«Ρήτρα ανάπτυξης με διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους. Δέσμη μέτρων που θα συμβάλλουν στην ανάκαμψη της οικονομίας (αποκατάσταση κατώτατου μισθού, βιώσιμες φορολογικές ελαφρύνσεις με επαναφορά του αφορολόγητου ορίου και επιστροφή φόρου). Ειδικό πρόγραμμα απασχόλησης ύψους 5 δισ. ευρώ για τη δημιουργία 200.000 με 300.000 θέσεων εργασίας. Τα χρήματα που θα δοθούν για το πρόγραμμα θα επιστραφούν στο δημόσιο με αύξηση των εισφορών στα ταμεία. Καταπολέμηση φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής, ώστε να εισρεύσουν χρήματα στα ταμεία του κράτους. Ρύθμιση των κόκκινων δανείων.»
Προφανώς τα μέτρα αυτά ούτε άμεσα είναι, ούτε μπορούν να ανακόψουν την «ανθρωπιστική κρίση» για την οποία μιλά ο ΣΥΡΙΖΑ. Ενδεχομένως μπορούν να δώσουν ώθηση στην ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας, σε ένα περιβάλλον αποψιλωμένο από εργασιακά δικαιώματα, με το λαό στη φτώχεια.
Ακόμα κι αν η ΕΕ, στα χέρια των κρατών - μελών της οποίας βρίσκεται το μεγαλύτερο μέρος του χρέους, συμφωνήσει, την επόμενη μέρα που θα αναλάβει τα ηνία της διακυβέρνησης ο ΣΥΡΙΖΑ, να το κουρέψει και αποδεχτεί ρήτρα ανάπτυξης για την αποπληρωμή του, θα το κάνει παίρνοντας ως αντάλλαγμα δεσμεύσεις για μέτρα που τσακίζουν το λαό και ευνοούν τους καπιταλιστές, όπως φάνηκε και στο προηγούμενο «κούρεμα». Η ανάπτυξη δε συντελείται εν κενώ αλλά στα ερείπια εργασιακών δικαιωμάτων, όπως καλά γνωρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, παρότι κοροϊδεύει ότι τέτοιες διαδικασίες στο πλαίσιο της λυκοσυμμαχίας και της εξουσίας του κεφαλαίου μπορεί να αποφέρουν θετικές για το λαό εξελίξεις.
Τα υπόλοιπα τέσσερα μέτρα είναι ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ που τα συναρτά με την υλοποίηση του πρώτου, τη διαγραφή δηλαδή του χρέους. Από κει ευελπιστεί να εξοικονομηθούν πόροι ώστε να χρηματοδοτήσει τη δέσμη μέτρων για την ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας και τα προγράμματα ανακύκλωσης της ανεργίας.
Οσο για τις πομφόλυγες περί πάταξης της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής, δεκαετίες τώρα ανακυκλώνονται στα προγράμματα των δυνάμεων της διαχείρισης, η φοροδιαφυγή ζει και βασιλεύει γιατί το μεγάλο κεφάλαιο έχει όλα τα μέσα και κάθε δυνατότητα να προστατεύει τον πλούτο που κλέβει απ' τους εργάτες.
Στην πραγματικότητα, ο ΣΥΡΙΖΑ εφαρμόζει το «παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του». Καλλιεργεί φρούδες προσδοκίες στο λαό για άμεση ανακούφισή του, μέχρι να βάλει στο χέρι την ψήφο του, για να τις διαψεύσει αμέσως μετά, ξεπατικώνοντας παλαιοΠΑΣΟΚικές τακτικές και μεθόδους.
Η στάση των δύο μπλοκ συνδέεται με τη θέση που είχαν ήδη πάρει ως προς την κατεύθυνση των συμμαχιών της ΔΗΜΑΡ, με τους μεν να υπερασπίζονται την προσέγγιση με τα κόμματα της συγκυβέρνησης και τους δε τη συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ. Και οι δύο πλευρές πάντως συμπίπτουν στον προορισμό, θέτοντας υπεράνω όλων τη συμβολή του κόμματός τους στη σταθεροποίηση του αστικού πολιτικού συστήματος και τη συμμετοχή στην άσκηση της αστικής διαχείρισης.
Σύμφωνα με ανακοίνωση της ΕΕ, «κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης επισημάνθηκε από την πλειοψηφία των μελών του οργάνου η ανάγκη να πραγματοποιηθεί, όπως έχει ήδη αποφασισθεί, το συνέδριο της ΔΗΜΑΡ».
