Associated Press |
Από τους πρώτους κυανόκρανους που κατέφθασαν στο Λίβανο, για να αναλάβουν «έργο»... |
Η κυβέρνηση της ΝΔ κερδίζοντας... επάξια τον τίτλο του «πρόθυμου συμμάχου» και αποδεικνύοντας περίτρανα ότι είναι δεμένη στο άρμα των Αμερικανών και Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών, φρόντισε από την πρώτη στιγμή να εντάξει την Ελλάδα στις 20 χώρες που έχουν δηλώσει ετοιμότητα να προσφέρουν δυνάμεις και περιμένει το «πράσινο φως» από τον ΟΗΕ για να προχωρήσει στην αποστολή στρατιωτικής δύναμης.
Οι κυβερνητικές προθέσεις, παρουσιάστηκαν και επίσημα την προηγούμενη Τετάρτη. Συγκεκριμένα, σε ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών επισημαίνεται: «Στο πλαίσιο των σχετικών συζητήσεων που διεξάγονται τόσο στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών όσο και στην Ευρωπαϊκή Ενωση, η Ελλάδα εξετάζει τις δυνατότητες συμβολής της στην υποστήριξη και ενίσχυση της ειρηνευτικής αποστολής των Ηνωμένων Εθνών στο Λίβανο». Σε πλήρη σύμπνοια με την κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ, το οποίο, διά στόματος του υπεύθυνου Εξωτερικής Πολιτικής, Ασφάλειας και Αμυνας του Πολιτικού Συμβουλίου του, Χρ. Παπουτσή, δεν εξέφρασε την παραμικρή διαφωνία για την ανάπτυξη στρατού κατοχής, υποστηρίζοντας ότι πρέπει να υπάρξει μόνο «η αποσαφήνιση των όρων, του ρόλου και της αποστολής της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ»...
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, η Ελλάδα θα συμμετάσχει στην «ειρηνευτική» δύναμη με δύο πολεμικά πλοία και 15 αξιωματικούς για το κοινό στρατιωτικό επιτελείο. Εκτός από την αποστολή πλοίων, τα οποία θα πραγματοποιήσουν μεταφορές και νηοψίες στη θαλάσσια περιοχή του Λιβάνου, κυβερνητικοί κύκλοι άφηναν ανοιχτό το ενδεχόμενο μελλοντικής αποστολής και ενός ενισχυμένου λόχου Μηχανικού ή Υγειονομικού. Η συγκεκριμένη αποστολή όταν πραγματοποιηθεί θα έρθει να προστεθεί στις υπάρχουσες «ειρηνευτικές αποστολές» που στα πλαίσια του ΝΑΤΟ συμμετέχει η Ελλάδα και κοστίζουν στον ελληνικό λαό περίπου 250 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο!
Παράλληλα, η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει εκδηλώσει μόνο την πρόθεσή της να συμμετέχει με στρατιωτικές δυνάμεις στην «ειρηνευτική» δύναμη, αλλά είναι πρόθυμη ακόμα και να συντονίσει τις επιχειρήσεις μεταφοράς του πολυεθνικού εκστρατευτικού σώματος στο Λίβανο. Μόλις την προηγούμενη Παρασκευή ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, ναύαρχος Π. Χηνοφώτης, βρέθηκε στο στρατηγείο του ΝΑΤΟ στη Νάπολη, προκείμενου να καθορίσει το ρόλο του στρατού της χώρας στη δύναμη κατοχής και συγχρόνως να θέσει το θέμα του «Πολυεθνικού Συντονιστικού Κέντρου Στρατηγικών Θαλάσσιων Μεταφορών», που έχει έδρα την Αθήνα. Ενα κέντρο που σε «αγαστή» συνεργασία με τη ναυτική βάση της Σούδας θα παίξουν το ρόλο του συντονισμού και της προώθησης των δυνάμεων κατοχής στην περιοχή του Νότιου Λιβάνου.
