Όσα οι δυνάμεις του ευρωμονόδρομου βαφτίζουν μέτρα για την ενίσχυση της ισότητας των δύο φύλων, στην πραγματικότητα στηρίζουν την κερδοφορία του κεφαλαίου, αποτελούν εμπαιγμό για τις γυναίκες, βαθαίνουν την ανισοτιμία
Η νέα γυναίκα μπορεί να αντικρίζει με αισιοδοξία το μέλλον, παλεύοντας για την ολόπλευρη ισχυροποίηση του ΚΚΕ |
Για την επιτάχυνση και γενίκευση της αντιλαϊκής πολιτικής, το κεφάλαιο χρησιμοποιεί για άλλη μια φορά τις γυναίκες, ώστε να γίνουν οι φορείς που πάνω τους θα «πατήσουν» οι ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις, η ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση των κοινωνικών παροχών, η επιβάρυνση της λαϊκής οικογένειας με μεγάλο μέρος της συντήρησης και αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης.
Παλιότερα οι ανάγκες του κεφαλαίου έβγαλαν τη γυναίκα στην παραγωγή. Τώρα την υποχρεώνουν να συμβάλλει πολλαπλά στην αύξηση των κερδών του και στην παραγωγή με τη μερική και ευέλικτη απασχόληση και στην οικογένεια με την κάλυψη των κενών του που δημιουργεί η λεγόμενη κοινωνική πολιτική. Ο διαφορετικός καταμερισμός ρόλων που έχει καθιερωθεί ανάμεσα στα δυο φύλα έχει άμεση σχέση μ' αυτή την «κοινωνική πολιτική». Ηταν λιγότερο εξειδικευμένη προς τη γυναίκα και σε ποσότητα και σε ποιότητα. Δε στηριζόταν στις πραγματικές ανάγκες των γυναικών.
Σήμερα είναι ακόμη χειρότερα τα πράγματα, αφού όλα στρέφονται γύρω από το κυνήγι του μέγιστου κέρδους:
«Δε θέλουμε έναν κόσμο με λιγότερη εκμετάλλευση, παλεύουμε για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση» σημειώνουν οι πικέτες των διαδηλωτριών |
Στερούνται των δικαιωμάτων των άλλων εργαζομένων γυναικών, όπως επιδόματα, άδειες μητρότητας και τοκετού, κ.ά.
Βέβαια, πολλές από τις παροχές αυτές (όπου παρέχονται) έχουν συρρικνωθεί, με αποτέλεσμα να μην ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες.
Η μερική απασχόληση δε «συμφέρει» καμιά γυναίκα. Αντίθετα, μεγαλώνει η εκμετάλλευση της εργατικής της δύναμης, καλλιεργείται η ανασφάλεια για το μέλλον της και μπαίνουν σοβαρά εμπόδια στη συνειδητοποίηση της αναγκαιότητας της ταξικής πάλης.
Τα λεγόμενα «μέτρα στήριξης της γυναίκας» που πήρε η κυβέρνηση ή οι λεγόμενες ολοκληρωμένες παρεμβάσεις υπέρ των γυναικών, δεν είναι τίποτε άλλο παρά η μετατροπή της γυναικείας εργατικής δύναμης σε φτηνό εμπόρευμα για το κεφάλαιο.
Επιδοτείται η εργοδοσία (με τις εργοδοτικές εισφορές στην ασφάλιση) για να προσλαμβάνει άνεργες με το επίδομα ανεργίας για ορισμένο χρόνο, υπακούοντας στις επιταγές του ευρωπαϊκού κεφαλαίου για περισσότερα κέρδη από τις εργαζόμενες γυναίκες με μερική απασχόληση, με το επιχείρημα του «συγκερασμού οικογενειακών και επαγγελματικών υποχρεώσεων».
Τα προγράμματα «αυτοαπασχόλησης» και «επιχειρηματικής δραστηριότητας» είναι ενταγμένα στη λογική της διαχείρισης της ανεργίας των γυναικών για ένα χρονικό διάστημα.
Ευρωπαϊκή Ενωση και κυβέρνηση προτρέπουν τις γυναίκες να γίνουν «εργοδότες» του εαυτού τους, δηλαδή διαχειρίστριες της σημερινής και αυριανής τους ανεργίας και φτώχειας. Αυτές οι «επιχειρήσεις» όχι μόνο συνθλίβονται κάτω από τον έντονο οικονομικό ανταγωνισμό, αλλά αφήνουν συνήθως τις γυναίκες φτωχές και υπερχρεωμένες στις τράπεζες.
Τα προγράμματα των «αγροτοτουριστικών» συνεταιρισμών, που σε μεγάλο βαθμό απέτυχαν, διαχειρίζονται για ένα χρονικό διάστημα την ανεργία που προκύπτει από την καταστροφή των φτωχών αγροτικών νοικοκυριών, ιδιαίτερα σε περιοχές που επιταχύνεται η συγκέντρωση της αγροτικής παραγωγής σε λίγα χέρια.
Η αγρότισσα και η εργάτρια γης είναι σε χειρότερη μοίρα από τις υπόλοιπες εργαζόμενες, αφού ούτε παροχές και άδειες έχει, ενώ η πενιχρότατη σύνταξη που παίρνει στα 65 χρόνια δεν της εξασφαλίζει να ζήσει και να μη γίνεται βάρος στα παιδιά της.
Τα προγράμματα «κατάρτισης» ουσιαστικά ωθούν τις γυναίκες στη μερική απασχόληση, χωρίς μονιμότητα και προοπτική στη δουλειά τους.
Η φτώχεια, η ανεργία, η ανασφάλεια των εργαζομένων και ιδιαίτερα των γυναικών μεγαλώνουν.
Για το λόγο αυτό είναι επείγουσα ανάγκη να ληφθούν άμεσα μέτρα στήριξης των γυναικών, προκειμένου να τους εξασφαλιστεί μία ζωή που θα απαντά στις ανάγκες τους.
Σ' αυτή την κατεύθυνση η ψήφος των γυναικών στις 4 Οκτώβρη δε μπορεί παρά να είναι κόκκινη, να είναι ΚΚΕ. Γιατί μόνο το ΚΚΕ μάχεται με συνέπεια ενάντια στις αιτίες που αυξάνουν τα προβλήματα των γυναικών της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. Μόνο το ΚΚΕ έχει αιτήματα και συνολική γραμμή πάλης που μπορεί να οδηγήσει σε ουσιαστική βελτίωση της ζωής των γυναικών σήμερα, αλλά και αγωνίζεται ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την οριστική εξάλειψη των αιτιών που γεννούν την ανισοτιμία των δύο φύλων και αναπαράγουν την καταπίεση των γυναικών.