Για την παρέμβαση του Φ. Κουβέλη σημειώνεται: «Στην ομιλία του, ο Πρόεδρος του κόμματος, αναφέρθηκε αναλυτικά στις διεθνείς εξελίξεις και πώς αυτές επηρεάζουν τη χώρα μας και την κυβερνητική πολιτική. Αναφερόμενος στο θέμα εκλογής Προέδρου Δημοκρατίας, επανέλαβε ότι αυτό θα πρέπει να κριθεί στον κατάλληλο πολιτικό χρόνο, σε συνάρτηση με το πολιτικό κλίμα εκείνης της περιόδου και τις ασκούμενες πολιτικές».
Τα μέλη της ΕΕ που πρόσκεινται στη μειοψηφούσα «Μεταρρυθμιστική Τάση» εξέδωσαν ανακοίνωση με την οποία ζητούν ματαίωση του συνεδρίου, καθώς, όπως υποστηρίζουν, διεξάγεται «χωρίς, κατά γενική ομολογία, να υπάρχουν ούτε οι ελάχιστες προϋποθέσεις συγκρότησής του».
«Η ΚΕ να αναστείλει τη διεξαγωγή του συνεδρίου και να το προσδιορίσει σε απώτερο χρόνο, όταν θα έχουν διαμορφωθεί τα αντικειμενικά δεδομένα της επόμενης περιόδου» σημειώνουν, διευκρινίζοντας ότι αναφέρονται στο ξεκαθάρισμα των προθέσεων των κομμάτων για την Προεδρία της Δημοκρατίας αλλά και των εξελίξεων που αφορούν στην ανασυγκρότηση της σοσιαλδημοκρατίας.
Μετά την απάντηση του Γ. Παπανδρέου ότι δε θα παραβρεθεί στην κεντρική εκδήλωση για την επέτειο της 3ης του Σεπτέμβρη στο Ζάππειο, επικαλούμενος ανειλημμένες υποχρεώσεις στο εξωτερικό, πρόσκληση συμμετοχής στο άνοιγμα της έκθεσης που διοργανώνει στον ίδιο χώρο το Ιδρυμα Α. Παπανδρέου, όπου θα μιλήσει ο Γ. Παπανδρέου, έλαβε ο Ε. Βενιζέλος, ο οποίος ουσιαστικά ...αυτοπροτάθηκε για ομιλητής. Συγκεκριμένα, μετά την παραλαβή της πρόσκλησης, κύκλοι της Χαριλάου Τρικούπη, διέρρεαν ως αυτονόητο ότι ο πρόεδρος του κόμματος θα απευθύνει χαιρετισμό. Κάτι τέτοιο ωστόσο δεν ήταν στο πρόγραμμα της εκδήλωσης, ούτε στις προθέσεις των διοργανωτών της. Για να αποσοβηθεί, όμως, αντιπαράθεση αποφασίστηκε να δοθεί τελικά ο λόγος στον Ε. Βενιζέλο, άρα και στον Κ. Σημίτη, που επίσης θα παραβρίσκεται.
Κύκλοι της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ υποστηρίζουν ότι υπονομεύεται η προσπάθεια που γίνεται να σηματοδοτηθεί μέσω του γιορτασμού της επετείου η ενότητα του κόμματος στη μάχη ανασυγκρότησης του χώρου, με υπόμνηση της πολιτικής του κληρονομιάς. Απ' την πλευρά του Γ. Παπανδρέου, υποστηρίζεται ότι η πορεία αυτοδιάλυσης του ΠΑΣΟΚ και διάχυσής του σε θολά σχήματα, όπως η Ελιά ή η Δημοκρατική Παράταξη, υποδηλώνει άρνηση της κληρονομιάς του και πως μόνο οι ψηφοφόροι ενδιαφέρουν τη σημερινή ηγεσία.
Μπορεί να κομπάζει ο ΣΥΡΙΖΑ ότι «η πρόσκληση προς τον Αλέξη Τσίπρα σε ένα τόσο σημαντικό συνέδριο εγγράφεται στην πεποίθηση που έχει εδραιωθεί στην ευρωπαϊκή πολιτική ηγεσία για τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και την άνοδο της Αριστεράς», αλλά στην πραγματικότητα τέτοιου είδους προσκλήσεις επιβεβαιώνουν ότι άπαντες πλέον αντιλαμβάνονται τον ΣΥΡΙΖΑ ως δύναμη διαχείρισης που θα κληθεί ενδεχομένως σύντομα να υπηρετήσει το κεφάλαιο.