Αδιαφορώντας πλήρως για τα αντιπολεμικά αισθήματα του ελληνικού λαού, η κυβέρνηση Καραμανλή, με την πλήρη στήριξη και του ΠΑΣΟΚ, θεωρεί απαραίτητο ότι πρέπει να εμφανίζεται «έτοιμη να προσφέρει» και επιχειρεί να εμφανίσει σαν... αναγκαία την παρουσία της χώρας στις εξελίξεις στην περιοχή μετά την ισραηλινή επιδρομή. Η κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ, από την πρώτη μέρα της έναρξης του πολέμου ενσωματώθηκαν πλήρως με την πολιτική των ΗΠΑ για μια «νέα Μέση Ανατολή». Κράτησαν ίσες αποστάσεις απέναντι στο θύτη και το θύμα, απέφυγαν να καταδικάσουν την ισραηλινή εισβολή και σήμερα ταυτίζονται πλήρως με την πολιτική απόφαση να πάρει μέρος η Ελλάδα σε μια στρατιωτική δύναμη, η οποία, θα αναλάβει να φέρει σε πέρας το έργο που ξεκίνησαν οι ισραηλινές δυνάμεις κατοχής, που δεν είναι άλλο από το χτύπημα της ένοπλης αντίστασης του λιβανικού και παλαιστινιακού λαού.
Οι εκπρόσωποι του δικομματισμού, επιχειρώντας να παραπλανήσουν τον ελληνικό λαό, υποστηρίζουν ότι η ενεργητική συμμετοχή της χώρας θα συμβάλει στην ειρήνευση της περιοχής. Γνωρίζουν αλλά δεν ομολογούν ότι η συμμετοχή της χώρας στην πολυεθνική δύναμη μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα ανάμεσα στις σχέσεις της Ελλάδας με τα αραβικά κράτη, αφού θα λειτουργήσει σαν στρατός κατοχής στην περιοχή. Γνωρίζουν αλλά εμπλέκονται, με στόχο να εξυπηρετήσουν τα νεοταξικά συμφέροντα και συγχρόνως να εξασφαλίσουν στην ντόπια πλουτοκρατία μερίδιο από τα κέρδη που επιδιώκουν να έχουν οι ιμπεριαλιστές από την παρουσία τους στην περιοχή.
Ανοιχτή την πόρτα για τη συμμετοχή της χώρας στην «ειρηνευτική» δύναμη αφήνει και ο ΣΥΝ. Την προηγούμενη Πέμπτη ο γραμματέας της ΚΠΕ του ΣΥΝ, Ν. Χουντής, παρουσιάζοντας τη θέση του κόμματός του για την ενδεχόμενη συμμετοχή της Ελλάδας στη δύναμη του ΟΗΕ στο Λίβανο, υποστήριξε πως ο ΣΥΝ δηλώνει «ότι δεν πρέπει να υπάρξει καμία ελληνική συμμετοχή στις σχεδιαζόμενες στρατιωτικές αποστολές του ΟΗΕ στο Λίβανο», αλλά την ίδια στιγμή, φρόντισε να επισημάνει ότι «δεν παραβλέπουμε ότι ο ΟΗΕ θα μπορούσε με ειρηνευτικές δυνάμεις να συμβάλει στην εκτόνωση της κρίσης και την εμπέδωση κλίματος ειρήνης, καθώς μάλιστα η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας έχει γίνει δεκτή από τα εμπλεκόμενα μέρη, η χώρα μας, ως μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας, οφείλει να πάρει και επιπλέον πρωτοβουλίες»... Επί της ουσίας δηλαδή, τόνισε ότι, πέραν της συμμετοχής της Ελλάδας στην «ειρηνευτική» αποστολή, η χώρα μας πρέπει να πάρει και άλλες πρωτοβουλίες...
Απέναντι στους πολιτικούς εκφραστές των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών τάχτηκε από την πρώτη στιγμή το ΚΚΕ τονίζοντας ότι δεν πρέπει να υπάρξει καμιά εμπλοκή και με οποιοδήποτε τρόπο ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων της χώρας στην «ειρηνευτική» δύναμη στο Λίβανο. Την προηγούμενη Παρασκευή ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ, Ορ. Κολοζώφ, επικεφαλής αντιπροσωπείας του Κόμματος συναντήθηκε με τον υπουργό Εθνικής Αμυνας, Β. Μεϊμαράκη, στον οποίο εξέθεσε τις θέσεις του ΚΚΕ.
Είχε προηγηθεί ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΚΚΕ στην οποία μεταξύ άλλων το Κόμμα τόνιζε ότι «η Ελλάδα με κανέναν τρόπο και μορφή δεν πρέπει ούτε να συμμετέχει ούτε να παρέχει κανενός είδους υπηρεσίες στη στρατιωτική δύναμη που θα σταλεί στο Λίβανο με την ταμπέλα του ΟΗΕ», υπογραμμίζοντας ότι «αυτή δεν είναι δύναμη ειρηνευτική, αλλά δύναμη κατοχής και προώθησης επιθετικών σχεδίων».
