Ολοένα και μεγαλύτερο κομμάτι του παγκόσμιου πλούτου καρπώνονται, χάρη και στην κρίση, μια «χούφτα» καπιταλιστών. Την αλήθεια αυτή, που μερικές φορές χάνεται στο επικοινωνιακό νέφος που δημιουργούν η κυβέρνηση και τα αστικά ΜΜΕ, ήρθε να θυμίσει μελέτη της Boston Consulting Group, «Global WealthReport 2010», που δείχνει ότι το πλουσιότερο 1% των ανθρώπων κατείχε το 2009 το 38% (!) του παγκόσμιου πλούτου έναντι 36% του 2008. Σύμφωνα με τη μελέτη ο παγκόσμιος πλούτος αυξήθηκε κατά 11,5%, στα 111,5 τρισ. δολάρια. Ο αριθμός των Κροίσων, με περιουσία επτά ψηφίων και άνω, έφτασε πέρυσι τα 11,2 εκατομμύρια, μία αύξηση της τάξης του 14% σε σχέση με το 2008. Η χρηματοπιστωτική κρίση γέμισε περισσότερο τα θησαυροφυλάκια των καπιταλιστών. Στη Βόρεια Αμερική οι πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι κατά 15% κατέχοντας συνολικά 4,6 τρισ. δολάρια. Στη Λατινική Αμερική οι περιουσίες αυξήθηκαν 16%, στα 3,4 τρισ. δολάρια. Η Ευρώπη, παρά τα τεράστια δημοσιονομικά προβλήματα και την «κρίση χρέους» των κρατών - μελών της ΕΕ, οι κατέχοντες είδαν τις περιουσίες τους να αυξάνονται κατά 8,8%, στα 37 τρισ. δολάρια. «Πρωταθλητές» στην αύξηση του πλούτου τους αναδείχτηκαν ωστόσο οι εκατομμυριούχοι στην περιοχή της Ασίας/Ειρηνικού: «Εκτινάχθηκε» κατά 22%, στα 3,1 τρισ. δολάρια. Πρόκειται για ποσοστό σχεδόν διπλάσιο του παγκόσμιου ρυθμού αύξησης. Καλό είναι να φρεσκάρονται ορισμένα τέτοια στοιχεία, γιατί οι κυβερνώντες θέλουν να συσκοτίσουν τα πραγματικά αίτια της καπιταλιστικής κρίσης.
Την όρεξη μεγάλων πολυεθνικών ομίλων έχει ανοίξει η πρόθεση της κυβέρνησης να προχωρήσει στην περαιτέρω εμπορευματοποίηση του φυσικού πόρου του νερού, παραδίδοντας αρχικά το 23% των μετοχών της ΕΥΑΘ και το 10% των μετοχών της ΕΥΔΑΠ, εκχωρώντας ταυτόχρονα και το μάνατζμεντ, με πρόσχημα την κάλυψη των δημοσιονομικών ελλειμμάτων.
Η εξέλιξη βέβαια αυτή δεν αποτελεί «κεραυνό εν αιθρία». Το έδαφος έχει προλειανθεί εδώ και χρόνια από τις κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, που είχαν ξεκινήσει τη διαδικασία αποκρατικοποίησης και της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ, με αποτέλεσμα τα τιμολόγια ύδρευσης να έχουν αυξηθεί ακόμη και πάνω από 150% και τα τέλη αποχέτευσης πάνω από 80%. Οι ...«μνηστήρες», άλλωστε, είναι και αυτοί γνωστοί: Πρόκειται για τους γαλλικούς πολυεθνικούς κολοσσούς «SUEZ» και «VEOLIA», την ισπανική «AQUALIA», αλλά και ντόπιους ομίλους, όπως η κατασκευαστική «ΕΛΛΑΚΤΩΡ», η MIG κ.ά. Η κυβέρνηση μάλιστα αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο για ξεπούλημα και πολλών άλλων ακόμη δημοτικών επιχειρήσεων ύδρευσης και αποχέτευσης (ΔΕΥΑ), από τις περίπου 180 που λειτουργούν σήμερα στη χώρα, καλύπτοντας τις ανάγκες του 40% του πληθυσμού. Πολύτιμος βοηθός προς αυτήν την κατεύθυνση λειτουργεί και η οδηγία 2000/60ΕΚ της ΕΕ για τα νερά, η οποία επιφυλάσσει, εκτός των άλλων, περισσότερες ιδιωτικοποιήσεις στη διαχείριση και εκμετάλλευση του νερού, αλλά και νέες αυξήσεις και χαράτσια στην τιμή του νερού ύδρευσης, με πρόσχημα την ανάκτηση του λεγόμενου «περιβαλλοντικού κόστους». Η ανάκτηση αυτή προϋποθέτει μια αύξηση της τιμής του νερού τα επόμενα χρόνια για μια πόλη, όπως για παράδειγμα ο Βόλος, κατά 87%! Κάπως έτσι, ακόμη και το νερό γίνεται πανάκριβο εμπόρευμα για τη λαϊκή οικογένεια...