Φανταζόμαστε, πως αρκετοί ακροατές θα αναρωτιούνταν, αν βρίσκονταν σε διάλεξη για το ρόλο του ΟΗΕ ή σε παράσταση παιδικού θεάτρου, όπου παιζόταν κάποιο έργο του Χανς Κρίστιαν Αντερσεν...
Πάντως, ο κ. Μόρτιμερ, αφού έπλεξε το εγκώμιο του... κεφαλαίου με συνείδηση, δέχτηκε την εύλογη ερώτηση -και μάλιστα από διπλωμάτη!- εάν ο ΟΗΕ θα επιδιώξει τη χρηματοδότησή του από ιδιωτικές επιχειρήσεις, καθώς οι ΗΠΑ έχουν σταθερά την άποψη ότι ο Οργανισμός δεν πρέπει, σε καμία περίπτωση, να μην αυξάνει τα έξοδά του - ουσιαστικά, στραγγαλίζοντάς τον. Η διπλωματική απάντηση που επέλεξε ο Βρετανός ήταν να πει «δε διαθέτουμε τον ΟΗΕ προς πώληση». (Δεν ανακουφιστήκατε..;)
Δέχτηκε, βέβαια κι άλλες ερωτήσεις από το κοινό που παρακολούθησε τη διάλεξή του στο υπουργείο Εξωτερικών ο κ. Μόρτιμερ. Μια από αυτές ήταν κατά πόσον ο πολιτικός προϊστάμενός του κ. Κόφι Ανάν, αλλά και ο ίδιος, θεωρούν ότι με τη μονομερή ανάληψη δράσης από αυτόκλητους χωροφύλακες του πλανήτη -διάβαζε, επέμβαση του ΝΑΤΟ το 1999 στη Γιουγκοσλαβία- περιθωριοποιείται και αποδυναμώνεται το Συμβούλιο Ασφαλείας. Και πάλι, όμως, ο κ. Μόρτιμερ επέλεξε τη διπλωματική οδό: «δεν είναι η επιθυμητή ισορροπία αυτή, να παρουσιάζονται δηλαδή αυτοκλήτως φορείς όπως το ΝΑΤΟ και να επιλύουν τέτοια θέματα, και γι' αυτό αντιδράσαμε». Που λέει ο λόγος, βέβαια, διότι η «αντίδραση» των Ηνωμένων Εθνών έμοιαζε, περισσότερο έως πολύ, σαν a posteriori νομιμοποίηση της εγκληματικής εκείνης επέμβασης...
Το... καλυτερότερο, πάντως, που είπε ο πρώην συνάδελφος κ. Μόρτιμερ αφορούσε στην «παγκοσμιοποίηση», μία έννοια που εκφράζεται «με μια κακόηχη λέξη», όπως είπε. Ιδού τι είπε για όλους εκείνους, που αντιδρούν στην «παγκοσμιοποίηση»: «στην πραγματικότητα αυτό που αντιπροτείνουν είναι μία άρνηση», απεφάνθη. Ο ίδιος αυτοδιαψεύστηκε μερικά λεπτά αργότερα, παραδεχόμενος ότι στη σημερινή διαδικασία της «παγκοσμιοποίησης» τα οφέλη διανέμονται «άνισα» (πάλι καλά! Αν μιλούσε για ανισόμετρη ανάπτυξη κινδύνευε να τον περάσουν για... μαρξιστή και, τότε, ούτε ψύλλος στον κόρφο του πρώην συναδέλφου..!). Δεν υπάρχει θέμα πάντως. Θα τα λύσουν αυτά εκεί στον ΟΗΕ με τις επενδύσεις του κεφαλαίου, που - όπως είπαμε - έχει πλέον συνείδηση, και με την τεχνολογική επανάσταση που φέρνει το Ιντερνετ. Λαμπρά. Τι άλλο να πούμε; Κρίμα τα ναύλα που πλήρωσε ο συνάδελφος για να έρθει ως την Αθήνα...
Η πολιτική ένταξης της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ενωση όχι μόνο δε θα βοηθήσει την επίλυση του Κυπριακού, αλλά θα αποτελέσει έναν ακόμη μοχλό πιέσεων και εκβιασμών των «μεγάλων» σε βάρος του κυπριακού λαού. Την εκτίμηση αυτή έχουμε σημειώσει και υπογραμμίσει από την πρώτη στιγμή που τέθηκε το προαναφερόμενο θέμα. Και οι μέχρι σήμερα εξελίξεις, ιδιαίτερα η πρακτική της ΕΕ και των χωρών που «σφραγίζουν» την πολιτική της, έχουν αρκετές φορές δικαιώσει αυτή την εκτίμηση. Η τελευταία φορά ήταν με τις πρόσφατες δηλώσεις του αρμόδιου για τη διεύρυνση της Κοινότητας επιτρόπου Γκ. Φερχόϊγκεν: Δεν αποκλείεται να υπάρξουν προβλήματα στην ένταξη της Κύπρου, αν δεν έχει βρεθεί λύση στο Κυπριακό, σημείωσε ο Κοινοτικός επίτροπος, καλώντας ταυτόχρονα την Ελλάδα να μη συνδέσει την ένταξη της Κύπρου με την ένταξη άλλων χωρών.
