Τι ωραία που τα έλεγε χτες στο κεφαλόσκαλο της Ρηγίλλης ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ... Ασφαλώς και θα τον καμάρωνε όχι μόνο η ηγεσία της ΝΔ, αλλά και η κυβέρνηση και οι εργοδότες. Κατ' αρχήν, η «κομψή» ορολογία, οι προσεγμένες εκφράσεις, ώστε να μην πυροδοτούν την οργή των εργαζομένων και βέβαια προκαλούν τους άλλους «κοινωνικούς εταίρους». Ιδού ένα μικρό δείγμα: «Ενημερώσαμε τον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας για τα κρίσιμα ζητήματα, που αντιμετωπίζουν οι δυνάμεις της εργασίας, δεδομένων των μέτρων - σκληρών, άδικων και αντικοινωνικών - που έχουν ληφθεί» (σ.σ. άραγε από ποιον;) . Και ο Γ. Παναγόπουλος συνέχισε στο ίδιο «ύφος»: «Για εμάς, επείγοντα και πρωτεύοντα χαρακτήρα έχουν τα ζητήματα της Κοινωνικής Ασφάλισης, της υπογραφής Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και, κυρίως, της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, της προστασίας της απασχόλησης και της περιφρούρησης των ανέργων»... Πουθενά οι λέξεις κυβέρνηση, βιομήχανοι, μεγαλέμποροι, το τσάκισμα των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, ο πόλεμος κατά της εργατικής τάξης... Πουθενά η λέξη σύγκρουση, αναμέτρηση, ανατροπή. Ακριβώς γιατί δεν υπάρχει (ταξικός) εχθρός, παρά μόνο «εταίροι»... Αλλωστε, έχει βάλει πλάτη για το πέρασμα των αντεργατικών αναδιαρθρώσεων. Ετσι η μάχη που προετοιμάζεται να δώσει η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ είναι ...η προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας και στο δικαστήριο ευρωπαϊκών κοινοτήτων για την κατάργηση ουσιαστικά των αποζημιώσεων σε περίπτωση απόλυσης. Ευτυχώς οι εργαζόμενοι, καιρό τώρα, τους έχουν πάρει χαμπάρι.
Με μια «φωνή» απάντησαν κυβέρνηση, ΝΔ, τραπεζίτες, ΜΜΕ - παπαγαλάκια, στην υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας από τη «Moody's». Ολοι μαζί και εν χορώ αποδοκίμασαν την αψυχολόγητη, αδικαιολόγητη, απαράδεκτη κίνηση, το χτύπημα κάτω από τη μέση, κ.ο.κ. Ομως μέχρι εκεί. Η βαθμολόγηση της «Moody's» όπως και των άλλων δύο διεθνών οίκων αξιολόγησης, της «Standards & Poor's» και «Fitch», είναι θέσφατο, στο οποίο οι πάντες υποτάσσονται. Ακριβώς γιατί γνωρίζουν ότι είναι οι βαθμολογητές - όργανα του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου και σαν τέτοιοι όχι μόνο έχουν γίνει αποδεκτοί από τις κυβερνήσεις αλλά και από τις κεντρικές τράπεζες στην ΕΕ (ΕΚΤ), στις ΗΠΑ, κ.ο.κ. Μάλιστα, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα εξαρτά το δανεισμό των κρατών μελών από τη βαθμολογία των τριών μεγάλων «διεθνών οίκων αξιολόγησης», όπως είναι η «πολιτικά ορθή» ονομασία τους. Δεν πρέπει επίσης να διαφεύγει ότι οι εκθέσεις των «οίκων» αυτών αποτελούσαν μέχρι πρόσφατα για τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ την αδιάσειστη «απόδειξη» για την «ορθότητα» της πολιτικής που εφάρμοζαν. Αυτό δεν αλλάζει παρά τη φραστική αποδοκιμασία της τελευταίας βαθμολογίας της «Moody's». Αντίθετα, όλοι όσοι διαμαρτύρονται, συμπλέουν στη διαπίστωση ότι η καλύτερη απάντηση είναι να επιταχυνθεί η υλοποίηση των βάρβαρων αντεργατικών μέτρων προκειμένου «να δείξουμε στη "Moody's" ότι έκανε λάθος» και άρα να βελτιώσει τη βαθμολογία της την επόμενη φορά... Κανονικό θέατρο δηλαδή που ο λαός δεν πρέπει να δίνει καμία σημασία. Αντίθετα, να πεισμώνει ταξικά, αγωνιστικά ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική.