Στις επόμενες σελίδες, ο «Ριζοσπάστης» παρουσιάζει την εισηγητική τοποθέτηση της Αλέκας Παπαρήγα στη συνέντευξη Τύπου στην Κοζάνη και αποσπάσματα από τη συζήτηση με τους δημοσιογράφους, καθώς και ρεπορτάζ από το υπόλοιπο χτεσινό πρόγραμμα της περιοδείας.
Η εισηγητική τοποθέτηση της Αλέκας Παπαρήγα στη χτεσινή συνέντευξη Τύπου στην Κοζάνη
Στιγμιότυπο από τη χτεσινή συνέντευξη Τύπου |
«Εχουμε την πίστη, έχουμε την πεποίθηση, ότι η εργατική τάξη της Δυτικής Μακεδονίας, η φτωχή αγροτιά, τα μικρομάγαζα, οι νέοι και οι νέες που είναι άνεργοι - ξέρουμε ότι έχει από τα πιο υψηλά ποσοστά ανεργίας η περιοχή σας, ενώ έχει πλούτο, ορυκτό και γενικότερο φυσικό πλούτο - ότι καινούργιες δυνάμεις λαϊκές είναι σε θέση να έχουν βγάλει πολιτικά συμπεράσματα, να έχουν κατασταλάξει σωστά. Οχι μόνο για ό,τι έχει συμβεί την περίοδο 2008 - 2012, που έχει ξεσπάσει οικονομική καπιταλιστική κρίση στην Ελλάδα και γενικότερα στην Ευρώπη, αλλά μπορούν να βγάλουν συμπεράσματα και για όλη, αν θέλετε, την τελευταία 20ετία. Κι αυτά τα συμπεράσματα είναι πολύτιμα και για την εκλογική μάχη, αλλά και για τις μεγάλες αναμετρήσεις που θα ακολουθήσουν μετά τις εκλογές.
Επομένως, για μας δεν πρόκειται και δεν πρέπει εδώ στην περιοχή σας και γενικότερα να κυριαρχήσει αυτό που λένε κάποιοι "πολιτική ή εθνική κατάθλιψη", δεν πρέπει οι κάτοικοι της περιοχής, αυτοί που υποφέρουν, να αυτοκτονήσουν πολιτικά μέσα στην κάλπη, μέσα στο παραβάν. Γιατί πολιτική αυτοκτονία είναι, χαρακίρι για το λαό, να δοκιμάσει, να ξαναεπιλέξει δοκιμασμένες λύσεις. Είτε αφορούν τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, δοκιμασμένες λύσεις και στην Ελλάδα τώρα με κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, δοκιμασμένες λύσεις στην καπιταλιστική Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Δυτική Ευρώπη, κεντροδεξιά, κεντροαριστερά και διάφορα ποικίλα σχήματα που οι επιχειρηματικοί όμιλοι θέλουν, όταν δεν μπορούν να έχουν μια κυβέρνηση 100% του χεριού τους, να έχουν μια κυβέρνηση που μπορούν εύκολα να τη βάλουν στο χέρι.
Εμείς θεωρούμε ότι οι εκλογές μπορούν να προσφέρουν μια άμεση λύση. Εκλογική λύση. Για να μπορεί αυτή η εκλογική λύση να μετατραπεί σε δυνατότητα του λαού να αποτρέψει τα χειρότερα που προδιαγεγραμμένα έρχονται, να μπορέσει ο λαός σε κάποια στιγμή να αισθανθεί και να είναι πράγματι νικητής. Αυτή η ρεαλιστική αγωνιστική λύση που υπάρχει μπροστά στο λαό είναι να αποδυναμώσει πριν απ' όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν, τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, να τα αποδυναμώσει όσο γίνεται περισσότερο, όσο γίνεται πιο κάτω.
