«Faith» στο θέατρο «Εμπορικόν» |
Γιάννης Σπάθας, Βασίλης Λέκκας |
«Ο σύγχρονος δεξιός οπορτουνισμός» - Συλλογικό
«Αναδρομή στο χώρο και το χρόνο» - Κυριακή Γεροζήση
«Ιστορίες στοχασμού και αναψυχής» - Βασίλης Λιόγκαρης
«Στο στόμα του λύκου» - Παναγιώτης Παπασταύρου
Είκοσι δύο νέοι Ελληνες χαράκτες εκθέτουν έργα τους στο «Σπίτι της Κύπρου» (Ηρακλείτου 10). Την έκθεση, με τίτλο «Νέοι χαράκτες 2005 - 2006», διοργανώνει κάθε τρία χρόνια η «Εταιρεία Α. Τάσσος». Η ενδιαφέρουσα αυτή παρουσίαση, που συμπίπτει με τα 20 χρόνια από το θάνατο του μεγάλου χαράκτη, ξεκίνησε από την Καλαμάτα, γενέτειρα του καλλιτέχνη και έπειτα παρουσιάστηκε στο Βόλο. Εκτίθενται δημιουργίες των: Ο. Αννιτσάκη, Γ. Βλασσόπουλου, Μ. Γκορίτσα, Ε. Διονυσίου, Δ. Δουρδούμα, Μ. Πατσή, Θ. Χανδρινού κ.ά.
«Ο Χορωδιακός Θεοδωράκης» τιτλοφορείται η συναυλία, που διοργανώνει η Στέγη Ελληνικών Χορωδιών, τη Δευτέρα (8 μ.μ.), στο θέατρο «Ολύμπια» της Λυρικής Σκηνής. Χορωδιακά σύνολα θα παρουσιάσουν έργα του συνθέτη, σε μια βραδιά αφιερωμένη στα 80χρονά του.
Το Ιδρυμα - Μουσείο «Κωστή Παλαμά» (Ασκληπιού 8) πήρε την αξιέπαινη πρωτοβουλία να εκδώσει, σε φιλολογική επιμέλεια του Γιώργου Ανδρειωμένου, τον τόμο «Κωστή Παλαμά ΠΟΙΗΜΑΤΑ στον "Ραμπαγά" και το "Μη χάνεσαι"». Πρόκειται για 114 πρώιμα ποιήματα, άγνωστα στο πλατύ κοινό, που δεν έχουν περιληφθεί στις εκδόσεις των παλαμικών «Απάντων», τα οποία δημοσίευσε ο ποιητής, στα χρόνια 1879-1883, συνήθως με ψευδώνυμα («Κουτρούλης», «Ονουλουλού», «Κάποιος», «Ψαράς», «Κωchτής», κ.ά.), στα περίφημα, αντιμοναρχικά σατιρικά περιοδικά «Ραμπαγάς» του Κλεάνθη Τριανταφύλλου και «Μη χάνεσαι» του Βλάση Γαβριηλίδη, όπου δημοσίευε, επίσης, πεζά, άρθρα και ανταποκρίσεις του από τη Βουλή. Ιδού μερικοί παλαμικοί σατιρικοί στίχοι:
«Να σπάσω την κιθάρα μου με πείσμα παραγγέλλεις,/ Γιατί ξεκούφανα, θαρρείς, τα ντελικάτ' αυτιά σου./ Μπορώ να κάμω αλλιώτικα, αφού εσύ το θέλεις;/ - Θα σπάσω την κιθάρα μου, αλλ' όμως....'ςτα πλευρά σου».
«Στης γιατρικής τα φάρμακα ως 'ςτο λαιμό εμπήκες/ Κι από την κοιλιά της μάνας σου γιατρός, Σιμούν, εβγήκες./ Μα τώρα με το δίπλωμα για δυο γιατρούς θα κάνης,/ Κι έτσι κανένα από 'μας ποτέ δε θα ξεκάνεις».
«Τ' είνε τάχα η γυναίκα;/ Ανθος, κούτσουρο, χρυσάφι, χάρος, άγγελος, πανούκλα,/'Η κουρέλι για σκουπίδια, ή βασίλισσα για θρόνο! /Ανθρωπος δεν είνε μόνο.../ Ζήσε, αν θέλης, μακριά της, ζήσε αν θέλης, 'ςτο πλευρό της,/ Ξύλιζέ τη, σαν χωριάτης, λάτρευέ τη, σαν ιππότης (...)».