Εντονο το εθνικιστικό «χρώμα» κατά την υποδοχή του Ράμα στο Πρέσεβο... |
Ωστόσο, οι αναμενόμενες αλλά άκομψες και εκτός πρωτοκόλλου προτροπές του Αλβανού πρωθυπουργού προς το Σέρβο ομόλογό του, Αλεξάνταρ Βούτσιτς, να αναγνωρίσει το συντομότερο την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου γιατί τάχα έτσι «θα απελευθερωθεί ένα... βάρος» προκάλεσαν στην άλλη πλευρά οργή. Ο Βούτσιτς μίλησε για προβοκάτσια, για «Κοσσυφοπέδιο που δεν είναι τμήμα της Αλβανίας και ποτέ δε θα γίνει», γιατί «είναι τμήμα της Σερβίας».
Ο Ράμα αντιπαρήλθε με προσποιητή «έκπληξη», λέγοντας αργότερα, στον τηλεοπτικό σταθμό «Β92», ότι βρίσκει «εκπληκτικό» το γεγονός ότι η δήλωσή του «προκάλεσε», παρατηρώντας (εύστοχα) ότι «πολλές χώρες, με τις οποίες και η Σερβία συνεργάζεται, αναγνώρισαν το Κοσσυφοπέδιο ως ανεξάρτητο κράτος»...
Ο Αλβανός πρωθυπουργός σε αυτό το τελευταίο είχε παραπάνω από δίκιο: Οι δυνάμεις που διέλυσαν την πρώην Γιουγκοσλαβία, αιματοκυλώντας τα Βαλκάνια τη δεκαετία του '90 και βομβαρδίζοντας ακόμη και αυτήν την ίδια τη Σερβία με πρόσχημα τα «δικαιώματα» των Αλβανών στο Κοσσυφοπέδιο, δηλαδή οι ΗΠΑ, η ΕΕ, το ΝΑΤΟ, είναι συνομιλητές και «εταίροι» όλων των σερβικών κυβερνήσεων της τελευταίας δεκαετίας (μετά την ανατροπή του προέδρου Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς). Συνομιλητές και του νυν Σέρβου πρωθυπουργού, Α. Βούτσιτς, και, βεβαίως, του ίδιου του Εντι Ράμα, που χρησιμοποιούν κατά το δοκούν εργαλεία όπως αυτό του «εθνικισμού» για να προωθήσουν τα συμφέροντά τους...
Δεν μπορεί κανείς να μην παρατηρήσει ότι, παρά τους θεατρινισμούς των Βούτσις και Ράμα μπροστά στις κάμερες, αμφότεροι παραμένουν αυστηρά εκφραστές των συμφερόντων της αστικής τάξης των χωρών τους. Αλβανική και σερβική αστική τάξη δεν έχει το παραμικρό πρόβλημα μίας μεταξύ τους συνεργασίας, εφόσον οι τρέχουσες συγκυρίες και ο παρών συσχετισμός δυνάμεων ευνοούν τις μπίζνες και τα κέρδη, εντείνοντας ακόμη περισσότερο την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης.
Γι' αυτό και οι δύο, όταν έσβησαν τα φώτα και οι κάμερες από την πολυσυζητημένη συνέντευξη Τύπου τη Δευτέρα στο Βελιγράδι, υπέγραψαν, χωρίς πρόβλημα, σειρά συμφωνιών και μνημόνια συνεργασίας, εισπράττοντας παράλληλα τα εύσημα και τα συγχαρητήρια από τους εκπροσώπους της κυβέρνησης των ΗΠΑ και της ΕΕ για την «ιστορική τους συνάντηση» και τη θέλησή τους να «τα βρουν» στο πλαίσιο της ΕΕ, διανύοντας τη διαδρομή της μακράς ενταξιακής τους πορείας στην Ευρωπαϊκή Ενωση.
Αυτό εξηγεί γιατί ο Βούτσιτς δεν είχε πρόβλημα όταν, την επόμενη της συνάντησής τους στο Βελιγράδι, ο Αλβανός ομόλογός του μετέβη στο Πρέσεβο της Νότιας Σερβίας (όπου υπάρχει αλβανική μειονότητα) δίνοντας ένα ακόμη μεγαλύτερο ρεσιτάλ αλβανικού εθνικισμού. Ο Βούτσις «κατάπιε», δίχως δυσκολία, την εκεί προκλητική υποδοχή του Ράμα από χιλιάδες άτομα που τον επευφημούσαν με τις αλβανικές σημαίες στα χέρια, σαν τον «πρωθυπουργό τους». Ζητωκραυγάζοντας παράλληλα και συνθήματα υπέρ της λεγόμενης «Μεγάλης» ή «Φυσικής» Αλβανίας, ακόμη και τη στιγμή που τους έλεγεότι «δεν ονειρευόμαστε μία Μεγάλη Αλβανία αλλά μία μεγαλύτερη Ευρώπη που θα συμπεριλαμβάνει όλα τα αλβανικά εδάφη».
Οπως φαίνεται, σε αυτήν τη φάση, η επιλογή των αστών σε Σερβία και Αλβανία είναι η συνεργασία με τα μονοπώλια της ΕΕ, με τις προτροπές, βεβαίως, και της Γερμανίδας καγκελαρίου, Α. Μέρκελ, που είχε βάλει το «νερό στο αυλάκι» μίας πιο εντατικής σερβο-αλβανικής προσέγγισης στα τέλη Αυγούστου, στο πλαίσιο της τότε Συνόδου Κορυφής Γερμανίας - Δυτικών Βαλκανίων. Στο πλαίσιο της ΕΕ, Σέρβοι και Αλβανοί αστοί θέλουν «να τα βρουν». Σε βάρος, εντούτοις, της σερβικής και αλβανικής εργατικής τάξης, που θα πρέπει, από την πλευρά της, ακόμη περισσότερο σήμερα, να ξεσηκωθεί και να παλέψει για να προστατεύσει τα δικά της, ταξικά, συμφέροντα.
Στιγμιότυπο από την πρόσφατη τριμερή συνάντηση Κέρι, Αμπντάλα Β' και Νετανιάχου στο Αμμάν |
Η άρση των περιορισμών δεν ήταν μία πράξη αιφνίδιας «καλοσύνης» από την πλευρά του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου. Ηταν περισσότερο μία «ανάγκη» που έγινε φιλότιμο, έπειτα από την εκρηκτική κατάσταση που δημιούργησαν στα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη οι άτσαλες προσπάθειές του να δοκιμάσει αντιδράσεις σε μία πιθανή ανατροπή του ισχύοντος καθεστώτος που αφορά το αποκλειστικό δικαίωμα των Μουσουλμάνων να προσεύχονται στην Πλατεία Τεμενών (γνωστή στους Εβραίους σαν «Ορος του Ναού»).
Δεν ήταν όμως μόνο οι υστερόβουλες προκλήσεις βίας στην Πλατεία των Τεμενών που ανέβασαν το θερμόμετρο της έντασης στα ύψη, εδώ και τουλάχιστον ένα μήνα, πυροδοτώντας αιματηρές (σε ορισμένες περιπτώσεις) συγκρούσεις νεαρών Παλαιστίνιων με τις ισραηλινές κατοχικές αρχές. Ηταν και τα νέα σχέδια ανέγερσης αρκετών εκατοντάδων νέων εβραϊκών εποικισμών σε αραβικές και εβραϊκές συνοικίες της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, με απώτερο έκδηλο στόχο την αλλαγή του πληθυσμιακού «χάρτη» της ευαίσθητης περιοχής.
Ωστόσο, μπροστά στο ενδεχόμενο μίας τρίτης Ιντιφάντα (εξέγερση), κοντά στη 10η επέτειο από το θάνατο του Παλαιστίνιου ηγέτη Γιάσερ Αραφάτ στις 11/11/04, ο Νετανιάχου υποχρεώθηκε σε ελιγμό. Με τη «βοήθεια» του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Τζον Κέρι, που ανέλαβε να τον «ξελασπώσει», με επίσκεψη-αστραπή στο Αμμάν της Ιορδανίας, για μία ακόμη φορά, παρά τη διαφαινόμενη «ψύχρα» στις αμερικανο-ισραηλινές σχέσεις.