Στην ανακοίνωση τονιζόταν ότι «η επιδίωξη των ΗΠΑ και της ΕΕ είναι ο αφοπλισμός και η εξάλειψη της ένοπλης λαϊκής αντίστασης στο Λίβανο», επισημαίνοντας ότι «κανείς δεν πρέπει να ξεχνάει πως ΗΠΑ και ΕΕ έχουν σταθερά στο στόχαστρό τους τη Συρία και το Ιράν». Και καλούσε τον ελληνικό λαό «να κλιμακώσει την πάλη του για την απεμπλοκή της Ελλάδας από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και να σταθεί αλληλέγγυος σε όλους τους λαούς της περιοχής που αγωνίζονται για το δίκιο τους».
Associated Press |
«Αμερικανοί, αυτή είναι η δημοκρατία σας» γράφει το πανό της «Χεζμπολάχ» στα ερείπια... |
Οι δυνάμεις του Ισραηλινού πρωθυπουργού Εχούντ Ολμέρτ βγήκαν σημαντικά (όχι ίσως και ανεπανόρθωτα...) λαβωμένες από τον πόλεμο, που οι ίδιες ξεκίνησαν και που είχαν (σύμφωνα με τις πρόσφατες αποκαλύψεις του Αμερικανού δημοσιογράφου Σέιμουρ Χερς στο περιοδικό «Νιου Γιόρκερ») σχεδιάσει και συμφωνήσει με την κυβέρνηση του Τζ. Ου. Μπους πριν μία 3ετία... Οι έντονες επικρίσεις που δέχεται σήμερα το πολιτικό και στρατιωτικό κατεστημένο του Τελ Αβίβ από μεγάλη μερίδα του ισραηλινού λαού και του Τύπου (για κορυφαία στρατηγικά σφάλματα, ανικανότητα και υποτίμηση του εχθρού) δεν αποκλείεται - σύμφωνα με αναλυτές - να οδηγήσουν σε μία σειρά αλλαγών στην κορυφή της πολιτικο-στρατιωτικής πυραμίδας. Ωστόσο, οι αλλαγές αυτές (π.χ. μεσοπρόθεσμη κατάρρευση της κυβέρνησης Ολμέρτ) δεν αναμένεται να είναι σε προοδευτική κατεύθυνση, ελλείψει μαζικού και μαχητικού αντιιμπεριαλιστικού κινήματος και, αντίστοιχα, πολιτικών παραγόντων που θα μπορούσαν να κεφαλαιοποιήσουν την οργή για τις ολέθριες επιπτώσεις της μακρόχρονης ιμπεριαλιστικής πολιτικής.
Ομως, στο στρατόπεδο των ηττημένων δε φιγουράρει μόνον η κυβέρνηση Ολμέρτ, αλλά και εκείνη του Τζ. Ου. Μπους, που είχε ταυτίσει την πολιτική της με τους στόχους του Τελ Αβίβ: Δηλαδή, καταστροφή των ένοπλων δυνάμεων και του πολιτικού γοήτρου της «Χεζμπολάχ», εν τέλει συντριβή της οργάνωσης, ώστε να «προστατευτεί» μελλοντικά το Βόρειο Ισραήλ από σχεδιαζόμενες ιμπεριαλιστικές επιχειρήσεις στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής (π.χ. σε Ιράν, Συρία). Είναι γεγονός πως το πολιτικο-στρατιωτικό κατεστημένο των ΗΠΑ, στήριξε αυτόν τον πόλεμο και στρατιωτικά και διπλωματικά, εμποδίζοντας (με την έμμεση βοήθεια και της ΕΕ) την έκδοση ξεκάθαρων αποφάσεων από τα Ηνωμένα Εθνη για τον τερματισμό του πολέμου. Αρκετοί αναλυτές σημειώνουν πως διαψεύστηκαν, έτσι, στην πράξη οι προβλέψεις της Κοντολίζα Ράις περί «ωδίνων που θα οδηγήσουν στη γέννηση μίας νέας Μέσης Ανατολής» σύμφωνα, βεβαίως, με τις προσδοκίες και τα σχέδια των ιμπεριαλιστών, που - παρά την έκβαση του πολέμου - δεν πρόκειται να τα εγκαταλείψουν...
Οι νικητές αυτής της σύρραξης, από ηθική και στρατιωτική πλευρά, είναι προφανώς οι δυνάμεις της λιβανικής αντίστασης απέναντι στην ισχυρή ισραηλινή πολεμική μηχανή. Οι δυνάμεις της «Χεζμπολάχ» βγαίνουν αναντίρρητα ισχυρότερες. Οχι μόνον γιατί η οργάνωση δεν «εξαλείφτηκε», όπως επιθυμούσε το Τελ Αβίβ, αλλά επειδή ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τις δυνάμεις της κερδίζοντας την εκτίμηση πολιτικών και θρησκευτικών, ως πρότινος «αντιπάλων», σ' όλη τη χώρα. Η «Χεζμπολάχ» δεν αύξησε μόνο στρατιωτικά το γόητρό της. Οι διαβεβαιώσεις του αρχηγού της, Χασάν Νασράλα, πως η οργάνωση θα χρηματοδοτήσει την οικοδόμηση 15.000 κατεστραμμένων κατοικιών, αυξάνουν την απήχησή της σε μεγαλύτερο κομμάτι του λιβανέζικου λαού. Στην πράξη, οι δυνάμεις της «Χεζμπολάχ» έχουν ήδη αρχίσει το έργο ανοικοδόμησης της χώρας, ενώ η κυβέρνηση Σινιόρα μένει, το ίδιο διάστημα, άπραγη αναμένοντας την προγραμματισμένη για τις 28 Αυγούστου διεθνή διάσκεψη δωρητών του ΟΗΕ στη Στοκχόλμη...
Επιπλέον, θα πρέπει να σημειώσει κανείς πως η «Χεζμπολάχ» δεν αναδεικνύεται ενισχυμένη μόνον στο Λίβανο, αλλά και σε πολλές αραβικές χώρες. Με δεδομένη τη φιλοδυτική ηγεσία αρκετών αραβικών χωρών (Αίγυπτος, Ιορδανία, Σαουδική Αραβία κ.ά.) και την υποταγή τους στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους σε Ιράκ και παλαιστινιακά εδάφη, ο αγώνας της «Χεζμπολάχ» προβάλλει, σε πολλούς από τους λαούς της περιοχής, σαν το πρώτο καλό παράδειγμα αποτελεσματικής αντίστασης στους ισραηλινούς εισβολείς μετά από χρόνια...
Παράλληλα, η απόφαση 1701 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, μολονότι άδικη (κυρίως επειδή ρίχνει την ευθύνη του πολέμου στη «Χεζμπολάχ» αφήνοντας ατιμώρητα τα εγκλήματα του Ισραήλ) δεν προβλέπεται - τουλάχιστον άμεσα - να οδηγήσει - σύμφωνα με τις τώρα ενδείξεις - σε επίτευξη των άμεσων ιμπεριαλιστικών στόχων.
Η έκβαση στα πεδία μαχών εμποδίζει, για παράδειγμα, ρεαλιστικά τον αφοπλισμό της «Χεζμπολάχ» (που αναφέρεται στο ψήφισμα). Και αυτό δεν μπορεί να γίνει από το στρατό του Λιβάνου που άρχισε από την Πέμπτη να αναπτύσσεται στο νότιο τμήμα της χώρας. Μεταξύ άλλων, γιατί ακόμη και στη σχετική απόφαση της κυβέρνησης Σινιόρα δε συμπεριλαμβάνεται ο βίαιος αφοπλισμός της οργάνωσης... Αλλά και επειδή οι εύθραυστοι πολιτικοί συσχετισμοί στο Λίβανο δεν επιτρέπουν την εκπλήρωση της συγκεκριμένης απαίτησης. Αλλωστε, η προσπάθεια βίαιου αφοπλισμού της «Χεζμπολάχ» θα πυροδοτούσε επί της ουσίας ανάφλεξη του εμφύλιου, πράγμα που για την ώρα δε φαίνονται διατεθειμένες να συνυπογράψουν ούτε οι ανοιχτά φιλοαμερικανικές (και ως πρότινος φιλοϊσραηλινές...) πολιτικές δυνάμεις του Λιβάνου. Οσο για το πώς θα αντιδράσουν οι αντάρτες της «Χεζμπολάχ»; Σύμφωνα με δηλώσεις στελεχών της οργάνωσης, θα αποφευχθεί ο ορατός οπλισμός των μελών της στο Νότιο Λίβανο «όπως άλλωστε γινόταν και στο παρελθόν»...
