Καρατζαφέρης - Παττακός, 21/4/2002, επί τη επετείω της «εθνικής επαναστάσεως», τα λένε σαν δυο καλοί φίλοι, στο κανάλι του ΛΑ.Ο.Σ. |
*
Με αυτήν τη φράση, ξεκινάει η χτεσινή ανακοίνωση του ΛΑ.Ο.Σ. για την επέτειο του Πολυτεχνείου. Με αυτόν τον άθλιο τρόπο, κατά τα γνωστά πρότυπα του «εξυπνακίστικου» καρατζαφερισμού, επιχειρείται από το ακροδεξιό παραμάζωμα να εισαχθεί από το παράθυρο η γνωστή ασφαλίτικη θεωρία περί «μη ύπαρξης νεκρών» στο Πολυτεχνείο.
Μάλιστα, κατά το ΛΑ.Ο.Σ., εκτός από το Πολυτεχνείο, ίσως να μην υπήρξε ούτε και η χούντα. Αν κρίνουμε δε από το γεγονός ότι ο Καρατζαφέρης συνηθίζει στην επέτειο του πραξικοπήματος να συναναστρέφεται με τους πραξικοπηματίες, όπως στις 21/4/2002 που φρόντισε να έχει καλεσμένο στο κανάλι του τον Παττακό, τότε, ακόμα κι αν υπήρξε χούντα - κατά το ΛΑ.Ο.Σ. - δε θα πρέπει να ήταν και τόσο κακή...
*
Βέβαια, η χτεσινή ανακοίνωση του κόμματος των Βορίδη - Γεωργιάδη - Κοραντή (πρώην διοικητής της ΕΥΠ), θα μπορούσε ενδεχομένως να θεωρηθεί και ως μια κάποια «πρόοδος», αν συγκριθεί με τα στάνταρντς της φαιότητας και της συνήθους μαυρίλας τους. Αυτή τη φορά αναγνωρίζουν ότι - «έξω» τουλάχιστον από το Πολυτεχνείο - νεκροί υπήρξαν. Μάλλον, όμως, επειδή ήταν «έξω», θα ήταν... «λίγο» νεκροί και ως εκ τούτου δε θα βαρύνουν τόσο πολύ τη χούντα...
Ως προς τούτο, το «λυπημένο» ΛΑ.Ο.Σ. δεν αφήνει καμία αμφιβολία. Οπως, βλέπετε, σύμφωνα με την ανακοίνωσή τους, οι νεκροί του Πολυτεχνείου, εκτός του ότι ήταν «έξω», «σκοτώθηκαν» κιόλας! Δεν δολοφονήθηκαν, δεν εκτελέστηκαν, «απλώς»... «σκοτώθηκαν»! Ισως, δηλαδή, να πήγαν κι από κάποιο «τροχαίο»!
*
Δε θα σταθούμε περισσότερο. Ενα μόνο:
Αυτή η ρυπαρότητα και του περιεχομένου και του ύφους, ο χαχόλικος λόγος που ταιριάζει απόλυτα στους νοσταλγούς του «ένας λοχίας θα μας σώσει», η φρικαλεότητα του εξυπνακισμού, του πολιτικαντισμού, του λαϊκισμού και της κωλοτούμπας, αυτός ο φορέας που έχει επιλεγεί, για να «εξοικειώσει» την ελληνική κοινωνία με το ρατσισμό, το μισανθρωπισμό, τον εθνικισμό και το ψεύδος, ο φορέας του εκφασισμού,
αποτελεί το βασικό και αναντικατάστατο «έδεσμα» στο μενού της πολιτικής και αισθητικής εξαχρείωσης που οι «νταβατζήδες» μάς σερβίρουν, φιλοξενώντας, συχνά δύο και τρεις φορές τη μέρα, τους εκπροσώπους του στα δημοκρατικά, έγκυρα και αντικειμενικά κανάλια τους!
Eurokinissi |
«Αυτοί που αρπάνε το φαΐ απ' το τραπέζι κηρύττουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν». Μπέρτολτ Μπρεχτ |
*
Δεξιά ο Παπανδρέου. Αυτός που ψήφισε και εφαρμόζει το μνημόνιο, ο εντολοδότης του υπουργού Οικονομικών, ο οποίος διαβεβαίωσε τους συναδέλφους του στην ΕΕ ότι «προτίθεται να λάβει όποια (νέα) μέτρα κριθούν αναγκαία» για την εφαρμογή του μνημονίου.
*
Στη μέση ο Δασκαλόπουλος. Ο πρόεδρος του ΣΕΒ, που εξήγησε για λογαριασμό των βιομηχάνων ότι «ιδανικό σενάριο» και «εθνικό συμφέρον» - για τους βιομήχανους - είναι να ξεπεράσουμε την «αναγκαιότητα» του μνημονίου, με τον εξής τρόπο: «Εφαρμόζοντας απαρέγκλιτα τους όρους του»!
*
Δεν είναι αξιοθαύμαστη, πραγματικά, η συνεργασία, η συμπόρευση και η συναντίληψη όλων των εκπροσώπων της τάξης για τα συμφέροντα της οποίας γράφτηκε, ψηφίστηκε και εφαρμόζεται το μνημόνιο;
Οπως διαβάσαμε στον Τύπο (εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», 17/11/2009), ο πρόεδρος του ΣΕΒ κύριος Δασκαλόπουλος, δαπάνησε το ποσό του 1,5 εκατομμυρίου ευρώ για την αγορά ενός πίνακα, δημιουργίας πρωτοποριακού εικαστικού, που εκτέθηκε πέρσι τον Οκτώβρη σε καλαίσθητη γκαλερί του Λονδίνου...
