Στιγμιότυπο από παλιότερη κινητοποίηση εργαζομένων σε φορείς που συγχωνεύονται ή καταργούνται |
Η εμπειρία από προηγούμενες καταργήσεις και συγχωνεύσεις δημοσίων οργανισμών δείχνει ότι τέτοιες κινήσεις συνοδεύονται ή ακολουθούνται πάντα από σοβαρές μειώσεις κονδυλίων, που δε συνιστούν μια καλώς εννοούμενη εξοικονόμηση πόρων για το κράτος, αλλά σημαίνουν μείωση παροχών και υπηρεσιών των οργανισμών, όπως έγινε π.χ. με τον ΕΟΠΥΥ, συρρίκνωση του έργου των οργανισμών και σπρώξιμο προς μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση αγαθών και υπηρεσιών που θα έπρεπε να παρέχονται με αποκλειστική ευθύνη του κράτους.
Στον τομέα της Ερευνας και Τεχνολογίας, π.χ. η κυβέρνηση της ΝΔ είχε επιχειρήσει ανάλογη συγχώνευση, στην οποία αντέδρασαν μαζικά με αγωνιστικές κινητοποιήσεις όλα τα ερευνητικά κέντρα. Επιπλέον, όπως καταγγέλλει η Ενωση Ελλήνων Ερευνητών: «Ηδη τον περασμένο Φεβρουάριο είχαν πραγματοποιηθεί οι συγχωνεύσεις των Ερευνητικών Ινστιτούτων που εποπτεύονται από τη ΓΓΕΤ, με τον εφαρμοστικό νόμο του μνημονίου ΙΙ 4051/2012, περιορίζοντας τον αριθμό τους από 56 σε 31 (...) Με τον ίδιο νόμο κόπηκαν και 10 εκ. ευρώ από την επιχορήγηση των Ερευνητικών Κέντρων, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει ακόμη και η μισθοδοσία του μόνιμου προσωπικού, καθώς οι λειτουργικές δαπάνες καλύπτονται από τα ερευνητικά προγράμματα που διεκδικούν επιτυχώς οι Ερευνητές», σημειώνουν οι ερευνητές δείχνοντας πως κάθε συγχώνευση συνοδεύεται με μείωση κονδυλίων.
Παράλληλα, τα σχέδια αυτά για την έρευνα είχαν γίνει «λιανά» από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πριν δυο χρόνια, όταν ανακοινώθηκαν σε εκπροσώπους του ΣΕΒ, του ΕΒΕΑ κι άλλους μεγαλοεπιχειρηματίες. Τότε η κυβέρνηση είχε διαβεβαιώσει τους επιχειρηματίες ότι τα Ερευνητικά Ινστιτούτα «θα ενισχύονται επιπλέον στη βάση ανταγωνιστικών προγραμμάτων» και «η χρηματοδότηση των έργων θα γίνεται αποκλειστικά μέσω ανταγωνιστικών προσκλήσεων». Δηλαδή, η προαγωγή της έρευνας θα γίνεται με κριτήριο το κέρδος που αυτή θα αποφέρει στο κεφάλαιο και όχι τις πραγματικές ανάγκες του λαού και της κοινωνίας. Στη λογική αυτή ταιριάζει απόλυτα η συρρίκνωση δύο ερευνητικών κέντρων κοινωνικών επιστημών που δεν αποφέρουν άμεσα κέρδη...
Στον Τουρισμό, αντίστοιχα, η κατάργηση του Οργανισμού Τουριστικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΟΤΕΚ) δεν πρέπει να είναι ανεξάρτητη από τη γενικότερη κατεύθυνση για πέρασμα όλων των δημόσιων σχολών κατάρτισης, ΙΕΚ κ.τ.λ. στις Περιφέρειες. Δεδομένης της οικονομικής κατάστασης και του χαρακτήρα της τοπικής διοίκησης, πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι θα προχωρήσουν προσπάθειες που είχαν γίνει στο παρελθόν να κλείσουν π.χ. τα οικοτροφεία των σχολών του ΟΤΕΚ. Ακόμα όπως και για όλες τις δημόσιες σχολές κατάρτισης, με το πέρασμά τους στις Περιφέρειες τα ενδεχόμενα κάποιες από αυτές να κλείσουν ή να παραδοθούν απευθείας σε ιδιώτες για να τις λειτουργήσουν είναι προ των πυλών.
