Πρόκειται για τα δύο διατηρητέα κτίρια που κατά το υπουργείο Πολιτισμού «εμποδίζουν» τη θέαση της Ακρόπολης από το νέο μουσείο - ουσιαστικά του εστιατορίου του - γεγονός που έχει ξεσηκώσει πλήθος αντιδράσεων αφού αυτό σημαίνει την κατεδάφισή τους. Η «ιδέα» της μεταφοράς των προσόψεων που ανακοίνωσε πρόσφατα ο υπουργός Πολιτισμού, Αντ. Σαμαράς, κάθε άλλο παρά νέα είναι και σίγουρα δεν αφορά μόνο στα συγκεκριμένα κτίρια, αφού «νομιμοποιεί» μια άκρως επικίνδυνη τακτική του κεφαλαίου. Σύμφωνα με τον υπουργό, το ΥΠΠΟ «μελετά το ιδιοκτησιακό καθεστώς δυο ακινήτων, που βρίσκονται στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου σε πολύ κοντινή θέση από τα υπάρχοντα αυτά κτήρια και διερευνά τις διαδικασίες για ανταλλαγή τους χωρίς να θιγούν οι διατηρητέες όψεις. Σχετικές επιστολές έχω ήδη στείλει στους ιδιοκτήτες (...) Μπορεί να γίνει αυτή η χρήσιμη ανταλλαγή και να λυθεί ένα πρόβλημα το οποίο απασχολεί όλο τον κόσμο, Συμβούλιο Επικρατείας κλπ., άνετα, εφόσον και οι δυο πλευρές δεχθούν κάτι τέτοιο (...) Ετσι και θα διατηρηθεί η αξία - η πράγματι σημαντική - των κτηρίων αυτών και θα υπάρχει η δυνατότητα να ανοίξει από το Μουσείο η θέα της Ακρόπολης προς το Θέατρο του Διονύσου».
Ωστόσο, εδώ και χρόνια οι αρχιτέκτονες παλεύουν ενάντια στο ...«εφεύρημα» της διατήρησης μόνο του κελύφους των διατηρητέων κτιρίων και της καταστροφής του εσωτερικού τους προς όφελος νέων, εμπορευματικών, χρήσεων. Σε αυτό το «σπορ» επιδίδονται κυρίως οι τράπεζες και όχι μόνο. Ανάλογες καταστροφές έχουν υποστεί τα «Ξενία» αλλά και άλλα κτίρια. Το 2004 η Σχολή Αρχιτεκτόνων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου είχε πραγματοποιήσει ειδική ημερίδα αποκλειστικά με αυτό το θέμα, ενώ τον Οκτώβρη του ίδιου χρόνου πραγματοποιήθηκε στο ΥΠΠΟ διεθνής επιστημονική συνάντηση για τη δομική αποκατάσταση της Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς. Εκεί παρουσιάστηκε η Διεθνής Χάρτα του ICOMOS (Διεθνές Συμβούλιο Μνημείων) για την «Ανάλυση, Συντήρηση και Δομική Αποκατάσταση της Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς και του Κειμένου των Οδηγιών», που επικύρωσε η Γενική Συνέλευση του ICOMOS στη Ζιμπάμπουε το 2003.
Στη Χάρτα σημειωνόταν, αναφορικά με την κατάσταση ενός διατηρητέου κτιρίου μόνο με τη διατήρηση της πρόσοψης και την κατεδάφιση του εσωτερικού: «Η αξία της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς δεν καθορίζεται μόνο από την εξωτερική της εμφάνιση, αλλά και από την ακεραιότητα όλων των στοιχείων της, ως μοναδικό προϊόν της εξειδικευμένης οικοδομικής τεχνολογίας της εποχής της. Ειδικότερα, η αφαίρεση της εσωτερικής δομής ενός κτιρίου και η διατήρηση μόνο των όψεων δεν ανταποκρίνεται στα κριτήρια της δομικής συντήρησης. Οταν προτείνεται οποιαδήποτε αλλαγή στη χρήση ή λειτουργία ενός μνημείου, πρέπει να λαμβάνονται προσεκτικά υπόψη όλες οι απαιτήσεις τόσο της θεωρίας της συντήρησης όσο και των συνθηκών ασφαλείας. Η δομική αποκατάσταση ενός μνημείου της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς δεν είναι αυτοσκοπός αλλά μέσο προς τον τελικό σκοπό, που είναι η προστασία του κτιρίου ως συνόλου».
Βασισμένη σε αποσπάσματα από χαμένες τραγωδίες του Ευριπίδη είναι η παράσταση «Ευριπίδου σπαράγματα», που θα παρουσιάσει το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου στα πλαίσια του Ελληνικού Φεστιβάλ, στη Μικρή Επίδαυρο στις 3, 4/7. Ως γνωστόν, σώζονται ακέραια 19 δράματα του μεγάλου τραγικού, αλλά και αρκετά σπαράγματα (αποσπάσματα) από πολλές τραγωδίες του, που δε διασώθηκαν ολόκληρες. Αποφθέγματα, διδάγματα, μέρη διαλόγων, μονολόγων, χορικά, υλικό πλουσιότατο, άκρως ενδιαφέρον, που προσφέρει ερεθίσματα, νύξεις γοητευτικές, παρά τον μη ξεκάθαρο ειρμό τους.
Σώζονται εκτεταμένα μέρη από τα έργα: «Υψιπύλη», «Κρήτες», «Ανδρομέδα», «Φαέθων». Υπάρχουν, όμως, και ενδιαφέροντα σπαράγματα από τις τραγωδίες «Τήλεφος», «Οιδίπους» (παραλλαγή του γνωστού μύθου),«Βελλεροφόντης», «Μελανίππη», κ.ά.
