Οταν πρωτοανακοινώθηκε η υπαγωγή των 3.000 δημοτικών αστυνομικών στο καθεστώς της κινητικότητας, η ΚΕΔΕ «βγήκε στα κεραμίδια», προφασιζόμενη, μεταξύ άλλων, ότι υπερασπίζεται και το δικαίωμα στη δουλειά. Τώρα, εκπροσωπώντας όλους αυτούς τους δημάρχους, που πριν από λίγες μέρες έσκιζαν τάχα τα ρούχα τους υπέρ των εργαζομένων, ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ, Κ. Ασκούνης, έστειλε επιστολή στους υπουργούς Εσωτερικών και Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη, ζητώντας την άμεση έκδοση Κοινής Υπουργικής Απόφασης, που θα προβλέπει την ανάθεση στην Ελληνική Αστυνομία αρμοδιοτήτων που ασκούσε η Δημοτική Αστυνομία. Τυπικά, η μεταφορά των αρμοδιοτήτων προβλέπεται να γίνει στις 22 Σεπτέμβρη και οι δήμαρχοι «καίγονται» να αντικαταστήσουν με αστυνομικούς τους εισπρακτικούς τους μηχανισμούς, που τώρα υπολειτουργούν, αφού τέτοιος ήταν κατά βάση ο ρόλος της Δημοτικής Αστυνομίας. Για να γίνει όμως αυτό, χρειάζεται να εκδοθεί ΚΥΑ που θα προβλέπει την παράλληλη άσκηση αρμοδιοτήτων μέχρι τις 22 Σεπτέμβρη. Μάλιστα, ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ επικαλείται για την επιστολή του τα αιτήματα πολλών δημάρχων από τους 81 που είχαν Δημοτική Αστυνομία, γράφοντας, μεταξύ άλλων: «Η βίαιη απόφαση της κυβέρνησης να καταργήσει τη Δημοτική Αστυνομία έχει προκαλέσει τεράστια προβλήματα (..) Η τήρηση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, ο έλεγχος του παρεμπορίου και των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος, αποτελούν ορισμένα μόνο ενδεικτικά παραδείγματα αρμοδιοτήτων που δεν μπορούν να ασκηθούν». Με άλλα λόγια, στο όνομα τού να ρεύσει χρήμα στους δήμους (π.χ. από πρόστιμα για το παρκάρισμα), οι δήμαρχοι λένε στην κυβέρνηση να ξεμπερδεύει μια ώρα αρχύτερα με τους δημοτικούς υπαλλήλους που απασχολούνται στη Δημοτική Αστυνομία, διευκολύνοντας τα σχέδια να προχωρήσει συνολικά το μέτρο της διαθεσιμότητας - κινητικότητας, που είναι προθάλαμος για χιλιάδες απολύσεις. Ακόμα και απ' αυτήν την περίπτωση, οι εργαζόμενοι πρέπει να καταλάβουν ποιοι είναι φίλοι τους και ποιοι υπονομεύουν το δικαίωμα στη δουλειά, έχοντας πρωτοστατήσει οι ίδιοι στην ανατροπή των εργασιακών σχέσεων στους δήμους που διοικούν.
Και κάθε φορά υπάρχουν αυτοί που απαντούν «αυτά τα πράγματα δε γίνονται», «το Δημόσιο δεν μπορεί μόνο του» και πάει λέγοντας...
Κι όμως! Κάθε μέρα η ζωή έρχεται να επαυξήσει τη θέση ότι καμιά επιχειρηματική δράση δεν πρέπει να υπάρχει στο χώρο της Υγείας: Δυο μέρες πριν δημοσιεύσαμε ρεπορτάζ που κάναμε επιτόπου στο αντικαρκινικό «Μεταξά» στον Πειραιά, εντοπίζοντας το πρόβλημα που υπάρχει για 120 ασθενείς οι οποίοι υποχρεώθηκαν εξαιτίας μιας βλάβης στο γραμμικό επιταχυντή να σταματήσουν τη θεραπεία τους. Γράφαμε, επίσης ότι είναι πρόβλημα όχι μόνο η βλάβη του μηχανήματος αλλά και η εξάρτηση του δημόσιου νοσοκομείου απο τα ιδιωτικά συμφέροντα που λειτουργούν μέσα στο σύστημα Υγείας. Επώνυμα γιατροί του νοσοκομείου επαύξησαν με τις μαρτυρίες τους στη θέση ότι η μη λειτουργία ενός μηχανήματος έχει σοβαρή επίπτωση στη ζωή των ασθενών.
Χτες, είχαμε και μια απρόσμενη επιβεβαίωση. Μας πήρε τηλέφωνο ο εκπρόσωπος της εταιρείας ΕΛΕΚΤΑ να διαμαρτυρηθεί γιατί κατά τη γνώμη του με το ρεπορτάζ εντοπίσαμε μεν τη βλάβη του μηχανήματος, αλλά όχι τις ευθύνες της διοίκησης του νοσοκομείου. Κατά τον εκπρόσωπο της ιδιωτικής εταιρείας η ευθύνη βαρύνει τη διοίκηση του νοσοκομείου γιατί δεν έχει υπογράψει με την ιδιωτική εταιρεία συμβόλαιο συντήρησης του μηχανήματος. Από τη σκοπιά του ο καπιταλιστής που λειτουργεί μέσα στο δημόσιο σύστημα για τα κέρδη του, δίκιο έχει. Γιατί να βγάζει πέντε μόνο από την πώληση του μηχανήματος κι όχι 35 από τη συντήρησή του; Το διά ταύτα, όμως, της συζήτησης που είχαμε μαζί του είναι ότι πράγματι μέχρι την επόμενη Τετάρτη οι ασθενείς θα είναι στον αέρα... Το κύριο ζήτημα στην υπόθεση είναι η εξάρτηση ενός δημόσιου νοσοκομείου από μία ιδιωτική εταιρεία. Το κύριο ζήτημα είναι ότι οι ασθενείς και μάλιστα ασθενείς με κατεπείγουσες ανάγκες θεραπείας, πρέπει να περιμένουν πότε και πώς θα λυθούν οι οικονομικές διαφορές ανάμεσα σ' ένα δημόσιο νοσοκομείο και μια ιδιωτική εταιρεία για να αρχίσουν ή να συνεχίσουν τη θεραπεία τους. Το κύριο, δηλαδή, είναι ότι όσο η δημόσια Υγεία θα εξαρτάται απο τα όποια επιχειρηματικά συμφέροντα χαμένος θα 'ναι ο άρρωστος. Η λύση, επιμένουμε, είναι να βγει εκτός συστήματος Υγείας κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα. Τις λεπτομέρειες του πώς θα γίνει αυτό μπορούμε να τις συζητήσουμε. Το σίγουρο είναι πως δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται οι άρρωστοι για να έχει κέρδος αυτή ή κάποια άλλη εταιρεία.