Ιδιαίτερα αυτό πρέπει να γίνει με εργατικές ψήφους, με νεανικές ψήφους. Αλλωστε έχετε εδώ και τα περίφημα ΤΕΙ της Κοζάνης, φιλοξενείτε νέους από όλη την Ελλάδα και ξέρετε πού έχουν καταντήσει την τεχνολογική εκπαίδευση, νέους και νέες που είναι στα ΕΠΑΛ και στις ΕΠΑΣ και τα οποία τα έχουν κάνει κυριολεκτικά σαν μια αποθήκη για να αντλήσουν το πιο φθηνό εργατικό δυναμικό, των 150 - 200 ευρώ, αυτών που θα δουλεύουν μια - δυο μέρες τη βδομάδα και δεν θα καταγράφονται καν στις λίστες ανεργίας. Η άμεση λοιπόν και ρεαλιστική λύση είναι η αποφασιστική ενίσχυση του ΚΚΕ, σε συνδυασμό με την αποδυνάμωση των δυο μεγάλων κομμάτων.
Το τι έχει προσφέρει το ΚΚΕ τα τελευταία χρόνια και πιο παλιά στην Ελλάδα, είναι γνωστό. Δεν υπάρχει μικρό ή μεγάλο πρόβλημα, τοπικός, κλαδικός, ειδικός αγώνας που οι κομμουνιστές δεν ήταν στην πρώτη γραμμή, δεν προσπάθησαν, δεν πάλεψαν, έστω και για μικρές λύσεις, έστω και για προσωρινές, γιατί πέρα από όλα τα άλλα είμαστε μέσα στην εργατική τάξη και στο λαό και ζούμε από πρώτο χέρι τα προβλήματά του και τα ξέρουμε πάρα πολύ καλά. Και όταν κάτι δεν το ξέρουμε, φροντίζουμε να πηγαίνουμε στους χώρους δουλειάς και να τα μαθαίνουμε ακόμα περισσότερο.
Τι εγγύηση είναι το ΚΚΕ, ειδικά μετά τις εκλογές; Οσες καινούργιες χιλιάδες ψήφους πάρει το ΚΚΕ, παλιές και καινούργιες - και θα πάρει - σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται αυτές τις ψήφους να τις ανταλλάξει με ζεστές υπουργικές θεσούλες, σε οποιαδήποτε κυβέρνηση σχηματιστεί και του προταθεί να πάρει μέρος. Σε οποιαδήποτε κυβέρνηση, όποιο πρόσημο κι αν έχει αυτή: Εκσυγχρονισμένη, προοδευτική, φιλελεύθερη, αριστερή, αριστερούτσικη, με κορμό την αριστερά και άλλες αντιμνημονιακές δυνάμεις...
Και δεν πρόκειται να τις ανταλλάξουμε με υπουργικές θεσούλες, γιατί καμιά κυβέρνηση που θα βγει από αυτές τις συγκεκριμένες εκλογές ούτε θέλει, ούτε μπορεί, ούτε θα τολμήσει να συγκρουστεί με το κατεστημένο, με την εξουσία των επιχειρηματικών ομίλων μέσα στην Ελλάδα και με την εξουσία των επιχειρηματικών ομίλων στην Ευρώπη.
Αλλωστε, στα προεκλογικά τους προγράμματα δεν περιλαμβάνουν ούτε καν φραστική σύγκρουση. Ο λαός βεβαίως μπορεί να νικήσει στην πορεία. Αλλά θα νικήσει όταν συνειδητοποιήσει ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση στα πλαίσια αυτού του πολιτικού συστήματος, αλλά υπάρχει εναλλακτική λύση έξω και σε σύγκρουση με αυτό.
Εμείς λοιπόν, σε αυτές τις κυβερνήσεις που προβάλλουν τα άλλα κόμματα, στις υπουργικές καρέκλες, αντιπαραθέτουμε το ΚΚΕ μπροστάρη στην αναγέννηση του κινήματος για τους καινούργιους αγώνες και αντιπαραθέτουμε πρόταση εξουσίας, που έχει ένα όνομα: Εργατική λαϊκή εξουσία. Μια εξουσία που θα έχει τα πόδια της στους τόπους δουλειάς, στις γειτονιές, στα χωράφια, στις λαϊκές συνοικίες, που θα στηρίζεται στον οργανωμένο λαό. Οχι στο λαό που ψηφίζει κάθε 3-4 χρόνια και εναποθέτει τις ελπίδες του στους περιοδεύοντες θιάσους των βουλευτών, που λένε ότι στα τοπικά προβλήματα θα είναι στην πρώτη γραμμή, αλλά στη βουλή αποφασίζουν διαφορετικά.