Θα το ξαναπούμε για άλλη μια φορά: Η επίλυση του Κυπριακού δεν μπορεί να στηρίζεται, ούτε πολύ περισσότερο να εναποθέτεται, στις «καλές διαθέσεις» και τις «καλές υπηρεσίες» των όποιων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, είτε της Ευρώπης, είτε των ΗΠΑ. Η εξυπηρέτηση των δικών τους ιμπεριαλιστικών συμφερόντων έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την οποιαδήποτε δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού. Αυτή είναι η αλήθεια και είναι άξιο απορίας, που δεν την έχουν καταλάβει ακόμη οι κυβερνώντες και τα επιτελεία τους...
«Δε γνωρίζω για την υπόθεση, γιατί δεν ήμουν εκεί κι απλώς υπέγραψα το χαρτί της αναφοράς για την παραπομπή των αγροτών, που μου έδωσαν μέσα στο Αστυνομικό Τμήμα». Αυτή η κατάθεση του αστυνομικού - μάρτυρα κατηγορίας - στην προχτεσινή δίκη Καρδιτσιωτών αγροτών που διεξήχθη στο Εφετείο της Λάρισας, είναι αρκετή για ν' αποκαλυφθεί πώς, γιατί και από ποιους στήθηκε το «μεγάλο κόλπο» των μαζικών δικαστικών διώξεων σε βάρος της αγωνιζόμενης αγροτιάς. «Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον» κι έφτασε το θάρρος ενός αστυνομικού να πει την αλήθεια στο δικαστήριο, για να «τιναχτεί στον αέρα» όλο το «οικοδόμημα» τρομοκράτησης των αγροτών, που «χτίστηκε» με την αγαστή συνεργασία και συνέργεια της εκτελεστικής και της δικαστικής εξουσίας.
Η αποκάλυψη - ακριβώς επειδή έγινε από αστυνομικό μέσα στο δικαστήριο - είναι συνταρακτική. Διότι αποδεικνύεται, τώρα και «επισήμως», πως στην υπόθεση των δικαστικών διώξεων κατά των αγροτών, όλα ήταν «στημένα». Οτι οι παραπομπές χιλιάδων αγωνιστών της αγροτιάς στα «αγροτοδικεία» πολιτικής σκοπιμότητας που στήθηκαν, εν μια νυκτί, κάθ' άπασαν την ελληνική επικράτεια και τα πανομοιότυπα κατηγορητήρια, για «παρακώλυση συγκοινωνιών» κι άλλα «αδικήματα», που σχηματίστηκαν εν ριπή οφθαλμού, δε στηρίζονται σε πραγματικά, αλλά σε κατασκευασμένα στοιχεία. Βεβαίως, το αγροτικό κίνημα, το ΚΚΕ και τούτη η εφημερίδα, πολλές φορές είχαν υποστηρίξει και, εν πολλοίς, αποδείξει όσα τώρα «βγήκαν στη φόρα», αλλά έχει ιδιαίτερη σημασία η δημόσια αποκάλυψη του αστυνομικού.
Η πολιτική ποινικοποίησης των αγώνων του λαϊκού κινήματος που εφαρμόζουν - με πρόγραμμα, επιμονή και πυγμή - οι κυβερνήσεις του «εκσυγχρονισμού» είναι άκρως επικίνδυνη και οδηγεί σε «πολιτικές εκτροπές» στη χώρα μας. Χρειάζεται, λοιπόν, ν'αντιδράσει ο λαός μας, να συνενώσουν τις αγωνιστικές τους δυνάμεις όλα τα λαϊκά στρώματα σ' ένα κοινό μέτωπο πάλης για ν' αντιμετωπιστεί και να ανατραπεί αυτή η πολιτική. «Οι καιροί ου μενετοί» και χρέος του καθενός «να λάβει θέση επί των επάλξεων»...
Ουράνιο,
πλουτώνιο
δίδυμο
ίδιο κώνειο,
δίδυμο
σαν στρυχνίνη
και το 'ριξαν
τα κτήνη!
*
Ουράνιο,
πλουτώνιο,
ύπνο χαρίζει
αιώνιο,
ευθύς
σε ξεπατώνει,
κατάρα
δολοφόνοι!
*
Ουράνιο,
πλουτώνιο,
χαρμάνι
καταχθόνιο
και το 'ριξαν
οι λύκοι,
αιώνια
καταδίκη!