Από την τελευταία «άτυπη» συνάντηση Αναστασιάδη - Ακιντζί στην οικία της ειδικής αντιπροσώπου του γγ του ΟΗΕ, Ε. Σπέχαρ, το Φλεβάρη |
Σε νέο γύρο συνομιλιών για τη διχοτόμηση της Κύπρου καλεί ο γγ του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, και με τη νέα έκθεση που υπέβαλε προς το Συμβούλιο Ασφαλείας για το Κυπριακό, εκφράζοντας ελπίδα ότι οι εμπλεκόμενες πλευρές θα εργαστούν για «να ξεπεράσουν τις διαφορές που εξακολουθούν να υφίστανται» αλλά και ξεκαθαρίζοντας ότι η επίτευξη συμβιβασμού «θα απαιτήσει από κάθε πλευρά να δεχθεί λιγότερο από το πληρέστερο μέτρο ικανοποίησης σε κάθε ζήτημα», αναγνωρίζοντας δηλαδή ανοιχτά ότι απαιτούνται σημαντικές υποχωρήσεις εκατέρωθεν. Αλλωστε, συνολικά οι εκκλήσεις και οι διεργασίες για την επανένωση του νησιού αποτελούν μέρος ευρύτερων συμβιβασμών που εξετάζονται για όλη τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, όπου αντίπαλα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα διασταυρώνουν τα ξίφη τους. Αυτό καταγράφει και η πρόσφατη πρόταση νόμου που κατατέθηκε στην αμερικανική Γερουσία με στόχο να ανακοπεί η ρωσική διείσδυση στη ΝΑ Μεσόγειο, μέσα από την ενίσχυση της στρατιωτικής, ενεργειακής συνεργασίας των ΗΠΑ με Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ. Στο πλαίσιο προώθησης αυτών των σχεδιασμών, ο Αμερικανός γερουσιαστής των Δημοκρατικών Ρόμπερτ Μενέντεζ ξεκίνησε επαφές στην Κύπρο και τις επόμενες μέρες θα βρεθεί και στη χώρα μας.
Οσον αφορά το Κυπριακό, η νέα έκθεση Γκουτέρες - σχέδιο της οποίας διέρρευσε σε ελληνοκυπριακά ΜΜΕ - χαρακτηρίζει «αναλαμπή ελπίδας» την Κοινή Διακήρυξη της 11ης Φλεβάρη 2014, όπου έγινε ρητή αναφορά σε «δύο συνιστώντα κράτη» και αναδείχτηκε καθαρά ο διχοτομικός χαρακτήρας των σχεδιασμών για την Κύπρο αλλά και στην «προθυμία των μερών να έρθουν στο Κραν Μοντανά το 2017», όπου επίσης επιβεβαιώθηκαν οι πολλαπλά επικίνδυνοι σχεδιασμοί για την «ασφάλεια» του νησιού, μέσα από την ανάμειξη «διεθνών οργανισμών» (όπως ο ΟΑΣΕ, η ΕΕ ή ακόμα και το ΝΑΤΟ) και μια σειρά από προτάσεις για το είδος και τη σύνθεση στρατιωτικών ή αστυνομικών σωμάτων που θα σταθμεύουν στην Κύπρο, στο όνομα της συνολικότερης «περιφερειακής σταθερότητας».
Αναφέρεται ότι θα συνεχιστούν οι επαφές της Τζέιν Χολ Λουτ (της ειδικής συμβούλου του γγ) «για να βρούμε έναν τρόπο που θα επιτρέψει την επανάληψη των διαπραγματεύσεων, οι οποίες θα οδηγήσουν σε μια συμφωνία εντός ενός προβλέψιμου ορίζοντα». Ο γγ του Οργανισμού καλεί «τους δύο ηγέτες, τις κοινότητές τους, τις εγγυήτριες δυνάμεις και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη να εμπλακούν σε αυτές τις προσπάθειες εποικοδομητικά, δημιουργικά και με την απαραίτητη αίσθηση του επείγοντος». Επίσης, ζητά «τα μέρη να εξετάσουν εποικοδομητικά» το πλαίσιο προτάσεων που κατέθεσε το 2017 (γνωστό ως «πλαίσιο Γκουτέρες»), το οποίο έθεσε βάσεις για περαιτέρω κλιμάκωση των παζαριών με κύριο μοχλό την «ασφάλεια» και την κατάργηση του «αναχρονιστικού συστήματος των εγγυήσεων», με την αντικατάστασή του από κάτι άλλο.
Ο Γκουτέρες δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στο μεγάλο ενεργειακό πλούτο της περιοχής, θεωρώντας τον κι αυτός «κίνητρο» για νέες διευθετήσεις - με ό,τι αυτό σημαίνει για τους λαούς της περιοχής. «Οσον αφορά τις διαρκείς εντάσεις γύρω από την εξερεύνηση για υδρογονάνθρακες (...) οι φυσικοί πόροι που βρίσκονται στην Κύπρο και γύρω από αυτήν πρέπει να ωφελήσουν και τις δύο κοινότητες και μπορούν να αποτελέσουν ισχυρό κίνητρο για την εξεύρεση μίας διαρκούς λύσης στο κυπριακό πρόβλημα», αναφέρει η έκθεση, τσουβαλιάζοντας σε τέτοιες διατυπώσεις και τις τουρκικές προκλήσεις.
