Από παλιότερη κινητοποίηση των εργαζομένων στο «Βοήθεια στο Σπίτι», στο υπουργείο Εσωτερικών |
Το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» από φέτος βρέθηκε στον αέρα μαζί με τους περίπου 4.000 εργαζόμενους σε αυτό και τους 100.000 ηλικιωμένους, ανήμπορους, ΑμΕΑ κ.ά. που το είχαν ανάγκη. Στις αρχές της χρονιάς ανακοινώθηκε από την κυβέρνηση, ότι δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί παραπέρα, καθώς ουσιαστικά δεν κρίθηκε επιλέξιμο από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Ετσι, η κυβέρνηση το ενέταξε για φέτος στο υπουργείο Απασχόλησης, παρουσιάζοντάς το σαν πρόγραμμα ενίσχυσης της απασχόλησης και μπήκε η προϋπόθεση - για να εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση - όσοι εντάσσονται στο πρόγραμμα να έχουν άνεργο συγγενή. Τη λογική αυτή υιοθέτησαν αμέσως και οι «πρόθυμες» δημοτικές αρχές που πρόσκεινται σε ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑ.Ο.Σ.
Σε έναν από τους μεγαλύτερους δήμους της χώρας, σύμφωνα με πληροφορίες, η δημοτική αρχή έχει βάλει τους περίπου 12 εργαζόμενους στο Πρόγραμμα να ψάχνουν να βρουν άνεργους συγγενείς των ήδη επωφελούμενων από το Πρόγραμμα ή άλλους άνεργους, που μπορεί να έχουν κάποιο ηλικιωμένο ή ΑμΕΑ, προκειμένου να ενταχθούν στο Πρόγραμμα και να εξασφαλίσουν χρηματοδότηση και μεροκάματο. Εκμεταλλεύεται την ανάγκη τους για εργασία και τους μετατρέπει ουσιαστικά σε «κυνηγούς κεφαλών», ώστε να παρουσιάσει ικανοποιητικό αριθμό ανέργων και να δικαιολογήσει τη χρηματοδότηση.
Ταυτόχρονα, με αυτόν το τρόπο, βάζουν τους εργαζόμενους στη λογική ότι έχουν οι ίδιοι την ευθύνη να αναζητήσουν τρόπους για να μπορέσει να συνεχίσει η λειτουργία του Προγράμματος και να εξασφαλίσουν και τη δική τους εργασιακή θέση. Γιατί η μετεξέλιξη του Προγράμματος σε «κοινωνική επιχείρηση» που ανακοίνωσε η κυβέρνηση θα οδηγήσει σημερινούς εργαζόμενους και άνεργους ουσιαστικά να γίνουν οι έμποροι των κοινωνικών αναγκών. Στόχος των εργαζομένων, φυσικά, θα είναι η επιβίωσή τους που θα είναι όμως προσωρινή, γιατί στη συνέχεια θα υποχρεωθούν να πέσουν στα νύχια ιδιωτικών εταιρειών, Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων κ.ά.
Το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» σχεδιάζεται να ενταχθεί ουσιαστικά στη λεγόμενη «κοινωνική οικονομία», που προωθεί η κυβέρνηση και η οποία ήδη εφαρμόζεται σε άλλες χώρες της Ευρώπης, με αποτέλεσμα οι «κοινωνικές επιχειρήσεις» να αποτελούν το 10% των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, που απασχολούν 11 εκατομμύρια εργαζόμενους.
Ετσι, αυτό που προβλέπεται μετά τη λήξη και της φετινής χρηματοδότησης είναι το εξής: Οι δημοτικές αρχές να καλέσουν τους εργαζόμενους του προγράμματος και με το «μαστίγιο» της ανεργίας να τους αναγκάσουν, σε σύμπραξη με το δήμο, να συστήσουν μια «κοινωνική επιχείρηση» για την παροχή φροντίδας ηλικιωμένων, ΑμΕΑ, ανήμπορων κ.ά. Στην «επιχείρηση» θα εξασφαλιστεί για κάποιο διάστημα επιχορήγηση ακόμα και μέσω ΕΕ για να ξεκινήσει. Οταν, όμως, λήξουν οι επιδοτήσεις, οι εργαζόμενοι θα πρέπει να αναζητήσουν τρόπους χρηματοδότησης της «επιχείρησης». Και εδώ θα εμφανιστούν πολλοί καλοθελητές ιδιώτες, από επιχειρήσεις που θα παρουσιαστούν ως «ευαισθητοποιημένοι χορηγοί» στο πλαίσιο της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης, διάφορες ΜΚΟ που φιλοδοξούν να κινητοποιήσουν και εθελοντές. Ενδεχομένως να μπει και κάποιο αντίτιμο στις υπηρεσίες. Ολοι αυτοί θα προσφερθούν είτε να συμβάλουν - φυσικά με το αζημίωτο - οικονομικά ή με άλλον τρόπο, είτε και να συμπράξουν ακόμα ώστε να συνεχίσει να λειτουργεί η «επιχείρηση» και να μην οδηγηθεί στο κλείσιμο.
Ανάμεσα στους πρώτους πρόθυμους θα βρίσκονται και ιδιωτικές εταιρείες που ήδη δραστηριοποιούνται στον ίδιο τομέα και σήμερα καιροφυλαχτούν. «Τρίβουν τα χέρια τους», αφού, όταν οι εργαζόμενοι δε θα μπορούν να συντηρήσουν άλλο την «επιχείρησή» τους, θα καταλήξουν υπάλληλοι των εταιρειών με αντάλλαγμα το «πελατολόγιο» που θα τους παραδώσουν. Μάλιστα, η «πελατεία» θα έχει ήδη προετοιμαστεί ότι οι υπηρεσίες που μέχρι σήμερα τους παρέχονται δωρεάν, πλέον θα κοστίζουν.
Τον ίδιο ακριβώς δρόμο στρώνει η κυβέρνηση για κάθε είδους κοινωνική υπηρεσία Πρόνοιας, με στόχο να απεμπλακεί το κράτος από το κόστος και να δίνει όλο και περισσότερα στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Την ίδια στιγμή, μέσω της σύστασης τέτοιων επιχειρήσεων, επιδιώκει να διαχειριστεί τη φτώχεια και την εξαθλίωση των χιλιάδων ανέργων και εργαζομένων.
Ξεκάθαρα, το ΠΑΜΕ από την ανακοίνωση της μετατροπής του Προγράμματος είχε καλέσει τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα, να παλέψουν για ενιαίο, αποκλειστικά δημόσιο, δωρεάν Σύστημα Υγείας - Πρόνοιας με αναβαθμισμένες υπηρεσίες σε όλες τις βαθμίδες. Απαίτησε να μονιμοποιηθούν όλοι οι εργαζόμενοι, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, με πλήρη δικαιώματα και οι υπηρεσίες που προσφέρονται να είναι δημόσιες και δωρεάν.
Σαφέστατα έχει δηλώσει ότι υποστηρίζει μια κοινωνική πολιτική με υπηρεσίες κοινωνικής και ιατρικής φροντίδας στο σπίτι, που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες όλων των ηλικιωμένων, των αναπήρων, των χρονίως πασχόντων, με ευθύνη του κράτους.
Και οι υπηρεσίες αυτές: