Οι εργαζόμενοι μέσα απ' αυτήν την απεργία έχουν τη δυνατότητα να δώσουν περήφανη απάντηση απέναντι σε όσους θέλουν να τους φέρουν ένα σύγχρονο Μεσαίωνα
Οι εργαζόμενοι δεν έχουν άλλη επιλογή από τον αγώνα για να μη χαθεί κανένα δικαίωμα, να μη συντριβεί καμιά εργατική οικογένεια |
Ολο το προηγούμενο διάστημα, οι τρεις Ομοσπονδίες έχουν ξεδιπλώσει σημαντική δράση, προκειμένου να φτάσει το μήνυμα της απεργίας σε κάθε εργαζόμενο, σε κάθε επιχείρηση και γραφείο. Με περιοδείες και εξορμήσεις, με συσκέψεις και γενικές συνελεύσεις, οι ομοσπονδίες που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ εντείνουν τη δραστηριότητά τους, προκειμένου να πετύχουν τη μεγαλύτερη δυνατή συσπείρωση των εργαζομένων στη μάχη ενάντια στην εργοδοτική επιθετικότητα. Και, αυτό ακριβώς, είναι το κρισιμότερο σημείο της επερχόμενης απεργίας. Την ώρα που η εργοδοσία είναι έτοιμη να εξαπολύσει και να ολοκληρώσει μια επίθεση που θα φέρει τις εργατικές και λαϊκές οικογένειες, τους ίδιους τους εργαζόμενους, σε ένα σύγχρονο Μεσαίωνα, οι εργαζόμενοι δεν έχουν άλλη επιλογή από το να αντιπαλέψουν, να αγωνιστούν, να συγκρουστούν για τα κεκτημένα με αγώνες και αίμα δικαιώματά τους.
Αυτός είναι ο μονόδρομος για τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα. Μπροστά στη νέα λαίλαπα απαιτείται η μέγιστη δυνατή συγκέντρωση δυνάμεων, η ενότητα των εργαζομένων σε ταξική κατεύθυνση, η συσπείρωση γύρω απ' τα συνδικάτα και τα σωματεία. Σήμερα, δεν μπορεί να υπάρχει η παραμικρή αυταπάτη. Η εργοδοσία είναι αποφασισμένη να συντρίψει κάθε εργατικό δικαίωμα και κατάκτηση. Και ο πρώτος όρος που απαιτείται για να μπορέσουν να προχωρήσουν τους σχεδιασμούς τους είναι να χτυπήσουν, να καταργήσουν τις κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Να αφαιρέσουν από τους εργαζόμενους αυτό το ελάχιστο «δίχτυ προστασίας», που αφορά όχι μόνο τους μισθούς τους, αλλά και μια σειρά από δικαιώματα που ενυπάρχουν στις κλαδικές ΣΣΕ. Συνεπώς, η υπεράσπιση των κλαδικών ΣΣΕ είναι και η κύρια γραμμή άμυνας και ταυτόχρονα αντεπίθεσης που πρέπει να υψώσουν οι εργαζόμενοι για να μην επιτρέψουν συντριβή της ζωής τους.
Μέσα από αυτόν τον αγώνα για την υπεράσπιση των συμβάσεων, μπορεί να μπουν εμπόδια στις επιδιώξεις μεγαλοεπιχειρηματιών του κάθε κλάδου. Μπορεί να σταματήσει η επέλαση της εργοδοσίας. Μπορεί να συμβάλει στο σπάσιμο της μοιρολατρίας και της απογοήτευσης, που καλλιεργούν οι δυνάμεις του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού. Μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις να ξεσκεπαστούν όλα τα ψεύτικα και εκβιαστικά διλήμματα που θέτουν τα κόμματα του «ευρωμονόδρομου».
Ωστόσο, η απεργία αυτή αποτελεί ταυτόχρονα μια πολύ δύσκολη μάχη. Και αυτό διότι οι δυνάμεις που έχουν την πλειοψηφία στο εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα, του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, των ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ, σε συνδυασμό με τις αυταπάτες που καλλιεργούν οι δυνάμεις της «Αυτόνομης Παρέμβασης», καλλιεργούν κλίμα αποδοχής ή έχουν ήδη αποδεχτεί όλα αυτά τα άγρια μέτρα, που καταστρέφουν τη ζωή των εργαζομένων και ορίζουν οι αντεργατικοί νόμοι ΠΑΣΟΚ - ΝΔ.
Στην Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων δέχτηκαν το «πάγωμα» των μισθών. Στα ΕΛΠΕ πολύ νωρίτερα από την ψήφιση των νόμων υπέγραψαν «πάγωμα» των μισθών για τους υφιστάμενους εργαζόμενους και μείωσή τους κατά 40% για τους νεοπροσλαμβανόμενους. Στη ΓΕΝΟΠ και την ΕΥΔΑΠ ετοιμάζονται να υπογράψουν ΣΣΕ που «νομιμοποιούν» τη μεσοσταθμική μείωση κατά 35% των μισθών και τη δυνατότητα της εργοδοσίας να απολύει. Στην ΕΒΓΑ, οι εκπρόσωποι του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού στην τελευταία γενική συνέλευση, κάλεσαν τους εργαζόμενους να μην απεργήσουν στις 15 και 16 Μάη, εξαπολύοντας λυσσαλέα επίθεση κατά της πλειοψηφίας του Σωματείου που συσπειρώνεται στο ΠΑΜΕ, αλλά και συνολικά κατά των ταξικών δυνάμεων, υμνώντας την ανάγκη «συνεννόησης» με την εργοδοσία. Τι κάνουν δηλαδή; Εφαρμόζουν στην πράξη τα μέτρα εκείνα του μνημονίου, της τρόικας, της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, που ενισχύουν τα μονοπώλια και το μεγάλο κεφάλαιο.
Συνεπώς, η συγκέντρωση δυνάμεων ενάντια στην εργοδοσία και τους μηχανισμούς της, κόντρα στη λογική της συναίνεσης και της υποταγής στα εργοδοτικά συμφέροντα που καλλιεργούν οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, είναι κρίσιμος όρος για την επιτυχία της απεργίας. Διότι μόνο μέσα από αυτό το δρόμο οι εργαζόμενοι θα μπορέσουν να αποτρέψουν το τσαλαπάτημα της ζωής τους.
Για την οργάνωση της απεργίας, η Πανελλαδική Ενωση Λιθογράφων προχωρά σήμερα Κυριακή σε Γενική Συνέλευση στις 10 π.μ., στην αίθουσα του Συνδικάτου Οικοδόμων Αθήνας (Βερανζέρου 1, πλατεία Κάνιγγος, 2ος όροφος). Αντίστοιχα, σήμερα, το Συνδικάτο Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών οργανώνει σύσκεψη σωματείων, συνδικαλιστών και πρωτοπόρων εργατών του κλάδου στις 10.30 π.μ., στο ΕΚΑ (3ης Σεπτεμβρίου και Μάρνη, 3ος όροφος).
Η Ομοσπονδία Τύπου - Χάρτου έχει αποφασίσει συγκέντρωση τη μέρα της απεργίας στην πλατεία Βάθης, στις 11 π.μ. και από εκεί πορεία στο ΣΕΒ. Η ΟΕΚΙΔΕ έχει ορίσει συγκέντρωση στα Γραφεία των Βιομηχάνων Υποδηματοποιών - Ιματισμού, στην οδό Ερμού 51 στις 10 π.μ. και από εκεί πορεία στα γραφεία του ΣΕΒ όπου στεγάζεται ο Σύνδεσμος Βιομηχάνων Κλωστοϋφαντουργών.
Στη Θεσσαλονίκη, η συγκέντρωση των εργαζομένων στους κλάδους που απεργούν, θα γίνει στις 10.30 π.μ., μπροστά στο ΙΚΑ της Αριστοτέλους.
Την περασμένη Παρασκευή, η διοίκηση της εταιρείας διαμήνυσε ότι τη Δευτέρα το πρωί, θα τοποθετηθούν οι κάρτες ωραρίου και με την παρουσία και ανώτερων διευθυντικών στελεχών και νομικών συμβούλων της επιχείρησης θα «ανακοινώσουν» σε όποιον εργαζόμενο «θέλει» να μπει να εργαστεί!!! Την ίδια στιγμή, η εργοδοσία επιμένει στις 119 απολύσεις, καθώς γι' αυτούς βέβαια δεν υφίσταται το δικαίωμα στην εργασία.
Απέναντι στη νέα πρόκληση, οι χαλυβουργοί με σθένος και αποφασιστικότητα απάντησαν ότι δεν πρόκειται να επιτρέψουν σε κανέναν να σπάσει την απεργία τους και ότι στο εργοστάσιο θα επιστρέψουν μόνο όλοι μαζί, χωρίς να αφήσουν κανέναν απολυμένο στην τύχη του. Ετσι, αύριο το πρωί μπροστά στην πύλη της «Χαλυβουργίας», οι χαλυβουργοί δεμένοι σαν ατσάλι, όλοι μαζί, όπως κάνουν 200 μέρες τώρα, θα δώσουν και πάλι τη μάχη περιφρουρώντας την απεργία τους.