Δημήτρης ΡΑΠΤΑΚΗΣ, καθηγητής του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών ΑΠΘ
Οι ποικιλόμορφες αντιδράσεις φοιτητών - εργαζομένων - πανεπιστημιακών απέναντι στις παραπάνω επιδιώξεις, καθώς και οι διεκδικήσεις σχετικά με την άμεση επαναλειτουργία των ΑΕΙ - με όλους τους απαραίτητους υγειονομικούς όρους - και την κατάργηση του πρόσφατου νόμου της αστυνομοκρατίας και της επιτήρησης του πιο ζωντανού κομματιού της νεολαίας και της διανόησης, και όχι του κοινού εγκλήματος, φαίνεται ότι κινούνται στη σφαίρα του απαγορευμένου, όπως περίτρανα αποκάλυψε ο σχεδιασμός τρομοκράτησης με την άγρια και απρόκλητη καταστολή στις 22 Φλεβάρη μέσα στο ΑΠΘ, με την ενεργή συνδρομή των πρυτανικών αρχών. Η δε προσπάθεια περιστολής αυτονόητων δικαιωμάτων (π.χ. απαγόρευση διαδηλώσεων, θεσμικός εκφοβισμός, αστυνομικές «έρευνες» κ.λπ.), με όρους ενός ιδιότυπου «ιδιώνυμου» και επομένως ποινικοποίησης της αντίθετης γνώμης και της συλλογικής δράσης, είναι γνώρισμα ενός οργανωμένου σχεδίου να επιβληθούν οι παραπάνω κεντρικές κυβερνητικές επιλογές στην Ανώτατη Εκπαίδευση και ευρύτερα στην κοινωνία, σε συνθήκες σιγής νεκροταφείου.
Εμείς, λοιπόν, οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, μαζί με τους φοιτητές μας μέσα από τους συλλόγους τους, και τους εργαζόμενους, δεν πρέπει να επιτρέψουμε τη μετατροπή των πανεπιστημίων σε υπηρέτη του επιχειρηματικού κέρδους, την υποβάθμιση των ΑΕΙ με κορονο-πτυχία διαρκείας, την εξαΰλωσή τους σε ελάχιστα «κέντρα αριστείας» για λιγοστούς επιστήμονες που θα στελεχώνουν την ελίτ των επιχειρηματικών ομίλων, την εφαρμογή «ρυθμίσεων» που μετατρέπουν τα ΑΕΙ σε νεκροταφεία.