Eurokinissi |
Η υφυπουργός Υγείας, Φ. Σκοπούλη, έθεσε ως στόχο να καλυφθούν όλα τα παιδιά στην Ελλάδα από τη γέννησή τους, το κράτος να διαθέτει τα εμβόλια σε όλους και να ξέρει πού δίνονται. «Ολα αυτά μπαίνουν σιγά σιγά σε σειρά», είπε, και χαρακτήρισε την ημερίδα μια αρχή για συντονισμό. Αλλά ως εδώ. Το κράτος θα φροντίζει απλά να δίνονται τα εμβόλια και όχι να εμβολιάζονται τα παιδιά από το δημόσιο τομέα Υγείας. Από κει και ύστερα, όπως έγινε φανερό σε όλη τη διάρκεια της ημερίδας, το υπουργείο Υγείας εντάσσει ακόμη και Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις στους φορείς που θα συντονιστούν με κράτος και τοπική διοίκηση για τους εμβολιασμούς. Μάλιστα, ο Γ. Καρύδης, σύμβουλος της υφυπουργού Υγείας, συμπεριέλαβε στους τρόπους διασφάλισης πόρων για εμβολιασμούς τη συμμετοχή εθελοντών, ΜΚΟ και χορηγών. Είπε πως το κόστος εμβολιασμού ανά παιδί στην Ελλάδα είναι 550 ευρώ επιπλέον σε σχέση με τη Βρετανία και στο πλαίσιο της οικονομικής κρίσης θα πρέπει να συζητηθούν σοβαρά τα δεδομένα κόστους - οφέλους ανά εμβολιαστικό σχήμα. Θα πρέπει να ληφθεί μέριμνα για άστεγους, Ρομά, μετανάστες χωρίς «χαρτιά» και ανασφάλιστα παιδιά, «κι αυτό αποτελεί ένα επιπλέον κόστος», πρόσθεσε. Αρα μετρούν τους εμβολιασμούς με το κόστος.
Παρεμβαίνοντας η Ενωση Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων εξέφρασε φόβους μήπως μειωθεί το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμού «λόγω κόστους» και αναγκαστούν οι γονείς να πληρώνουν για εμβόλια από την τσέπη τους.
Από τα στοιχεία που παρατέθηκαν στην ημερίδα προκύπτει:
Φαίνεται δηλαδή ότι η γύμνια της δημόσιας Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για να υλοποιηθεί η πολιτική των συνεχών περικοπών και στον τομέα των εμβολίων. Ετσι, οι ανασφάλιστοι, οι άποροι, οι μετανάστες καταφεύγουν στα κοινωνικά ιατρεία και στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ). Βέβαια, «τα κοινωνικά ιατρεία δεν είναι πάντα ασφαλή», υπογράμμισε ο πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών, Α. Κωνσταντόπουλος, για να προσθέσει με νόημα: «Υπήρξαν προσφορές εμβολίων από εταιρείες που αντί να μπουν στα ψυγεία, τοποθετήθηκαν πάνω στα ψυγεία. Αλλωστε, οι εμβολιασμοί των 700 και 800 ατόμων από ΜΚΟ είναι ελάχιστες μπροστά στις ανάγκες».
Ανακοινώθηκε ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, πηγαίνει στην Πορτογαλία με αφορμή την επέτειο της Επανάστασης των Γαριφάλων (25 Απρίλη 1974). Στο πλαίσιο της... «απόδοσης τιμών» στην εξέγερση του πορτογαλικού λαού, μεταξύ άλλων προβλέπεται να συναντήσει το γνωστό και μη εξαιρετέο αστέρα της Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας, Μάριο Σοάρες. Για όσους δεν γνωρίζουν, ο Μάριο Σοάρες υπήρξε βασικός αρχιτέκτονας των σχεδιασμών της άρχουσας τάξης και του ιμπεριαλισμού κατά την «Επανάσταση των Γαριφάλων». Με πλατιά πολιτική και οικονομική στήριξη από τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία, έπαιξε κεντρικό ρόλο ως επικεφαλής του Σοσιαλιστικού Κόμματος στην ανάσχεση του λαϊκού κινήματος στην Πορτογαλία και την επικράτηση της αντεπανάστασης. Στη διάρκεια της δικτατορίας, το 1968, δήλωνε ετοιμότητα να συνεργαστεί με τη φασιστική κυβέρνηση Καετάνο, ενώ δυο φορές συμμετείχε ως υποψήφιος στις «εκλογές» - οπερέτα του καθεστώτος. Καθόλου παράξενο που παράγοντες του καθεστώτος προσέβλεπαν να παίξει το ρόλο «γέφυρας» με τους φιλελεύθερους αστούς για μια «ειρηνική μετάβαση».
