Βέβαια, αυτά ο υπουργός τα είπε στο ΚΕΑΤ, όπου συμβαίνει ό,τι πανελλαδικά στο χώρο της ειδικής αγωγής και της πρόνοιας. Εξακολουθεί η ίδια πολιτική της υποχρηματοδότησης, των ιδιωτικοποιήσεων, της δημιουργίας Αστικών Εταιριών, της συνεχούς μείωσης του προσωπικού, των απαράδεκτων συνθηκών εργασίας, της υποβάθμισης της εκπαίδευσης. Οταν 185.000 παιδιά με ειδικές ανάγκες είναι εκτός εκπαίδευσης, η ανεργία στους ικανούς προς εργασία ανάπηρους φτάνει το 85%, όταν το 77,5% των αναπήρων ζει κάτω από το όριο της φτώχειας ή της απόλυτης φτώχειας.
Και σε τέτοιες περιπτώσεις η πολιτικάντικη «φλυαρία» με φόντο τα άτομα με αναπηρίες καταντάει πραγματική... απανθρωπία!
Τα παχιά λόγια της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Ανάπτυξης περί...«αμείλικτης στάσης» απέναντι στους κερδοσκόπους, διαψεύστηκαν περίτρανα για άλλη μια φορά. Μετά από επώνυμη καταγγελία καταναλωτή προς τη Γενική Γραμματεία για διάθεση ελαττωματικού αυτοκινήτου από τη FORD, η Γραμματεία επέβαλε στην αντιπροσωπεία της γνωστής πολυεθνικής το... εξοντωτικό (!) πρόστιμο της τάξης των 15.000 ευρώ!
Με το ποσό αυτό φαίνεται ότι οι...«αμείλικτοι» προϊστάμενοι της Γενικής Γραμματείας αντιστάθμισαν το γεγονός ότι, όπως σημειωνόταν στην έκθεση του εμπειρογνώμονα, υπήρξε πιθανή «εγκληματική αμέλεια του συναρμολογητή ο οποίος απέκρυψε το συμβάν».
Οσο για τον πελάτη της εταιρίας - εδώ βρίσκεται το ζουμί της ιστορίας - εξακολουθεί να ταλαιπωρείται με ένα άχρηστο, καθότι επικίνδυνο, αλλά ακριβοπληρωμένο αυτοκίνητο, και τρέχει στα δικαστήρια μπας και καταφέρει να κερδίσει την αντικατάστασή του. «Αμείλικτη» κοροϊδία...
Οι γιατροί και οι νοσηλευτές των νοσοκομείων Παίδων διαθέτουν 80% του χρόνου τους παρέχοντας υπηρεσίες Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ) σε παιδιά, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη που έγινε σε δημόσια νοσοκομεία, ανακοίνωσε χτες η Ελληνική Παιδιατρική Εταιρία ενόψει του 44ου Πανελλήνιου Συνεδρίου που θα γίνει στις 9-12 Ιούνη 2006.
Δε φτάνει δηλαδή που η έλλειψη ΠΦΥ οδηγεί τα άρρωστα παιδιά μαζί με τους γονείς τους στην ταλαιπωρία με τις ουρές στα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων, αλλά αναγκάζει και τους ίδιους τους επιστήμονες σε ανάλωση «αλλότριων» δραστηριοτήτων. Δηλαδή να προσφέρουν αυτά που θα έπρεπε να παρέχονται στις γειτονιές απ' τα Κέντρα Υγείας Αστικού Τύπου. Αλλά τα Κέντρα Υγείας Αστικού Τύπου - μαζί με τους οικογενειακούς γιατρούς - έμειναν όνειρο απατηλό ή κάποια από αυτά μετρημένα στα δάχτυλα εντάσσονται στα Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης και πάνε από χρόνο σε χρόνο και το πολύ εγκαινιάζονται χωρίς προσωπικό... Ομως η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν επενδύει για τις λαϊκές ανάγκες, αλλά για τις επιχειρηματικές προσδοκίες. Και εκεί δίνει μπόλικο χρήμα για επενδύσεις, καταρτίσεις κι ό,τι αποφέρει κέρδη...
Ιδού και μια άλλη διάσταση της έλλειψης της ΠΦΥ στη χώρα μας, όπως προκύπτει από ανακοινώσεις της Ελληνικής Παιδιατρικής Εταιρείας: «Εννέα στις δέκα μητέρες χορηγούν ένα ή περισσότερα φάρμακα στα παιδιά τους, χωρίς να συμβουλευτούν γιατρό! Τα φάρμακα που δίδονται συχνότερα στα παιδιά είναι τα αντιπυρετικά, τα παυσίπονα, τα αντιβηχικά, τα βρογχοδιασταλτικά και τα αντιδιαρροϊκά. Αντιβιοτικά χορηγούν, χωρίς συνταγή γιατρού, 2 στους δέκα γονείς. Κατ' αυτόν τον τρόπο χορηγούνται ακόμη και κορτικοειδή σε ποσοστό 15%».
Οι γονείς θα αυτοδιορίζονταν ποτέ γιατροί αν είχαν δίπλα τους και δωρεάν τον γιατρό-σύμβουλο; Ασφαλώς όχι γιατί δε θα ήθελαν ποτέ τα παιδιά τους ως πειραματόζωα. Ενώ τώρα για να χρησιμοποιήσουν τη συμβουλή του γιατρού ή θα πάνε στο νοσοκομείο ή θα πληρώσουν στους ιδιώτες. Κι όπως έδειξε πρόσφατα η έρευνα των ΕΣΥΕ, κάθε μήνα το λαϊκό νοικοκυριό πληρώνει 128,17 ευρώ το μήνα για δαπάνες Υγείας ή πληρώνει απ' την τσέπη του το 47% των συνολικών δαπανών Υγείας. Κι είναι βαρύ ένα τέτοιο χαράτσι, που θα έπρεπε να αποτελεί δωρεάν υποχρέωση του κράτους.