Από την άλλη, ούτε η υπό συγκρότηση διευρυμένη αποστολή κυανοκράνων του ΟΗΕ (UNIFIL - που κατά το ψήφισμα 1701 θα φθάσει τις 13.000 στρατιώτες) προτίθεται να μπει στη λογική αφοπλισμού ανταρτών της «Χεζμπολάχ». Ακόμη και η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Κοντολίζα Ράις, μιλώντας στην εφημερίδα «USA Today» απέρριψε ένα τέτοιο ενδεχόμενο λέγοντας πως ελπίζει μόνον σε μία «εκούσια παράδοση» όπλων (πράγμα απίθανο...). Από την άλλη, η ίδια πρόσθεσε πως οι κυανόκρανοι «θα πρέπει να επιβάλλουν» εμπάργκο όπλων, που για πρώτη φορά επιτάσσεται με το ψήφισμα 1701 του ΣΑ του ΟΗΕ.
Ενδεικτική της ρευστής κατάστασης που επικρατεί γενικότερα είναι και η διστακτικότητα δεκάδων χωρών - μελών του ΟΗΕ να συνεισφέρουν στρατιώτες στην αποστολή της UNIFIL. Χαρακτηριστικοί είναι οι αρχικοί λεονταρισμοί της Γαλλίας (αλλά και της Τουρκίας...) για την αποστολή ενός τάχα γενναίου αριθμού χιλιάδων στρατιωτών, που τελικώς δε θα ξεπερνούν τους 200!..
Ομως, δεν είναι μόνον η Γαλλία διστακτική. Η Γερμανία επίσης προτίθεται να αποστείλει μόνο μια μικρή ναυτική δύναμη. Η Αυστρία αρνείται οιαδήποτε ανάμειξη. Αντίθετα, η Ιταλία αποφάσισε προχτές να στείλει (αδιευκρίνιστο ακόμη) αριθμό κυανοκράνων...
Πάντως, την ώρα που οι χώρες της ΕΕ σφυρίζουν αδιάφορα, το Μπαγκλαντές ανακοίνωσε πως θα στείλει περίπου 2.000 στρατιώτες. Σε παρόμοιες, πλην ανεπίσημες, ανακοινώσεις έχουν προβεί το Μαρόκο, η Μαλαισία και η Ινδονησία (στη συμμετοχή των οποίων αντιδρά το Ισραήλ, με το επιχείρημα πως είναι εχθρικές χώρες επειδή δεν έχουν συνάψει διπλωματικές σχέσεις). Ωστόσο, όπως τόνιζε προχτές και ο αναπληρωτής γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Μαρκ Μάλοχ Μπράουν, «το ζήτημα δεν είναι η ποσότητα αλλά η ποιότητα της δύναμης των κυανοκράνων» που πρέπει να σταλεί στο Νότιο Λίβανο.
«Θα σταλούν τελικά κυανόκρανοι με τα σωστά εφόδια και εξοπλισμό;» διερωτούνταν ο Μπράουν στην έδρα του ΟΗΕ στη Ν. Υόρκη, προσθέτοντας πως «κάθε λεπτό καθυστέρησης είναι και ένα λεπτό διακύβευσης της εκεχειρίας, ένα λεπτό πιο κοντά στην ανάφλεξη»...
ΡΑΜΑΛΑ.-
Τον αναπληρωτή πρωθυπουργό της παλαιστινιακής κυβέρνησης Νάσερ αλ Σαέρ, κορυφαίο στέλεχος της Χαμάς, συνέλαβαν στις 4.30 τα ξημερώματα του Σαββάτου οι δυνάμεις του Ισραήλ.
Τη σύλληψη του Σαέρ δημοσιοποίησε η σύζυγός του, Χουντά αλ Σαέρ ενώ λίγο αργότερα εκπρόσωπος των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων επιβεβαίωσε ότι δυνάμεις του στρατού συνέλαβαν τον αλ Σαέρ, δηλώνοντας ότι το έκαναν «λόγω της συμμετοχής του σε μια τρομοκρατική οργάνωση».