Στο μεταξύ, να σημειωθεί ότι τις τελευταίες μέρες φούντωσαν πάλι τα σούρτα - φέρτα μεγαλοστελεχών διαφόρων ενεργειακών ομίλων στην Κύπρο. Οπως μετέδιδαν και χτες ελληνοκυπριακά ΜΜΕ, διευθυντικά στελέχη της ιταλικής «Eni» αλλά και της γαλλικής «Total» έχουν σειρά επαφών με μέλη του υπουργικού συμβουλίου. Μεταξύ άλλων προκρίνουν - σύμφωνα με τις ίδιες πηγές - πιο εντατικές γεωτρήσεις, αλλά και νέες επιχειρηματικές συμπράξεις (π.χ. η «Total» ενδιαφέρεται να αποκτήσει κι αυτή δικαιώματα στο «οικόπεδο» 8, όπου προς το παρόν δραστηριοποιείται μόνο η «Eni»). Στη Λευκωσία βρίσκεται και ο νέος αντιπρόεδρος της αμερικανικής «ExxonMobil» για την περιοχή Μεσογείου, Ρωσίας και Μέσης Ανατολής, Ντον Μπάγκλεϊ, που πρόσφατα αντικατέστησε τον Τρίσταν Ασπρεϊ.
Η χτεσινή συζήτηση στη Βουλή ήταν αποκαλυπτική της απροθυμίας των αστικών πολιτικών κομμάτων να διεκδικήσουν τις γερμανικές οφειλές, για τις οποίες μόνο το ΚΚΕ με συνέπεια και σταθερότητα παλεύει δεκαετίες τώρα, στο πλευρό των οργανώσεων των αντιστασιακών. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ακολουθώντας την πεπατημένη των προκατόχων της, σηκώνει προεκλογικά κουρνιαχτό, δίχως να έχει την παραμικρή πρόθεση να προχωρήσει έμπρακτα σε διεκδίκηση όσων οφείλει η Γερμανία, των αποζημιώσεων και επανορθώσεων.
Το δίκαιο λαϊκό αίτημα οδεύει προς ενταφιασμό αφού κριτήριο και για τη σημερινή κυβέρνηση είναι η μη διατάραξη των συμμαχιών του εγχώριου κεφαλαίου. Η σκόπιμη κωλυσιεργία έφερε το πόρισμα της διακομματικής επιτροπής της Βουλής για τις γερμανικές οφειλές μόλις χτες στην Ολομέλεια της Βουλής, στο παρά 5 των εκλογών. Ενα πόρισμα που, και αυτό, ουσιαστικά παραπέμπει το ζήτημα στις ελληνικές καλένδες, υποδεικνύοντας στην κυβέρνηση να προχωρήσει στις «ενδεδειγμένες ενέργειες» για τη διεκδίκηση των οφειλόμενων, δηλαδή σε ...«ρηματική διακοίνωση», «επιδίωξη ενημέρωσης της διεθνούς κοινότητας», συζήτηση του θέματος στο Ευρωκοινοβούλιο...
Η δημαγωγική και ψηφοθηρική εκμετάλλευση του ζητήματος απ' τη σημερινή κυβέρνηση προκύπτει από μια απλή αντιπαραβολή όσων ισχυριζόταν πριν και μετά την αναρρίχησή της στον κυβερνητικό θώκο. Ο Αλ. Τσίπρας το 2013 μιλούσε για «μείζονος σημασίας εθνικό θέμα που δεν διεκδίκησαν και δεν έθεσαν οι κυβερνήσεις», δήλωνε ότι «είμαστε υπόλογοι απέναντι στον ελληνικό λαό, στη γενιά της Εθνικής Αντίστασης και στις μελλοντικές γενεές» και ...«λεβέντικα» πρόσθετε πως δεν γίνεται να αναγνωρίζουμε μόνο το δημόσιο χρέος σε τράπεζες και funds και την ίδια στιγμή να μη διεκδικούμε το χρέος τρίτων προς την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό. Αλλά και λίγο μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας ο Αλ. Τσίπρας επέμεινε υποκριτικά: «Θα συνεχίσουμε τον αγώνα σε όλα τα επίπεδα μέχρι τέλους, με σχέδιο, στρατηγική και ισχυρή νομική τεκμηρίωση. Είναι μία πρωτοβουλία εθνικής σημασίας και θα πράξουμε ό,τι είναι απαραίτητο σε διπλωματικό και νομικό επίπεδο για να εκπληρωθεί αυτό το χρέος».
