Παπαγεωργίου Βασίλης |
Στόχος του ν/σ (σύμφωνα με το δημοσίευμα) είναι να σταματήσει η καταβολή της σύνταξης με την τεράστια αναμονή που, μέχρι τώρα, σε ορισμένες περιπτώσεις ξεπερνούσε και τον ένα χρόνο. Δεν μπορεί κανείς να πει ότι κάτι τέτοιο είναι αρνητικό. Ωστόσο, το πιο σημαντικό για το συνταξιούχο είναι τι σύνταξη θα παίρνει, αν αυτή θα ανταποκρίνεται στην κάλυψη στοιχειωδών αναγκών του ή αν θα αναγκάζεται να βγαίνει στη ζητιανιά για να ζήσει την οικογένειά του.
Και το λέμε αυτό, γιατί, με τα επίπεδα στα οποία έχουν κατρακυλήσει οι συντάξεις (δημόσιου και ιδιωτικού τομέα) σήμερα, η επίσπευση της καταβολής της θα επισπεύσει απλά τη διαπίστωση της πολιτικής που τσακίζει (και) τους συνταξιούχους. Παλιότερα, έλεγαν οι εργάτες «άντε να βγω στη σύνταξη να χαρώ λίγο τα παιδιά και τα εγγόνια μου». Τώρα, όταν βγαίνουν στη σύνταξη, ψάχνουν να δουν αν περισσεύει τίποτα απ' τα παιδιά και τα εγγόνια τους για να τους ζήσουν κι αυτούς. Αν βέβαια κι αυτά έχουν δουλειά και δεν ανήκουν στα εκατομμύρια των ανέργων και των υποαπασχολούμενων...