Η σκηνοθεσία επιχειρεί μια σύνθεση των σπαραγμάτων, χωρίς «λογικό» σύνδεσμο μεταξύ τους, βασισμένη στον αποσπασματικό τους χαρακτήρα, τονίζοντας έτσι την απώλεια των τραγωδιών και των μύθων τους. Η μουσική θα συνδέει τις διάφορες ατμόσφαιρες, δημιουργώντας έναν καμβά βασισμένο στον αποσπασματικό χαρακτήρα των κειμένων. Η σύνθεση των κειμένων θα γίνει με τη συνεργασία του φιλολόγου Γιάννη Λιγνάδη, που έχει ασχοληθεί με τον Ευριπίδη και μετέφρασε όλα τα σπαράγματα από τα χαμένα δράματά του.
Η σκηνοθεσία είναι του Βασίλη Νικολαΐδη, ο σκηνικός χώρος και τα κοστούμια του Γιάννη Μετζικώφ, η μουσική του Πέτρου Ταμπούρη, οι χορογραφίες της Ερσης Πήττα, οι φωτισμοί της Ελευθερίας Ντεκώ.
Παίζουν: Λουκία Πιστιόλα, Γιάννης Κρανάς, Αννα Κουτσαφτίκη, Αλεξάνδρα Παντελάκη, Θανάσης Κουρλαμπάς, Λευτέρης Ζαμπετάκης, Μαρία Παρασύρη, Αναστασία Κατσιναβάκη, Παναγιώτης Λάρκου, Βαγγέλης Ψωμάς, Ζαχαρούλα Κλειματσάκη, Βασιλική Κυπραίου.
Τα «Βήματα» συνεχίζοντας την προώθηση και την προβολή του ελληνικού θεατρικού έργου θα περιοδεύσουν σε πολλές πόλεις της χώρας, σε συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Θα εμφανιστούν στο Φεστιβάλ «Πέτρας» του Δήμου Πετρούπολης, στις Γιορτές Ανοιχτού Θεάτρου της Θεσσαλονίκης, στο Δήμο Ραφήνας, στην Τρίπολη , στο Φεστιβάλ Οίτης, στις πολιτιστικές εκδηλώσεις της Νομαρχίας Πειραιά και του Δήμου Αθηναίων και σε άλλα μέρη. Μουσική: Δημήτρης Λέκκας. Σκηνικά κοστούμια: Κώστας Βελινόπουλος. Παίζουν αλφαβητικά: Ελένη Γερασιμίδου (Φλουρού), Προκόπης Γιαννείος (Επαρχος - Μητροφάνης), Παναγιώτης Κατσιγιάννης (Πρωτοδίκης), Μάρα Μπαρόλα (Ζηνοβία), Αντώνης Ξένος (Πλατέας), Αγγελίκη Ξένου (Ευλαλία).
«Ο ναός» |
Η ιδιαίτερη έκφραση στη ζωγραφική διαπραγμάτευση του γυναικείου γυμνού, όσο και του χώρου όπου συντελούνται τα ζωγραφικά δρώμενα, αποτελεί τη συνεισφορά του στη μοντέρνα τέχνη. Ο Π. Ντελβό αναζήτησε τον εικονοποιητικό του βηματισμό στους συμβολικούς κώδικες του Τζ. Ενσορ, τη μυστηριώδη μεταφυσική ένταση του Τζόρτζιο ντε Κίρικο και την εικονογραφική ποιητική του Ρενέ Μαγκρίτ και παρά το γεγονός ότι ο ίδιος δεν αποδέχθηκε ποτέ πλήρη ιδεολογική ταύτιση με το σουρεαλισμό, θεωρείται «μέρος» του μεγάλου αυτού κινήματος. Η φετινή παρουσίαση, επικεντρώνεται, κυρίως, στις αναφορές και σχέσεις του καλλιτέχνη με την Ελλάδα μέσα από το μύθο, την ανεξάντλητη ελληνική θεματολογία, από όπου συστηματικά άντλησε στοιχεία για να διαπλέξει τη δική του προσωπική μυθολογία. Την έκθεση συνοδεύει καλαίσθητη έκδοση (τετράγλωσση), με εμπεριστατωμένα ιστορικά κείμενα, λήμματα, βιβλιογραφικά και εργογραφικά σημειώματα, καθώς και ένα πλήρες βιογραφικό του τιμώμενου καλλιτέχνη. Περιλαμβάνει κείμενα των διευθυντών των δύο μουσείων, Μισέλ Ντρακέ και Κυριάκου Κουτσομάλλη, των Τάκη Θεοδωρόπουλου, Ζαν Κλερ, Σοφί Μπας κ.ά.
Για έβδομη συνεχόμενη χρονιά, πραγματοποιείται στην Κέα η «Γιορτή παραμυθιών». Από 4-12/7, τα «Παραμύθια αγάπης και έρωτα», όπως είναι φέτος το θέμα, θα παρουσιαστούν σε διάφορα μέρη του νησιού. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει κυρίως αφηγήσεις παραμυθιών (στα ελληνικά και αγγλικά), μουσικά και εικαστικά δρώμενα, εκθέσεις ζωγραφικής, κουκλοθέατρο, θέατρο σκιών, εργαστήρια για παιδιά και ενήλικες. Για πρώτη φορά φέτος προγραμματίστηκε ξεχωριστή εκδήλωση πολλαπλών αφηγήσεων και μουσικών δρώμενων στην παραλία της αρχαίας πόλης Καρθαίας, αφού προηγηθεί πεζοπορία στα αρχαία μονοπάτια. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει περισσότερες από 25 εκδηλώσεις. Είσοδος ελεύθερη.