Στην Πρόνοια, υπάρχει προηγούμενη εμπειρία συγχωνεύσεων με το νόμο 4025/2011, που απ' τις 94 δομές Πρόνοιας οι μισές συγχωνεύτηκαν και 7 Κέντρα Αποθεραπείας Φροντίδας και Κοινωνικής Αποκατάστασης (ΚΑΦΚΑ) - με 600 κρεβάτια - καθώς και τα 23 Κέντρα Ημερήσιας Φροντίδας (ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ) εντάχθηκαν στα δημόσια νοσοκομεία. Πολλοί από τους ανθρώπους που χρειάζονταν καθημερινή βοήθεια, βρέθηκαν εκτεθειμένοι να αναζητούν αντίστοιχες ιδιωτικές μονάδες ή να πηγαίνουν στα σπίτια συγγενών, χωρίς να μπορούν να έχουν την απαιτούμενη φροντίδα.
«Αλλεργία» και «αποστροφή» στο θεσμό των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας εντοπίζει στο ΠΑΜΕ η πλειοψηφία της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων (ΟΙΥΕ) ΠΑΣΚΕ - ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ και ΔΑΚΕ, επειδή η ΔΑΣ (η παράταξη που στηρίζεται από το ΠΑΜΕ) κατήγγειλε χτες το έγκλημα που αποφάσισαν να διαπράξουν αυτές οι παρατάξεις από κοινού με την εργοδοσία, υπογράφοντας τις επόμενες μέρες νέα κλαδική ΣΣΕ στο εμπόριο με μείωση μισθών! Η πλειοψηφία της ΟΙΥΕ με χτεσινή της ανακοίνωση αναπαράγει τη γνωστή συνταγή των χυδαίων επιχειρημάτων ότι «το ΠΑΜΕ εμμένει να επενδύει στη θεωρία της εξαθλίωσης» και ότι μια σειρά Ομοσπονδίες που συσπειρώνονται στις γραμμές του δεν έχουν υπογράψει συμβάσεις με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να παίρνουν μισθούς εξαθλίωσης.
Βεβαίως, δεν είναι η πρώτη φορά που η πλειοψηφία της ΟΙΥΕ χρησιμοποιεί αυτές τις αθλιότητες. Κάθε φορά που χάραζε γραμμή υποχώρησης στο όνομα της «ανταγωνιστικότητας», δηλαδή στο όνομα της θωράκισης της κερδοφορίας των επιχειρηματιών, κάθε φορά που παραχωρούσε δικαιώματα και κατακτήσεις των εργαζομένων, επιτιθόταν με ανάλογα επιχειρήματα στις ταξικές δυνάμεις, ακριβώς επειδή έμπαιναν εμπόδιο στα βρώμικα σχέδιά της.
Η ανακοίνωση της πλειοψηφίας της ΟΙΥΕ, τα επιχειρήματα και τα διλήμματα που χρησιμοποιεί είναι ακριβώς τα ίδια με αυτά που επικαλέστηκαν λίγο καιρό πριν Ομοσπονδίες (π.χ. Τουρισμού - Επισιτισμού, ΟΣΝΙΕ) που έσπευσαν να υπογράψουν Κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις με μείωση μισθών. «Σήμερα το κυρίαρχο για τα συνδικάτα και τους εργαζόμενους είναι η ίδια η ύπαρξη και υπεράσπιση του θεσμού των ΣΣΕ και αυτός είναι στο στόχαστρο των κυβερνήσεων του μνημονίου», αναφέρει η ηγεσία της ΟΙΥΕ. Ολα τα προηγούμενα χρόνια αυτή η πλειοψηφία έκανε κάθε δυνατή προσπάθεια για να καθυποτάξει τη σκέψη και τη συνείδηση των εργαζομένων στη λογική ότι τα συμφέροντά τους είναι άρρηκτα δεμένα με τα συμφέροντα των εργοδοτών. Ως εκ τούτου οι συνεχείς υποχωρήσεις «είναι αναγκαίες» για να «πηγαίνουν καλά οι επιχειρήσεις».
