Μετά από μια τρελή κούρσα τα τελευταία χρόνια, οι ακτοπλοϊκές εταιρείες ετοιμάζουν από τώρα ένα «καυτό» καλοκαίρι με ακόμα πιο ακριβά εισιτήρια. Τα όργανα άρχισαν ήδη στη γραμμή Ελλάδα - Ιταλία, όπου ο ακτοπλοϊκός όμιλος «Grimaldi», που ελέγχει το 50% και πλέον της συγκεκριμένης αγοράς, ανακοίνωσε αυξήσεις 10% - 15% στα ναύλα των φορτηγών, ως «επίναυλο περιβαλλοντικής συμμόρφωσης», μετά την απόφαση της ΕΕ να εντάξει την ακτοπλοΐα στο «Ευρωπαϊκό σύστημα εμπορίας ρύπων» από 1/1/2024.
Το σύστημα αυτό είναι η εκδοχή τού «ο ρυπαίνων πληρώνει» στην εποχή της «πράσινης μετάβασης». Οι ακτοπλοϊκές εταιρείες θα αγοράζουν «δικαιώματα ρύπων» για να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν «βρώμικα» καύσιμα, μέχρι να ολοκληρωθεί η μετάβαση σε πιο «πράσινες» τεχνολογίες. Το πόση αξία έχουν βέβαια αυτοί οι όροι, το βλέπουμε σε όλες τις αποφάσεις της ΕΕ, όπου «πράσινο» και «καθαρό» βαφτίζεται ό,τι συμφέρει τα μονοπώλια και οι «εξαιρέσεις» για τους επιχειρηματικούς ομίλους δίνουν και παίρνουν, ενώ το κόστος από το λεγόμενο «εμπόριο ρύπων» και την «πράσινη μετάβαση» μετακυλίεται με χίλιους τρόπους στις τσέπες του λαού.
Ετσι και τώρα: Η ΕΕ παρουσιάζει την αγορά «δικαιωμάτων ρύπων» ως «αντικίνητρο» για τις ακτοπλοϊκές εταιρείες που χρησιμοποιούν «βρώμικα» καύσιμα, προκειμένου πιο γρήγορα να περάσουν σε καθαρότερες μορφές Ενέργειας. Κάνουν πως δεν ξέρουν ότι το κόστος αυτό θα φορτωθεί τελικά στους επιβάτες και συνολικά στον λαό, αφού ακριβότερες μεταφορές σημαίνει και πιο ακριβά προϊόντα. Την ίδια ώρα, οι ακτοπλόοι εφοπλιστές πιέζουν για γενναίες κρατικές και ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, φτηνό χρήμα και άλλα φορο-προνόμια για να χρηματοδοτήσουν τη μετάβαση σε νέες τεχνολογίες πρόωσης και καύσιμα.
Ποιος θα πληρώσει όμως και γι' αυτά; Μα φυσικά ο λαός, με νέα «πράσινα» χαράτσια και αντιλαϊκά μέτρα, όπως τα προαπαιτούμενα του Ταμείου Ανάκαμψης. Απ' όπου κι αν το πιάσεις δηλαδή, είτε «πράσινη» είτε «μαύρη», η θωράκιση της κερδοφορίας των ακτοπλοϊκών ομίλων προϋποθέτει ακόμα πιο ακριβά εισιτήρια και ναύλα, ακόμα μεγαλύτερους φόρους και χαράτσια στις πλάτες του λαού. Πόσο μάλλον που το Ναυτικό Επιμελητήριο Ελλάδος υπολογίζει στα 10 δισ. ευρώ το κόστος της «πράσινης μετάβασης» στην ακτοπλοΐα, με τους πιο συντηρητικούς υπολογισμούς να το κατεβάζουν στα 3 δισ.
Από 1/1/2014 οι αυξήσεις θα επεκταθούν και στις άλλες ακτοπλοϊκές εταιρείες της γραμμής Ελλάδα - Ιταλία, όπως και σε όλα τα ναύλα και εισιτήρια στη γραμμή Πειραιάς - Κρήτη. Για τα μικρότερα νησιά, το «Ευρωπαϊκό σύστημα ρύπων» προβλέπει «συμμόρφωση» μετά το 2029. Είναι όμως βέβαιο ότι οι αυξήσεις στα πιο εμπορικά δρομολόγια, όπως αυτό της Κρήτης, θα συμπαρασύρουν νέες ανατιμήσεις σε όλη την ακτοπλοΐα.
Η υπόθεση γίνεται ακόμα πιο εξωφρενική όσο αποκαλύπτεται ποιανού τα σπασμένα πληρώνει ο λαός. Σύμφωνα με έρευνα που έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής τις τελευταίες μέρες, η οικονομική δραστηριότητα του 1% του πλανήτη, αυτών δηλαδή που κατέχουν τα βιομηχανικά, τεχνολογικά και άλλα μεγαθήρια σε όλον τον κόσμο, ευθύνεται για το 16% των παγκόσμιων ρύπων, όσους παράγει το 66% του παγκόσμιου πληθυσμού! Δηλαδή, ο πραγματικός ρυπαντής και καταστροφέας του περιβάλλοντος είναι τα κέρδη του κεφαλαίου και τελικά ο ίδιος ο καπιταλισμός.
Οι ένοχοι, λοιπόν, έχουν το θράσος να κουνάνε το δάχτυλο στον λαό και ταυτόχρονα μετατρέπουν σε κερδοφόρα μπίζνα τη δήθεν σωτηρία του πλανήτη, επενδύοντας στην «πράσινη μετάβαση» κεφάλαια που λιμνάζουν, με τεράστια κρατική στήριξη, προνόμια και ένταση της εκμετάλλευσης. Ο λαός είναι «μονά - ζυγά» χαμένος από την ανάπτυξη με κριτήριο τα κέρδη, όποιο χρώμα κι αν έχει. Είναι όμως κι ο μόνος που μπορεί να αλλάξει τη ρότα των πραγμάτων: Διεκδικώντας να μην πληρώνει αυτός για τα κέρδη του κεφαλαίου σε ανάπτυξη και κρίση, παλεύοντας να πάρει στα δικά του χέρια την εξουσία και τα μέσα παραγωγής, για να την οργανώσει με κριτήριο τις σύγχρονες ανάγκες του και την προστασία του περιβάλλοντος.