Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Αν σε ένα παιδί παρέχονταν υπηρεσίες που κόστιζαν 1.000 ευρώ το χρόνο (φαγητό, υλικά για ζωγραφική και άλλες δραστηριότητες, εκδηλώσεις στις οποίες συμμετέχουν τα παιδιά και που είναι σημαντικές για την κοινωνικοποίησή τους κλπ.) λέει ο υπουργός να μειωθεί το ποσό αυτό και να επιμεριστεί σε περισσότερα παιδιά. Δηλαδή, ούτε λίγο ούτε πολύ η υπουργική οδηγία μπορεί να ερμηνευτεί και ως εξής: Εάν τα παιδιά σε έναν παιδικό σταθμό έτρωγαν κρέας τρεις φορές την εβδομάδα, όπως προβλέπεται από το διατροφολόγιο γιατί είναι απαραίτητο για την ανάπτυξη των παιδιών, τώρα να τρώνε μία για να μειωθεί το κόστος. Πρακτική που ήδη αρκετοί δήμοι εφαρμόζουν στη λογική των περικοπών του κόστους λειτουργίας.
Θυμίζουμε επίσης ότι από πέρσι έχει κοπεί η μεταφορά των παιδιών αφού δεν υπάρχει χρηματοδότηση, κάτι που έχει σαν αποτέλεσμα πολλά νέα ζευγάρια να μην κάνουν καν αίτηση για τους παιδικούς σταθμούς αφού δεν αντέχουν να πληρώνουν 2 και 3 ευρώ τη μέρα βενζίνη για να πάνε τα παιδάκια τους στο σταθμό. Με αυτή τη λογική θα πορευτούν. Οσο το δυνατόν περισσότερες επικίνδυνες περικοπές από παντού. Οι εργατικές λαϊκές οικογένειες δεν πρέπει να συμβιβαστούν με τη λογική της έκπτωσης από τις βασικές ζωτικές τους ανάγκες...
Οι δραματικές συνέπειες του εμπορίου υπηρεσιών Υγείας και φαρμάκων φανερώνονται και με αφορμή τη διαμαρτυρία των συμβεβλημένων με τον ΕΟΠΥΥ ελευθεροεπαγγελματιών γιατρών και των φαρμακοποιών, επειδή ο Οργανισμός για πολλούς μήνες δεν τους έχει καταβάλλει τα οφειλόμενα. Οι αυτοαπασχολούμενοι γιατροί και φαρμακοποιοί, τα Ταμεία και οι ασφαλισμένοι είναι όμηροι από τη μια των φαρμακευτικών επιχειρηματικών ομίλων και από την άλλη του κράτους που υποχρηματοδοτεί τα Ταμεία.
Ετσι, πέρα από τους γιατρούς και τους φαρμακοποιούς ο ΕΟΠΥΥ οφείλει στους ασφαλισμένους από επιστροφές χρημάτων, πάνω από 100 εκατ. ευρώ. Ιδιαίτερα εκρηκτικό είναι το πρόβλημα για τις πιο ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, για τους χρόνια πάσχοντες και τα άτομα με αναπηρίες που η ίδια τους η ζωή εξαρτάται από τη θεραπεία, για την οποία πληρώνουν έως και χιλιάδες ευρώ το μήνα και δεν παίρνουν τίποτα πίσω. Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες των γιατρών του ΕΟΠΥΥ και των φαρμακοποιών, αναγκάζοντας τους ασφαλισμένους να πληρώνουν από την τσέπη τους για φάρμακα και ιατρικές πράξεις, το μόνο που κάνουν είναι να μεταθέτουν τη θηλιά στα πιο φτωχά λαϊκά στρώματα και στους πιο ανήμπορους ανθρώπους.
Αφού το πρόβλημα είναι κοινό, θα έπρεπε να οργανώσουν τον αγώνα τους από κοινού με τους ασφαλισμένους, τους συνταξιούχους, τα ΑμεΑ, αλλά και τους άνεργους, τους νέους ανασφάλιστους και τους χαμηλόμισθους. Με στόχο να πιεστεί η κυβέρνηση και οι επιχειρηματίες σε Υγεία - Φάρμακο. Εξάλλου μόνο σε ένα αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν για όλους, αναβαθμισμένο σύστημα Υγείας και ενός κρατικού φορέα για τα Φάρμακα θα ήταν και οι ασθενείς και οι γιατροί και φαρμακοποιοί εξασφαλισμένοι.
Προσπάθεια εγκλωβισμού των αυτοαπασχολούμενων στην παραπλανητική τακτική της συντεχνιακής απόσπασης κάποιων τάχα διευκολύνσεων ή άλλης διαχείρισης και στην καλλιέργεια ψευδαισθήσεων ότι κάποιοι απ' αυτούς μπορεί με επιμέρους ρυθμίσεις στο φορολογικό να «τη γλιτώσουν» από τη λαίλαπα της γενικευμένης επίθεσης που δέχονται τα λαϊκά στρώματα για τη διάσωση και διαιώνιση της κερδοφορίας των μονοπωλίων, αποτελούν ούτε λίγο ούτε πολύ οι «θέσεις για ένα νέο φορολογικό νομοσχέδιο» που κατέθεσε στον υφυπουργό Οικονομικών η συνδικαλιστική πλειοψηφία της ΓΣΕΒΕΕ. Σε πλήρη αναντιστοιχία με τα πραγματικά συμφέροντα των ΕΒΕ που βρίσκονται στη συμμαχία και στο κοινό μέτωπο αγώνα με τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα για την ανατροπή της πολιτικής που τους βουλιάζει στη φτώχεια και στην εξαθλίωση για την «έξοδο από την κρίση» του κεφαλαίου, η πλειοψηφία της Συνομοσπονδίας επιλέγει συστηματικά το δρόμο του αποπροσανατολισμού και της υποταγής του κινήματος στην κυρίαρχη πολιτική. Η αξιοπρεπής διαβίωση των ΕΒΕ και των οικογενειών τους, το δικαίωμά τους στη δουλειά, στην ασφάλιση, στην αξιοπρεπή σύνταξη δεν περνάει μέσα από τη λογική των διαχειριστικών ή αποσπασματικών μέτρων που προτείνει η ΓΣΕΒΕΕ βάζοντας πλάτες στη συγκυβέρνηση και τα συμφέροντα που εξυπηρετεί. Αλλά μέσα από το δρόμο της αντίστασης και του αγώνα μαζί με τους εργαζόμενους, τους φτωχούς αγρότες, τη νεολαία, για μια άλλη πολιτική με επίκεντρο τα συμφέροντα του λαού, στην αποδέσμευση από την ΕΕ και στη σύγκρουση με τα μονοπώλια.