«Αμλετ» |
«Γυρίσματα της Τύχης» |
Αυτή η βδομάδα δεν έχει τίποτα ιδιαίτερα αξιόλογο στη διανομή της, μέχρι και η ταινία του Γούντι Αλεν είναι μέτρια. Εχει όμως την 11η ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου, «Μια Αιωνιότητα και Μια Μέρα», που του χάρισε τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Κανών το 1998, αποκλειστικά στον κινηματογράφο «Studio New Star Art Cinema». Στον ίδιο κινηματογράφο θα προβάλλεται σε επανέκδοση το αριστούργημα του Γκριγκόρι Κόζιντσεφ, «Αμλετ», που δεν χρειάζεται συστάσεις. Ο Κόζιντσεφ ήταν ένας από τους σπουδαιότερους και επιδραστικότερους Σοβιετικούς σκηνοθέτες όλων των εποχών και οι δικοί του «Αμλετ» και «Βασιλιάς Ληρ» είναι οι σπουδαιότερες μεταφορές σαιξπηρικού έργου στη μεγάλη οθόνη. Ο Σοβιετικός σκηνοθέτης, μένοντας απόλυτα πιστός στο θεατρικό κείμενο, ερμήνευσε τις πράξεις του διασημότερου σαιξπηρικού ήρωα (Αμλετ) κάτω από μια ιστορική όσο και υπαρξιακή οπτική. Ο Αμλετ ολοκληρώθηκε το 1963 και προβλήθηκε το 1964, μετά από οκτάχρονη επεξεργασία του σεναρίου. Τα γυρίσματα διήρκεσαν δύο χρόνια. Η σοβιετική εκδοχή του διάσημου σαιξπηρικού έργου αποτέλεσε την εθνική συμμετοχή της ΕΣΣΔ στον εορτασμό των 400 χρόνων από τη γέννηση του συγγραφέα. Συνεργάτες του Κόζιντσεφ ήταν ο Μπόρις Πάστερνακ, που έκανε τη μετάφραση, ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς, που έγραψε ένα από τα συγκλονιστικότερα σάουντρακ όλων των εποχών, και βέβαια ο τεράστιος ηθοποιός Ινοκέντι Σμοκτουνόφσκι, αντάξιος του Λόρενς Ολίβιε. Πρόκειται για μια ταινία αληθινό αριστούργημα, με πλάνα εκπληκτικής ακρίβειας και ομορφιάς, διδάσκοντας σκηνοθεσία σε όλο της το φάσμα και το μεγαλείο.
Η Φανί και ο Ζαν μοιάζουν με το ιδανικό παντρεμένο ζευγάρι και δείχνουν να είναι τόσο ερωτευμένοι όπως όταν πρωτογνωρίστηκαν. Αλλά όταν η Φανί συναντά τελείως τυχαία στον δρόμο τον Αλέν, έναν πρώην συμμαθητή της από το Γυμνάσιο, χάνει τη γη κάτω από τα πόδια της. Σύντομα θα αρχίσουν να βρίσκονται και να έρχονται όλο και πιο κοντά...
Η 50ή ταινία της καριέρας του Γούντι Αλεν έρχεται στους κινηματογράφους λίγες μέρες μετά την παρουσία του εδώ στις «Νύχτες Πρεμιέρας» και τη συναυλία του στο Ηρώδειο. Αυτήν τη φορά η ταινία του είναι εξολοκλήρου γυρισμένη στο Παρίσι, που κατέχει πάντα μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά του σκηνοθέτη, και μιλάει Γαλλικά, ενώ η μουσική της παραμένει τζαζ, όπως σε όλες του τις ταινίες άλλωστε, με έμφαση στον Μάιλς Ντέιβις. Μπορεί να μην είναι το αριστούργημα του Γούντι Αλεν, αλλά δεν απογοητεύει. Μπορεί να πει κανείς ότι θυμίζει αρκετά τη δομή του «Match Point». Εχει ρομάντζο, απαραίτητα ερωτική ψυχανάλυση, νουάρ ανατροπές, ατάκες φιλοσοφίας και μια αίσθηση δικαιοσύνης στο τέλος της. Βεβαίως, έχει και τη σάτιρά της απέναντι στην αστική τάξη. Μα, προβλήματα που τα έχουν κι αυτοί... Λογομαχούν για το αν θα πάνε για κυνήγι ελαφιού το Σαββατοκύριακο στη βίλα τους στο δάσος. Αφήστε που ποτέ δεν ξέρεις αν θα κερδίσει ο κυνηγός ή το ελάφι...
