώρων (48), ορισμοί επιτροπών (23), δανεισμοί έργων τέχνης (19), αιτήματα πανεπιστημίων-ινστιτούτων (18) και από 11 οι απαλλοτριώσεις, οι εγκρίσεις μελετών προς ένταξη στο Γ΄ ΚΠΣ και οι εκθέσεις. Στο ίδιο διάστημα συζητήθηκαν μόλις τέσσερα αιτήματα Εφορειών.
Εργο του Αλέξανδρου Ψυχούλη |
Οι νέοι δημιουργοί που συμμετέχουν στην έκθεση επιλεγήκανε από επιτροπή αξιολόγησης της οποίας μέλη είναι οι: Κώστας Τσόκλης, Παναγιώτης Τέτσης, Χρόνης Μποτσογλουζωγράφος, Μάριος Σπηλιόπουλος, Θανάσης Στεφόπουλος και Βασιλική Γρουσοπούλου.
Οι καλλιτέχνες που εκθέτουν είναι οι: Τιμόθεος Μπατινάκης, Νάντα Καραπάνου, Ιωάννα Καφίδα, Αντώνης Στάβερης, Διονύσης χριστοφιλογιάννης, Αργυρώ Διαμαντακή, Εύα Μήταλα, Μουντεάν Γκεώργκε Μαρτσέλ, Γκέντση Ρούτσης, Γεώργιος Καβάγιας, Δημήτρης Βάρβογλης, Αγγελική Συμεωνίδη, Θεόδωρος Ζαφειρόπουλος, Μπέττυ Καρούση, Κωνσταντίνα Μπολιεράκη.
Την πανελλήνια έκθεση στηρίζουν το υπουργείο Πολιτισμού, η Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας και τη διοργανώνει η ΑΔΕΠΥ, ο Δήμος Υδρας και το Ελληνικό Δίκτυο Μικρών Νησιών.
Μία επισήμανση ενός επιμελούς αναγνώστη του «Ρ» για λάθος κινηματογραφική πρόταση της εφημερίδας μας στο ένθετο της περασμένης Κυριακής, ανέδειξε για μια ακόμη φορά αυτό που είναι κοινό «μυστικό» στους φίλους του κινηματογράφου: το «κόψιμο» ταινιών από την εμπορική διανομή με τη «μέθοδο» της ελάχιστης διάρκειας προβολής τους στις αίθουσες.
Συγκεκριμένα, ο αναγνώστης μας με έκπληξή του διαπίστωσε ότι η ταινία του Γκεράρντο Χερέρο «Φάκελος Γκαλίντεζ», που πρότεινε ο «Ρ» της Κυριακής, δεν προβαλλόταν σε καμία αίθουσα! Φυσικά, πρόκειται για λάθος της εφημερίδας και η συγνώμη προς τους αναγνώστες είναι το ένα «κρατούμενο».
Υπάρχει όμως κι άλλο «κρατούμενο», χωρίς βέβαια να αναζητάμε «άλλοθι», αλλά είναι ενδιαφέρον και πολιτικά. Ο «Φάκελος Γκαλίντεζ» μπήκε σε εμπορική διανομή στις 6/8 σε δύο, μόλις, κινηματογράφους της Αθήνας - μακράν μη κεντρικούς - και σε κανέναν στη Θεσσαλονίκη! Παρέμεινε για μια βδομάδα και έκτοτε «εξαφανίστηκε»!
Η ταινία αναφέρεται στον ηγέτη των Βάσκων Χέσους Γκαλίντεζ που εξορίστηκε από τον Φράνκο και κατέφυγε στις ΗΠΑ ως πρεσβευτής του ΟΗΕ και πανεπιστημιακός. Εκεί, τη δεκαετία του '50 γράφει ένα αποκαλυπτικό βιβλίο για τον Δομινικανό δικτάτορα Τρουίγιο. Μετά από αυτό τον απαγάγουν και τα ίχνη του εξαφανίζονται. Πολλές δεκαετίες αργότερα, μια Αμερικανίδα φοιτήτρια θα θελήσει να ερευνήσει και πάλι την υπόθεση στο πλαίσιο του διδακτορικού της. Εδώ παρεμβάλλεται (εκ νέου) η CIA που θέλει να κρατήσει το «φάκελο» κλειστό.
Αυτή είναι η υπόθεση. Η κριτική ήταν χλιαρή ως προς τη σκηνοθετική προσέγγιση στο θέμα, ωστόσο πρόκειται για μια ταινία που λόγω ακριβώς του θέματός της παρέμενε ενδιαφέρουσα. Ανάλογες ταινίες ή ταινίες που «τολμούν» να πουν κάτι διαφορετικό σε μορφή και περιεχόμενο, είτε δε βρίσκουν καθόλου διανομή, είτε έχουν την «τύχη» της συγκεκριμένης. Φυσικά, την ίδια στιγμή εξακολουθούν να προβάλλονται κυριαρχικά στη διανομή όλα τα χολιγουντιανά «κατακάθια», ενώ οι μόνες «οάσεις» είναι κάποια μεμονωμένα αφιερώματα σε κλασικά αριστουργήματα, εκτός εμπορικού κυκλώματος βέβαια.
Πρόκειται για καθαρά πολιτική επιλογή της κυρίαρχης εμπορικής διανομής, που δεν «αντέχει» να χαθεί ούτε ένα εισιτήριο από τον «Spiderman» για παράδειγμα. Ακόμη κι αν είναι φανερό πως οι θεατές που αναζητούν ποιοτικό σινεμά δεν ανήκουν στο «τάργκετ γκρουπ» του Χόλιγουντ, ωστόσο δεν τους δίνεται ούτε η ελάχιστη ευκαιρία στην επιλογή. Για την οποία «ευκαιρία» «κόπτεται» ο ιμπεριαλισμός ματοκυλώντας τον πλανήτη...