Associated Press |
Ράις - Ερντογάν δίνουν τα χέρια... |
Το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, που εξελέγη για δεύτερη φορά στην τελευταία εκλογική αναμέτρηση, προσπάθησε και πέτυχε να δημιουργήσει την ψευδαίσθηση ότι εγγυάται τη σταθερότητα, κυρίως την οικονομική, αλλά και τη στήριξη της ΕΕ, σε μία περίοδο φαινομενικής έντασης της Αγκυρας με τις ΗΠΑ και έκδηλου αντιαμερικανικού αισθήματος στην Τουρκία. Ετσι το ΑΚΡ κατόρθωσε να βγει νικητής, με ισχυρή κυβέρνηση, καθώς οι ψηφοφόροι δεν κατάφεραν να διακρίνουν εναλλακτική επιλογή και κυριαρχούσε φόβος για ενδεχόμενη ισχυρή οικονομική κρίση...
Associated Press |
Το ψευτοδίλημμα της μαντίλας |
Η ισλαμοποίηση του τουρκικού κράτους, ωστόσο, δεν είναι αποκλειστική απόφαση του ΑΚΡ, αλλά μέρος της στρατηγικής των ιμπεριαλιστών στην περιοχή.
Η διαδικασία της ενεργοποίησης του Ισλάμ στην πολιτική και κοινωνική ζωή ξεκίνησε με την ισλαμοποίηση των βασικών θεσμών εξουσίας στην Τουρκία, που είναι ο Στρατός, η Δικαιοσύνη και τα Πανεπιστήμια. Με τη δεύτερη νίκη του ΑΚΡ, το κυβερνών κόμμα, που είναι ισλαμικός σχηματισμός, εμφανίζεται να ελέγχει τους δύο από τους τρεις θεσμούς, τη Δικαιοσύνη και τα Πανεπιστήμια, ενώ προς τα εκεί οδεύει και ο Στρατός. Ενας Στρατός πολύ μεγάλου μεγέθους, που μέρα με τη μέρα υιοθετεί όλο και περισσότερο τις ισλαμικές ιδέες, χωρίς να είναι σε θέση να παρουσιάσει αντίσταση, καθώς τα νήματα πίσω από την κουρτίνα κινούν οι ΗΠΑ, που μετά και την επίσκεψη Ερντογάν στην Ουάσιγκτον, είναι σε πλήρη αρμονία με το ΑΚΡ.
Ενα στοιχείο που θα συμβάλει στην ισλαμοποίηση της χώρας είναι και η αλλαγή του Συντάγματος, ενώ κατά τα άλλα βρίσκεται σε μία τροχιά πλήρους φιλελευθεροποίησης. Ενας λαός που φτάνει περίπου τα 70.600.000, με την πραγματική ανεργία στο 25% και τον αναλφαβητισμό στα ύψη. Στοιχεία αλληλένδετα, που ευνοούν και την αποφασιστική είσοδο της θρησκείας στη ζωή του λαού.
Εξάλλου, δεν πρέπει να αποσυνδέουμε το Κουρδικό από τη θρησκεία, καθώς αποτελούν πτυχές της ίδιας διαδικασίας, που υποκινούνται από τους ιμπεριαλιστές, για να οδηγήσουν στη μετάλλαξη της Τουρκίας, βάσει των συμφερόντων τους. Συμφέροντα και πολιτικές που συνδέονται άμεσα με τα σχέδια των ΗΠΑ για την «Ευρεία Μέση Ανατολή».