Στην εργατική - λαϊκή εξουσία, η οποία από την πρώτη στιγμή, θα κινηθεί στο εξής τρίπτυχο: Μονομερής διαγραφή του χρέους. Κοινωνικοποίηση του πλούτου που υπάρχει σε αυτό τον τόπο, δηλαδή μετατροπή του φυσικού πλούτου και του πλούτου που έχει παραχθεί από τον ανθρώπινο μόχθο σε λαϊκή ιδιοκτησία, που θα συνεργάζεται και θα στηρίζει τον παραγωγικό συνεταιρισμό, το συνεταιρισμό των μικροπαραγωγών που για διάφορους λόγους δεν είναι δυνατόν από την αρχή να γίνει κοινωνική ιδιοκτησία. Και που θα ορθώσει ο λαός το ανάστημά του να απεγκλωβιστεί από την καταλυτική δέσμευση των μονοπωλίων που επιβάλλει η ΕΕ και θα μπορέσει αυτός ο λαός να γίνει πραγματικά κυρίαρχος, για ένα και μοναδικό λόγο: Γιατί θα έχει τον πλούτο του τόπου στα χέρια του.
Δεν μπορεί να υπάρξει λαός κυρίαρχος, δεν μπορεί να υπάρξει λαϊκή κυριαρχία, με οποιαδήποτε κυβέρνηση, όταν αποφασίζουν τα μονοπώλια, οι επιχειρηματικοί όμιλοι και η ΕΕ τι θα παραχθεί στην Ελλάδα, με ποιο κατώτερο μισθό, με ελαστικές εργασιακές σχέσεις, τι θα παραχθεί, πώς θα παραχθεί με κύριο σκοπό το κέρδος.
Για μας, στην Ελλάδα πρέπει να παραχθούν τα πάντα, που μπορεί να παραχθούν και να αναπτυχθούν με ένα σκοπό: Την ικανοποίηση των εσωτερικών λαϊκών αναγκών και κάτω από αυτούς τους όρους δημιουργούνται οι προϋποθέσεις η Ελλάδα να έχει και εναλλακτικές οικονομικές σχέσεις με άλλες χώρες, γιατί βεβαίως μας ενδιαφέρει και η πώληση των προϊόντων στο εξωτερικό. Ετσι κι αλλιώς η ΕΕ βρίσκεται σε βαθιά κρίση και τα επόμενα χρόνια θα τρίβουν τα μάτια τους όσοι εργαζόμενοι πίστευαν ότι η ΕΕ θα δυναμώνει, θα διευρύνεται και θα εξασφαλίσει τη σύγκλιση των οικονομιών, των μισθών, των μεροκαμάτων και των κατακτήσεων.
Αυτή η ΕΕ θα παραδίδει στην κρίση, αργά ή γρήγορα θα αναδιπλωθεί σε άλλα σχήματα, αργά ή γρήγορα οι φυγόκεντρες δυνάμεις θα είναι μεγαλύτερες, αργά ή γρήγορα μπορεί να πετάξουν με κλωτσιές χώρες της ΕΕ εκτός αυτής. Οχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά γιατί όταν τους συνέφερε να τις έχουν κράτη - μέλη, τους συνέφερε, όταν τους συμφέρει να αναδιπλωθούν στον ισχυρότερο πυρήνα και να συνάψουν άλλες διεθνείς συμμαχίες, θα τις πετάξουν με κλωτσιές. Και είναι προτιμότερο, ο λαός με ψηλά το κεφάλι και με τον πλούτο τον ελληνικό στα χέρια του να αποφασίσει ο ίδιος να ξεκόψει από αυτήν την ιμπεριαλιστική ένωση, παρά να τον πετάξουν κλοτσηδόν και με τους όρους τους δικούς τους».