*
Σύμφωνα με τους μετριοπαθέστερους υπολογισμούς, ένας δάσκαλος, ένας καθηγητής, ένας νοσοκομειακός γιατρός (ένας, δηλαδή, μέσος δημόσιος υπάλληλος σαν αυτούς για τους οποίους ο κ. Δασκαλόπουλος ζητησε προχτές την απόλυσή τους) χρειάζονται από 60 έως 80 χρόνια δουλειάς, για να αποκτήσουν αυτό το ποσό...
Μεταφέρουμε το ρεπορτάζ, όπως μεταδόθηκε στον «902 Αριστερά στα FM»:
*
«Σήμα κινδύνου εκπέμπουν δύο πανεπιστημιακά νοσοκομεία με ιστορία 100 ετών, λόγω της δραματικής περιστολής της κρατικής χρηματοδότησης με αφορμή την οικονομική κρίση. Πρόκειται για το Αρεταίειο και το Αιγινήτειο που υπάγονται στο υπουργείο Παιδείας και στα οποία η μειωμένη κατά 30% κρατική επιχορήγηση επιδείνωσε σε τέτοιο βαθμό τα χρόνια προβλήματα, ώστε το προσωπικό να κάνει λόγο για την προοπτική λουκέτου.
Είναι ενδεικτικό ότι στο Αρεταίειο, που είναι εξειδικευμένο νοσοκομείο και εξυπηρετεί 2.500 ογκολογικούς ασθενείς το χρόνο, τα χειρουργεία από 1.500 έχουν μειωθεί σε 1.000. Ετσι, πολλοί ασθενείς με ειδικά προβλήματα υγείας καταφεύγουν στο εξωτερικό, πληρώνοντας μέσω του Ταμείου τους ή και άμεσα, μεγάλα χρηματικά ποσά.
Στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο, που αντιμετωπίζει τα ίδια προβλήματα υποχρηματοδότησης και ασχολείται με ψυχικά νοσήματα, οι εργαζόμενοι επισημαίνουν πως υπάρχει μεγάλη αδυναμία για την παροχή φαρμακευτικής περίθαλψης στους άπορους ασθενείς, καθώς η κρατική χρηματοδότηση γι' αυτήν έχει σταματήσει από το 1999. Προκειμένου, όμως, να μη μείνουν χωρίς φροντίδα οι άποροι ασθενείς, το νοσοκομείο καλύπτει αυτά τα έξοδα από τον προϋπολογισμό του, σε βάρος άλλων δαπανών.
Εκτός από το σφαγιασμό της κρατικής χρηματοδότησης, τα δύο πανεπιστημιακά νοσοκομεία βρίσκονται αντιμέτωπα και με την τραγική έλλειψη προσωπικού, αφού οι συμβάσεις που λήγουν δεν ανανεώνονται. Ταυτόχρονα, με την ανακοίνωση του νέου ασφαλιστικού νόμου, προκλήθηκε κύμα συνταξιοδοτήσεων, με αποτέλεσμα στο Αρεταίειο, λόγου χάρη, να καταγράφεται κένωση του 40% των θέσεων εργασίας, κυρίως σε νοσηλευτές, αλλά και σε τραυματιοφορείς, προσωπικό εργαστηρίων και διοικητικούς υπαλλήλους».
*
Προσθετικά σημειώνουμε:
*
Στοιχείο πρώτο: Στη Λετονία, μετά την απόβαση του ΔΝΤ στη χώρα, από τα 121 νοσοκομεία που υπήρχαν στη χώρα το 2006, το 2009 είχαν απομείνει 59 και το 2013 δε θα ξεπερνούν τα 24!
Στοιχείο δεύτερο: Ο υπουργός Υγείας, Α. Λοβέρδος, γνωστός από τις επιδόσεις του στο Ασφαλιστικό, ανακοίνωσε ότι το 2011 θα περικόψει επιπλέον 1,4 δισ. ευρώ από τις ήδη κατακρεουργημένες δαπάνες στον τομέα της Υγείας.
*
Εν κατακλείδι:
Οι φήμες φουντώνουν ότι η «τύχη» που επιφυλάσσουν οι κυβερνώντες στα δύο νοσοκομεία είναι «λουκέτο»!
Θα φτάσουν ως εκεί;...
1916 Λήγει η μάχη του Σομ, που ξεκίνησε την 1η του Ιούλη στη Βορειοδυτική Γαλλία, μεταξύ Γάλλων και Βρετανών από τη μια και Γερμανών από την άλλη. Οι Γάλλοι και Βρετανοί καταλαμβάνουν έδαφος μόλις 15 χιλιομέτρων. Και από τις δύο πλευρές οι απώλειες μετρήθηκαν σε 1.250.000 νεκρούς και τραυματίες.
1918 Με το τέλος του Α' Παγκόσμιου Πολέμου, οι Βέλγοι ξαναπαίρνουν τις Βρυξέλλες, ύστερα από τέσσερα χρόνια κατοχής από τους Γερμανούς.
1936 Η ναζιστική Γερμανία και η φασιστική Ιταλία αναγνωρίζουν την προσωρινή κυβέρνηση του στρατηγού Φράνκο στην Ισπανία.
1985 Σε συμφωνία για την κατασκευή μόνιμης σύνδεσης μεταξύ των δύο ακτών της Μάγχης καταλήγουν, σε συνάντησή τους στο Λονδίνο, η Βρετανή πρωθυπουργός Μάργκαρετ Θάτσερ και ο Γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Μιτεράν.