Ο Αμερικανός υπουργός μετέβη στην Ιορδανία μεσοβδόμαδα, πραγματοποιώντας αρχικά ξεχωριστές συναντήσεις με τον Ιορδανό βασιλιά Αμπντάλα Β' (του οποίου η χώρα έχει οριστεί «θεματοφύλακας» των ιερών μουσουλμανικών τόπων στην Αν. Ιερουσαλήμ) και τον Παλαιστίνιο πρόεδρο Μαχμούτ Αμπάς. Η δικαιολογημένη αγανάκτηση και αντίδραση αμφοτέρων ηγετών έναντι της ισραηλινής ηγεσίας δεν άργησε να εκτονωθεί, περνώντας από το «διπλωματικό φίλτρο» του Κέρι και τις διαβεβαιώσεις για «ανάγκη αποκλιμάκωσης» της κρίσης. Ακολούθησε, αργά το βράδυ της Πέμπτης, η έκτακτη τριμερής συνάντηση του Κέρι και του Αμπντάλα Β' με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό και η μετέπειτα ανακοίνωσή τους για τη λήψη «πρακτικών μέτρων» μείωσης της έντασης, έπειτα από τις -υποτίθεται- «σαφείς διαβεβαιώσεις» του Νετανιάχου πως το «προσκυνηματικό» καθεστώς στην Πλατεία των Τζαμιών θα παραμείνει αμετάβλητο.
Η εξέλιξη φάνηκε να κατεβάζει προσωρινά το θερμόμετρο της έντασης, μέχρι προφανώς την επόμενη φάση αντιπαράθεσης που διαιωνίζει την ισραηλινή κατοχή των Παλαιστινιακών εδαφών και στραγγαλίζει το δίκιο αίτημα του Παλαιστινιακού λαού για ανεξάρτητη και βιώσιμη πατρίδα. Και βέβαια, αυτή η εγκληματική πολιτική έχει τη στήριξη των ιμπεριαλιστών της ΕΕ και ΗΠΑ, που πίσω από τη δήθεν ανθρωπιστική ευαισθησία, όπως στην πρόσφατη σφαγή στη Λωρίδα της Γάζας, υπάρχει η προώθηση των συμφερόντων των μονοπωλιακών ομίλων τους σε μια σημαντική γεωστρατηγικά περιοχή.
Την Κυριακή 7 Δεκέμβρη (αντί στις 30 Νοέμβρη όπως, αρχικά, ανακοινώθηκε), στις 11.30 π.μ., θα γιορταστεί η επέτειος της ανατίναξης της Γέφυρας του Γοργοποτάμου, με εκδήλωση που οργανώνουν στο Γοργοπόταμο η Κεντρική Διοίκηση της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ και η Επιτροπή Περιοχής Στερεάς - Εύβοιας του ΚΚΕ.
Σήμερα, Κυριακή
-- Στις 10.30 π.μ. στην αίθουσα εκδηλώσεων του Σωματείου Λογιστών (οδός Κάνιγγος 56) οι ΚΟ Πρόνοιας διοργανώνουν συζήτηση με θέμα: «Πολιτικές εξελίξεις και οι θέσεις του ΚΚΕ». Θα μιλήσει ο Θ. Τζίμας, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.
-- Οι ΚΟ Γκύζη - Πολυγώνου του ΚΚΕ θα πραγματοποιήσουν γλέντι στο πλαίσιο της Οικονομικής Εξόρμησης, στις 12 μ., στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων (Βαφειοχωρίου και Καρολίδου, Πολύγωνο).
Η Περιφερειακή Οργάνωση Δυτικής Αθήνας της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ, στο πλαίσιο του εορτασμού των 96 χρόνων του Κόμματος, διοργανώνει πολιτική - πολιτιστική εκδήλωση την Κυριακή 7/12, στις 6.30 μ.μ., στο κλειστό γυμναστήριο Πετρούπολης «Νίκος Παξιμαδάς». Θα μιλήσει ο Νίκος Σοφιανός, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Θα ακολουθήσει συναυλία απ' το συγκρότηση της ΤΟ Δυτικών Συνοικιών του ΚΚΕ.