Μέρος της πολιτικής των ΗΠΑ είναι και οι «εκκαθαριστικές επιχειρήσεις» του τουρκικού στρατού στο Βόρειο Ιράκ, εναντίον των θέσεων του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος (ΡΚΚ), που δεν είναι αντίθετες με την αμερικανική βούληση, αλλά συνάδουν απόλυτα με αυτήν. Η ένταση μεταξύ των δύο λαών αυξάνει την επιρροή των ΗΠΑ στην περιοχή και είναι σύμφωνη με τις αποφάσεις της αμερικανικής πολιτικής, δημιουργώντας μία παράσταση με δράστες και αποτελέσματα, που σύμφωνα και με τον ΓΓ του Τουρκικού Κομμουνιστικού Κόμματος, Κεμάλ Οκουγιάν, δεν είναι αληθινά, αλλά χρησιμοποιούνται στο παιχνίδι των εντυπώσεων. Οπως σημείωσε, άλλωστε, ο ΓΓ του ΤΚΡ σε πρόσφατη συνέντευξή του στο «Ρ», όλοι είναι μέρος των συμφωνιών με γνώση τού τι συμβαίνει και τι θα ακολουθήσει, ενώ «το ΡΚΚ είναι καιρός που γίνεται προσπάθεια να συνεργαστεί με τις ΗΠΑ και σε κάποιους τομείς το κάνουν, οργανώνοντας, π.χ., επιθέσεις στο Ιράν, κάτι που αποτελεί 100% αμερικανικό σχέδιο». Δεν είναι τυχαία επίσης η προσπάθεια μετάλλαξης και του ΡΚΚ από στρατιωτικού χαρακτήρα οργάνωση σε πολιτική.
Σύμφωνα με το ΤΚΡ, οι τελευταίες επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού στο Βόρειο Ιράκ διαφέρουν από τις προηγούμενες ως προς το ότι θα σηματοδοτήσουν την έναρξη των «μεταρρυθμίσεων» στην Τουρκία, στην απελευθέρωση των Κούρδων πολιτικών και την ισλαμοποίηση. Είναι άλλωστε βολικό, καθώς στην ΕΕ κανείς δε θεωρεί ότι στην Τουρκία υπάρχει κίνδυνος επιβολής και ισχυροποίησης του Ισλάμ, ωστόσο από τα ισχυρότερα ισλαμικά οχυρά στη χώρα είναι οι κουρδικές πόλεις, όπου κυριαρχεί όχι το ΡΚΚ, αλλά το «ριζοσπαστικό» Ισλάμ.
Ενα αμερικανικό σχέδιο, σύμφωνα και με εκτιμήσεις του ΤΚΡ, που ενισχύεται καθημερινά, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί και στο Ιράκ, για να λύσει προβλήματα. Δεδομένης της σύνθεσης του πληθυσμού (Σουνίτες, Σιίτες και Κούρδοι), οι προσπάθειες των ΗΠΑ εστιάζονται στο συνδυασμό Κούρδων και Σουνιτών με κοινό στοιχείο τη θρησκεία, ενάντια στους Σιίτες, γεγονός που συνδέεται και με τις τουρκικές «εκκαθαριστικές» επιχειρήσεις.
Καταλήγοντας θα μπορούσαμε να πούμε ότι η Τουρκία καλείται να παίξει ένα ρόλο «καταστροφής» άλλων κρατών, διαλύοντας τελικά τον ίδιο της τον εαυτό.
Το ΤΚΡ δηλώνει κάθετα την αντίθεσή του στη δέσμευση της Τουρκίας στην αμερικανική πολιτική, αντιτίθεται σε όλες τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, στις οποίες λαμβάνει μέρος η χώρα και καταγγέλλει κάθε διασπαστική ενέργεια. Καλεί τους εργαζόμενους να δουν και αντιμετωπίσουν από κοινού, ενωμένοι, τα ουσιαστικά και πραγματικά τους προβλήματα, όπως η ανεργία, οι μισθοί πείνας, η φιλελευθεροποίηση της οικονομίας, η διάλυση του δημόσιου τομέα, ο αναλφαβητισμός και να εναντιωθούν στις προσπάθειες αποπροσανατολισμού και φανατισμού, καθώς οι εργαζόμενοι, Τούρκοι, Κούρδοι, Αρμένιοι κ.ά., βρίσκονται απέναντι στον ίδιο εχθρό και αυτόν πρέπει να αντιπαλέψουν. Η διάσπαση του κινήματος ωφελεί μόνο τους ιμπεριαλιστές και εξυπηρετεί τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης, ενώ τα προβλήματα είναι κοινά και γνωστά, επομένως ψευτοδιλήμματα περί μαντίλας ή μη στα Πανεπιστήμια ούτε καν η κορυφή του παγόβουνου δεν μπορούν να χαρακτηριστούν...