Σε ένα μέλλον όπου οι άνθρωποι βρίσκονται σε συνεχή πόλεμο με δυνάμεις της Τεχνητής Νοημοσύνης, o Joshua, Αμερικανός πρώην πράκτορας των ειδικών δυνάμεων, στρατολογείται για να βρει και να σκοτώσει τον «Δημιουργό», τον μόνιμα ασύλληπτο αρχιτέκτονα ενός προγράμματος Τεχνητής Νοημοσύνης που έχει κατασκευάσει ένα μυστηριώδες όπλο, το οποίο μπορεί να καταστρέψει τον κόσμο... Αλλά το όπλο δεν είναι παρά ένα δημιούργημα Τεχνητής Νοημοσύνης με τη μορφή μικρού παιδιού.
Εάν καταλάβατε εσείς, τότε καταλάβαμε κι εμείς - αλλά βασικά δεν κατάλαβαν ούτε αυτοί που το έφτιαξαν, οπότε δικαιολογούμαστε όλοι. Πρώτον, οι Αμερικανοί είναι κατά της Τεχνητής Νοημοσύνης και την εξαφανίζουν από τις ΗΠΑ, αλλά με τη βοήθεια της Τεχνητής Νοημοσύνης ξεκινούν επιχείρηση εναντίον της Ασίας. Δεύτερον, οι Ασιάτες είναι υπέρ της Τεχνητής Νοημοσύνης και αντιμετωπίζουν τα ρομπότ σαν ανθρώπους, χωρίς όμως και την απαραίτητη «πολεμική μηχανή», βλέπε συνθήκες «Βιετνάμ». Τρίτον, αν δεν είχαν τρελαθεί τα ιμπεριαλιστικά κέντρα με τις κόντρες τους, ίσως και να βγάζαμε άκρη τι θέλουν να μας πλασάρουν οι ΗΠΑ, ποιος κερδίζει, ποιος χάνει και ποια πραγματικά είναι η απειλή της Τεχνητής Νοημοσύνης, αλλά προφανώς αυτό δεν αφορά κανέναν - η προπαγάνδα με τους «κακούς Ασιάτες» να περνάει και όλα καλά. Τέταρτον, σοβαρά τώρα μπαίνει ως δίλημμα η αποθέωση του ανορθολογισμού να θεωρούμε τα ρομπότ ανθρώπους; Σε τέτοιες περιπτώσεις αναγκάζεται κανείς να επιστρατεύσει τη σκωπτική του διάθεση, μήπως και σωθεί...
Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ «Νύχτες Πρεμιέρας» θα προβληθεί η ταινία - ντοκιμαντέρ του Θάνου Κουτσανδρέα, «Λαϊκοί Βάρδοι - Στιγμές από τη ζωή τους και τη ζωή μας», το Σάββατο 30 Σεπτέμβρη, στις 7.30 μ.μ., στον κινηματογράφο «Αστυ».
Ο Πάνος Γεραμάνης μέσα από την καθημερινή ραδιοφωνική εκπομπή του, των θρυλικών «Λαϊκών Βάρδων», παρουσιάζει τους σπουδαιότερους, συχνά ξεχασμένους, ήρωες του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού. Καθημερινά, επί 16 συνεχόμενα χρόνια, ακούσαμε πλήθος από ανέκδοτες ιστορίες διάσημων τραγουδιστών και τραγουδιστριών, εκμυστηρεύσεις, αλλά και παρατράγουδα, που συνθέτουν τις μνήμες της χρυσής εποχής του ελληνικού πενταγράμμου. Ο χαμογελαστός Πάνος Γεραμάνης, με την επιμονή και την αυταπάρνησή του, μας παρουσιάζει ένα παλίμψηστο της μουσικής λαϊκής μας παράδοσης, που συνοδεύεται από τις παιδικές του αναμνήσεις και τα πρώτα χρόνια της προσωπικής του πορείας στις εφημερίδες και στο ραδιόφωνο. Η προβολή θα γίνει παρουσία του σκηνοθέτη και των συντελεστών.
Για περισσότερες πληροφορίες και εισιτήρια: https://www.aiff.gr/mousiki_film_2023/arthro/laikoi_bardoi_stigmes_apo_tin_zoi_tous_kai_tin_zoi_mas_folk_bards_moments_of_their_lives_and_ours-15556029/