Οταν οι "μεγάλοι" χωρίζουν τους λαούς σε στρατόπεδα, οι νέοι απ' τη Χίο και την Τουρκία δείχνουν το δρόμο της ειρήνης. Η διήμερη συνάντησή τους στο Τσεσμέ, το Σαββατοκύριακο που πέρασε, ήταν άλλη μια απόδειξη
"Φίλοι μου Ελληνες. Σας γνώρισα αυτές τις μέρες και είδα πόσο μοιάζουμε. Αλήθεια ποιοι είναι αυτοί που μας κρατάνε μακριά; Πώς είναι δυνατόν να είμαστε τόσο κοντά και να μη σας ξαναδώ; Σας γνώρισα δύο μέρες μόνο και τώρα κατάλαβα αυτό που λέει ο λαός μας: "Ποιοι είναι αυτοί; Είναι ξένοι. Από πού; Απ' την Ελλάδα. Απ' την Ελλάδα; Μα τότε δεν είναι ξένοι...". Φίλοι μου Ελληνες εδώ σας αποχαιρετώ, θέλω να σας ξαναδώ. Σας αγαπώ. Ο φίλος σας Αχμέτ".
Λόγια γραμμένα στο πόδι από ένα 16χρονο παιδί που ακόμα δεν τέλειωσε το σχολείο. Διαβάστηκαν στη Σμύρνη, την περασμένη Κυριακή, από τον γλυκύτατο Φαϊλάτ Ντελιόγλου - που για μια ακόμα φορά εκτέλεσε χρέη μεταφραστή - αφού προηγουμένως ο Αχμέτ είχε ήδη χαιρετίσει έναν έναν τους συνομηλίκους του απ' τη Χίο. "Ο Αχμέτ δεν άντεξε. Ποτάμι τα δάκρυα στο πρόσωπό του, μας βούρκωσαν όλους. Υπό τους ήχους ενός παρατεταμένου χειροκροτήματος και την ιαχή "Αχμέτ - Αχμέτ" τον αφήσαμε στο πεζοδρόμιο να μας χαιρετά και με τα δυο του χέρια", καταγράφει τη σκηνή, στην ανταπόκρισή της, η συνάδελφος Ε. Αναγνώστου, έτσι όπως δημοσιεύτηκε στην "Αλήθεια" της Χίου.
Το περασμένο Σαββατοκύριακο ήταν αφιερωμένο στην ειρήνη και τη φιλία των δύο λαών, Ελλήνων και Τούρκων. Νέοι απ' τη Χίο - μετά από πρόσκληση του δημάρχου του Τσεσμέ, Νιουρί Ερτάν,και με τη συμμετοχή των Δήμων Καρδαμύλων και Λαγκαδά - πέρασαν στην απέναντι όχθη του Αιγαίου για να γνωρίσουν και ν' αγαπήσουν τον "εχθρικό" λαό. Για να μπορέσουν να δώσουν μόνοι τους την απάντηση στην ερώτηση του Αχμέτ: "Αλήθεια ποιοι είναι αυτοί που μας κρατάνε μακριά;".
Η οδύνη του αποχαιρετισμού, αδιάσειστο επιχείρημα πως ο στόχος πέτυχε. Το τείχος, που δημιουργούν η απόσταση, η γλώσσα και οι προκαταλήψεις, έπεσε μπροστά στη δύναμη του πάθους που πλημμύριζε στα μάτια και στις ψυχές των νεαρών Τούρκων και Ελλήνων. Το Τσεσμέ και η Σμύρνη τώρα δεν είναι απλά φιλόξενος τόπος για τους νεαρούς Χιώτες. Είναι πια ένα κομμάτι της ψυχής τους...
"Το παράδειγμα ανθρώπων που ανοίγουν την πόρτα στο γείτονά τους και τον δέχονται με χαρά και σε καμιά περίπτωση δεν είναι διατεθειμένοι να δώσουν το σπίτι τους παρά μόνο για να τον φιλοξενήσουν, είναι μήνυμα που ελπίζω ότι θα διαποτίσει τη γενική πολιτική θεώρηση της περιοχής", επισήμανε ο Ανδρέας Φρυγανάς,Ελληνας πρόξενος στη Σμύρνη, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης των νεαρών απ' τη Χίο στο ελληνικό προξενείο.
"Εμείς οι απλοί, μα σκληροί μαχητές της ειρήνης θα στείλουμε μηνύματα προς όλους τους ισχυρούς αποδέκτες πως οι δεσμοί των δύο λαών είναι πολλοί και ακατάλυτοι και πως με περίσσια γενναιότητα θα υποστηριχτούν σ' ένα κλίμα ειρήνης, αλληλοσεβασμού, αμοιβαιότητας, αρχής γενομένης από τα παράλια, το χώρο που ενώνει...", τόνισε στο δημοτικό σχολείο του Τσεσμέ - όπου μίλησε σε Τούρκους και Ελληνες νέους ο δημοσιογράφος Γιασάρ Ακσόι,παρουσιάζοντας το βιβλίο του "Η ζωή του Αιγαίου" - η Μ. Ραπίτου, δημοτική σύμβουλος Καρδαμύλων.
"Αν κουτουλήσουν δύο κεφάλια, θα σπάσουν και τα δύο", ήταν η διαπίστωση του περιφερειάρχη Σμύρνης. Και ο Γιάννης Τζούμας,εκδότης της τοπικής Χιώτικης εφημερίδας "Αλήθεια" και από τους κύριους διοργανωτές αυτών των συναντήσεων, στην αντιφώνησή του προς τον περιφερειάρχη υπήρξε συγκλονιστικός: "Ερχόμενοι στη Σμύρνη είδαμε έναν απέραντο ελεύθερο χώρο που θα αποτελούσε ανάσα σήμερα για την "παστωμένη" από πολυκατοικίες πόλη σας. Ομως δυστυχώς είναι στρατόπεδο... Τέτοια στρατόπεδα έχουμε και μεις απέναντι στα νησιά. Βγαίνει τίποτα; Χτες (σ.σ. το Σάββατο) στο Τσεσμέ κάναμε μια εκδήλωση σ' ένα σχολείο 100 χρόνων. Τέτοια σχολειά έχουμε και μεις. Ομως καμιά χώρα δεν έχει τόσο παλιά όπλα...".
Κυριακή ΧΕΡΟΥΒΕΙΜ
Οι νέοι από τη Χίο στα σκαλιά του ελληνικού προξενείου στη Σμύρνη. Η απέναντι όχθη του Αιγαίου είναι πια ένα κομμάτι απ' την ψυχή τους...
Οι έφηβοι της Χίου και του Τσεσμέ δείχνουν το δρόμο της ειρήνης, κρατώντας τις σημαίες και των δύο χωρών. Ανάμεσά τους, ο δήμαρχος του Τσεσμέ Νιουρί Ερτάν, ο μεταφραστής Φαϊλάτ Ντεϊλόγλου και ο δημοσιογράφος Γ. Τζούμας