Αυτό θέλει όταν στο ίδιο άρθρο ωρύεται επειδή υπάρχουν δυνάμεις που λένε ότι οι εργαζόμενοι δεν πρέπει «να πληρώσουν για να καλυφθούν μέσω των τόκων τα έσοδα των Διεθνών Τραπεζών. Αυτό είναι πραγματικά πρωτότυπο. Οι διεθνείς τράπεζες ήσαν ευπρόσδεκτες όταν μας δάνειζαν για να δίνουμε αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις από χρήματα που ουδέποτε είχαμε κερδίσει»... Βεβαίως οι εργαζόμενοι πρέπει να ταΐζουν και τις τράπεζες, κατά τον κύριο αυτό. Και όποιος αντέξει. Αλλωστε, για ανθρώπους σαν τον κ. Ανδριανόπουλο η ζωή του εργάτη είναι καύσιμο, αναλώσιμη δηλαδή στο βωμό του κέρδους. Οσο για τα δανεικά, αυτά πήγαν στις τσέπες αυτών που σκοτώνουν τη ζωή των εργατών, δηλαδή των αχόρταγων μεγαλοεπιχειρηματιών. Που προκάλεσαν την κρίση, άδειασαν τα κρατικά ταμεία με την πολιτική ΝΔ - ΠΑΣΟΚ (και με τους δύο είναι ο Α. Ανδριανόπουλος) και ζητάνε όχι απλά και τα ρέστα, αλλά όλο το ταμείο...
Καλά τα φούμαρα και ο ανέξοδος δικομματικός καυγάς για την «επένδυση» του Κατάρ στον Αστακό που ναυάγησε, αλλά αν κάτι αποδεικνύει και αυτή η εξέλιξη είναι ότι στον καπιταλισμό κουμάντο κάνουν τα πολυεθνικά μεγαθήρια και ότι η όποια «ανάπτυξη» συνδέεται άμεσα με τα δικά τους συμφέροντα και την ενίσχυσή τους στον παγκόσμιο ανταγωνισμό. Συνεπώς, καμιά σχέση δεν έχει με τα συμφέροντα του λαού και με το δικαίωμα στο μεροκάματο, αφού όποια ώρα θέλει ο «επενδυτής» παίρνει το εργοστάσιο και τα κεφάλαιά του και πάει για άλλες, πιο κερδοφόρες μπίζνες. Επειδή πολλά ειπώθηκαν και γράφτηκαν για τη συγκεκριμένη υπόθεση, ας διαψεύσουν οι αρμόδιοι υπουργοί το παρακάτω σενάριο που κυκλοφορεί: Οι του Κατάρ με τους Ιταλούς δεν τα βρήκαν στην τιμή του παραγόμενου ρεύματος που θα διοχετευόταν από τον Αστακό στην Ιταλία και απαίτησαν από την ελληνική κυβέρνηση να απορροφηθεί αυτή η παραγωγή στην ελληνική αγορά. Το χαμηλό κόστος του παραγόμενου ρεύματος - εξαιτίας της χρήσης του επικίνδυνου υγροποιημένου αερίου LPG - προκάλεσε άμεσα την αντίδραση της ιδιωτικοποιημένης ΔΕΗ η οποία έθεσε θέμα «ανταγωνισμού».