Σήμερα λοιπόν στο όνομα της κρίσης, αξιοποιώντας μια σειρά από εκβιαστικά διλήμματα, η ηγεσία αυτή επιχειρεί να πείσει τους εργαζόμενους ότι σημασία δεν έχει η μείωση ή το ύψος της μείωσης των μισθών αλλά να υπάρχουν «μισθοί»! Επιχειρεί να πείσει ότι ο θεσμός των ΣΣΕ θα προστατευθεί και αυτές θα εφαρμοστούν μόνο αν προβλέπουν μειώσεις, μόνο αν οι εργαζόμενοι κάνουν υποχωρήσεις. Τελικά, δηλαδή, μόνο αν εξυπηρετούν τα συμφέροντα της εργοδοσίας. Γι' αυτό άλλωστε δεν πήραν - όπως όλα τα προηγούμενα χρόνια έτσι και τώρα - κανένα μέτρο στην κατεύθυνση της οργάνωσης της πάλης των εργαζομένων. Είναι ενδεικτικό ότι όλο αυτό το διάστημα των δήθεν «διαπραγματεύσεων» με την εργοδοσία δεν έκαναν ούτε «μισή» κινητοποίηση. «Φρόντισαν» όμως τα επιχειρησιακά σωματεία που ελέγχουν να πάνε άρον - άρον να υπογράψουν μειώσεις στους μισθούς, όπως στο «Βερόπουλο» (12% μείωση), στα «Σπρίντερ Στορς» (17% με 20%) κλπ. Δεν τολμούν να πουν λέξη για το γεγονός ότι σε αυτές τις επιχειρήσεις άνοιξε και άλλο η όρεξη της εργοδοσίας που δε σταμάτησε μόνο στις μειώσεις μισθών, αλλά προχώρησε σε απολύσεις, καθυστερεί δεδουλευμένα κλπ.
Και για να σταματήσει το «παραμύθι» της «υπεράσπισης» του θεσμού των ΣΣΕ, οι χιλιάδες εμποροϋπάλληλοι βιώνουν στην καθημερινότητά τους τη μη εφαρμογή τους. Στο εμπόριο επικρατεί εργασιακός μεσαίωνας και σχέσεις εργασίας - λάστιχο με μισθούς πείνας. Τις ΣΣΕ μπορεί να υπερασπίσει μόνο ο ενιαίος, συλλογικός αποφασιστικός αγώνας των εργαζομένων σε γραμμή σύγκρουσης και ρήξης με τα μονοπώλια στον κλάδο, με την κυβέρνηση και τους φορείς στο συνδικαλιστικό επίπεδο που τα υπηρετούν. Αυτό κάνουν οι ταξικές δυνάμεις, αυτό κάνει το ΠΑΜΕ. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν άλλο δρόμο από το να πάρουν την υπόθεση της υπεράσπισης των μισθών και δικαιωμάτων τους στα χέρια τους. Να βάλουν πλώρη με τον αγώνα τους για την απαλλαγή τους μια καλή από αυτές τις συνδικαλιστικές δυνάμεις που τους οδηγούν με ταχύτατους ρυθμούς στη φτώχεια και την εξαθλίωση, για τη «σωτηρία» ...των εργοδοτών.
Σε σχόλιο για τις συγχωνεύσεις οργανισμών και φορέων, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει:
«Οι συγχωνεύσεις οργανισμών και φορέων του Δημοσίου, που θα συνοδευτούν με απολύσεις εργαζομένων, αποσκοπούν στην πιο αποτελεσματική υλοποίηση των ιδιωτικοποιήσεων και γενικότερα της φιλομονοπωλιακής πολιτικής».