Κανέναν αγώνα φυσικά δεν έκανε η κυβέρνηση. Οπως οι προηγούμενες, που ουσιαστικά είχαν παραιτηθεί απ' την αξίωση των οφειλών αναγνωρίζοντας μάλιστα στη Γερμανία το δικαίωμα της ετεροδικίας, έτσι και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ υποβάθμισε το χρέος σε ...ηθικό, ενώ αρνήθηκε ακόμα και να στηρίξει την Αναφορά της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ που κατέθεσε η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ στην Επιτροπή Αναφορών του Ευρωκοινοβουλίου, όταν αυτή ζήτησε στοιχεία πριν κλείσει το θέμα, όπως και τελικά έκανε. Αλλωστε, το Ευρωκοινοβούλιο, η Κομισιόν, συνολικά η ΕΕ έχουν πάγια θέση ότι πρόκειται για διμερές θέμα που δεν εμπίπτει τάχα στις δικές τους αρμοδιότητες, θέση απαράδεκτη που έμεινε δίχως αντίλογο απ' την κυβέρνηση.
Το Συμβούλιο Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών κατήγγειλε το 2011 «την εγκληματική συμπεριφορά των ελληνικών κυβερνήσεων σε βάρος του ελληνικού λαού και υπέρ της Γερμανίας», θυμίζοντας πως αντί αυτές «να διεκδικήσουν τις οφειλές, αναγνώρισαν στη Γερμανία το δικαίωμα της ετεροδικίας, ενώ απαγόρευσαν στα θύματα της γερμανικής κατοχής (π.χ. Δίστομο) και το δικαίωμα ατομικής αγωγής κατά του γερμανικού Δημοσίου για να πάρουν τις σχετικές αποζημιώσεις. Υποστηρίζοντας - οι ελληνικές κυβερνήσεις - πως η διεκδίκηση αποζημιώσεων από τα θύματα της γερμανικής κατοχής "είναι θέμα διακρατικών διαπραγματεύσεων", οι οποίες, όμως, ουδέποτε έγιναν και, όπως φαίνεται, ουδέποτε θα γίνουν...».
Η σχετική καταγγελία του είχε γίνει με αφορμή την εκδίκαση από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, τον Ιούνη του 2011, της προσφυγής του γερμανικού Δημοσίου κατά της απόφασης του Αρείου Πάγου της Ιταλίας, με την οποία επικυρώθηκε η κατάσχεση γερμανικού ακινήτου στη Φλωρεντία της Ιταλίας προς μερική (έστω και ελάχιστη) αποζημίωση των θυμάτων του Διστόμου. Η προσφυγή στην Ιταλία και η κατάσχεση αυτή έγιναν επειδή η τότε ελληνική κυβέρνηση δεν επέτρεψε την εκτέλεση της απόφασης αυτής σε βάρος γερμανικής περιουσίας που βρίσκεται στην Ελλάδα...
Το Συμβούλιο Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών τόνιζε πως «αν δεν είχαν διαπράξει τα εγκλήματα αυτά η ελληνική κυβέρνηση και η ελληνική Δικαιοσύνη, θα είχε το δικαίωμα η χώρα μας, μέχρι τις 15/1/2011, να παρέμβει στο Δικαστήριο της Χάγης υπέρ της Ιταλίας και να ζητήσει την απόρριψη της γερμανικής προσφυγής, ώστε να πάρουν οι κάτοικοι του Διστόμου ένα μικρό μέρος της αποζημίωσης, που τους επιδίκασαν τα ελληνικά δικαστήρια (τα δικαστικά έξοδα). Δυστυχώς, η παρέμβαση αυτή δεν θα γίνει. Πρώτον, διότι έχουν προηγηθεί τα αναφερόμενα στην προηγούμενη παράγραφο εγκλήματα της ελληνικής κυβέρνησης και, δεύτερον, διότι και χωρίς αυτά η κυβέρνησή μας δεν θα τολμούσε να παρέμβει».
Απέναντι στη σκόπιμη αυτή υποβάθμιση του ζητήματος το ΚΚΕ πάλευε και συνεχίζει τον αγώνα διεκδίκησης των γερμανικών οφειλών και τη στήριξη των σχετικών πρωτοβουλιών των αντιστασιακών οργανώσεων. Εδώ και δεκαετίες, απ' την εποχή ακόμα της βαθιάς παρανομίας, αναδείκνυε το θέμα εντός της χώρας και σε διεθνές επίπεδο, με παρεμβάσεις, κινητοποιήσεις, Ερωτήσεις στη Βουλή και στο Ευρωκοινοβούλιο κ.λπ. Οντας το μόνο πολιτικό κόμμα στην Ελλάδα δίχως καμία απολύτως δέσμευση απέναντι στη λυκοσυμμαχία και στο εγχώριο κεφάλαιο, ανεπηρέαστο από αντιθέσεις στη διελκυστίνδα των οποίων εμπλέκονται δίκαιες διεκδικήσεις του λαού μας όπως αυτή, αρνείται να γίνει συνένοχο σε μεθοδεύσεις απεμπόλησής τους και θα συνεχίσει με κάθε μέσο την προσπάθεια να αποδοθούν όσα οφείλονται στον ελληνικό λαό, ο οποίος πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος στον αγώνα κατά των ναζιστικών ορδών.