Κατά την εξέλιξη της «Επανάστασης των Γαριφάλων», βεβαίωνε την Ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία και τον ιμπεριαλισμό ότι το Σοσιαλιστικό Κόμμα είναι «η μόνη δύναμη στη χώρα ικανή να αντισταθεί στους κομμουνιστές». Σιγόνταρε τις αντικομμουνιστικές δυνάμεις και το κύμα ενορχηστρωμένων επιθέσεων ενάντια στους κομμουνιστές το καλοκαίρι του 1975, με οργανωμένες επιθέσεις, βόμβες και εμπρησμούς σε γραφεία του ΠΚΚ, τα οποία αποκάλεσε «αυθόρμητες αντιδράσεις», «γνήσια λαϊκή αγανάκτηση» και «λαϊκή απόρριψη του κομμουνισμού». Επαιξε ενεργό ρόλο στην προετοιμασία της αντεπανάστασης σε ανοικτή γραμμή με τα κέντρα του ιμπεριαλισμού. Το Σεπτέμβρη του 1974, απευθυνόμενος στην υποδιευθύντρια της CIA, Βάλτερς, ζητούσε «πάνω απ' όλα κατανόηση και πολιτική στήριξη των ΗΠΑ (...) να βοηθήσουν την Επανάσταση των Γαριφάλων να είναι πραγματικά δημοκρατική», ενώ ο Βρετανός ΥΠΕΞ, Τζέιμς Κάλαχαν, διαβεβαίωνε τον Κίσινγκερ ότι πρόκειται για άνθρωπο της εμπιστοσύνης του. Συμμετείχε ενεργά στη διαμόρφωση του «Σχεδίου Κάλαχαν» που προέβλεπε συντονισμένη δράση της ΜΙ6 και της CIA σε περίπτωση κομμουνιστικής αντίστασης στο αντεπαναστατικό εγχείρημα.
Υπήρξε εχθρικός απέναντι σε ριζοσπαστικά εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα και υποστηρικτής ακραία αντιδραστικών δυνάμεων στις πρώην πορτογαλικές αποικίες, όπως η αγκολέζικη UNITA. Χρόνια μετά, αποκάλυψε ο ίδιος τις στενές επαφές και τις φιλικές σχέσεις που είχε με τον περιβόητο Καρλούτσι, τον πράκτορα της CIA, ο οποίος στάλθηκε ως πρέσβης των ΗΠΑ στην Πορτογαλία για να «τακτοποιήσει» τα πράγματα. Είναι όντως ο άνθρωπος στον οποίο αξίζει να υποβάλει τα σέβη του ο οπορτουνισμός, με την αφορμή της 25ης Απρίλη. Πάντως οφείλουμε να αναγνωρίσουμε τη συνέπεια του οπορτουνισμού στη στήριξη της αντεπανάστασης. Δεν είναι τυχαίο ότι την περίοδο που συζητάμε, ο Μάριο Σοάρες ήταν αγαπητό παιδί των αποστατών του ευρωκομμουνισμού και ιδιαίτερα των κορυφαίων του εκπροσώπων, Καρίγιο και Μπερλίνγκουερ, που σε όλες τις κρίσιμες στιγμές «άδειασαν» τις λαϊκές δυνάμεις στην Πορτογαλία, συντασσόμενοι με τη σοσιαλδημοκρατία, τους αστούς και την αντίδραση για τη σωτηρία και τη σταθεροποίηση της αστικής εξουσίας:
Η εργατική τάξη, οι λαϊκές δυνάμεις, στις 25 Απρίλη τιμούν τη λαϊκή εξέγερση που ανέτρεψε τη δικτατορία, άνοιξε το δρόμο στην απελευθέρωση των λαών των αποικιών και συντάραξε την εξουσία των μονοπωλίων. Τιμούν την πρώτη τους μάχη να σπάσουν τα δεσμά της εκμετάλλευσης και να βάλουν πλώρη για μια άλλη κοινωνία. Από την άλλη οι αστοί, το πολιτικό τους προσωπικό, οι οπορτουνιστές, την ίδια μέρα στην ουσία πανηγυρίζουν γι' αυτό που σήμανε η 28η Σεπτέμβρη, η 11η Μάρτη, η 25η Νοέμβρη: Την επικράτηση της αντεπανάστασης και την παραμονή της Πορτογαλίας στα δεσμά του καπιταλισμού, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Ο καθένας με τους φίλους του, λοιπόν, και εφ' ω ετάχθη...