Στην απαίτηση της κρατικής εταιρείας του Κατάρ, να διοχετεύσει το ρεύμα στην ελληνική αγορά, αντέδρασαν και οι ιδιωτικοί επιχειρηματικοί όμιλοι που δραστηριοποιούνται στον τομέα της ενέργειας. Σύμφωνα με πληροφορίες, τη συμμετοχή τους στην επένδυση στον Αστακό γλυκοκοίταζαν και οι επιχειρηματικοί όμιλοι Βαρδινογιάννη - Κοπελούζου (οι οποίοι επίσης δραστηριοποιούνται στον τομέα της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας), αλλά η συμμετοχή τους κόλλησε στην καθολική άρνηση των επενδυτών του Κατάρ να συμμετάσχουν ελληνικές επιχειρήσεις στην συγκεκριμένη επένδυση. Ενστάσεις για το έργο φέρεται να είχε και ο επιχειρηματικός όμιλος του Μυτιληναίου που δραστηριοποιείται στον τομέα της ενέργειας. Με άλλα λόγια, όταν η ΔΕΗ ΑΕ και οι επιχειρηματίες διέγνωσαν ότι μπορεί να θιγούν τα κέρδη και τα συμφέροντά τους, αφού οι δικές τους επενδύσεις κινδύνευαν από τα σχέδια της κρατικής εταιρείας του Κατάρ, άρχισαν να ασκούν πιέσεις στην κυβέρνηση για «ακύρωση» του έργου. Τέτοιοι και άλλοι ισχυροί ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί για το ποιος θα 'κονομήσει περισσότερα από τον ιδρώτα του λαού και την καταλήστευση του λαϊκού πλούτου κρύβονται πίσω από τις επιχειρηματικές κινήσεις, είτε αυτές ευοδώνονται, είτε όχι. Τα άλλα όλα είναι παραμύθια για να κοιμίζουν το λαό ότι υπάρχουν ευεργέτες επενδυτές και καπιταλιστικές κυβερνήσεις που δουλεύουν για το λαϊκό συμφέρον.
Ε, μα, τι έσπαγαν το κεφάλι τους τόσο καιρό ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, ο Ράσμουσεν και οι στρατηγοί της «συμμαχίας»... Για να μπορέσουν να προσαρμόσουν το δόγμα στις ελληνικές ανάγκες!
Κάποιες άλλες θεωρίες (π.χ. ότι οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις είναι προσαρμοσμένες στις ΝΑΤΟικές ανάγκες και όχι στην άμυνα της χώρας) τις λένε κάτι καχύποπτοι και κακεντρεχείς.
Αυτοί που δεν καταλαβαίνουν την ανάγκη για σταθερότητα και ασφάλεια, δηλαδή τους βασικούς στόχους του ΝΑΤΟ και στα Βαλκάνια και στον υπόλοιπο κόσμο.
Αλλωστε, γνωρίζουμε από πρώτο χέρι πώς «σταθεροποίησαν» τη Βαλκανική Χερσόνησο οι ΝΑΤΟικοί βομβαρδισμοί και οι συνεχείς ιδρύσεις κρατών - προτεκτοράτων.
Επίσης ξέρουμε πόση «σταθερότητα» απολαμβάνουν οι κάτοικοι του Αφγανιστάν, όπου φυσικά το ΝΑΤΟ είναι παρόν.
Εννοείται, βέβαια, ότι ο ...κόπος που κατέβαλε το ΝΑΤΟ να προσαρμοστεί στις «ελληνικές απαιτήσεις» δεν μπορεί να μείνει χωρίς αντάλλαγμα.
Ο Οργανισμός έχει πολλές δουλειές τελευταία, άρα και πολλά έξοδα, οπότε τα κράτη - μέλη οφείλουν να αυξήσουν τον οβολό τους, που δεν είναι και λίγος.
Σε αυτά τα θέματα - είναι ξεκάθαρο αυτό - δεν τίθεται θέμα κρίσης, ούτε κανείς συζητά για την ανάγκη περιορισμού των κρατικών δαπανών και φυσικά δεν αναφέρει κανείς «νοικοκυρέματα», «μαζέματα» και «περικοπές».
Αυτά - κατά τη γνώμη των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ - είναι λεφτά του Ελληνα φορολογούμενου που ...πιάνουν τόπο. Οχι ανόητες και χαμένες δαπάνες σε σχολεία και νοσοκομεία.
Να είστε βέβαιοι πως όλα αυτά τα έξοδα θα είναι εμφανέστατα στον προϋπολογισμό. Είναι τόσο πολλά που δεν κρύβονται.